Taj Mahal

Taj mahal (basa Urdu: تاج محل, Hindi: ताज महल)nyaéta hiji monumén nu perenahna aya di Agra, India. Diwangun alatan kahayang Kaisar Mughal Shāh Jahān anakna Jahangir minangka hiji mausoleum pikeun istri Pérsiana Arjumand Banu Begum atawa leuwih kasohor ku sebutan Mumtaz Mahal atawa Mumtaz ul-Zamani. Pangwangunan ieu monumén méakkeun waktu 23 taun (1630-1653) minangka karya arsitéktur Mughal. Salian ti éta, Taj Mahal ogé dipikatineung minangka lambang cinta abadi Kaisar Shah Jahan ka garwana Mumtaz Mahal. Mumtaz Mahal tilar dunya dina umurna nu ka 39 taun nalika ngalahirkeun putrana nu ka-14 Gauhara Begum dina taun 1631. Saméméh ngantunkeun, Mumtaz hayang dipangnyieunkeun makam nu can kungsi aya di ieu dunya. Alatan éta, Jahan nitah 20 rébu pagawé pikeun nyieun makam nu dipikahayang ku garwana éta. Bahan wangunan didatangkeun ti sakuliah India jeung Asia Tengah ngagunakeun 1000 gajah nepi ka ngadeg hiji kubah utama nu jangkungan 57 méter. Dua puluh dalapan jenis batu digunakeun dina ieu wangunan saperti jasper ti Punjab, jade jeung kristal ti Cina, batu pirus ti Tibet, lapis lazuli jeung safir ti Srilanka, batubara jeung batu kornelian ti Arab, sarta berlian ti Panna. Mimitina mah Shah Jahan nyebut éta monumén téh minangka makam Mumtaz Mahal, tapi lila ku lila mah éta ngaran téh robah jadi Taj Mahal nu hartina Istana Mahkota. Taun 1983 Taj Mahal dijadikeun Situs Warisan Dunia UNESCO. Referensi