Bandaeyjar

Bandaeyjar (indónesíska: Kepulauan Banda) eru eyjaklasi með tíu eldfjallaeyjum í Bandahafi, um 140 km sunnan við Serameyju og 2000 km austan við Jövu. Þær eru hluti af Indónesíu. Þær tilheyra Mið-Maluku-umboði í Maluku-héraði. Samanlagt eru eyjarnar 172 ferkílómetrar að stærð. Árið 2020 bjuggu þar tæplega 21.000 manns. Fjölmennasta eyjan er Banda Neira þar sem búa um 7000 manns. Fyrir miðja 19. öld voru eyjarnar eina þekkta uppspretta kryddsins múskats. Hollenskir skipstjórar lögðu eyjarnar undir sig á 17. öld og Hollenska Austur-Indíafélagið reisti þar virki (Nassávirki) árið 1609. Rétt áður en bygging virkisins hófst gerðu eyjarskeggjar hópi Hollendinga fyrirsát og myrtu 46. Einn viðstaddra, Jan Pieterszoon Coen, náði naumlega að sleppa. Síðar sneri hann aftur og lagði eyjarnar undir sig með herliði. Íbúar eyjanna voru drepnir, hnepptir í þrældóm og seldir burt, meðal annars til Suður-Afríku. Aðeins um 1000 af 15.000 íbúum voru eftir. Hollendingar notuðu japanska málaliða til að hálshöggva höfðingja Bandeyinga. Hollendingar fluttu svo inn þræla og ánauðuga bændur til að vinna við ræktun múskatsins þar sem þeir nutu nú einokunar á sölu þess. Löngu síðar, í Napóleonsstyrjöldunum, lögðu Bretar eyjarnar undir sig tímabundið og fluttu þaðan múskatstré til Ceylon og fleiri staða. Í dag eru eyjarnar vinsæll ferðamannastaður, einkum fyrir köfun og snorkl. Núverandi íbúar Bandaeyja tala afbrigði af malasísku verslunarmáli, en hið upprunalega mál eyjarskeggja, bandeyska, lifði af meðal flóttafólks á Kai-eyjum. Tilvísanir