Վայշալի

Վայշալի (անգլ.՝ Vaishali), քաղաք Հնագույն Հնդկաստանում, մ. թ. ա. 6-րդ դարում ծառայել է որպես Լիչչհավի պետության մայրաքաղաք՝ աշխարհում առաջին պետություններից մեկը կառավարության ժողովրդական հանրապետական ձևով։ Վայշալին համարվում է բուդդայականների և ջայների կարևոր ուխտատեղին։ Մ. թ. ա. 599 թվականին այստեղ է ծնվել Մահավիրայի 24-րդ տիրտհանկարան։ Բուդդան իր մահից առաջ այստեղ է կարդացել իր վերջին քարոզը։ Մ. թ. ա. 383 թվականին Վայշալին համարվում էր Երկրորդ բուդդայական տաճարը։ Բուդդան շատ է այցելել Վայշալի։ Նրա ժամանակ Վայշալին շատ մեծ էր, հարուստ և բարգավաճ։ Քաղաքի մասին ամենահին հիշատակումները պարունակում են չինական ճամփորդներ Ֆասյանայի և Սյուանցզանայի գրվածքները։ Վայշալին գտնվում էր հնագույն Բասրախ գյուղի տեղում, Վայշալիի ժամանակակից թաղամասում, Բիհար նահանգում։ Հնագույն քաղաքի գտնվելու վայրը 1861 թվականին որոշեց բրիտանացի հնագետ Ալեքսանդր Քաննինգեմը։ Ծանոթագրություններ Գրականություն Kumar Dilip. Archaeology of Vaishali. — Ramanand Vidya Bhawan, 1986. Singer Noel. F. Vaishali and the Indianization of Arakan — APH Publishing, 2008. — ISBN 8131304051.