ਦਿੱਲੀ ਗੇਟ, ਦਿੱਲੀ

ਨਮਨ ਦਾ ਦਿੱਲੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ 1638 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕੰਧ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿੱਲੀ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਹਜਹਾਨਾਬਾਦ ਦਾ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੇਟ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਕੰਧ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਿੱਲੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਰਿਆਗੰਜ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ, ਨੇਤਾਜੀ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਰੋਡ (ਜਾਂ ਨੇਤਾਜੀ ਸੁਭਾਸ਼ ਮਾਰਗ) ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸੜਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸ ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ 1638 ਵਿੱਚ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸ਼ਾਹਜਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਲਬੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ – ਉੱਚੀ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਜੋ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ਾਹਜਹਾਨਾਬਾਦ ਨੂੰ ਘੇਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਇਸ ਗੇਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਜਾਮਾ ਮਸਜਿਦ ਵਿਚ ਨਮਾਜ਼ ਲਈ ਜਾਣ ਲਈ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਇਹ ਗੇਟ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਅਤੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਕੰਧ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਗੇਟ, ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਗੇਟ (1853) ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਰੇਤਲੇ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਣਤਰ ਹੈ। ਗੇਟ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਕਰੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਗੇਟ ਤੋਂ ਸੜਕ ਦਰਿਆਗੰਜ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਗੇਟ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੀ ਦਿੱਲੀ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਿਲੇ ਦੀ ਕੰਧ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕੰਧ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਗੇਟ ਹੁਣ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਰਵੇਖਣ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਇੱਕ ਵਿਰਾਸਤੀ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਹਵਾਲੇ