Masjid Agung Manonjaya

Masjid Agung Manonjaya mangrupa salah sahiji masjid pangkolotna sarta miboga sajarah panjang di Priangan, ayana di Manonjaya, Kabupatén Tasikmalaya. Masjid ieu mangrupa warisan ti Nagara Sukapura (1632-1901 M) jeung kaasup kana ranah Benda Cagar Budaya (BCB) nu ditangtayungan ku Undang-Undang Purbakala. Sajarah Jaman kolonial Walanda, Tasikmalaya kaasup bagian ti Kabupaten Sukapura. Taun 1832, puseur pamaréntahanana aya di Harja Winangun anu kiwari katelah ku asma Manonjaya anu aya tapak-tapak puseur pamaréntahan baheula, salah sahiji titinggal sajarahna nyaéta Masjid Agung Manonjaya. Masjid ieu umurna dua abad. Diwangun dina jaman Bupati Tumenggung Daruningrat atawa Wiradadaha VIII, harita Manonjaya jadi ibukota Sukapura, diwangun saluyu jeung pindahna puseur administrasi Kabupatén Sukapura ti Sukaraja ka Harjawinangun atawa Manonjaya dina taun 1832. Arsitéktur Masjid Agung Manonjaya diwangun nyanghareup ka alun-alun anu aya di tengah-tengah pemukiman. Kalayan ku desain arsitéktur Sunda, Jawa jeung Éropah, masjid ieu jadi ikon sejarah sarta sangkan janten tempat anu tiasa didatangan di Tasikmalaya. Penampilan masjid ieu béda jeung masjid klasik anu mibanda gaya Jawa tradisional. Sababaraha unsur wangunan ngagabungkeun unsur lokal jeung klasik Éropah, nyaéta hateup tumpeng tilu, beranda jeung struktur sukaguru anu perenahna di tengah mushola. Salaku masjid pangkolotna, masjid ieu mimiti direnovasi dina taun 1952 kalayan perawatan khusus pikeun hateup masjid. Teras dina taun 1972 sareng 1992 dilaksanakeun renovasi ringan sareng saatos gempa 2009, masjid ieu ngalaman karusakan sareng pamaréntahan deui ngalaksanakeun perbaikan. Hal anu ngirut ngeunaan ieu masjid nyaéta tempatna aya mustaka kuno di luhureun hateupna. Hal ieu dipercaya ku masarakat minangka titinggal sajarah ti tokoh anu nyebarkeun agama Islam, Syekh Abdul Muhyi. Mustaka kuno atawa mémolo dipaké minangka hiasan sarta lambang kaagungan dina luhureun hateup wangunan tradisional Jawa, utamana di masjid-masjid kuna anu hateupna tajug atawa tumpang tindih. Masjid Agung Manonjaya jadi saksi sajarah jeung budaya Tasikmalaya. Kuayana jadi penting minangka bagian integral tina pangwangunan tata ruang Kabupaten Sukapura pikeun mekarkeun tata kota. Eksistensina boga peran penting dina sumebarna agama Islam di Tasikmalaya jeung sabudeureunana. Henteu ngan minangka tempat ibadah, masjid agung Manonjaya mangrupa carita perjuangan jeung lambang kamulyaan Kabupatén Sukapura anu jadi puseur pamaréntahan jeung sumebarna agama Islam di Priangan Wétan. Rujukan