Nasjonaal Park Hemis

It Nasjonaal Park Hemis (of Hemis High Altitude National Park) is in nasjonaal park yn it eastlike diel fan it unyterritoarium Ladakh, yn it noarden fan Yndia. It is it grutste nasjonale park fan Yndia en ien fan'e grutste beskerme gebieten yn Súd-Aazje. It park is oer de wrâld ferneamd om syn populaasje fan 'e seldsume snieloaihoars en ferneamd nei it Hemis-kleaster (Hemis Gompa), dat tichteby de grins fan it park leit. Skiednis It park waard yn 1981 oprjochte mei in oerflak fan likernôch 600 km² om de Rumbakdelling en de Markha te beskermjen. Yn 'e rin fan 'e jierren is it gebiet ferskate kearen útwreide, oant it yn 1990 syn hjoeddeiske grutte fan 4.400 km² krige. It is it earste nasjonale park yn Yndia dat hielendal yn 'e heechlizzende trans-Himalayasône leit. Geografy en ekology It park leit yn 'e trans-Himalaya fan Ladakh en bestiet út rûch berchlân mei steile hellings, smelle dellingen en heechlân. De hichte yn it park fariëarret fan 3.300 meter oant wol 6.400 meter boppe seenivo. It klimaat is ekstreem: de winters binne tige kâld en simmerdeis falt der troch de lizzing yn 'e reinskaad fan 'e Himalaya mar in hiel lyts bytsje delslach. De rivier de Indus streamt lâns de noardlike grins fan it park. Floara en fauna Fanwegen de hichte en it drûge klimaat is de begroeiïng beheind. Der binne jeneverbeammen, strûken en alpine greiden yn 'e legere dellingen. It park is foaral wichtich foar de beskerming fan 'e snieloaihoars. Der wurdt rûsd dat der sa'n 200 fan dy bisten yn it gebiet libje. Oare bisten dy't yn it park foarkomme binne it blauskiep (Pseudois nayaur), de Aziatyske stienbok (Capra sibirica) en de Tibetaanske wolf. Ek de seldsume Pallaskat (Otocolobus manul) wurdt hjir wolris sjoen. Under de fûgels komme de keningsearn (Aquila chrysaetos), de lammegier (Gypaetus barbatus) en de Himalayaberchhin (Tetraogallus himalayensis) foar. Toerisme Hemis is in populêre bestimming foar aventoerlike toeristen en natoerleafhawwers, benammen foar dyjingen dy't it snieloaihoars sjen wolle. In soad minsken meitsje trektochten troch de Markha-delling. Der binne gjin hotels yn it park sels; besikers oernachtsje meastentiids by de lokale befolking thús (homestays) of yn tinten. De bêste tiid om snieloaihoarsen te spotten is winterdeis (jannewaris-maart), wylst de simmer (juny-septimber) it bêste is foar trektochten.