Kino

Ein kino er eit lokale for filmframsyningar. Vanlegvis har ein eit inngangsparti med billettluke og kiosk som sel popkorn og eit utval godteri og ymse snaksar, eit maskinrom med kinomaskinar og utstyr (prosjektørar, lydutstyr o.l.) og ein sal med lerret og sitjeplassar for publikum. Mange av veggene utanom i kinosalane er dessutan ofte pryda med filmplakatar. Ordet kino er ei forkorting for «kinematograf», ei norsk form av det franske ordet Cinématographe, som er samansett av gresk kineo (rørsle) og grafein (skriva). Cinématographe var namnet på brørne Lumière sin filmframvisar frå 1894, som var den aller første kinoen. Dei hadde den første førestillinga i Paris 28. desember 1895. I Noreg vart det vist film på Circus varieté 6. april 1896. Noreg hadde i 2004 245 kinoar. 161 av dei var kommunale. Sjå òg Heimekino er eit anlegg for å visa film på stor skjerm eller lerret i private heimar. Drive in-kino er ein utandørs kino, der ein kan sitja i bilen sin og sjå film. Kjelder