دریاچه تارسار

دریاچه تارسار یا تار سار یک دریاچه بادامی‌شکل و الیگوتروف آلپی است که در ناحیه اننتناگ در جامو و کشمیر واقع شده است. در سمت غرب آن پارک ملی داچیگام و در سمت جنوب آن ترال قرار دارد. کوتاه‌ترین مسیر برای رسیدن به آن، از سورفراو گاندربل است، اما این مسیر دارای زمینی دشوار است. سایر مسیرهای پیاده‌روی به دریاچه از مناطق جنگلی لیدروات و ناگابران در جنوب کشمیر می‌گذرند. جغرافیا قله‌های کوه کلاهوی در شرق، حدود ۲۰ کیلومتر دورتر، بر دریاچه تارسار اشراف دارند. این دریاچه توسط کوهی با حداقل ارتفاع قله ۴٬۰۰۰ متر (۱۳٬۰۰۰ فوت) از دریاچه دیگری به همین ماهیت به نام دریاچه مارسار که در مجاورت پارک ملی داچیگام قرار دارد، جدا می‌شود. از این دو دریاچه با عنوان «دو خواهر» یاد می‌شود. در قرن شانزدهم، یوسف شاه چک، فرمانروای کشمیر، در شعری که برای معشوق خود سرود، به این دو دریاچه اشاره کرده است: هرگاه گیسوان دوتای محبوب زیبا را به یاد می‌آورم، اشک از چشمانم چون جویباران تارسار و مارسار جاری می‌شود. آب دریاچه تارسار توسط جریان خروجی آن تخلیه شده و در لیدروات، در ۱۵ کیلومتری شرق، به رود لیدر می‌ریزد. لیدروات به عنوان نزدیک‌ترین سکونتگاه فصلی، در مسیر پیاده‌روی به دریاچه از آرو، پاهالگام قرار دارد. در مقابل، دریاچه مارسار تخلیه شده و آب آن در جهت مخالف دریاچه تارسار جریان می‌یابد. گیاهان و جانوران در طول زمستان، دریاچه تارسار یخ می‌زند و پوشیده از برف سنگین می‌شود؛ حتی در تابستان نیز یخ‌های شناور در آن دیده می‌شود. حوضه دریاچه با پوششی از گل‌های آلپی احاطه شده است. گل‌های گیوم، شقایق کبود، پوتیلا و جنطیانا نسبتاً رایج هستند. گل‌های خانواده هدیساروم در اواخر بهار در سراسر منطقه اطراف دریاچه یافت می‌شوند. در طول تابستان، کلنی‌های زادآوری از پرندگان مهاجر از جمله غازهای سرنوک، هماها، زاغچه‌های بلندپرواز، عقاب‌های طلایی هیمالیا، گنجشک دارچینی و بلبل سیاه دیده می‌شوند. حوضه تارسار و پارک ملی داچیگام همجوار یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های گوزن قرمز کشمیری (هنگول)، بز کوهی، آهوی ختن، پلنگ برفی، خرس قهوه‌ای هیمالیا و در ارتفاعات بالاتر، مارموت طلایی است. مسیر دسترسی دریاچه تارسار فقط در طول تابستان و ترجیحاً از ژوئن تا اواسط سپتامبر قابل دسترسی است. در زمستان، مسیرهای پیاده‌روی به دلیل بارش سنگین برف بسته هستند. می‌توان از سرینگر از طریق جاده‌ای به طول ۱۰۲ کیلومتر که از اننتناگ و پاهالگام به کمپینگ آرو منتهی می‌شود، به دریاچه رسید. چمنزار آلپی لیدروات در نقطه میانی مسیر دو روزه پیاده‌روی به دریاچه قرار دارد و عمدتاً به عنوان کمپ اصلی برای بیشتر کوهنوردان استفاده می‌شود. امکان بازدید از دریاچه و بازگشت به کمپ اصلی در لیدروات در همان روز وجود دارد. مسیر جایگزین دیگری از گاندربل و نقطه شروع پیاده‌روی در سورفراو در دره سند می‌گذرد. با توجه به شیب تند مسیر، بهتر است از مسیر آرو-لیدروات به دریاچه نزدیک شد و از طریق مسیر سورفراو-دره سند بازگشت. در این مسیر، کوهنوردان ممکن است بخش بالایی و نالای روستای سورفراو (سوراف راو) را ببینند. مسیر قابل دسترسی دیگری به تارسار و مارسار، منطقه‌ای به نام ناگا-بارن از طریق ترال است. منابع