Նուսանտարա (քաղաք)

Նուսանտարա, պաշտոնապես Նուսանտարա մայրաքաղաք (ինդոն.՝ Ibu Kota Nusantara, կրճատ՝ IKN), Ջակարտայից հետո Ինդոնեզիայի երկրորդ քաղաքը։ Գտնվելով Բորնեո կղզու արևելյան ափին՝ քաղաքը հիմնադրվել է Արևելյան Կալիմանտանի նահանգների՝ Կուտայ Կարտանեգարայի և Պենաջամ Նորթ Պասերի մասնակի տարածքներում։ Գերբնակեցումից և տրանսգրեսիայից երկիրը փրկելու համար նախատեսվում է ունենալ նահանգային մակարդակով հատուկ մայրաքաղաքային շրջան, որը կարող է փոխարինել Ջակարտային։ Նուսանտարան հարակից է Բալիկպապան նավահանգստային քաղաքին, որը ծառայում է որպես նոր մայրաքաղաքի գլխավոր դարպաս։ COVID-19 համավարակի պատճառով քաղաքի կառուցումը հետաձգվել է, հետո այն վերսկսվել է 2022 թվականին՝ մեկնարկելով հողի մաքրումից և մուտքի ճանապարհների ստեղծումից։ Նախագիծը գնահատվել է 523 տրիլիոն ռուփի (35 միլիարդ ԱՄՆ դոլար) և ամբողջությամբ կավարտվի հինգ փուլով մինչև 2045 թվականը, որը համընկնում է Ինդոնեզիայի 100-ամյակի հետ։ Առաջին փուլը, որը հայտնի է որպես «Հիմնական կառավարական տարածք» գոտի, սկսվել է 2022 թվականի օգոստոսին։ Այս նախագծին մասնակցել են Ինդոնեզիայի տարբեր ծայրերից մոտ 150,000-200,000 աշխատողներ, ինչպես նաև տեղացի աշխատողների մասնակցությունն ապահովելու համար Նուսանտարա շրջանից լրացուցիչ աշխատուժ։ Ջոկո Վիդոդոյի նախագահության ավարտին կառուցվել են բազմաթիվ շենքեր, ինչպիսիք են Պետական պալատը, նախարարությունների գրասենյակները, բնակելի շենքերը, հուշարձաններն ու այգիները։ Դրանց թվում են նաև կառավարական բյուջեից դուրս գտնվող նախագծերը, ինչպիսիք են հյուրանոցները, հիվանդանոցները և Իդոնեզիայի Ֆուտբոլի Ասոցացիայի ուսումնական կենտրոնը։ 2024 թվականի օգոստոսի 17-ին Ինդոնեզիան Նուսանտարայում առաջին անգամ պաշտոնապես նշել է իր Անկախության օրը։ Նուսանտարան գրավել է զբոսաշրջության ոլորտը՝ օրական այցելուների թիվը տատանելով 3000-5000-ի սահմաններում։ Նախագիծը շարունակվել է Պրաբովո Սուբիանտոյի նախագահության օրոք, որը 2-րդ փուլի համար հատկացրել է 48.8 տրիլիոն ռուփի (2.98 միլիարդ ԱՄՆ դոլար) և որոշել է Նուսանտարան ներառել Ինդոնեզիայի 2025–2029 թվականների ազգային ռազմավարական նախագծերի շարքում։ Քաղաքի տարածքը կազմում է 2,561 կիլոմետր քառակուսի (989 մղոն քառակուսի), իսկ բնակչությունը կազմել է մոտ 490,000 մարդ։ Ստուգաբանություն Նուսանտարա բառը ծագում է հին ճավայական լեզվով նուսա («կղզի») և անտարա («արտաքին») բառերից, որը մոտավորապես կարելի է թարգմանել որպես «արտաքին կղզիներ» (Ճավա կղզու տեսանկյունից)։ Այս տերմինը վերցված է Գաջա Մադայի երդումից և կարող է մեկնաբանվել որպես Դվիպանտարայի թարգմանություն, որը Կերտանեգարայի կողմից մշակված ավելի հին սանսկրիտական տերմին է և կրում է մոտավորապես նույն իմաստը։ Նուսանտարան ընտրվել է որպես Ինդոնեզիայի նոր մայրաքաղաքի պաշտոնական անուն՝ մարմնավորելով (ինդոն.՝ Wawasan Nusantara) հայտնի ազգային աշխարհաքաղաքական տեսլականը (կամ «Ինդոնեզիայի կղզեխմբի տեսլական»)։ Այն նաև արտացոլում է երկրի կարգավիճակը որպես կղզեխմբային պետություն։ Համաձայն տեղական Քութայի բանավոր ավանդույթի, որը գրանցված է պատմական Սալասիլահ Քութայ ձեռագրում, տարածքը մինչև 13-րդ դարում Քութայ անվանվելը հիշատակվել է որպես Նուսենտարա։ Պատմություն Նախապատմություն Ինդոնեզիայի մայրաքաղաքը Ջակարտայից տեղափոխելու առաջարկը հնչել է դեռևս առաջին նախագահ Սուկառնոյի օրոք, իսկ 1957 թվականին նրա երդմնակալության ժամանակ Պալանգկա Ռայան նախատեսվել է որպես ապագա մայրաքաղաք։ Մայրաքաղաքը տեղափոխելու առաջարկը քննարկվել է տասնամյակներ շարունակ, մինչև Սուսիլո Բամբանգ Յուդոյոնոն ստանձնել է նախագահի պաշտոնը, որը Ջակարտայի էկոլոգիական խնդիրների և գերբնակեցման պատճառով պաշտպանել է Ինդոնեզիայի նոր քաղաքական և վարչական կենտրոն ստեղծելու գաղափարը։ 2017 թվականի ապրիլին 7-րդ նախագահ Ջոկո Վիդոդոն Ինդոնեզիայի ազգային զարգացման պլանավորման նախարարությանը (Բապենաս) հրամայել է գնահատել Ջավա կղզուց դուրս նոր մայրաքաղաքի համար այլընտրանքային հավանական վայրերը։ Այս ծրագիրը մշակվել է Ճավայի և Ինդոնեզիայի կղզեխմբի մյուս կղզիների միջև զարգացման անհավասարությունը նվազեցնելու և ռազմավարության շրջանակներում Ինդոնեզիայի հիմնական կենտրոն Ջակարտայի բեռը նվազեցնելու համար։ 2019 թվականի ապրիլին հայտարարվել է բոլոր պետական մարմինները նոր մայրաքաղաք տեղափոխելու 10-ամյա ծրագրի մասին։ 2019 թվականի օգոստոսին Վիդոդոն այցելել է երկու այլընտրանքային վայրեր Կալիմանտանում, Բուկիտ Սոեհարտոն Արևելյան Կալիմանտանում և Եռանկյունի տարածք Պալանգկա Ռայայի մոտ: Ազգային զարգացման պլանավորման նախարարությունը Վիդոդոյին խորհուրդ է տվել այցելել Հարավային, Կենտրոնական և Արևելյան Կալիմանտանի երեք նահանգները, հաշվի առնելով, որ յուրաքանչյուրը համապատասխանում է նոր մայրաքաղաքի պահանջներին, այդ թվում՝ երկրաշարժերից, ցունամիներից և հրաբուխներից համեմատաբար զերծ լինելուն և ծովային նավահանգիստ ունենալու թույլտվությանը։ Պլանավորում և դիզայն 2019 թվականի օգոստոսի 23-ին Վիդոդոն պաշտոնապես վավերացրել է ծրագիրը։ Նախագահը յոթ օր առաջ խորհրդարանում ունեցած իր պետական ելույթի ժամանակ հայտարարել է մայրաքաղաքը Կալիմանտան տեղափոխելու մասին։ 2021 թվականի սեպտեմբերի սկզբին մայրաքաղաքի տեղափոխման օրինագիծն ավարտվել է։ 2021 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Վիդոդոյի վարչակազմը Ներկայացուցիչների պալատ (Ինդոնեզիայի օրենսդիր մարմնի ստորին պալատ) է ներկայացրել մայրաքաղաքի տեղափոխման վերաբերյալ համալիր օրինագիծ։ Օրինագծում նախատեսված բազմաթիվ կետերի շարքում այն պարունակում էր մայրաքաղաքային իշխանության (ինդոն.՝ Otorita Ibu Kota Negara ձևավորման ծրագիրը) նոր մայրաքաղաքի համար պատասխանատու և նախագահին հաշվետու հատուկ գործակալություն։ Այն պետք է կարգավորի, թե ինչպես է Մայրաքաղաքային վարչությունը կառավարելու իր ֆինանսավորումը, հարկումը, հատուցումները և ակտիվները։ Ազգային զարգացման պլանավորման նախարարությունը տեղափոխման արժեքը գնահատել է 466 տրիլիոն ռուփի (32․7 միլիարդ ԱՄՆ դոլար) և որ կառավարությունը մտադիր է եղել ծածկել ծախսերի 19%-ը, մնացածը հիմնականում պետք է կազմի պետական-մասնավոր գործընկերությունը և պետական ձեռնարկությունների ու մասնավոր հատվածի ուղղակի ներդրումները։ Միևնույն ժամանակ, 40 միլիարդ ԱՄՆ դոլար պետք է հատկացվի Ջակարտան հաջորդ տասնամյակում խորտակումից փրկելու համար, որը նաև լայնորեն նշվում է որպես մայրաքաղաքի տեղափոխման հիմնական պատճառ։ Ենթադրվել է, որ Նուսանտարայի զարգացումը նմանատիպ տեղափոխությունից դասեր պետք է քաղի՝ հիմնվելով 1960 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյից Բրազիլիայի մայրաքաղաքը Բրազիլիա տեղափոխելու վրա։ Հանրային աշխատանքների և բնակարանաշինության նախարարությունը 2019 թվականի վերջին կազմակերպել է մայրաքաղաքի դիզայնի մրցույթ։ 2019 թվականի դեկտեմբերի 23-ին «Urban+»-ի կողմից պաշտոնապես հայտարարվել է հաղթողը՝ Նագարա Ռիմբա Նուսան («Անտառային արշիպելագային երկիր»)։ Կառավարությունը մինչև 2020 թվականը վերջնական նախագծման գործընթացը կատարելագործելու համար պարտավորվել է համագործակցել հաղթող թիմի, նախագծման հարցում երկրորդ և երրորդ տեղերը գրաված թիմերի, ինչպես նաև միջազգային դիզայներների հետ։ Առնվազն երեք երկրների՝ Չինաստանի, Ճապոնիայի և Միացյալ Նահանգների դիզայներներ առաջարկել են մասնակցել նախագծմանը։ Անունը, որը առաջարկվել էր 2019 թվակկանի սեպտեմբերին, համապատասխանում է հաղթողի հիմնական գաղափարին։ Քաղաքը նախագծված է կայունության և շրջակա Կալիմանտանի անտառների պաշտպանության համար՝ նպատակ ունենալով ապահովել շարժունակության 80%-ը հասարակական տրանսպորտով, հեծանվավարությամբ կամ քայլելով, ինչպես նաև ամբողջ էներգիան ստանալով վերականգնվող աղբյուրներից և իր տարածքի 10%-ը հատկացնելով սննդի արտադրությանը: Չնայած դրան, քննադատները բազմաթիվ մտահոգություններ են հայտնել Նուսանտարայի վայրի բնության վրա ազդեցության վերաբերյալ։ 2022 թվականի հունվարի 17-ին, հատուկ կոմիտեի նիստի ժամանակ, Ազգային զարգացման պլանավորման նախարար Սուհարսո Մոնոարֆան հայտարարել է, որ նոր երկրի մայրաքաղաքը կոչվելու է Նուսանտարա։ 2022 թվականի մարտին նախարարությունը կրկին կազմակերպել է չորս կառույցների նախագծային մրցույթ՝ փոխնախագահի պալատի, օրենսդիր մարմնի գրասենյակային համալիրի, դատական իշխանության գրասենյակային համալիրի և Պանկասիլա լճի մոտ հանրային պաշտամունքի համար նախատեսված համալիրի համար։ Ջոկո Վիդոդոյի ղեկավարությամբ շինարարության առաջին փուլ Բամբանգ Սուսանտոնոյի Վարչության ղեկավարի պաշտոնը ստանձնելուց հետո, երկրի բոլոր 34 նահանգները իրենց համապատասխան նահանգների պատմական կամ մշակութային նշանակության վայրերից խորհրդանշական քանակությամբ հող և ջուր են ուղարկել նոր մայրաքաղաքի մաս ստեղծելու համար։ Արևելյան Կալիմանտանը ջուր և հող է բերել Քութայ Լամայից, որտեղ հայտնաբերվել է պատմական Քութայ Կարտանեգարա թագավորությունը: Հյուսիսային Մալուկուն հողի և ջրի համադրություն է բերել Մալուկուի չորս հիմնական պատմական սուլթանություններից, որոնք հայտնի են նաև որպես Մալուկու Կիե Ռահա, դրանք են՝ Ջայլոլոն, Տերնատեն, Թիդորեն և Բականը։ Բենգկուլուն հող է բերել այն վայրից, որտեղ աքսորվել էր Սուկառոն, մինչդեռ Արևելյան Ճավան նույնպես հող է բերել նախկին Մաջապահիտ կայսրության վայրերից։ Սկզբնապես, 2022 թվականի հուլիսին, Նուսանտարայի տարածքում տեղակայվել են Ինդոնեզիայի տարբեր ծայրերից 100,000 աշխատողներ։ Սակայն այս որոշումը քննադատության է արժանացել տեղական կազմակերպությունների կողմից՝ տեղի աշխատողներին ոչ բավարար չափով ներգրավելու համար։ Այս մտահոգություններին ի պատասխան՝ նախագահ Ջոկո Վիդոդոն հանձնարարել է Նուսանտարայի մայրաքաղաքային իշխանությանը աշխատուժը հասցնել 150,000-ից 200,000-ի՝ Նուսանտարայի զարգացման համար տեղացի աշխատողների մասնակցությունն ապահովելու համար։ Շինարարությունը հետաձգվել է մինչև 2022 թվականի մարտին կայացած COVID-19-ի դեմ պատվաստումների արշավի ավարտը։ 2023 թվականի հունիսին Սինգապուրում կայացած համաժողովում Վիդոդոն փորձել է վստահեցնել ներդրողներին, որ նախագիծը կշարունակվի անկախ նրանից, թե ով կհաղթի Ինդոնեզիայի 2024 թվականի նախագահական ընտրություններում և որ Նուսանտարան «ոսկե հնարավորություն» է ներդրումների համար։ 2023 թվականի օգոստոսի դրությամբ կառավարությունը հատկացրել է անհրաժեշտ ընդհանուր միջոցների միայն 20%-ը և ներդրողները դժկամությամբ են լրացրել պակասորդը՝ քաղաքական անորոշության և Ինդոնեզիայի ենթակառուցվածքներում ներդրումների թերակատարման պատճառով։ 2023 թվականի նոյեմբերին Վիդոդոն խոստովանել է, որ ոչ մի օտարերկրյա ներդրող գումար չի ներդրել Նուսանտարայում։ IKN մարմնի ֆինանսավորման և ներդրումների գծով տեղակալ Ագունգ Վիկակսոնոն ասել է, որ կան մի շարք օտարերկրյա ներդրողներ, որոնք գործընկերներ են տեղական ներդրողների հետ։ Դրանց թվում էին Swissotel-ը, որը պատկանում է Accor Group-ին, համագործակցում է Hotel Nusantara-ի հետ և Sembcorp-ը համագործակցում է պետական PLN էլեկտրաէներգիայի ընկերության հետ։ Նա նաև պնդել է, որ եղել է 300 մտադրության նամակ։ 2024 թվականի օգոստոսի դրությամբ Նուսանտարա արդեն իսկ ներդրվել էր 56.2 տրիլիոն իտալական ռուփի։ Մինչև իր նախագահության ավարտը, Վիդոդոն ընդհանուր առմամբ մեկնարկել էր ութ նորարարական արարողություն, որոնց ներդրումային արժեքը ինչպես տեղական, այնպես էլ արտասահմանյան ներդրողների կողմից՝ կազմել է 58,41 տրիլիոն ռուփի։ Անցում և շարունակություն Պրաբովո Սուբիանտոյի օրոք 2024 թվականի հուլիսի 29-ին Ինդոնեզիայի հեռացող նախագահ Ջոկո Վիդոդոն Նուսանտարայի նոր նախագահական պալատից սկսել է աշխատանքը, որտեղ նա նախատեսել է անցկացնել իր նախագահության վերջին ամիսները։ 2024 թվականի օգոստոսի 12-ին Նուսանտարայում տեղի է ունեցել կառավարության առաջին նիստը, որը նշանավորել է քաղաքական իշխանության Ջակարտայից Նուսանտարա անցման սկիզբը։ 2024 թվականի հունիսի 3-ին հայտարարվել է, որ Նուսանտարայի մայրաքաղաքային իշխանության ղեկավար Բամբանգ Սուսանտոնոն և նրա տեղակալ Դհոնի Ռահաջոեն հրաժարական են տվել։ Ժողովրդագրական և աղքատության ուսումնասիրությունների ինստիտուտի (Ideas) տնօրեն Յուսուֆ Վիբիսոնոն ենթադրել է, որ սա կարող էր պայմանավորված լինել նրանով, որ ընտրված նախագահ Պրաբովոն Վիդոդոյի համեմատ նախագծով պակաս ոգևորված է եղել։ Նա պնդել է, որ Պրաբովոյի այդ ժամանակվա հայտարարություններն այն էին, որ նախագիծը կշարունակվի, բայց այլևս առաջնահերթություն չի լինի։ 2024 թվականի օգոստոսի 12-ին Պրաբովոն ասել է, որ կշարունակի նախագիծը և եթե հնարավոր լինի կավարտի այն։ Նա կարծում է, որ դա երկար և դժվար կլինի, բայց 3-5 տարի հետո քաղաքը որպես մայրաքաղաք կարող է լավ կատարել իր գործառույթը։ Նուսանտարան որպես մայրաքաղաք պետք է բացվեր 2024 թվականի օգոստոսի 17-ին, որը համընկել է Ինդոնեզիայի անկախության օրվա հետ։ Սակայն, տեղափոխությունը տեղի չի ունեցել։ Այդ օրը Վիդոդոն որպես նախագահ քաղաքում անցկացրել է իր առաջին անկախության օրվա տոնակատարությունը։ Սկզբում նա ասել է, որ արարողությանը հրավիրված է 8000 մարդ, սակայն հետագայում այդ թիվը նվազել է մինչև 1300՝ անավարտ կառույցների վերաբերյալ մտահոգությունների պատճառով։ Հաջորդ շաբաթ Բասուկի Հադիմուլջոնոն հայտարարել է, որ Վիդոդոյի գրասենյակը կարող է տեղափոխվել այնտեղ սեպտեմբերին՝ IKN օդանավակայանի կառուցումն ավարտվելուց հետո։ Միևնույն ժամանակ Վիդոդոն ասել է, որ չի ցանկանում շտապեցնել սեպտեմբերին IKN-ին պետական ծառայողների նախատեսված տեղափոխումը, եթե նրանք դեռ պատրաստ չեն տեղափոխմանը։ Նախագահ Պրաբովո Սուբիանտոն հաստատել է իր վարչակազմի հանձնառությունը Նուսանտարայի որպես Ինդոնեզիայի նոր մայրաքաղաք զարգացումը ավարտելու համար։ Պրաբովոն Արևելյան Կալիմանտանի մայրաքաղաք Նուսանտարան պատկերացնում է որպես Ինդոնեզիայի քաղաքական մայրաքաղաք: Գործադիր գրասենյակների շենքերից բացի, պետք է ավարտին հասցվեն նաև այն շենքերի կառուցումը, որոնք կներկայացնեն Trias Politica-ի մյուս երկու՝ օրենսդիր և դատական ճյուղերը։ Պրաբովոն սա ընդգծել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 27-ին Մագելանգում կայացած Կարմիր-Սպիտակ գրասենյակի ամփոփիչ նիստի իր ելույթում։ Պրաբովոն հույս է հայտնել, որ Նուսանտարան կարող է հյուրընկալել 2028 թվականի Ժողովրդական խորհրդատվական ժողովի նիստը, որը խորհրդանշում է քաղաքի դերը որպես կառավարության կենտրոն։ 2025 թվականի փետրվարին, նախագահի 2025 թվականի թիվ 1 հրահանգի համաձայն՝ Հանրային աշխատանքների նախարարությանը 2025 թվականի համար հատկացված բյուջեն 110.95 տրիլիոնից կրճատվել է մինչև 29.57 տրիլիոն ռուփի՝ պետական ծախսերը արդյունավետ դարձնելու նպատակով։ Արդյունքում IKN-ի կառուցման բյուջեն կասեցվել է և մտավախություններ են եղել, որ այն կախման մեջ կմտնի։ Հետագա մշակման ընթացքում Նուսանտարայի մայրաքաղաքային վարչության ղեկավար Բասուկի Հադիմուլջոնոն, Հանրային աշխատանքների փոխնախարար Դիանա Կուսումաստուտիի հետ միասին, հայտարարել է, որ 2025 թվականի ապրիլի դրությամբ IKN նախագծի բյուջեն այլևս արգելափակված չէ և IKN-ի երկրորդ փուլի շինարարությունը, որը կառուցվելու է 2025-2028 թվականների համար, կկատարվի Նուսանտարայի մայրաքաղաքային վարչության կողմից։ 2025 թվականի հունիսի դրությամբ՝ Նուսանտարայի մայրաքաղաքային վարչության կողմից IKN նախագծի համար տարբեր աղբյուրներից ձեռք բերված ներդրումները հասել են մոտ 135.1 տրիլիոն ռուփիի։ Աշխարհագրություն Նուսանտարան գտնվում է Բորնեոյի արևելյան ափին, որը աշխարհի երրորդ ամենամեծ կղզին է։ Քաղաքը ցամաքային սահման ունի Արևելյան Կալիմանտան նահանգի հետ և ունի ափամերձ գիծ, որը ձգվում է դեպի արևելք մինչև Մակասարի նեղուցը և դեպի հարավ մինչև Բալիկպապանի ծոց։ Նուսանտարան ունի նաև չորս կղզի (Բենավա Բեսար, Բատուպայաու, Ջավանգ և Սաբութ), որոնք գտնվում են Բալիկպապան ծովածոցի հյուսիսում։ Քաղաքը հպարտանում է բլրոտ լանդշաֆտով և նախկինում եղել է արդյունաբերական անտառ, որի կոնցեսիան պատկանել է Սուկանտո Տանոտոյին։ Գոտիավորում Նուսանտարան ընդգրկում է 2,560 կիլոմետր քառակուսի (990 մղոն քառկուսի) տարածք և նշանակված է որպես Ազգային ռազմավարական գոտի (Kawasan Strategis Nasional, KSN), 68.56 կիլոմետր քառակուսի (26.47 մղոն քառակուսի) որպես Գլխավոր կառավարական գոտի (Kawasan Inti Pusat Pemerintahan, KIPP), 561.80 կիլոմետր քառակուսի (216.91 մղոն քաեռակուսի)որպես Մայրաքաղաքի տարածք ( Kawasan Ibu Kota Negara ), իսկ մնացածը՝ որպես Մայրաքաղաքի զարգացման գոտի ( Kawasan Pengembangan Ibu Kota Negara )։ Նուսանտարայի մետրոպոլիտենի տարածքը պետք է ներառի Արևելյան Կալիմանտանի այնպիսի շրջակա շրջաններ և քաղաքներ, ինչպիսիք են Բալիկպապանը և Սամարինդան: Կառավարություն Նուսանտարան կառավարվում է Նուսանտարայի մայրաքաղաքի իշխանություն կոչվող գործակալության կողմից (ինդոն.՝ Otorita Ibu Kota Nusantara)։ Դրա կառուցվածքը տարբերվում է Ինդոնեզիայի մյուս քաղաքներից, որոնք համարվում են ինքնավար, ինքնակառավարվող միավորներ՝ կենտրոնական կառավարությունից առանձին։ Ի հակադրություն, մայրաքաղաքային իշխանությունը կենտրոնական կառավարությանը անմիջականորեն հաշվետու գործակալություն է։ Այն գործում է նախարարական մակարդակով և դրա ղեկավարը գրասենյակի մակարդակի պաշտոնատար անձ է։ Ի տարբերություն նահանգապետերի, քաղաքապետերի և ռեգենտների, որոնք ընտրվում են տարածաշրջանային ընտրություններում՝ մարմնի ղեկավարը և տեղակալը նշանակվում են նախագահի կողմից։ 2022 թվականի մարտից մինչև 2024 թվականի հունիսը մարմինը գտնվել է ղեկավար Բամբանգ Սուսանտոնոյի և փոխղեկավար Դհոնի Ռահաջոեի ղեկավարության ներքո։ 2024 թվականի հունիսին Բամբանգ Սուսանտոնոն և Դհոնի Ռահաջոեն հրաժարական են տվել իրենց համապատասխան պաշտոններից՝ քաղաքի բացման արարողությունից առաջ։ Ասում են, որ նրանց դրդապատճառները եղել են անձնական։ Ներկայումս Նուսանտարայի մայրաքաղաքային իշխանության ղեկավարը Բասուկի Հադիմուլջոնոն է, որը եղել է նաև Ինդոնեզիայի հանրային աշխատանքների և բնակարանաշինության նախարարության ղեկավարը։ Բամբանգ Սուսանտոնոն նշանակվել է Նուսանտարայի հարցում միջազգային համագործակցության հարցերով Ինդոնեզիայի Հանրապետության նախագահի հատուկ դեսպան։ Մայրաքաղաքային իշխանությունը հայտարարել է, որ Նուսանտարան կունենա տեղական ինքնակառավարման հատուկ ձև և Նուսանտարայի վարչական բաժանումը կտարբերվի Ինդոնեզիայի մյուս շրջաններից։ Ժողովրդագրություն Երբ սկսվել է մայրաքաղաքի զարգացումը, նրա բնակչությունը կազմել է 153,000 մարդ, որոնք ապրում էին արդեն իսկ գոյություն ունեցող գյուղերում, ինչպիսիք են Բումի Հարապանը, Պեմալուանը և Սեպակուն։ 2024 թվականին բնակչությունը հասել է 488,409-ի։ Տրանսպորտ Տրանսպորտի 80%-ը ոչ մասնավոր միջոցներով ապահովելու նպատակին հասնելու համար նոր մայրաքաղաքում նախատեսվել է կառուցել համապարփակ հասարակական տրանսպորտի ցանց։ Քաղաքի զարգացումը կենտրոնացել է խիտ, քայլելու համար հարմար տարածքների ստեղծման վրա և պետք է ներառի հեծանվային արահետների քաղաքային ցանց, մետրոյի համակարգի համար նախատեսված երկու երկաթուղային գծեր, ավտոբուսային արագընթաց տրանսպորտի համակարգ և ինքնավար միկրոավտոբուսներ՝ որպես սնուցող ծառայություններ: Ավտոմատացված ուղեգծային տրանսպորտային համակարգը պետք է կապի նոր մայրաքաղաքը Բալիկպապան մայրուղու հետ։ Սակայն, չինական արտադրության ART-ի փորձարկումները դադարեցվել են 2024 թվականի նոյեմբերին, երբ պարզվել է, որ մեքենաները անկարող են ինքնուրույն աշխատել։ Բացի այդ՝ պետք է կառուցվի նոր միջքաղաքային և տարածաշրջանային երկաթուղային համակարգ՝ նոր մայրաքաղաքը հարևան քաղաքներ Սամարինդայի և Բալիկպապանի հետ կապելու համար՝ կազմելով ավելի լայն Տրանս Կալիմանտան երկաթուղային ցանցի մի մասը, որը երկաթուղային ծառայությունների միջոցով կկապի Բորնեո կղզու ամբողջ ինդոնեզական մասը։ Կառավարության կենտրոնական տարածքը Նուսանտարա միջազգային օդանավակայանի և Բալիկպապանի հետ կապելու նպատակով նախատեսվել է 47 կմ ճանապարհահատվածում վճարովի ճանապարհ կառուցել (29 մղոն)։ Նուսանտարային կսպասարկի նաև մոտակա Սամարինդայի օդանավակայանը, որը գտնվում է Սամարինդա քաղաքում, նոր մայրաքաղաքի հարևան քաղաքը, ինչպես նաև Բալիկպապանի սուլթան Աջի Մուհամմադ Սուլեյման Սեպինգգան օդանավակայանը։ Նուսանտարային սպասարկող երկու օդանավակայաններին աջակցելու համար Պենաջամում կկառուցվի նաև նոր Նուսանտարայի օդանավակայան։ Միջազգային հարաբերություններ Երկվորյակ և քույր քաղաքներ Նուսանտարան քույր քաղաք է հետևյալ քաղաքի հետ՝ Աստանա, Ղազախստան (2023) Տես նաև Նպատակային կառուցված ազգային մայրաքաղաքների ցանկ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Պաշտոնական կայք