บาลิกปาปัน

บาลิกปาปัน (อินโดนีเซีย: Balikpapan) เป็นเป็นเมืองท่าบนชายฝั่งตะวันออกของเกาะบอร์เนียวในจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย นครนี้ถือเป็นศูนย์การเงินประจำกาลีมันตัน บาลิกปาปันเป็นนครที่มีเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในกาลีมันตัน โดยมีการประมาณการจีดีพีใน ค.ศ. 2016 ที่ 73.18 ล้านล้านรูปียะฮ์ และยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านอาจีมูฮัมมัดซูไลมันเซอปิงกัน ท่าอากาศยานที่พลุกพล่านที่สุดอันดับ 3 ในกาลีมันตัน โดยเป็นรองเพียงบันจาร์มาซิน กับปนตียานัก ท่าเรือเซอมายังเป็นท่าเรือที่พลุกพล่านที่สุดอันดับ 2 ในกาลีมันตันตะวันออก เป็นรองเพียงซามารินดา ด้วยประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2020 ที่ 688,318 คน ทำให้บาลิกปาปันเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 2 ในกาลีมันตันตะวันออก เป็ยรองเพียงซามารินดา บาลิกปาปันยังได้รับเลือกเป็นหนึ่งในนครที่น่าอยู่ที่สุดในประเทศอินโดนีเซีย ภูมิประเทศ ภูมิประเทศ ภูมิประเทศของบาลิกปาปันส่วนใหญ่เป็นเนินเขา (85%) มีส่วนน้อยที่เป็นที่ราบ (15%) โดยที่ราบส่วนใหญ่อยู่ริมชายฝั่งและรอบ ๆ เนิน นครนี้ตั้งอยู่ในระดับความสูงเหนือระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 0 ถึง 80 เมตร (260 ฟุต) พื้นที่นครตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของอ่าวบาลิกปาปัน ดินส่วนใหญ่ในบาลิกปาปันเป็นดินพอดโซลสีเหลืองแดง และทรายตะกอนน้ำพากับควอตซ์ ทำให้มีแนวโน้มที่จะกัดเซาะมาก ภูมิอากาศ บาลิกปาปันมีสภาพภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น (Af) เนื่องจากไม่มีฤดูแล้งจริง ๆ ในนครนี้ นครนี้พบฝนโดยเฉลี่ยต่อปีที่ 2,400 มิลลิเมตร (94 นิ้ว) โดยทั่วไป นครบาลิกปาปันแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศตลอดปี นครนี้ไม่มีช่วงที่ฝนแล้งและแห้งแล้งอย่างมีนัยสำคัญตลอดปี โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยตลอดปีประมาณ 26 ถึง 27 องศาเซลเซียส (79 ถึง 81 องศาฟาเรนไฮต์) เขตการปกครอง บาลิกปาปันมีชายแดนทางเหนือติดกับอำเภอกูไตการ์ตาเนอการา ทางใต้และตะวันออกติดกับช่องแคบมากัซซาร์ และทางตะวันตกติดกับอำเภอเปอนาจัมปาเซร์เหนือ นครนี้แบ่งเขตการปกครองเป็น 6 ตำบล (เกอจามาตัน) และ 34 หมู่บ้าน (เกอลูราฮัน) กับจำนวนประชากรในสำมะโน ค.ศ. 2010 และ ค.ศ. 2020 อ้างอิง บรรณานุกรม Conboy, Kenneth; Morrison, James (1999). Feet to the Fire CIA Covert Operations in Indonesia, 1957–1958. Annapolis: Naval Institute Press. ISBN 1-55750-193-9. Kahin, Audrey R; Kahin, George McT (1997) [1995]. Subversion as Foreign Policy The Secret Eisenhower and Dulles Debacle in Indonesia. Seattle and London: University of Washington Press. ISBN 0-295-97618-7. Klemen, L (1999–2000). "Forgotten Campaign: The Dutch East Indies Campaign 1941–1942". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-07-26. สืบค้นเมื่อ 2022-07-13. Magenda, Burhan Djabier (2010). East Kalimantan: The Decline of a Commercial Aristocracy. Singapore: Equinox Publishing. p. 45. ISBN 978-602-839721-6. แหล่งข้อมูลอื่น