پلاوسان

کاندی پلاوسان که با نام مجتمع پلاوسان نیز شناخته می‌شود، یکی از معابد بودایی است که در روستای بوگیسان، ناحیه پرامبانان، کلاتن ریجنسی، جاوه مرکزی، اندونزی واقع شده است. در شمال شرقی معبد مشهور هندو پرامبانان. معبد پلاسوان مساحتی حدود ۲٬۰۰۰ متر مربع (معادل ۲۲٬۰۰۰ فوت مربع) را در بر می‌گیرد و در ارتفاع ۱۴۸ متر (حدود ۴۸۶ فوت) از سطح دریا واقع شده است. رودخانهٔ دنگوک در نزدیکی آن، در فاصله‌ای حدود ۲۰۰ متر (یا ۲۲۰ یارد) قرار دارد. این معبد در میان شالیزارها احاطه شده و در پیرامون آن گیاهانی چون موز و ذرت رشد می‌کنند. پیشینه تاریخی معبد پلائوسان در اواسط قرن نهم توسط سری کاهولونان یا پرامودهاوردهانی، دختر ساماراتونگگا، از نوادگان سلسله سایلندرا، که به سنت هندو با راکای پیکاتان ازدواج کرده بود، ساخته شد. مجموعه پلاوسان در حال حاضر شامل دو معبد بودایی، پلاوسان لور و پلاوسان کیدول است. کتیبه‌ها و نگاره‌های موجود در پلاوسان لور و کالاسان پرسش‌هایی را دربارهٔ خاستگاه این مجموعه و نیز ارتباط میان تصاویر یافته‌شده با پیچیدگی مذهبی منطقه در زمان ساخت این بناها برانگیخته‌اند. این معابد توسط یک جاده از هم جدا شده‌اند؛ پلاوسان لور در شمال و پلاوسان کیدول در جنوب واقع شده‌اند. پلاوسان لور از دو معبد اصلی و یک محوطه باز به نام مانداپا تشکیل شده است. هر دو معبد دارای یک ورودی، یک دروازه و یک مجسمه نگهبان به نام دواراپالا هستند. پلاوسان لور و پلاوسان کیدول در اصل یک مجموعه واحد در نظر گرفته می‌شوند. معماری مجموعه معابد پلاوسان از ۱۷۴ ساختمان کوچک تشکیل شده است که ۱۱۶ تای آنها استوپا و ۵۸ تای آنها زیارتگاه هستند. بسیاری از ساختمان‌ها دارای کتیبه هستند. دو مورد از این کتیبه‌ها، معبد را به عنوان هدیه‌ای از جانب راکای پیکاتان به عنوان پناهگاه معرفی می‌کنند. تاریخ کتیبه‌ها بین سال‌های ۸۲۵ تا ۸۵۰ میلادی است. اگرچه مشابه تاریخ پرامبانان ۸۵۶ میلادی است، اما این مجموعه‌ها به هم مرتبط نیستند. یک تکنیک ساختمانی جدید، پرامبانان را از معابد پلاوسان متمایز می‌کند. معابد اصلی در پلاوسان از یک سطح بالا و پایین تشکیل شده‌اند که در سه اتاق از هم جدا شده‌اند. در سطح پایین، چندین مجسمه قرار داشتند. امروزه، تنها دو مجسمه از بودیساتوا در هر طرف هر اتاق، در دو طرف یک پایه خالی قرار دارند. با این حال، همان‌طور که موقعیت پنجره‌های کاذب ایجاب می‌کرد، تنها یک مجسمه در سطح پایه پایین روی یک پایه مرکزی قرار داشت. این مجسمه امروزه مفقود است، احتمالاً یک مجسمه برنزی بوده که گوتاما بودا را به تصویر می‌کشیده و دو مجسمه سنگی بودیساتوا در دو طرف آن قرار داشته‌اند. مورخان می‌گویند که معبد اصلی زمانی شامل نه مجسمه، شش بودیساتوا سنگی و سه بودای برنزی (که اکنون مفقود شده‌اند) بوده است. این بدان معناست که ۱۸ مجسمه در معابد اصلی دوقلو وجود داشته است. روی دیوارهای بالایی هر اتاق، آثاری از فرورفتگی‌های سنگی وجود دارد که زمانی تکیه‌گاه تیرهای چوبی و کف‌های چوبی بوده‌اند و اتاق‌های بالایی را ایجاد کرده‌اند. همچنین آثاری از سنگ در پایه پله‌های چوبی وجود دارد. بر روی دیوارهای بیرونی معبد، ردیف‌هایی از نقش‌تراشی‌های زیبا و ظریف دیده می‌شود که پیکره‌های بودی‌سَتوَه‌ها را به تصویر می‌کشند. بیشتر این پیکره‌ها، خدایان یا موجودات مرد هستند و با دقت و هنرمندی زیادی در سنگ حک شده‌اند. در میان این طرح‌ها و به‌ویژه در اطراف پنجره‌ها، نقش‌برجسته‌های کوچک‌تر و کم‌تعدادتری نیز وجود دارد که پیکره‌های زنان را نشان می‌دهد. این ترکیب از نقش‌های مردانه و زنانه، تنوع و غنای نمادین هنر مذهبی در معماری معبد را آشکار می‌سازد. یک نمونه استثنایی بر روی دیوار داخلی اتاق حکاکی شده است که تصویری از یک شاهزاده خمر را نشان می‌دهد که با تاجش مشخص می‌شود. دوران ۲۰۰۰ در سال ۲۰۰۶، زلزله‌ای که پرامبانان را تحت تأثیر قرار داد، به پلاوسان آسیب رساند. کاوش‌های انجام شده در این منطقه، آثار باستانی قابل توجهی را کشف کرده است. جستارهای وابسته بوروبودور منابع