Τζαλιανβάλα Μπαγκ

Το Τζαλιανβάλα Μπαγκ είναι ιστορικός κήπος και "μνημείο εθνικής σημασίας" στο Αμριτσάρ της Ινδίας. Είναι γνωστό για την σφαγή του Τζαλιανβάλα Μπαγκ στις 13 Απριλίου 1919, ενώ εορταζόταν η γιορτή Βαϊσάχι. Στεγάζει ένα μουσείο, γκαλερί και έναν αριθμό μνημειακών δομών. Το μνημείο βρίσκεται κοντά στο συγκρότημα του Χρυσού Ναού, του ιερότερου προσκυνήματος του Σιχισμού, ενώ το μνημείο λειτουργείται από το Εμπίστευμα Εθνικού Μνημείου Τζαλιανβάλα Μπαγκ, το οποίο ιδρύθηκε με νόμο το 1951. Ιστορία Το όνομα Τζαλιανβάλα Μπαγκ σημαίνει "ο κήπος του Τζαλλάχ", με το κάλλος του, σημαίνει ότι κάποτε ήταν πράσινος και ανθοφόρος. Με τα χρόνια είχε γίνει δημοφιλής ως χώρος αναψυχής και σε περιοχή ανάπαυσης για όσους επισκέπτονταν τον κοντινό Χρυσό ναό. Το 1919, είχε γίνει αποξηραμένο οικόπεδο το οποίο εκτεινόταν σε επτά στρέμματα, περιβαλλόμενο από κτίρια χωριζόμενα από μερικές στενές ρεματιές και έχοντας μόνο μια στενή είσοδο και έξοδο. Ήταν ακατοίκητο και περιβαλλόταν από έναν τοίχο. Το μέρος πήρε το όνομά του από τον ιδιοκτήτη του κήπου κατά την διάρκεια της Αυτοκρατορίας των Σιχ. Ήταν πρώην περιουσία της οικογένειας του Χιμάτ Σινγκ, καταγόμενος από την επαρχία Τζάλα στο Παντζάμπ στην Ινδία. Η οικογένεια ήταν γνωστή ως Τζαλεβάλε. Η σφαγή του 1919 Το 1919, ως απάντηση στην επιβολή αποκλεισμού του του Μαχάτμα Γκάντι από το Παντζάμπ, την μυστική απέλαση του Σαϊφουντίν Κίτσλιου και του Σατιαπάλ στις 10 Απριλίου, καθώς και λόγω των αντιδράσεων στον νόμο Ράουλατ, υπήρχαν προσπάθειες συγκέντρωσης και διαμαρτυρίας από τους ντόπιους. Το πρωί του Βαϊσάχι, στις 13 Απριλίου 1919, στους χτύπους στρατιωτικών τυμπάνων, διαβάστηκαν οι νέοι κανόνες του ταξιάρχου Ρ. Ε. Χ. Ντάιερ σε 19 θέσεις γύρω από το Αμριτσάρ. Είχε τοποθετήσει περιορισμούς στην αποχώρηση από τη πόλη χωρίς άδεια, απαγόρευσε όλες τις "πομπές κάθε είδους" και κάθε συγκέντρωσης περισσοτέρων από τέσσερα άτομα, και ανακοινώθηκε ότι "κάθε πρόσωπο που βρίσκεται στους δρόμους μετά τις 8 μ.μ. θα εκτελεστεί". Ωστόσο, οι ανακοινώσεις έγιναν ενώ υπήρχε θόρυβος και ζέστη στην πόλη, ενώ και το ότι οι νέες οδηγίες δεν ανακοινώθηκαν σε βασικές τοποθεσίες γύρω από την πόλη, συνέβαλαν στο ότι οι νέες οδηγίες δεν έγιναν γνωστές από σημαντική μερίδα ατόμων. Στις 12:40 μ.μ. ο Ντάιερ ενημερώθηκε ότι θα πραγματοποιηθεί πολιτική συγκέντρωση στο Τζαλιανβάλα Μπαγκ. Ένας από τους διοργανωτές ήταν της ήταν ο Χανς Ρατζ. Στις 3.30 μ. μ., είχαν συγκεντρωθεί 15.000 άτομα στο Τζαλιανβάλα Μπαγκ. Αυτοί συμπεριελάμβαναν ομιλητές, ακροατές, ανθρώπους που έτρωγαν και ανθρώπους κάθε φύλου, ηλικίας και θρησκείας (είχαν συγκεντρωθεί Σιχ, Ινδουιστές, Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί και μέλη άλλων θρησκειών). Ο Ντάιερ πήγε με ενενήντα στρατιώτες Σιχ, Γκούρχα, Βαλούχους, Ρατζπούτ και τους διέταξε να πυροβολήσουν στο πλήθος. Περισσότεροι από 1500 τραυματίστηκαν ή σκοτώθηκαν. Ως αποτέλεσμα, το 1920 ιδρύθηκε εμπίστευμα με στόχο να δημιουργηθεί ένα μνημείο στο σημείο που έγινε η σφαγή. Μια σειρά γύρω κτιρίων καταστράφηκαν από τις αναταραχές του 1947. Το 1951, η κυβέρνηση της Ινδίας ονόμασε το χώρο ως "μνημείο εθνικής σημασίας". Παραπομπές