การสังหารหมู่ที่กีฬเวณมะณิ

เหตุสังหารหมู่ที่กีฬเวณมะณิ (ทมิฬ: கீழ்வெண்மணிப் படுகொலைகள்; อังกฤษ: Kilvenmani massacre หรือ Keezhvenmani massacre) เกิดขึ้นในหมู่บ้านกีฬเวณมะณิ อำเภอนากัปปัฏฏินัม รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1968 เมื่อเหยื่อ 44 รายถูกฆาตกรรม ทั้งหมดเป็นคนใช้แรงงานชนชั้นทลิตในหมู่บ้านและครอบครัว โดยกลุ่มอาชญากรรมที่เชื่อว่าเจ้าของที่ดิน นำโดย โคปาลกฤษณัน นายฑู (Gopalakrishnan Naidu) เป็นผู้ว่าจ้างให้ก่อเหตุ เหตุการณ์นี้ถือเป็นเหตุการณ์สำคัญในการเมืองฝ่ายซ้ายในเวลานั้น และมีส่วนผลักดันแนวคิดคอมมิวนิสต์ให้ได้รับความนิยมขี้น กระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมขนาดใหญ่ในเชิงเศรษฐกิจของชุมชนชนบท ผ่านการปรับประบบการจัดสรรที่ดินใหม่ครั้งใหญ่ เหตุการณ์ ผู้ใช้แรงงานยากจนจำนวนหนึ่งได้รับอิทธิพลจากพรรคคอมมิวนิสต์อินเดีย มาร์กซิสต์ ให้จัดการรณรงค์เรียกร้องการเพิ่มค่าจ้างควบคู่ไปกับการเพิ่มขึ้นของผลผลิตการเกษตรซึ่งเป็นผลสืบเนื่องจากการปฏิวัติเขียวในอินเดีย ที่ดินทำการเกษตรของกลุ่มคนนี้มีเจ้าของเป็นครอบครัวที่มีอำนาจ ในขณะที่บรรดาผู้ใช้แรงงานมาจากชุมชนชายขอบ ในปี 1968 กลุ่มผู้ใช้แรงงานในอำเภอตัญจูรุ รวมตัวกันจัดตั้งสหภาพแรงงานเพื่อเรยีกร้องสภาพการทำงานและรายได้ที่ดีขึ้น การเรียกร้องดำเนินไปถึงจุดที่ผู้ใช้แรงงานเลือกยกระดับขึ้นเป็นการประท้วงไม่เก็บผลผลิตบางส่วน สมาคมผู้ผลิตนาข้าว (Paddy Producers Association) ซึ่งเป็นผู้แทนเจ้าของที่ดิน ได้จัดหาแรงงานเพิ่มเติมมาเก็บผลผลิตที่เหลือแทน ต่อมา เจ้าของร้านคาคนหนึ่งในพื้นที่ซึ่งสนับสนุนการประท้วงของแรงงานถูกลักพาตัวและทุบตีโดยฝั่งผู้สนับสนุนเจ้าของที่ดิน ผู้ประท้วงโจมตีกลุ่มผู้ที่ลักพาตัวจนต้องยอมปล่อยตัวเจ้าของร้าน ในเหตุการณ์นี้ คนของฝั่งเจ้าของที่ดินถูกทำร้ายจนเสียชีวิตหนึ่งราย จากคำให้การณ์ของผู้เห็นเหตุการณ์ เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 1968 เวลาประมาณ 22 นาฬิกา เจ้าของที่ดินและลูกสมุน 200 คนเดินทางเข้ามายังหมู่บ้านโดยรถบรรทุก เข้าปิดล้อมกระท่อมที่แรงงานอาศัย ปิดทางเข้าออกทั้งหมด และเริ่มยิงใส่ผู้ใช้แรงงาน เสียชีวิตทันทีสองราย ฝั่งแรงงานและครอบครัวทำได้แต่เพียงเขวี้ยงก้อนหินใส่เพื่อป้องกันตัว ผู้หญิง เด็ก และคนแก่บางส่วน หนีออกไปหลบในกระท่อมขนาด 8 x 9 ฟุต ก่อนที่จะถูกจุดไฟเผากระท่อม มีเด็กสองคนที่ถูกเขวี้ยงออกมาจากกระท่อมเพื่อไม่ให้ถูกไฟเผา แต่ทั้งสองคนถูกผู้ก่อเหตุโยนกลับเข้าไปในกองเพลิงอีกครั้ง มีคนหนีออกมาจากกระท่อมได้หกคน ถูกจับได้สองคนและถูกทุบตีก่อนโยนกลับเข้าไปในกองไฟอีกครั้ง หลังก่อเหตุเสร็จ ผู้ก่อเหตุเดินทางไปยังสถานีตำรวจเพื่อขอการคุ้มครองจากตำรวจ ซึ่งตำรวจตอบรับ เหตุการณ์นี้มียอดผู้เสียชีวิตรวม 44 ราย ในจำนวนนี้นี้เป็นชายสูงอายุ 5 คน, สตรี 16 คน และเด็ก 23 คน เจ้าของที่ดินสิบคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องใตเหตุหารณ์ถูกตัดสินจำคุกสิบปี กระนั้น ต่อมามีการยื่นอุทธรณ์ซึ่งย้อนคำสั่งตัดสิน โคปาลกฤษณัน นายฑู (Gopalakrishnan Naidu) หัวหน้าสมาคมผู้ผลิตนาข้าว ถูกกล่าวหาว่าอยู่เบื้องหลังการสังหารหมู่ ศาลสูงมัทราสตัดสินให้เขาพ้นผิดในปี 1975 ย้อนคำตัดสินของศาลแขวงนากัปปัฏฏินัมซึ่งตัดสินจำคุก 10 ปีในปี 1970 ต่อมาเขาถูกฆาตกรรมจากการโจมตีเพื่อตอบโต้ในปี 1980 ผลสืบเนื่อง นักเคลื่อนไหวสิทธิสตรีมีส่วนอย่างมากในการทำให้เหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักขึ้นมา หกปีหลังเกิดเหตุ การประชุมใหญ่ครั้งแรกของสมาคมสตรีประชาธิปไตยเลือกจัดขึ้นในหมู่บ้านกีฬเวณมะณิ ไมถิลี ศิวรามัน ช่วยตีแผ่เหตุการณ์ผ่านบทความและความเรียง ซึ่งต่อมารวมรวมเป็นหนังสือในชื่อ Haunted by Fire (ถูกไฟตามหลอกหลอน) อ้างอิง