Πον ντεζ Αρ

Η γέφυρα Πον ντεζ Αρ (γαλλικά: Pont des Arts), σημαίνει Γέφυρα των Τεχνών, είναι πεζογέφυρα στο Παρίσι που διασχίζει τον ποταμό Σηκουάνα. Συνδέει το Ινστιτούτο της Γαλλίας και την κεντρική πλατεία του μουσείου του Λούβρου. Είναι ιστορικό μνημείο από τις 17 Μαρτίου 1975. Προέλευση του ονόματος Το όνομα της γέφυρας Πον ντεζ Αρ, σημαίνει Γέφυρα των Τεχνών, προέρχεται από το παλάτι του Λούβρου, που κατά την Πρώτη Γαλλική Αυτοκρατορία είχε ονομασθεί «παλάτι των Τεχνών». Τοποθεσία και πρόσβαση Η γέφυρα συνδέει το Και Φρανσουά-Μιτεράν στο 1ο διαμέρισμα του Παρισιού στη δεξιά όχθη με το Και ντε Κοντί στο 6ο διαμέρισμα στην αριστερή όχθη. Είναι η πρώτη γέφυρα κάτω από το Ιλ ντε λα Σιτέ και το Πον Νεφ. Η επόμενη γέφυρα κατάντη είναι η γέφυρα Καρουζέλ (Pont du Carrousel). Εξυπηρετείται από το σταθμό του μετρό Λούβρο - Ριβολί. Ιστορικό Μεταξύ 1802 και 1804, υπό την κυβέρνηση του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, κατασκευάστηκε μια μεταλλική πεζογέφυρα εννέα αψίδων στη θέση της σημερινής γέφυρας: ήταν η πρώτη μεταλλική γέφυρα στο Παρίσι. Οι μηχανικοί Λουί-Αλεξάντρ ντε Σεσάρ και Ζακ Ντιλόν αρχικά σχεδίασαν μια γέφυρα που θα μοιάζει με αναρτημένο κήπο, με δέντρα, παρτέρια λουλουδιών και παγκάκια. Το πέρασμα κατά μήκος της γέφυρας εκείνη την εποχή στιγμή κόστιζε ένα μικρό ποσό. Το 1976, παρατηρήθηκαν αρκετές ελλείψεις στη γέφυρα. Είχαν προκληθεί ζημίες από δύο εναέριους βομβαρδισμούς κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και από πολλαπλές συγκρούσεις σκαφών. Η γέφυρα έκλεισε το 1977 και το 1979 υπέστη κατάρρευση σε τμήμα 60 μέτρων μετά το πέρασμα μιας φορτηγίδας. Η παρούσα γέφυρα χτίστηκε μεταξύ 1981 και 1984 «πανομοιότυπα» σύμφωνα με τα σχέδια του Louis Arretche, ο οποίος μείωσε τον αριθμό των καμαρών από εννέα σε επτά, επιτρέποντας τη διατήρηση της όψης της παλιάς γέφυρας. Στις 27 Ιουνίου 1984, η νέα ανακατασκευασμένη γέφυρα εγκαινιάστηκε από τον Ζακ Σιράκ, τότε δήμαρχο του Παρισιού. Η γέφυρα χρησίμευσε αρκετές φορές ως χώρος για εκθέσεις τέχνης, και σήμερα είναι ένα «στούντιο ανοιχτού χώρου» για ζωγράφους, καλλιτέχνες και φωτογράφους που προσελκύονται από τη μοναδική της θέα. Το 1991, η ΟΥΝΕΣΚΟ καταχώρησε τις όχθες του Σηκουάνα, από τον Πύργο του Άιφελ έως το τέλος του Ιλ Σαιν-Λουί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς και η γέφυρα αποτελεί πλέον μέρος αυτού του μνημείου. Τα λουκέτα αγάπης Από το 2008, τα στηθαία της γέφυρας έγιναν χώρος ανάρτησης πολλών «λουκέτων αγάπης» που κρεμούσαν ζευγάρια κατά μήκος του παραπέτου και μετά πετούσαν το κλειδί στο ποτάμι, ως ένδειξη αιώνιας αγάπης. Αντιμέτωποι με τη διαμάχη από την παρουσία αυτών των τόνων λουκέτων, τα οποία, σύμφωνα με ειδικούς, καθώς το βάρος τους έφτανε τους 45 τόνους, βάραιναν τη γέφυρα και θα μπορούσαν να προκαλέσουν κατάρρευση, αλλά και λόγω της εμφάνισής τους που θεωρήθηκαν ιδιαίτερα αντιαισθητικά, η δημαρχία του Παρισιού λόγω της «υποβάθμισης της πολιτιστικής κληρονομιάς και του κινδύνου για την ασφάλεια των επισκεπτών» αποφάσισε να αφαιρέσει τα λουκέτα τον Σεπτέμβριο του 2014. Έτσι, οι φράκτες αφαιρέθηκαν οριστικά την 1η Ιουνίου 2015 και αντικαταστάθηκαν αρχικά από μια προσωρινή έκθεση έργων τέχνης και στη συνέχεια από γυάλινα παραπέτα από το φθινόπωρο του 2015. Εξωτερικοί σύνδεσμοι Δορυφορική εικόνα στο Google Maps Παραπομπές