โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง

โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง (อินโดนีเซีย: SMA Negeri 3 Bandung) หรือที่รู้จักกันในชื่อย่อว่า เอสเอ็มอาเอ็น ติกะ บันดุง (SMAN 3 Bandung) เป็นหนึ่งในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายโดยรัฐบาลอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ในจังหวัดชวาตะวันตก ประเทศอินโดนีเซีย ระยะเวลาการศึกษาที่นี่ใช้เวลาทั้งหมด 3 ปี เช่นเดียวกับโรงเรียนมัธยมปลายทั่วไปในอินโดนีเซีย โดยโรงเรียนก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1953 เดิมมีชื่อว่า เอสเอ็มอา เบ (SMA B) (ค.ศ. 1952) และก่อนหน้านั้นคือ เอสเอ็มอา ซะตู เบ/เซ (SMA 1 B/C) (ค.ศ.1950) ในปี ค.ศ. 2007 โรงเรียนได้นำหลักสูตร KTSP มาใช้ แทนที่หลักสูตรก่อนหน้า (KBK) และในปี ค.ศ 2013 เริ่มใช้หลักสูตร 2013 (Kurikulum 2013) ซึ่งเป็นหลักสูตรใหม่ของประเทศอินโดนีเซีย ต่อมาโรงเรียนได้ทดลองใช้ระบบหน่วยกิต (SKS) เพื่อรองรับความต้องการของนักเรียนในระดับที่สูงขึ้น ประวัติโรงเรียน โรงเรียนตั้งอยู่บนถนนเบอะลิตุง หมายเลข 8 นครบันดุง จึงเคยถูกเรียกว่า "โรงเรียนเบอะลิตุงตะวันตก" โรงเรียนนี้ถือเป็นโรงเรียนมัธยมของรัฐแห่งแรกที่มีชื่อเสียงในบันดุง ก่อนจะมี โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 8 บันดุง (SMAN 8 Bandung) และ โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 5 บันดุง (SMAN 5 Bandung) ตามมาในลำดับถัดไป โดยนักเรียนจำนวนมากจากที่นี่สามารถสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำของอินโดนีเซียได้สำเร็จ ประวัติอาคารเรียน อาคารของโรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง เป็นอาคารเก่าที่สร้างขึ้นในยุคอาณานิคมดัตช์ ออกแบบโดย ชาร์ลส์ โพรสเพอร์ วูลฟฟ์ ชครูเมกเกอร์ (Charles Prosper Wolff Schoemaker) โดยเดิมใช้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนฮาเบเอส (Hoogere Burgerschool te Bandoeng) เพื่อทำการเรียนการสอนต่อชาวดัตช์และชนชั้นสูงในอินโดนีเซียเวลานั้น อาคารตั้งอยู่บนพื้นที่ 14,240 ตารางเมตร มีพื้นที่อาคาร 8,220 ตารางเมตร หันหน้าไปทางทิศเหนือ (ถนนเบอะลิตุง) และใช้งานร่วมกันกับโรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 5 บันดุง โดยมีโถงกลางแบ่งเขตระหว่างสองโรงเรียน การใช้งานในแต่ละยุคสมัย: ยุคอาณานิคมดัตช์ (ค.ศ. 1916 – ค.ศ. 1942): อาคารเป็นโรงเรียนฮาเบเอส แห่งที่ 4 ต่อจากจาการ์ตา ซูราบายา และเซอมารัง ยุคญี่ปุ่นยึดครอง (ค.ศ. 1942 – ค.ศ. 1945): ใช้เป็นที่ทำการของเค็มเปไต ยุคเปลี่ยนผ่าน (ค.ศ. 1947 – ค.ศ. 1950): ช่วงเช้าได้สอนโดยใช้ภาษาดัตช์สำหรับนักเรียนชาวดัตช์ ช่วงบ่ายสอนโดยใช้ภาษาอินโดนีเซียสำหรับนักเรียนชาวอินโดนีเซีย ปี ค.ศ. 1950 เป็นต้นมา หลังได้รับเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ ได้มีปรับเปลี่ยนตามระบบการศึกษาอินโดนีเซียหลังประกาศอิสรภาพ โดยโรงเรียนที่ใช้ภาษาอินโดนีเซียได้รับหมายเลขเรียงลำดับก่อน และมีการแยกโรงเรียนและเปลี่ยนชื่อหลายครั้งในช่วงปี ค.ศ. 1952 – ค.ศ. 1984 ซึ่งท้ายสุดพื้นที่อาคารได้กลายมาเป็นที่ตั้งของโรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง และ โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 5 บันดุง จนถึงปัจจุบัน สิ่งอำนวยความสะดวก โรงเรียนมีสิ่งอำนวยความสะดวกหลากหลายเพื่อรองรับกิจกรรมการเรียนการสอน เช่น: ห้องเรียน มัสยิด (มัสยิดมะสิอินะ โชลิฮีน) ห้องละหมาดหญิง ห้องสมุด ห้องปฏิบัติการชีววิทยา ฟิสิกส์ เคมี คอมพิวเตอร์ เรือนเพาะชำ สนามกีฬา (บาสเกตบอล วอลเลย์บอล ฟุตบอล กรีฑา) โรงยิม ห้องประชุมอเนกประสงค์ ห้องโสตทัศนศึกษา สหกรณ์โรงเรียน โรงอาหาร ศาลา สนามหญ้า ดาดฟ้า กิจกรรมนักเรียน โรงเรียนมีชมรมและกิจกรรมเสริมหลักสูตรมากมาย ได้แก่: ชมรมสิ่งแวดล้อม ALGA ชมรมแบดมินตัน BC 3 ชมรมดนตรี Band 3 ชมรมวารสาร BM 3 ชมรมศาสนาอิสลามและคริสต์ ชมรมภาพถ่าย JEPRET! ชมรมร้องเพลง KV3 ชมรมอังกะลุง KPA 3 ชมรมศิลปะซุนดา ชมรมดนตรีคลาสสิก MK 3 ชมรมภาพยนตร์ MP3 ชมรมภาษาญี่ปุ่น NK 3 ชมรมธุรกิจ OMK 3 ชมรมกาชาดเยาวชน ชมรมลูกเสือ ชมรมศิลปะ SSR 3 ชมรมเชียร์ลีดเดอร์และเชิญธงชาติ SPARA 3 ชมรมซอฟต์บอล FOSTER ชมรมภาษาอังกฤษ SEF 3 ชมรมโต้วาที SPeD 3 ชมรมสเกตน้ำแข็ง TIIS 3 ชมรมการละคร TST ชมรมวิจัยและโอลิมปิก TRILOGI 3 ชมรมบาสเกตบอล UBBAS 3 ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง ริดวัน กามิล นายกเทศมนตรีเมืองบันดุงคนที่ 36 (ค.ศ. 2013 – ค.ศ. 2018) และ ผู้ว่าการจังหวัดชวาตะวันตกคนที่ 14 (ค.ศ. 2018 – ค.ศ.2023) เครือข่าย หนึ่งในเครือข่ายของโรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 3 บันดุง คือ โรงเรียนมัธยมปลายรัฐ 1 จิจาเลิงกา ในอำเภอบันดุง ภาพถ่าย แหล่งอ้างอิง