ಪೆರಿಯಾರ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನ

ಪೆರಿಯಾರ್ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನವು ಭಾರತದ ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿದೆ.ಕೇರಳ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಇಡುಕ್ಕಿ ಹಾಗೂ ಪಟ್ಟಣಂತಿಟ್ಟ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಘ್ರ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ.ಇದರ ವಿಸ್ತೀರ್ಣ ಸುಮಾರು ೩೦೫ ಚದರ ಕಿ.ಮೀ.ಆಗಿದೆ. ಪೆರಿಯಾರ್ ಹುಲಿ ಮೀಸಲು ಪ್ರದೇಶವು ಭಾರತದ 27 ಹುಲಿ ಮೀಸಲು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ . ಇದು 925 ಚದರ ಕಿ.ಮೀ ವಿಸ್ತೀರ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ವ್ಯಾಪಕ ಶ್ರೇಣಿಯ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಸ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ತಾಪಮಾನವು ಡಿಸೆಂಬರ್ - ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ 15°C ನಿಂದ ಏಪ್ರಿಲ್ - ಮೇನಲ್ಲಿ 31°C ವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ . ಇದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 3000 ಮಿಮೀ ಮಳೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಎಲಿಫೆಂಟ್ ಪ್ರದೇಶ ಎಂದೂ ಗೊತ್ತುಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇತಿಹಾಸ [ಹುಲಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯದ ಚಿಹ್ನೆ] 1886 ರಲ್ಲಿ ತಿರುವಾಂಕೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಶ್ರೀ ಮೂಲಂ ತಿರುನಾಳ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುಲ್ಲಪೆರಿಯಾರ್ ಅಣೆಕಟ್ಟನ್ನು ಪೆರಿಯಾರ್ ನದಿಗೆ ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು . ಈ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ನಿರ್ಮಾಣವು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಅಣೆಕಟ್ಟನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಮರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಶಬ್ದದಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮರಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಜಲಾಶಯ ತುಂಬಿದಾಗ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. 1899 ರಲ್ಲಿ, ಪೆರಿಯಾರ್ ಸರೋವರದ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪೆರಿಯಾರ್ ಸರೋವರ ಅಭಯಾರಣ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. 1931 ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮಹಾರಾಜ ಶ್ರೀ ಚಿತ್ತಿರ ತಿರುನಾಳ್ ವನ್ಯಜೀವಿ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು 1933 ರಲ್ಲಿ ಎಸ್.ಸಿ.ಎಚ್. ​​ರಾಬಿನ್ಸನ್ ಅವರನ್ನು ಅರಣ್ಯ ಸಂರಕ್ಷಣಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದರು. ಅವರ ಸೂಚನೆಯ ಮೇರೆಗೆ, ಪೆರಿಯಾರ್ ಸರೋವರ ಅಭಯಾರಣ್ಯದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು 1934 ರಲ್ಲಿ ನೆಲ್ಲಿಕ್ಕಂಪಟ್ಟಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು . ಇದು ಕೇರಳದ ಮೊದಲ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯವಾಗಿತ್ತು. 1950 ರಲ್ಲಿ ಇದು ಪೆರಿಯಾರ್ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯವಾಯಿತು . 1978 ರಲ್ಲಿ ಇದು ಪೆರಿಯಾರ್ ಹುಲಿ ಮೀಸಲು ಪ್ರದೇಶವಾಯಿತು. ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಆಧುನಿಕ ಇತಿಹಾಸವು 1885 ರಲ್ಲಿ ಮುಲ್ಲಪೆರಿಯಾರ್ ಅಣೆಕಟ್ಟು ನಿರ್ಮಾಣದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. 1899 ರಲ್ಲಿ , ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಸರೋವರದ ಬಳಿ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. 1933 ರಲ್ಲಿ , ಎಸ್.ಸಿ.ಎಚ್. ​​ರಾಬಿನ್ಸನ್ ಎಂಬ ಬಿಳಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಗೇಮ್ ಅಭಯಾರಣ್ಯವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ, ಇದು ನೆಲ್ಲಿಕ್ಕಂಪಟ್ಟಿ ಮನರಂಜನಾ ಕೇಂದ್ರವಾಯಿತು. 1950 ರಲ್ಲಿ , ಪೆರಿಯಾರ್ ವನ್ಯಜೀವಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯವಾಗಿ ಹೊಸ ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. 1978 ರಲ್ಲಿ , ಪೆರಿಯಾರ್ ಅನ್ನು ಹುಲಿ ಮೀಸಲು ಪ್ರದೇಶವೆಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನವನವೆಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಯಿತು. 1991 ರಲ್ಲಿ , ಇದನ್ನು ಆನೆ ಮೀಸಲು ಪ್ರದೇಶದ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಇದನ್ನು ಪರಿಸರ-ಪೌಷ್ಠಿಕಾಂಶ ಪ್ರದೇಶದ ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. 2001 ರಲ್ಲಿ , ಇದನ್ನು ಪೂರ್ವ ಪೆರಿಯಾರ್ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಪೆರಿಯಾರ್ ಎಂಬ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಯಿತು. ಭೂಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ ಪೆರಿಯಾರ್ ಹುಲಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯವು ಕೇರಳದ ಇಡುಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಪತ್ತನಂತಿಟ್ಟ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಪಂಬಾ ಮತ್ತು ಪೆರಿಯಾರ್ ನದಿಗಳು ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ಇದು 430 ಚದರ ಕಿ.ಮೀ.ನ ಕೋರ್ ವಲಯ, ಪೆರಿಯಾರ್ ಸರೋವರದ ಸುತ್ತ 148 ಚದರ ಕಿ.ಮೀ.ನ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ವಲಯ ಮತ್ತು 347 ಚದರ ಕಿ.ಮೀ.ನ ಬಫರ್ ವಲಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಕಚ್ಚಾ ಅರಣ್ಯಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶಬರಿಮಲೆಯನ್ನು ಸಹಾಯಕ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ . ಮನರಂಜನಾ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಸಹ ಸಹಾಯಕ ಅರಣ್ಯಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜೈವಿಕ ಜೀವಿಗಳು [ಅಭಯಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡು] ಇಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಏಳು ಬಗೆಯ ಕಾಡುಗಳಿವೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿಯ ಉಷ್ಣವಲಯದ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡುಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿ ಅರೆ-ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡುಗಳು ದಕ್ಷಿಣದ ತೇವಾಂಶವುಳ್ಳ ಎಲೆಯುದುರುವ ಕಾಡುಗಳು ದಕ್ಷಿಣದ ಉಷ್ಣವಲಯದ ನಿತ್ಯಹರಿದ್ವರ್ಣ ಕಾಡುಗಳು ದಕ್ಷಿಣದ ತೇವಾಂಶವುಳ್ಳ ಮಿಶ್ರ ಉಷ್ಣವಲಯದ ಹೂಬಿಡುವ ಕಾಡುಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಅರೆ-ಉಷ್ಣವಲಯದ ಬೆಟ್ಟದ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳು ದಕ್ಷಿಣದ ತೇವಾಂಶವುಳ್ಳ ಮಿಶ್ರ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳು ಅರಳುತ್ತವೆ. ಮುಲ್ಲಪೆರಿಯಾರ್ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನ ಸಾಮೀಪ್ಯದಿಂದಾಗಿ ನೀರಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಇಲ್ಲಿನ ಕಾಡುಗಳು ತೇವಾಂಶವುಳ್ಳ ಪತನಶೀಲ ಕಾಡುಗಳಾಗಿ ಮತ್ತು ನಂತರ ತೇವಾಂಶವುಳ್ಳ ಮರುಭೂಮಿ ಕಾಡುಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಸಸ್ಯಗಳು ಇಲ್ಲಿ 1970 ಜಾತಿಯ ಬೀಜ ಬಿಡುವ ಸಸ್ಯಗಳಿವೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ . ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಜಾತಿಯ ಬೀಜರಹಿತ ಸಸ್ಯಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ 173 ಜಾತಿಯ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪೆರಿಯಾರ್ ಹುಲಿ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಬರುವ ಮೂರು ಸಸ್ಯ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ: ಮುಕುನಾ ಪ್ರುರಿಯನ್ಸ್ ತೆಕ್ಕಾಡಿಯನ್ಸಿಸ್, ಅಬೆನೇರಿಯಾ ಪೆರಿಯಾರೆನ್ಸಿಸ್ ಮತ್ತು ಸಿಜಿಜಿಯಂ ಪೆರಿಯಾರೆನ್ಸಿಸ್. ಇಲ್ಲಿ ಹಲವು ಔಷಧೀಯ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳೂ ಇವೆ. ಜೀವಿಗಳು [[೧]] [ಬಾಲದ ಮಕಾಕ್] 62 ಜಾತಿಯ ಸಸ್ತನಿಗಳು, 320 ಜಾತಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳು , 45 ಜಾತಿಯ ಸರೀಸೃಪಗಳು , 27 ಜಾತಿಯ ಉಭಯಚರಗಳು ಮತ್ತು 38 ಜಾತಿಯ ಮೀನುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿವೆ. ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕಶೇರುಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಬಸವನ ಹುಳುಗಳು ಮತ್ತು ಬಸವನ ಹುಳುಗಳಂತಹ ಅಕಶೇರುಕಗಳು ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. 160 ಜಾತಿಯ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿವೆ. ಆಹಾರ ಸರಪಳಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹುಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ, ಸಣ್ಣ ಸಸ್ತನಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆನೆಗಳು , ಚಿರತೆಗಳು , ಕಾಡು ಎಮ್ಮೆಗಳು , ಕತ್ತೆಕಿರುಬಗಳು , ಚಿರತೆಗಳು , ಸಿಂಹ ಬಾಲದ ಮಕಾಕ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಚಿರತೆಗಳು ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. [[೨]] ನೀಲಗಿರಿ ತೇವಂಕ್ , ಪರಾನ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಸಹ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಡಾ. ಸಲೀಂ ಅಲಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ ಬಾವಲಿ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡುಗಳಿರುವುದರಿಂದ ಹುಲಿಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎಣಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾದರೂ, ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳು, ಉಗುರು ಗುರುತುಗಳು ಮತ್ತು ಮಲದ ಅಧ್ಯಯನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹುಲಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕನಿಷ್ಠ 50 ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಹತ್ವ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪ್ರಮುಖ ಯಾತ್ರಾ ಸ್ಥಳವಾದ ಶಬರಿಮಲೆ, ಪೆರಿಯಾರ್ ಹುಲಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯದೊಳಗೆ ಇದೆ. 2,000 ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹಳೆಯದು ಎಂದು ನಂಬಲಾದ ಮಂಗಳಾ ದೇವಿ ದೇವಾಲಯವು ಸಹ ಈ ಗಡಿಯೊಳಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಭಾರೀ ಯಾತ್ರಾರ್ಥಿಗಳು ಯೋಜನಾ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪೆರಿಯಾರ್ ಹುಲಿ ಅಭಯಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರು ಮನ್ನನ್ , ಪಳಿಯನ್ನರು , ಉರಾಲಿಗಳು , ಮಲಯರಾಯನರು ಮತ್ತು ಮಲಂಬಂಡಾರಮ್‌ಗಳು . ಅರಣ್ಯವೇ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಪರಿಸರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮುಲ್ಲಪೆರಿಯಾರ್ ಅಣೆಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದ ಹಲವಾರು ಚದರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಕಾಡುಗಳು ಮುಳುಗಿ ಹುಲಿಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಆತಂಕಗಳಿವೆ. ಇದು ಇತರ ಜಾತಿಗಳ ಮೇಲೂ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಮತ್ತು ಯಾತ್ರಿಕರು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ವಸ್ತುಗಳು ಇಲ್ಲಿನ ದುರ್ಬಲ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಸಂಶೋಧಕರ ತಂಡವು ಗಮನಸೆಳೆದಿದೆ. ಕಳ್ಳ ಬೇಟೆಗಾರರು ಸಹ ಅನೇಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ