Սուրամադուի կամուրջ

Սուրամադուի կամուրջ (ինդոն.՝ Jembatan Suramadu), Ինդոնեզիայի Մադուրայի նեղուցի վրայով անցնող կամուրջ։ Կապում է Ճավա և Մադուրա կղզիները։ Պատմության մեջ Մադուրայի նեղուցի վրայով անցնող առաջին կամուրջն է և Ինդոնեզիայի ամենաերկար (5,438 մ) կամուրջը։ Նախագծային աշխատանքները սկսվել են 1988 թվականին, շինարարությունը՝ 2003 թվականին: Այն շահագործման է հանձնվել 2009 թվականի հունիսի 10-ին: Կամուրջը մեծ նշանակություն ունի Մադուրա կղզու սոցիալ-տնտեսական և ենթակառուցվածքային զարգացման համար: Կառույցի լրիվ պաշտոնական անվանումը «Սուրամադուի ազգային կամուրջ» է (ինդոն.՝ Jembatan Nasional Suramadu): «Սուրամադու» անվանումը հապավում է, որը կազմվում է կամրջով միացված աշխարհագրական օբյեկտների՝ արևելյան Ճավայի Սուրաբայա քաղաքի և Մադուրա կղզու անվանումների առաջին չորս տառերի կազմությունից: Կառուցման պատմություն Մադուրայի նեղուցի վրայով կամուրջ կառուցելու գաղափարը Ինդոնեզիայի իշխանությունների և գիտական ​​շրջանակներում քննարկվել է դեռևս 1960-ական թվականներին, սակայն այն գործնականում կիրառվել է միայն 1980-ականների երկրորդ կեսին: Նախագծային աշխատանքներում, որոնք սկսվել են 1988 թվականին, ներգրավված են եղել ինդոնեզացի առաջատար մասնագետներ, ինչպես նաև Ճապոնիայից ժամանած փորձագետների խումբ, որոնք փորձ ունեն երկրի տարբեր ծովային ջրերի վրայով կամուրջներ կառուցելու հարցում։ Կամրջի կառուցման նախագիծը հաստատվել է Ինդոնեզիայի նախագահ Սուհարտոյի 1990 թվականի դեկտեմբերի 14-ի հրամանագրով: Դրա իրականացման վերահսկողությունը վստահվել է կառավարական հանձնաժողովին, որը բաղկացած էր կաբինետի 9 անդամից: Շինարարական աշխատանքներն իրականացնելու համար ստեղծվել է «Դհիպա Մադուրա Պրադանա» (ինդոն.՝ PT Dhipa Madura Pradana) պետական-մասնավոր ձեռնարկությունը, որը ստեղծել է կոնսորցիում մի շարք այլ խոշոր ինդոնեզական արդյունաբերական և ֆինանսական ընկերությունների մասնակցությամբ: Ֆինանսավորման զգալի մասը ստանձնել է ճապոնական ընկերությունների և բանկերի խումբը՝ կազմելով համապատասխան կոնսորցիում: Նախագծին տրվել է «Սուրամադուի ազգային կամուրջ» պաշտոնական անվանումը (ինդոն.՝ Jembatan Nasional Suramadu): «Սուրամադու» բառը հապավում է, որը կազմված է կամրջով միացված աշխարհագրական օբյեկտների՝ արևելյան Ճավայի Սուրաբայա քաղաքի և Մադուրա կղզու անվանումների առաջին չորս տառերի կազմությունից։ Կամրջի կառուցման ծրագրերը խափանվել է 1997-1998 թվականների ասիական ֆինանսական ճգնաժամի պատճառով։ Նախագծի ֆինանսավորման հետ կապված խնդիրների պատճառով դրա իրականացումը պաշտոնապես հետաձգվել է. համապատասխան որոշում է կայացվել Ինդոնեզիայի կառավարության 1997 թվականի սեպտեմբերի 16-ի նիստում։ 1998 թվականին «Դհիպա Մադուրա Պրադանա»-ն հեռացվել է նախագծի ղեկավարումից, իսկ ճապոնացի գործընկերների մեծ մասը հրաժարվել է ներդրումներ կատարել։ Երկու կոնսորցիումներ էլ՝ ինդոնեզականը և ճապոնականը, լուծարվել են։ Դրա փոխարեն, ինդոնեզական կողմից պայմանագիրը շնորհվել է «Ադի Կարյա» (ինդոն.՝ PT Adhi Karya) և «Վասկիտա Կարյա» (ինդոն.՝ PT Waskita Karya) ընկերություններին, իսկ որպես ներդրողներ ներգրավվել են չինական «China Road and Bridge Corp.» և «China Harbor Engineering Co. Ltd.» կորպորացիաները։ Պայմանագրի պայմանների համաձայն, ինդոնեզական կողմը պարտավորվում էր շինանյութերի և սարքավորումների մեծ մասը ձեռք բերել չինացի գործընկերներից։ Հատկանշական է, որ նախագծի «քաղաքական» մակարդակը պաշտոնապես իջեցվել է. դրա իրականացման պատասխանատվությունը կենտրոնական կառավարությունից տեղափոխվել է Արևելյան Ճավա նահանգային վարչակազմ։ Կամրջի շինարարությունը պաշտոնապես մեկնարկել է 2003 թվականի օգոստոսի 20-ին. հիմնարկեքի արարողությունը անցկացրել է Ինդոնեզիայի նախագահ Մեգավատի Սուկարնոպուտրին։ Հինգ ու կես տարի տևած աշխատանքների ընդհանուր արժեքը, պաշտոնական տվյալներով, կազմել է 4.7 տրիլիոն ինդոնեզական ռուփի (մոտ 466.6 միլիոն ԱՄՆ դոլար՝ այդ ժամանակաշրջանի փոխարժեքով)։ Շինարարական հրապարակում աշխատել է ավելի քան 3500 մարդ, որոնց մի մասը որակավորված աշխատողներ և ինժեներներ են եղել ՉԺՀ քաղաքացիներ։ Շինարարական աշխատանքներն ավարտվել են 2009 թվականի մարտի 1-ին։ Սուրամադուն շահագործման է հանձնվել 2009 թվականի հունիսի 10-ին՝ նախագահ Սուսիլո Բամբանգ Յուդոյոնոյի կողմից կազմակերպված պաշտոնական բացման արարողությունից հետո, որին մասնակցել են 6500 հրավիրվածներ։ Հիմնական պարամետրեր Սուրամադուի ընդհանուր երկարությունը 5438 մետր է, ինչը այն դարձնում է Ինդոնեզիայի Հանրապետության ամենաերկար կամուրջը։ Կամուրջն ունի պահանջված նախագիծ։ Դրա կենտրոնական մասը 818 մետր երկարություն ունի և բաղկացած է երեք հատվածից՝ կենտրոնականը՝ 434 մ երկարությամբ, և երկու կողմնային հատվածներ՝ յուրաքանչյուրը 192 մ երկարությամբ։ Կառույցի առավելագույն բարձրությունը 146 մ է (ամենաբարձր մասերը երկու դիտակետային հենարաններն են): Կամրջի կամարի առավելագույն բարձրությունը ջրի մակերևույթից 35 մ է (կենտրոնական հատվածում): Երթևեկելի հատվածի լայնությունը մոտ 30 մ է։ Կամրջի վրա երկկողմանի երթևեկություն կա՝ չորս հիմնական գոտի յուրաքանչյուր ուղղությամբ, ինչպես նաև երկու առանձին գոտի երկանիվ տրանսպորտային միջոցների և երկուսը՝ արտակարգ իրավիճակների մեքենաների համար։ Կամուրջը վճարովի է։ Բեռնատարի սակագինը սահմանվել է 45 հազար, մարդատար մեքենայի համար՝ 30 հազար, երկանիվ ավտոտրանսպորտի համար՝ 3 հազար ինդոնեզական ռուփի (համապատասխանաբար մոտ 4.5, 3 և 0.3 ԱՄՆ դոլար՝ 2010 թվականի առաջին կիսամյակի միջին փոխարժեքով)։ Կամրջի առևտրային շահագործումն իրականացնում է պետական ​​ֆինանսական «Ջասա Մարգա» (ինդոն.՝ PT Jasa Marga) ընկերությունը։ Տրանսպորտային և սոցիալ-տնտեսական նշանակություն Սուրամադուի կառուցումը դարձել է Ինդոնեզիայի ամենամեծ ենթակառուցվածքային նախագծերից մեկը տասնամյակների ընթացքում։ Երկրի իշխանությունները բացառիկ նշանակություն են տալիս կամրջին՝ Մադուրա կղզու սոցիալ-տնտեսական զարգացման տեսանկյունից, որը արևմտյան Ինդոնեզիայի ամենաքիչ բարգավաճ տարածքներից մեկն է։ Սուրամադուի շինարարության ավարտից առաջ՝ 2008 թվականի մայիսին, Ինդոնեզիայի նախագահի հրամանագրով ստեղծվել է հատուկ վարչական մարմին՝ Սուրաբայա-Մադուրա շրջանի զարգացման խորհուրդ (ինդոն.՝ Badan Pengembangan Wilayah Surabaya-Madura), կամրջին հարակից տարածքների տրանսպորտային, կապի և լոգիստիկ համակարգերի և դրանց հետագա շահագործման համակարգման համար։ Կամրջի շահագործման հանձնումը, իրոք, զգալիորեն կրճատել է տրանսպորտային հաղորդակցության ժամանակը և ընդլայնել Մադուրայի և Ճավայի միջև ուղևորափոխադրումների և բեռնափոխադրումների թողունակությունը։ Արդյունքում, զգալիորեն նվազել է Մադուրայի նեղուցում գործող լաստանավային և նավագնացության անցման ծանրաբեռնվածությունը։ Սակայն կամրջի վրա գտնվող տոմսերի գները, որոնք ամենաբարձրն են երկրի բոլոր համապատասխան տոմսերի շարքում, զգալիորեն սահմանափակում են դրա մատչելիությունը ցածր եկամուտ ունեցող մադուրացիների համար, ովքեր պարզապես ապահովում են Մադուրայի և Սուրաբայայի միջև ճոճանակային տեղաշարժերի մեծ մասը։ Այս իրավիճակը բազմիցս առիթ է դարձել տարբեր հասարակական գործողությունների համար՝ պահանջելով էժանացնել կամ ընդհանրապես անվճար դարձնել կամրջի վրայով անցումը։ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Սուրաբայ-մադուրսկի շրջանի զարգացման խորհրդի պաշտոնական կայք Արխիվացված 2014-05-30 Wayback Machine «Ջասա Մարգայի» պաշտոնական կայքը Արխիվացված 2017-06-19 Wayback Machine