Aketajawe Lolobatako Parke Nazionala

Aketajawe-Lolobata Parke Nazionala Indonesiako parke nazional bat da, Halmaheran dagoena, iparraldeko Moluketako probintziako uharterik handienean.1 Parkea BirdLife Internationalek jotzen du bizirik irauteko gutxienez 23 espezie endemiko, Aketajawe-Lolobata, 167.300 hektareako azalera duena, parke nazional izendatua izan zen 2004an. Kokapena eta geografia Aketajawe-Lolobata parke nazionala iparraldeko Moluken iparraldean dago. Wallacea biodibertsitatearen puntu beroan dago. Flora eta fauna Parke nazionaleko landaredia lautadaz eta mendi-plubisilez osatuta dago batez ere. Basoaren ezaugarri nagusia biodibertsitate-maila handia da, besteak beste, Agathis, Calophyllum inophyllum, Octomeles sumatrana, Koordersiodendron pinnatum, Pometia pinnata, Intsia bijuga, Canarium mehenbethene gaerta eta Palaquium obtusifolium. Iparraldeko Moluketan dauden 51 ugaztun-espezietatik 28 Halmahera uhartean daude; horietatik 7 endemikoak dira eskualde honetan, eta bat, Phalanger cuscuscusa, endemikoa da uhartean. Iparraldeko Moluketako 243 hegazti espezietatik, 211 Halmahera uhartean dokumentatu dira, eta horietatik 24 endemikoak dira, Wallaceko paradisuko hegaztia, Halmaherako urpekaria, alzio iluna, kakatua zuria, Wallaceko arraskata, molukeko alzioa, Halmaherako oropendola, bele grisa, frikazor galipotarra edo moluketarra. Parkeko narrasti eta anfibioen artean Callulops Dubia, Caphixalus montanus eta Hydrosaurus werneri daude. Halmaherako beste fauna endemiko batek bi matxinsalto-espezie ditu: 3 libelula-espezie, tximeleta-espezie bat eta lurreko 20 molusku-espezie. Giza biztanleria Parkea Tobelo Dalam edo basoko tobelo izenez ezagutzen den herriko komunitate erdi-nomada baten etxea da. Hizkuntza komuna partekatzen dute tobelo herriko kostaldeko herrietako komunitateekin. 2.000 inguru dira. Kontserbazioa eta mehatxuak 1981ean, Kontserbazio Nazionalerako Planak babestutako lau eremu izendatzea proposatu zuen: Aketajawe, Lolobata, Saketa eta Gunung Gamkonora. 1993ko Indonesiako Biodibertsitatearen Ekintza Planak eremu babestu integratua izendatzea gomendatu zuen. BirdLifek 1994-1996an egindako ikerketa-lanak Aketajawe-Lolobata IBA gisa identifikatu zuen. 1995ean Aketajawe eta Lolobata guneak parke nazional gisa proposatu ziren. 1999an, 7,264.707 hektareako eremu zabal bat estatuko baso-eremu gisa sailkatu da, Aketajawe eta Lolobata baso multzoak barne. 2004an parke nazional bat izendatu da, 167.300 ha-ko azalera duena. Aketajawe (77.100 ha) babestutako baso-taldeak osatzen du, Halmahera Central eta Kota Tidore Kepulauan barrutietan, eta Lolobata (90.200 ha) baso-taldeak, Ekialdeko Halmahera barrutian. Parke nazionalaren aurkako mehatxuak legez kanpoko mozketa eta meatzaritza dira. 1990 eta 2003 artean, iparraldeko Moluketan basoak % 86tik % 70etik behera jaitsi ziren, neurri handi batean lautadetan (400 metrotik behera). Horren ondorioz, behealdean bizi ziren espezieak izan ziren kaltetuenak. Kanpo estekak