பாலிக்பாப்பான்

பாலிக்பாப்பான் (இந்தோனேசியம்: Balikpapan; ஆங்கிலம்: City of Balikpapan) என்பது இந்தோனேசியா, கிழக்கு கலிமந்தான், கிழக்கு கலிமந்தான் மாகாணத்தில் உள்ள மாநகரம் ஆகும். போர்னியோ தீவின் கிழக்கு கடற்கரையில் அமைந்துள்ள இந்த மாநகரம், கிழக்கு கலிமந்தான் மாநிலத்தின் நிதி மையமாகவும் விளங்குகிறது. அத்துடன் கலிமந்தானில் மிகப்பெரிய பொருளாதாரத்தைக் கொண்ட மாநகரம் என்றும் அறியப்படுகிறது. இந்த நகரத்திற்கு சுல்தான் அஜி முகமது சுலைமான் செபிங்கான் வானூர்தி நிலையம் (Sultan Aji Muhammad Sulaiman Sepinggan Airport) சேவை செய்கிறது. இங்குள்ள செமாயாங் துறைமுகம் சமாரிண்டா துறைமுகத்திற்கு அடுத்த நிலையில் கிழக்கு கலிமந்தானில் இரண்டாவது பரபரப்பான துறைமுகமாகும். இந்தோனேசிய புள்ளிவிவரங்கள் நிறுவனத்தின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, இந்த நகரத்தின் 2020-ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை 688,318 ஆகும்; 2023-ஆம் ஆண்டின் இடைப் பகுதியில், அரச மக்கள் தொகை மதிப்பீடு 757,418 (387,112 ஆண்கள்; 370,206 பெண்கள்) என அறியப்படுகிறது. கிழக்கு கலிமந்தானில் சமரிண்டாவிற்குப் பிறகு பாலிக்பாப்பான் இரண்டாவது அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நகரமாகும். இந்தோனேசியாவில் வாழ்வதற்கு மிகவும் உகந்த நகரமாக பாலிக்பாப்பான் தொடர்ந்து தரவரிசைப் படுத்தப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், 2022-இல், பாலிக்பாபன் அந்தத் தரவரிசையை சமரிண்டாவிடம் இழந்தது. வரலாறு பாலிக்பாப்பான் 19-ஆம் நூற்றாண்டில் பூகிஸ் மக்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு மீன்பிடி கிராமமாகும். முதல் எண்ணெய் அகழ்வாராய்ச்சி 1897 பிப்ரவரி 10 அன்று பாலிக்பாப்பானில் தொடங்கியது. 1899-ஆம் ஆண்டில், இடச்சு கிழக்கிந்தியத் தீவுகளின் காலனிய நிர்வாகம் பாலிக்பாப்பானுக்கு நகரத் தகுதியை வழங்கியது. 1907-ஆம் ஆண்டில், நெதர்லாந்து மாட்சாப்பி பெட்ரோலிய நிறுவனம் (Bataafse Petroleum Maatschappij) அதன் தலைமையகத்தை பாலிக்பாப்பான் நகரத்திற்கு மாற்றியது. வெளிநாடுகளில் இருந்து திறமையான தொழிலாளர்கள், பொறியாளர்கள் மற்றும் மேலாளர்கள் அழைத்து வரப்பட்டனர். அதைத் தொடர்ந்து, ஏராளமான பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் எண்ணெய் உற்பத்தித் துறையில் முதலீடுகள் செய்ய பாலிக்பாப்பானுக்கு வந்தன. இதன் விளைவாக பாலிக்பாப்பானில் பொருளாதார வளர்ச்சி ஏற்பட்டது; மேலும் புலம்பெயர்ந்தோர் மற்றும் வெளிநாட்டினர் பலரும் ஈர்க்கப்பட்டனர். சப்பானிய ஆக்கிரமிப்பு இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, சப்பானியப் பேரரசு 1942-ஆம் ஆண்டு இடச்சு கிழக்கிந்தியத் தீவுகளை ஆக்கிரமித்ததன். அதில் ஒரு பகுதியாக பாலிக்பாப்பான் நகரத்தை தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தது. 1942-ஆம் ஆண்டு முதலாம் பாலிக்பாப்பான் போர் (1942) போரிலும் (Battle of Balikpapan), 1945-ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் பாலிக்பாப்பான் போர் (1945) (Battle of Balikpapan), போரிலும் பாலிக்பாப்பான் நகரம் இரண்டாம் உலகப் போரின் நேச நாடுகளால் குண்டுவீசித் தாக்கப்பட்டது. இந்தப் போர்கள் பாலிக்பாப்பான் நகரத்தின் உள்கட்டமைப்பைப் பெரிதும் பாதித்தன. எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் மற்றும் பாலிக்பாப்பான் துறைமுகம் முற்றிலுமாக எரிந்து தரைமட்டமாயின. இந்தோனேசியாவின் விடுதலைக்குப் பிறகு, இந்தோனேசிய அரசுக்குச் சொந்தமான எண்ணெய் நிறுவனமான பெர்தாமினா (Pertamina) 1965-ஆம் ஆண்டு, பாலிக்பாப்பான் எண்ணெய் ஆய்வு நடவடிக்கைகளைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் எடுத்துக் கொண்டது. நிர்வாகப் பிரிவுகள் பாலிக்பாப்பான் மாநகரத்தின் வடக்கில் கூத்தாய் கீர்த்தநகர பிராந்தியம் (Kutai Kartanegara Regency), தெற்கு மற்றும் கிழக்கில் மாக்காசார் நீரிணை, மேற்கே வடக்கு பெனாசாம் பாசேர் பிராந்தியம் (Penajam North Paser Regency) ஆகியவை எல்லைகளாக உள்ளன. இந்த மாநகரம் 6 மாவட்டங்களாகவும் (Kecamatan); 34 நகர்ப்புற கிராமங்களாகவும் (Kelurahan) பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பு:2024-ஆம் ஆண்டு இந்தோனேசிய அரசாங்க மதிப்பீட்டுப் புள்ளிவிவரங்கள் பொருளாதாரம் கிழக்கு போர்னியோவில் சில பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் செயல்படுகின்றன. பேக்கர் இயூஸ் (அமெரிக்கா), செவ்ரான் தெக்சாகோ (அமெரிக்கா), ஆலிபர்டன் (அமெரிக்கா), பெர்தாமினா (இந்தோனேசியா), இசுக்லம்பெர்கர் (பிரான்சு), தீஸ் (ஆத்திரேலியா), டோட்டல் எனர்ஜிஸ் (பிரான்சு) மற்றும் வெதர்போர்ட் இன்டர்நேசனல் (அமெரிக்கா) உள்ளிட்ட நிறுவனங்கள் பாலிக்பாப்பானை இப்பகுதியின் தங்கள் செயல்பாட்டுத் தளமாகப் பயன்படுத்துகின்றன. இந்தோனேசிய வங்கி (Bank Indonesia), நிதித் துறை, அங்கசா புரா 1, [63] செமாயாங் துறைமுகம் ( Port of Semayang) மற்றும் பல அரசு பொதுச் சேவைகளும்; இந்தப் பகுதியில் பணிபுரிய பலரை ஈர்க்கின்றன. பாலிக்பாப்பான் எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு ஆலை பாலிக்பாப்பான் விரிகுடாவின் ( Balikpapan Bay) கரையில் அமைந்துள்ளது; மற்றும் 2.5 சதுர கிலோமீட்டர் (0.97 சதுர மைல்) பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. 1922-ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட இந்தச் சுத்திகரிப்பு ஆலை, இந்தப் பகுதியிலேயே மிகப் பழமையான சுத்திகரிப்பு ஆலையாகும். இரண்டாம் உலகப் போரில் நேச நாடுகள் அதைச் சிதைத்து விட்டன. ஷெல் நிறுவனம் (Shell) 1950-இல், அதை மீண்டும் கட்டியது. இந்தச் சுத்திகரிப்பு ஆலை பாலிக்பாப்பான் I மற்றும் பாலிக்பாப்பான் II என இரண்டு துணை ஆலைகளைக் கொண்டுள்ளது. காலநிலை தாராக்கான் தீவில், ஆண்டு முழுவதும் அதிக மழை பெய்யும் வெப்பமண்டல மழைக்காடு காலநிலை (Af) உள்ளது. கடல் வெப்பநிலை கேமலா கடற்கரை சகோதரி நகரங்கள் கோத்தா கினபாலு, சபா, மலேசியா சப்போரோ, ஒக்கைடோ, சப்பான் மேலும் காண்க கலிமந்தான் கிழக்கு கலிமந்தான் கூத்தாய் தேசிய பூங்கா கென்னியா மக்கள் இந்தோனேசியா-மலேசியா எல்லை மேற்கோள்கள் மேற்கோள் நூல்கள் Conboy, Kenneth; Morrison, James (1999). Feet to the Fire CIA Covert Operations in Indonesia, 1957–1958. Annapolis: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-193-9. Kahin, Audrey R; Kahin, George McT (1997) [1995]. Subversion as Foreign Policy The Secret Eisenhower and Dulles Debacle in Indonesia. Seattle and London: University of Washington Press. ISBN 0-295-97618-7. Klemen, L (1999–2000). "Forgotten Campaign: The Dutch East Indies Campaign 1941–1942". Magenda, Burhan Djabier (2010). East Kalimantan: The Decline of a Commercial Aristocracy. Singapore: Equinox Publishing. p. 45. ISBN 978-602-839721-6. வெளி இணைப்புகள் பொதுவகத்தில் Balikpapan தொடர்பாக ஊடகக் கோப்புகள் உள்ளன. Balikpapan travel guide from Wikivoyage