Andamanen en Nikobaren

De Andamanen en Nikobaren foarmje in unyterritoarium fan Yndia dat bestiet út 572 eilannen, wêrfan't mar 38 permanint bewenne binne. De arsjipel wurdt troch it Ten Degree Channel yn twaën splitst: de Andamanen yn it noarden en de Nikobaren yn it suden. De eilannen steane bekend om harren ûnbidige biodiversiteit, kristalheldere wetter en de oanwêzigens fan guon fan 'e meast isolearre stammen fan de wrâld, dy't somtiden noch folslein sûnder kontakt mei de moderne beskaving libje. Geografy De eilannen fan 'e Andamanen and Nikobaren binne de toppen fan in ûnderseeske berchrêch dy't fan Birma oant Yndoneezje rint. It lânskip bestiet foar it grutste part út tichte tropyske reinwâlden, dy’t sa’n 80 oant 90% fan it oerflak oerdekke. Lâns de kusten lizze mangrovebosken en koraalriffen, dy’t in wichtige rol spylje yn it ekosysteem. Op Barren Island leit de iennichste aktive fulkaan fan Súd-Aazje. De eilannen waarden yn 2004 swier troffen troch de tsûnamy fan 2004, dy’t op guon plakken de kustline en it lânskip foargoed feroare hat. Skiednis De skiednis fan 'e Andamanen en Nikobaren kin yn twa tiidrekken ferdield wurde: de tige âlde skiednis fan 'e lânseigen folken en de lettere koloniale tiid. De eilannen wurde al tûzenen jierren bewenne troch lytse groepen dy't nei alle gedachten ôfstamme fan iere migraasjes út Afrika lâns de kusten fan 'e Yndyske Oseaan. Guon fan dy groepen, lykas de Sentinelezen op Noard Sentinel Eilân, hâlde oant hjoed-de-dei elk kontakt mei de bûtenwrâld ôf. Under it Britske bewâld waarden de eilannen sûnt 1858 brûkt as strafkoloanje. De beruchte Cellular Jail yn Port Blair waard boud om finzenen yn isolaasje te hâlden. Dêrtroch krigen de eilannen de bynamme Kalapani (“Swart Wetter”), in plak fan ballingskip dêr't finzenen mar selden fan weromkamen. Yn 'e Twadde Wrâldkriich waarden de eilannen beset troch Japan. Yn 1943 waarden se symboalysk oerdroegen oan 'e Azad Hind Government ûnder lieding fan Subhas Chandra Bose, hoewol’t de werklike macht by de Japanners bleau. Befolking De befolking fan 'e Andamanen en Nikobaren bestiet út in bysûndere mingeling fan lânseigen folken en lettere ynwenners fan it Yndiaaske fêstelân. De lânseigen befolking libbet al tûzenen jierren op 'e eilannen. Op 'e Andamanen giet it om groepen lykas de Sentinelezen, de Jarawa en de Onge, dy’t foar in part noch as jager-samlers libje. Op 'e Nikobaren hearre dêr ûnder oaren de Nikobarezen en de Shompen by, mei in kulturele ferbining mei Súdeast-Aazje. De mearderheid fan 'e hjoeddeistige befolking bestiet út minsken dy't har letter op de eilannen fêstige hawwe. Dy kolonisten, benammen út steaten lykas West-Bingalen en Tamil Nadu, meitsje dat de eilannen faak omskreaun wurde as in miny-Yndia, mei in grutte ferskaat oan talen en religys. De religieuze ferdieling is unyk foar Yndia troch it relatyf hege persintaazje kristenen ûnder de lânseigen befolking fan 'e Nikobaren. De befolkingssifers litte in dúdlik kearpunt sjen nei de Twadde Wrâldkriich. Nei in lytse delgong tusken 1941 en 1951 — troch de Japanske besetting en de ûnrêst yn 'e jierren dêrnei — naam de befolking sûnt de jierren 1960 sterk ta. Dy groei waard benammen oandreaun troch oerheidsbelied dat migraasje fan it fêstelân nei de eilannen stimulearre. Sûnt it begjin fan 'e 21e iuw is de groei minder troch strangere natuerbeskermingsmaatregels en de gefolgen fan 'e tsûnamy yn 2004, dy't in grutte ynfloed hie op it libben op 'e eilannen. Ekonomy It libben fan 'e befolking op 'e eilannen is sterk ferbûn mei de see en de natoer, om't grutskalige yndustry hast net mooglik is troch de grutte oerflakte oan beskerme bosk. In diel fan 'e minsken libbet fan 'e lânbou, benammen op 'e Nikobaren, dêr't kokosnuten en nuten fan 'e betelnútpalmbeam de wichtichste gewaaksen binne. Oaren binne ôfhinklik fan 'e fiskerij, sawol foar eigen gebrûk as foar ferkeap, wêrby't de rike see om de eilannen hinne in wichtige boarne fan ynkomsten foarmet. De lêste desennia is it toerisme jimmeroan wichtiger wurden. In soad minsken wurkje yn hotels, gastferbliuwen en as gids, mei besikers dy't komme foar strannen lykas Radhanagar Beach, foar it dûken by de koraalriffen en foar it histoaryske ferline fan 'e Cellular Jail. Omdat sa’n grut part fan it lân út beskerme natuer bestiet, is de ekonomyske romte foar yndustry lyts. Dêrtroch bliuwe natuer, fiskerij en toerisme de wichtichste boarnen fan bestean. Natoer De eilannen kenne in grutte biodiversiteit en troch de isolearre lizzing binne in soad soarten endemysk. Likernôch 80 oant 90% fan it lân bestiet út tropysk reinwâld. Dêryn groeie mear as 3.000 plantesoarten, wêrfan in wichtich part endemysk is. Oan 'e kust lizze grute mangrovebosken, dy't in natuerlike beskerming foarmje tsjin stoarmen en tsûnamys. De eilannen binne ek bekend om harren bysûndere fauna. De Dûjong libbet yn 'e ûndjippe kustwetters en is ien fan de meast bysûndere seebisten fan 'e regio. De Andamanenhôfdo (Columba palumboides) is de steatsfûgel. Fierder komme grutte lânkrabben foar en binne de strannen wichtige nêstplakken foar seeskyldpodden. Om 'e eilannen lizze de rykste koraalriffen fan 'e Yndyske Oseaan. Hja biede libbensromte oan hûnderten soarten tropyske fisken, seeslangen en dolfinen. In grut part fan dit ûnderwetterekosysteem wurdt beskerme yn it Nasjonaal Seepark Mahatma Gandhi. In bysûnder natuerferskynsel is Barren Island, de iennichste aktive fulkaan fan Súd-Aazje. Ek Narcondam is fan fulkanyske oarsprong en stiet bekend om de seldsume Narcondamnoashoarnfûgel (Rhyticeros narcondami). Bestjoerlike yndieling It territoarium wurdt bestjoerd troch in luitenant-gûverneur dy't oansteld wurdt troch de presidint fan Yndia. Der is gjin eigen parlemint; wetjouwing bart fia it federale parlemint yn New Delhi.