มหาโพธิวิหาร

มหาโพธิวิหาร (ฮินดี: महाबोधि विहार วิหารแห่งการตรัสรู้อันยิ่งใหญ่) เป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ซึ่งเป็นพุทธศาสนสถานเก่าแก่แต่ได้ถูกสร้างใหม่และบูรณะอยู่หลายครั้ง ตั้งอยู่ในเมืองพุทธคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นตรงจุดที่เชื่อว่าพระโคตมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า ภายในพื้นที่มีต้นไม้ที่สืบมาจากต้นพระศรีมหาโพธิ์ที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ และเป็นจุดหมายปลายทางของการแสวงบุญของทั้งชาวพุทธและฮินดูเป็นเวลามากกว่าสองพันปี และมีองค์ประกอบบางส่วนที่มีอายุจากช่วงรัชสมัยของพระเจ้าอโศกมหาราช (สวรรคตราว 232 ปีก่อนคริสตกาล) สิ่งที่ปรากฏในหมู่อาคารในปัจจุบันนั้นสร้างขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 7 หรือก่อนหน้า รวมถึงได้มีการบูรณะครั้งใหญ่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 อย่างไรก็ตามองค์ประกอบต่าง ๆ อาจประกอบด้วยงานจากยุคต่าง ๆ บางชิ้นอาจเก่าแก่ถึงคริสต์ศตวรรษที่สองถึงสาม อาคารสร้างเลียนแบบ เจดีย์ของมหาโพธิวิหารได้เป็นหนึ่งในสถาปัตยกรรมที่ถูกนำไปสร้างเลียนแบบมากที่สุดชิ้นหนึ่งในศาสนาพุทธ เช่น วัดเจินเจฺว๋ ปักกิ่ง ประเทศจีน วัดมหาโพธิ พุกาม ประเทศพม่า วัดเจ็ดยอด จังหวัดเชียงใหม่ ประเทศไทย สัตตสัตตามหาโพธิเจดีย์ ประเทศพม่า วัดญาณสังวรารามวรมหาวิหาร จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย วัดมหาธาตุวชิรมงคล (วัดบางโทง) จังหวัดกระบี่ ประเทศไทย วัดปานุราชประชาสรรค์ จังหวัดกระบี่ ประเทศไทย วัดสุวรรณภูมิพุทธชยันตี จังหวัดสมุทรปราการ ประเทศไทย พระพุทธเจดีย์ไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ ประเทศไทย วัดเขารูปช้าง จังหวัดสงขลา ประเทศไทย วัดปัญญานันทาราม จังหวัดปทุมธานี ประเทศไทย วัดเบญจคีรีนคร จังหวัดราชบุรี ประเทศไทย วัดจองคำ จังหวัดลำปาง ประเทศไทย วัดบางบอน กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย วัดธรรมมงคลเถาบุญนนทวิหาร กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย วัดบึงลัฎฐิวัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประเทศไทย วัดพระธาตุหนองบัว จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย อ้างอิง บรรณานุกรม อ่านเพิ่ม Horner, I.B. (trans.) (1975; reprinted 2000). The Minor Anthologies of the Pali Canon (Part III): 'Chronicle of Buddhas' (Buddhavamsa) and 'Basket of Conduct' (Cariyapitaka). Oxford: Pali Text Society. ISBN 0-86013-072-X. Doyle, Tara N. (2003-09-11). Liberate the Mahabodhi Temple! Socially Engaged Buddhism, Dalit-Style. In: Steven Heine, Charles Prebish (eds), Buddhism in the Modern World. Oxford University Press. pp. 249–280. ISBN 0-19-514698-0. Kinnard, Jacob N. (1998). When Is The Buddha Not the Buddha? The Hindu/Buddhist Battle over Bodhgayā and Its Buddha Image, Journal of the American Academy of Religion 66 (4), 817–839 Knopf, Rainer (2000). Bodh-Gaya: Ein internationales Zentrum des Buddhismus in nicht-buddhistischer Umgebung เก็บถาวร 2020-08-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน, Internationales Asienforum 31 (3–4), 289–314 An Introduction to Indian Art (PDF). NCERT. 2012. ISBN 978-93-5007-187-8. von Schroeder, Ulrich (2001). Buddhist Sculptures in Tibet. Vol. One: India & Nepal; Vol. Two: Tibet & China. Hong Kong: Visual Dharma Publications, Ltd. ISBN 962-7049-07-7. Mahãbodhi temple, known to the Tibetans as rDo rje gdan («dorje den») (Skt.: Vajrāsana), pp. 103, 212, 216, 219, 246, 320–351, 356, 360, 369, 395–396, 677, 707–708, 870, 1242; Fig. IV–1. Replicas of the Mahābodhi temple in Tibet, pp. 321–351; Figs. IV–2–5; Pls. 111, 112, 113A–C, 113D–F, 114A–C, 114D–F, 115A–C, 115D–F. แหล่งข้อมูลอื่น Land Enlightenment of the Buddha Mahabodhi Temple and attraction around it เก็บถาวร 2 พฤษภาคม 2015 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Bodhgaya News เก็บถาวร 2008-03-23 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน UNESCO World Heritage