ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦਿੱਲੀ

ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦਿੱਲੀ (ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ: ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦਿੱਲੀ) ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੌਜ਼ ਖਾਸ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। 1961 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਅਗਸਤ 1961 ਦਾ ਰਸਮੀ ਉਦਘਾਟਨ ਪ੍ਰੋ. ਹੁਮਾਯੂੰ ਕਬੀਰ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਖੋਜ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮਾਮਲੇ ਮੰਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਹਿਲੀ ਦਾਖਲਾ 1961 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੌਜੂਦਾ ਕੈਂਪਸ ਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 320 ਏਕੜ (ਜਾਂ 1.3 ਕਿ.ਮੀ. ਵਰਗ) ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸ਼੍ਰੀ ਅਰੋਬਿੰਦੋ ਮਾਰਗ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੰਪਲੈਕਸ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨਲ ਰਿਸਰਚ ਐਂਡ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਨਿਊ ਰਿੰਗ ਰੋਡ, ਕੁਤੁਬ ਮੀਨਾਰ ਅਤੇ ਹਾਜ਼ ਖ਼ਾਸ ਸਮਾਰਕ ਦੁਆਰਾ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟਸ ਆਫ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਸੋਧ ਐਕਟ, 1963 ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟਸ ਵਿੱਚ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਨੀਤੀ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਕਰਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਡਿਗਰੀਆਂ ਦੇਣ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2018 ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਐਮਿਨੈਂਸ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। 2018 ਵਿੱਚ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਇੰਸਟੀਚਿਊਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਐਮਿਨੈਂਸ (ਆਈਓਈ) ਦਾ ਦਰਜਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਬਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਈਓਈਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਹੋਏਗੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੇ 30% ਤੱਕ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਖਲਾ ਦੇ ਸਕਣਗੇ ਅਤੇ ਖੋਜ ਫੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਲ 25% ਤੱਕ ਫੈਕਲਟੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਫੈਕਲਟੀ ਭਰਤੀ ਕਰ ਸਕਣਗੇ। ਇਤਿਹਾਸ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਧਾਰਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰ ਨਲਿਨੀ ਰੰਜਨ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਦ ਉਹ ਵਾਇਸਰਾਏ ਦੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਸਦੀਆਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਪਹਿਲਾ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਾਲ 1950 ਵਿੱਚ ਖੜਗਪੁਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿਚ, ਸ਼੍ਰੀਸਰ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਿਰਕਾਰ ਕਮੇਟੀ ਦੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਫਾਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦਿਆਂ ਮਿੱਤਰਤਾਪੂਰਣ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਤਕਨੀਕ ਸੰਸਥਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮਦਦ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸਨ। ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਦੁਆਰਾ ਆਈ ਜੋ ਬੰਬੇ ਵਿਖੇ ਯੂਨੈਸਕੋ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਦਰਾਸ, ਕਾਨਪੁਰ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਵਿਖੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟਸ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੱਛਮੀ ਜਰਮਨੀ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ, ਗੁਹਾਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1994 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਰੁੜਕੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ 2001 ਵਿੱਚ ਆਈਆਈਟੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਐਚ.ਆਰ.ਐਚ. ਪ੍ਰਿੰਸ ਫਿਲਿਪ, ਡਿਊਕ ਆਫ ਐਡਿਨਬਰਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭਾਰਤ ਫੇਰੀ ਦੌਰਾਨ, 28 ਜਨਵਰੀ, 1959 ਨੂੰ ਹੌਜ਼ ਖ਼ਾਸ ਵਿਖੇ ਕਾਲਜ ਦਾ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਰੱਖਿਆ। ਪਹਿਲਾ ਦਾਖਲਾ 1961 ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਐਂਡ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਸੁਸਾਇਟੀਆਂ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਐਕਟ ਨੰ.XXI 1860 (ਰਜਿਸਟਰੀ ਨੰ. S1663 ਦਾ 1960-61) ਦੇ ਅਧੀਨ 14 ਜੂਨ 1960 ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਇਆ। ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ 16 ਅਗਸਤ 1961 ਨੂੰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਲਜ ਦਾ ਰਸਮੀ ਉਦਘਾਟਨ 17 ਅਗਸਤ 1961 ਨੂੰ ਵਿਗਿਆਨਕ ਖੋਜ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਹੁਮਾਯੂੰ ਕਬੀਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, ਇਹ ਕਾਲਜ ਹੌਜ਼ ਖਾਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਿੱਲੀ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਦਿੱਲੀ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਗੇਟ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਸੀ। ਦਿੱਲੀ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਵਿਭਾਗ ਨੂੰ ਹੌਜ ਖਾਸ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਕੈਂਪਸ ਵਿਖੇ ਆਈਆਈਟੀ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਵਜੋਂ ਐਨ-ਬਲਾਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕਾਲਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਇੰਡੀਅਨ ਇੰਸਟੀਚਿ ofਟ ਆਫ਼ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦਿੱਲੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। 2018 ਵਿਚ, ਆਈਆਈਟੀ ਦਿੱਲੀ ਪਹਿਲੇ ਛੇ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਐਮਨੈਂਸ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੰਤਰ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ ਕੇਂਦਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕਸ ਵਿੱਚ ਅਪਲਾਈਡ ਰਿਸਰਚ ਲਈ ਸੈਂਟਰ (ਕੇਅਰ) ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਗਿਆਨ ਲਈ ਕੇਂਦਰ (ਸੀਏਐਸ) ਬਾਇਓਮੈਡੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਲਈ ਕੇਂਦਰ (ਸੀਬੀਐਮਈ) ਕੰਪਿਊਟਰ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ ਸੈਂਟਰ ਊਰਜਾ ਅਧਿਐਨ ਕੇਂਦਰ (ਸੀਈਐਸ) ਵਿਦਿਅਕ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕੇਂਦਰ ਉਦਯੋਗਿਕ ਟ੍ਰਾਈਬੋਲੋਜੀ, ਮਸ਼ੀਨ ਡਾਇਨਾਮਿਕਸ ਐਂਡ ਮੇਨਟੇਨੈਂਸ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਸੈਂਸਰਸ ਇਨੈਸੋਰਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਸਾਈਬਰ ਫਿਜ਼ੀਕਲ ਸਿਸਟਮਸ (ਸੀ ਐਨ ਐਸ ਈ) ਪੌਲੀਮਰ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਲਈ ਕੇਂਦਰ (ਸੀਪੀਐਸਈ) ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਲਈ ਕੇਂਦਰ ਪੇਂਡੂ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਲਈ ਕੇਂਦਰ (ਸੀ.ਆਰ.ਡੀ.ਟੀ.) ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੁੱਲ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਰੋਤ ਕੇਂਦਰ (ਐਨਆਰਸੀਵੀਈਈ) ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟੇਸ਼ਨ ਰਿਸਰਚ ਐਂਡ ਇੰਜਰੀ ਪ੍ਰੀਵੈਨਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਇੰਦਰਧਨੁ: ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦਿੱਲੀ ਹਵਾਲੇ