నీలమేఘ పెరుమాళ్ ఆలయం

నీలమేఘ పెరుమాళ్ ఆలయం లేదా సౌరీరాజ పెరుమాళ్ ఆలయం అనేది తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని దక్షిణ భారతదేశంలో నాగపట్టినం నగరానికి సమీపంలోని తిరుక్కన్నపురం గ్రామంలో ఉన్న ఒక హిందూ ఆలయం. ఈ ఆలయం హిందూ దేవుడు విష్ణువుకు అంకితమైంది. ద్రావిడ శిల్పశైలిలో నిర్మించబడిన ఈ ఆలయం, క్రీస్తు శకం 6వ–9వ శతాబ్దాల మధ్య జీవించిన ఆళ్వార్ సంతుల ప్రారంభ మధ్యయుగ తమిళ గ్రంథ సమాహారమైన దివ్య ప్రబంధంలో మహిమాపరచబడింది. ఇది విష్ణువుకు అంకితమైన 108 దివ్యదేశాలులో ఒకటి. ఇక్కడ విష్ణువును నీలమేఘ పెరుమాళ్ (నీల మేఘర్ అని కూడా పిలుస్తారు)గా, ఆయన సహధర్మిణి లక్ష్మీదేవిని తిరుక్కన్నపుర నాయగిగా ఆరాధిస్తారు. హిందూ పురాణ కథనం ప్రకారం, ప్రధాన దేవుడు ఒక భక్తుడిని రక్షించేందుకు తలపై విగ్ (స్థానికంగా దీనిని సౌరీ అంటారు)తో దర్శనమిచ్చాడని నమ్మకం. అందువల్ల ఈ దేవుడు సౌరీరాజ పెరుమాళ్ (సౌరీరాజన్ లేదా సౌరీరాజర్ అని కూడా పిలుస్తారు) అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందాడు. ఈ ఆలయాన్ని గ్రానైట్ ప్రాకార గోడ చుట్టుముట్టి ఉంది. ఆలయంలోని అన్ని ఉపశ్రైన్లు, ఏడు జలాశయాలలో మూడింటిని ఈ గోడలోపల ఆవరణలో కలుపుకున్నాయి. ఆలయానికి ఏడు అంతస్తుల రాజగోపురం ప్రధాన ద్వార గోపురంగా ఉంది, దాని ముందు విశాలమైన ఆలయ పుష్కరిణి ఉంది. ఈ ఆలయం చోళులు నిర్మించారని, తరువాత కాలంలో తంజావూరు నాయకులు దీనికి మరికొన్ని నిర్మాణాలు జోడించారని నమ్మకం. ఈ ఆలయంలో ప్రతిరోజూ ఆరు పూజా కర్మకాండలు నిర్వహించబడతాయి, సంవత్సరంలో మూడు ప్రధాన ఉత్సవాలు జరుగుతాయి. వాటిలో తమిళ మాసమైన వైకాసి (ఏప్రిల్–మే)లో జరుపబడే రథోత్సవం అత్యంత ప్రముఖమైనది. ఈ ఆలయం తెంకలై సంప్రదాయ పూజా విధానాన్ని అనుసరిస్తుంది, దీనిని తమిళనాడు ప్రభుత్వం ఆధీనంలోని హిందూ మత, ధర్మాదాయ మండలి నిర్వహించి పరిపాలిస్తుంది. పురాణ కథ హిందూ పురాణ కథనం ప్రకారం, రంగభట్ట అనే భక్తుడు ఈ ఆలయానికి పూజారిగా ఉండేవాడు. అతడు ప్రతిరోజూ ప్రధాన దేవతకు ఒక వేశ్య (నర్తకి) సమర్పించే పుష్పమాలను అర్పించేవాడు. ఆ వేశ్య పూజారికి అందించే ముందు ఆ మాలను తానే ధరించేది. ఒక రోజు ఆ ప్రాంతాన్ని పాలించే రాజు ఆ మాలలో ఒక వెంట్రుకను గమనించి పూజారిని దాని గురించి ప్రశ్నించాడు. పూజారి అది దేవుడి వెంట్రుకేనని చెప్పాడు. రాజు పూజారి అబద్ధం చెబుతున్నాడని భావించి అతడిని శిక్షించాలని అనుకున్నాడు. అప్పుడు రాజు దేవుడిని పరిశీలించిన సమయంలో, విష్ణువు స్వయంగా సౌరీ (విగ్)తో దర్శనమిచ్చాడు. విష్ణువు సౌరీతో దర్శనమిచ్చినందున ఈ దేవుడు ఆలయంలో సౌరీరాజ పెరుమాళ్గా ప్రసిద్ధి చెందాడు. పద్మ పురాణం ప్రకారం, వసు (ఉపరిశ్రవస్ అని కూడా పిలువబడే) అనే రాజుకు ఎగిరే శక్తి ఉండేది. ప్రజలను ఇబ్బంది పెట్టే రాక్షసులను అతడు సంహరించేవాడు. ఒకసారి ఈ ప్రదేశం మీదుగా ఎగురుతూ వస్తుండగా, కొంతమంది ఋషులను రాక్షసులుగా పొరబడి వారిపై దాడి చేశాడు. అప్పుడు విష్ణువు 16 సంవత్సరాల బాలుడి రూపంలో వచ్చి వసును ఓడించాడు. విష్ణువు మారువేషంలో వచ్చాడని వసుకు గ్రహించడానికి కొంత సమయం పట్టింది. తరువాత వసు విష్ణువును ప్రార్థించి తన కుమార్తె పద్మినిని వివాహం చేసుకోవాలని కోరాడు. అతడి భక్తికి ప్రసన్నుడైన విష్ణువు పద్మినిని వివాహం చేసుకోవడానికి అంగీకరించాడు. నిర్మాణ శైలి ఈ ఆలయానికి సుమారు 100 అడుగుల (30 మీ) ఎత్తు ఉన్న ఏడు అంతస్తుల రాజగోపురం, 1.5 ఎకరాల (0.61 హెక్టార్లు) విస్తీర్ణంలో ఉన్న విశాలమైన ఆలయ సముదాయం ఉన్నాయి. ఈ సముదాయం తూర్పు నుండి పడమరకు 316 అడుగులు (96 మీ), ఉత్తరం నుండి దక్షిణానికి 210 అడుగులు (64 మీ) కొలతలతో ఉంది. ప్రధాన ద్వారం నుండి చేరుకోగల రెండవ ద్వార గోపురం 60 అడుగుల (18 మీ) ఎత్తు ఉంటుంది. ప్రధాన దైవమైన నీల మేఘర్ విగ్రహం గర్భగుడిలో ప్రతిష్ఠించబడింది, దీనిని ద్వారాలు, మహామండపం గుండా చేరుకోవచ్చు. గర్భగుడిలో నీల మేఘర్ ఇరువైపులా శ్రీదేవి, భూదేవి, దండక మహర్షి, గరుత్మంతుని విగ్రహాలు కూడా ఉన్నాయి. ఉత్సవ దైవమైన సౌరిరాజ పెరుమాళ్ యొక్క లోహ విగ్రహం కూడా గర్భగుడిలో ఉంది, ఆయనతో పాటు శ్రీదేవి, భూదేవి, పద్మిని, ఆండాళ్ అనే నలుగురు దేవేరుల విగ్రహాలు కూడా ఉన్నాయి. సంతాన కృష్ణర్, చక్రత్తాళ్వార్‌ల లోహ విగ్రహాలు కూడా ఉన్నాయి. ఆలయ పుష్కరిణి ఆలయానికి సరిగ్గా ఎదురుగా ఉంది. గర్భగుడి ముందు ఉన్న మండపాన్ని మహామండపం అంటారు. దాని ఉత్తర భాగాన్ని తిరుమంజన మండపం అని పిలుస్తారు, ఇక్కడ పండుగల సమయంలో ఉత్సవ విగ్రహాలకు పవిత్ర స్నానం నిర్వహిస్తారు. పల్లియారై అనేది పవిత్ర గది, పండుగ సమయంలో విష్ణువు, ఆయన సహధర్మిణి ఉత్సవ విగ్రహాలు ఇక్కడ నిల్వ ఉంచబడతాయి. ఆలయంలో సేనై ముదలియార్ (విష్ణు సేనాధిపతి), నర్ధన కృష్ణ, పన్నెండు మంది ఆళ్వార్లు, రాముడు, ప్రధాన దేవత సహధర్మిణి, తాయ్లపుర నాయగి కోసం ప్రత్యేక ఉపశ్రైన్లు ఉన్నాయి. ఆలయానికి సంబంధించిన నాలుగు పుష్కరిణులు ఉన్నాయి. వాటిలో అతిపెద్దది నిత్యపుష్కరణి, ఇది ఆలయానికి ఎదురుగా ఉండి 450 అడుగులు (140 మీ) పొడవు, 415 అడుగులు (126 మీ) వెడల్పుతో ఉంది. క్షీరపతి పుష్కరణి, భూతవదన్, ముతకరం మిగతా మూడు పుష్కరిణులు. ఒక పురాణ కథనం ప్రకారం, ఆలయ ప్రాచీన నిర్మాణం ఏడు ప్రాకారాల వరకు విస్తరించి ఉండేది, సముద్ర తీరానికి వెళ్లేలా 13 మైళ్ల దాకా విస్తరించి ఉండేదని చెబుతారు. ఒక చోళ రాజు వైష్ణవంకు వ్యతిరేకిగా ఉండి ఆలయాన్ని ధ్వంసం చేయాలని ప్రయత్నించాడు. ఒక భక్తుడు విష్ణువును ప్రార్థించి రాజును సంహరించమని కోరాడు. విష్ణువు స్పందించకపోవడంతో కోపంతో ఆ భక్తుడు దేవత విగ్రహంపై చక్రాన్ని విసిరాడు, దాంతో ఒక మచ్చ ఏర్పడింది. ఈ మచ్చ ఇప్పటికీ దేవత విగ్రహంలో కనిపిస్తుందని నమ్మకం. ప్రధాన దేవత చోళ సైన్యాన్ని తిప్పికొట్టేందుకు చక్రాన్ని విసిరాడని కూడా చెబుతారు. అందువల్ల ప్రధాన దేవతను చక్రాన్ని విసురుతున్న రూపంలో చిత్రిస్తారు. ఆధునిక కాలంలో ఈ ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వం ఆధీనంలోని హిందూ మత, ధర్మాదాయ మండలి నిర్వహించి పరిపాలిస్తోంది. మతపరమైన ప్రాముఖ్యత ఈ ఆలయం 7వ–9వ శతాబ్దానికి చెందిన వైష్ణవ సంప్రదాయ గ్రంథమైన నాలయిర దివ్య ప్రబంధంలో పెరియాళ్వార్, ఆండాళ్, కులశేఖర ఆళ్వార్, నమ్మాళ్వార్, తిరుమంగై ఆళ్వార్చే మహిమాపరచబడింది. ఈ ఆలయం దివ్యదేశంగా వర్గీకరించబడింది. అంటే, గ్రంథాలలో ప్రస్తావించబడిన 108 విష్ణు ఆలయాలలో ఇది ఒకటి. నాలయిర దివ్య ప్రబంధంలో ప్రధాన దేవతకు అంకితమైన భజనల సంఖ్య పరంగా ఈ ఆలయం శ్రీరంగం రంగనాథస్వామి ఆలయం తరువాత స్థానం పొందింది. ఈ ఆలయం 108 తిరుపతి అంతాది అనే గ్రంథంలో కూడా దివ్య కవి పిళ్ళై పెరుమాళ్ అయ్యంగార్ ద్వారా ప్రస్తావించబడింది. తిరుక్కన్నపురంపై టి.ఎస్. రాజగోపాలన్ రచనలో ఆలయ విశేషాలు ప్రశంసించబడ్డాయి. ఈ ఆలయం పంచకన్న (కృష్ణారణ్య) క్షేత్రాలలో ఒకటి, ఐదు ఆలయాలలో అత్యంత ప్రధానమైనదిగా భావించబడుతుంది. ఇక్కడ కన్నన్ అనేది విష్ణువు అవతారమైన కృష్ణుడును సూచిస్తుంది. పంచ అంటే ఐదు, క్షేత్రాలు అంటే పవిత్ర స్థలాలు. ఈ ఐదు ఆలయాలలో నాలుగు ఆలయాలు చోళ నాడు ప్రాంతంలో ఉన్నాయి. ఆధునిక కాలంలో ఇవి కుంభకోణం, నాగపట్టినం చుట్టూ ఉన్న ప్రాంతంలో ఉన్నాయి. మిగిలిన ఒక ఆలయం నాడు నాడు ప్రాంతంలో ఉంది. ఉత్తర భారతదేశంలో కూడా ఇలాంటి ఐదు ఆలయాలు ఉన్నాయి, వీటిని పంచ ద్వారకాలు అని పిలుస్తారు. ఏ ఆలయంలోనూ కృష్ణుడు ప్రధాన దేవతగా ఉండడు. కానీ ఉత్సవ దేవతగా కృష్ణుని ఊరేగింపులు జరగడం వల్ల ఈ ప్రదేశాలకు ఆ పేర్లు వచ్చాయని చెబుతారు. ఋషి కణ్వుడు ప్రధాన దేవతను ఇక్కడ పూజించాడని నమ్మకం. తిరుక్కన్నపురం, తిరుపతి, శ్రీరంగం, శ్రీముష్ణం, నాగునేరి, సాలిగ్రామ్, పుష్కర్, పదరికాశ్రమం వంటి ఎనిమిది ఆలయాలలో ఒకటి. వైష్ణవ మతంలో ఇవి మోక్షానికి సంబంధించిన ఎనిమిది పవిత్ర క్షేత్రాలుగా పరిగణించబడతాయి. ఈ ఎనిమిది క్షేత్రాలు "ఓం నమో నారాయణాయ" అనే అష్టాక్షర మంత్రంకు ప్రతీకలుగా నిలుస్తాయని, ప్రతి క్షేత్రం ఒక అక్షరాన్ని సూచిస్తుందని నమ్మకం. విష్ణువు అన్ని ఎనిమిది రూపాలలో ఇక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడని విశ్వాసం ఉంది. అందువల్ల ఈ ఆలయాన్ని భూలోక వైకుంఠం అని కూడా పిలుస్తారు. పండుగలు, మతాచారాలు ఆలయ పూజారులు వైఖానస ఆగమం ప్రకారం ప్రతిరోజూ, పండుగల సమయంలో పూజలు (ఆచారాలు) నిర్వహిస్తారు. తమిళనాడులోని ఇతర విష్ణు ఆలయాల మాదిరిగానే, ఇక్కడి పూజారులు వైష్ణవ సమాజానికి చెందిన బ్రాహ్మణ ఉపజాతికి చెందినవారు. ఆలయ పూజా కర్మకాండలు రోజుకు ఆరు సార్లు నిర్వహించబడతాయి: ఉదయం 7 గంటలకు ఉషత్కాలం, ఉదయం 8:00 గంటలకు కలశాంతి, మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలకు ఉచికాలం, సాయంత్రం 6:00 గంటలకు సాయరక్షై, సాయంత్రం 7:00 గంటలకు ఇరండాంకాలం, రాత్రి 10:00 గంటలకు అర్ధజామం. ప్రతి పూజలో మూడు దశలు ఉంటాయి: అలంకారం (శృంగారం), నైవేదనం (ఆహార సమర్పణ), దీప ఆరాధన (దీపాలు ఊపడం). ఇవి నీలమేఘ పెరుమాళ్, తిరుక్కన్నపుర నాయగి దేవతలకు నిర్వహించబడతాయి. పూజ చివరి దశలో నగస్వరం (వాయిద్యము), తవిల్ (మృదంగ వాయిద్యము) వాయించబడతాయి. పూజారులు వేదాలు (పవిత్ర గ్రంథాలు) నుండి మంత్రోచ్ఛారణ చేస్తారు. భక్తులు ధ్వజస్తంభం ముందర సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తారు. ఆలయంలో వారపు, పక్షవారీ, నెలవారీ ప్రత్యేక ఆచారాలు కూడా నిర్వహించబడతాయి. ప్రధాన పండుగగా పన్నెండు రోజుల బ్రహ్మోత్సవం తమిళ మాసమైన వైకాసి (ఏప్రిల్–మే)లో జరుపబడుతుంది. మాసి (ఫిబ్రవరి–మార్చి) నెలలో జరిగే మాసి మహోత్సవం మరో ముఖ్యమైన పది రోజుల పండుగ. ఈ ఉత్సవాల్లో పద్మాసిని, సౌరీరాజన్ వివాహ పురాణాన్ని నాటకీయంగా ప్రదర్శిస్తారు. పురాణ కథనం ప్రకారం, ఉపరిశ్రవసు అనే మత్స్యకార సముదాయ పాలకుడు గోదాములోని ధాన్యాన్ని తీసివేయడానికి ప్రయత్నించగా, ఒక కాపలాదారు అతడిని అడ్డుకున్నాడు. తరువాత అదే కాపలాదారు విష్ణువు రూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. పాలకుడు ఆనందించి తన కుమార్తె పద్మాసినిని విష్ణువుకు వివాహం చేశాడు. ఉత్సవ విగ్రహం తన సహధర్మిణికి చేయి అందించే భంగిమలో దర్శనమిస్తుంది. పండుగల సమయంలో ఉత్సవ దేవతలకు అభిషేకం చేసిన పవిత్ర జలాన్ని భక్తులకు ప్రసాదంగా పంచుతారు. ఉత్సవాల్లో ధార్మిక ప్రవచనాలు, సంగీత కార్యక్రమాలు, అలంకరించిన తేలియాడే రథోత్సవాలు నిర్వహించబడతాయి. ఇతర వైష్ణవ పండుగలైన కృష్ణ జన్మాష్టమి, కార్తిగై, తమిళ నూతన సంవత్సరం, మార్గళి పదిరోజుల ఉత్సవం, సంక్రాంతి, పంగుని ఉత్తిరం, రోహిణి ఉత్సవం కూడా జరుపబడతాయి. ఆహార నైవేద్యం మున యోధ్రన్ పొంగల్ అనేది ప్రతి రాత్రి చివరి పూజ సమయంలో దేవుడికి సమర్పించే సంప్రదాయ నైవేద్య ఆహారం. దీనికి సంబంధించి రెండు పురాణ కథనాలు ఉన్నాయి. ఒక కథనం ప్రకారం, మునయోధరన్ అనే భక్తుడు ప్రతిరోజూ బియ్యం, పప్పు, నెయ్యితో తయారు చేసిన ఈ ప్రసాదాన్ని విష్ణువుకు ఆలయంలో సమర్పించేవాడు. ఒక రోజు రాత్రి అతడు నైవేద్యం సమర్పించలేకపోయాడు, దానివల్ల అతడు చాలా బాధపడ్డాడు. అతని భక్తికి ప్రసన్నుడైన విష్ణువు ఆ రాత్రి అతని ఇంట్లో ప్రత్యక్షమయ్యాడని చెబుతారు. గంటలు మోగడం, దీపాలు వెలగడం, అతని ఇంటి నుండి ఆలయం వరకు ఒక దారి ఏర్పడడం, నైవేద్యపు సువాసన అంతా వ్యాపించడం వంటి అద్భుతాలు చోటుచేసుకున్నాయని నమ్మకం. మరొక కథనం ప్రకారం, మునియోధరన్ పిళ్ళై అనే చోళ సామంతుడు ఈ ప్రాంతంలో పన్నులు వసూలు చేసే బాధ్యత పొందాడు. అతడు విష్ణువుకు గొప్ప భక్తుడు, తిరుక్కన్నపురంలో నివసించేవాడు. ఒకసారి భారీ వరదల సమయంలో అతడు వసూలు చేసిన మొత్తం ధనాన్ని ప్రజల సంక్షేమం కోసం ఖర్చు చేశాడు. రాజు అసంతృప్తి చెందడంతో మునియోధరన్‌ను అరెస్టు చేశాడు. విరఘాదిభోగం అనే యువతి మునియోధరన్‌ను ఎంతో గౌరవించి విష్ణువును ప్రార్థించింది. విష్ణువు రాజుకు కలలో ప్రత్యక్షమై మునియోధరన్‌ను విడుదల చేయాలని ఆదేశించాడు. విరఘాదిభోగం విష్ణువుకు పొంగల్ నైవేద్యంగా సమర్పించిందని, అందువల్ల అది మునియోధరన్ పొంగల్‌గా ప్రసిద్ధి చెందిందని నమ్మకం. ఇవి కూడా చూడండి దివ్యదేశాలు మూలాలు ఫోటో గ్యాలరీ