วิลลาซาวอย

วิลลาซาวอย (อังกฤษ: Villa Savoye) (เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [sa.vwa]) เป็นที่พักอาศัยทรงโมเดิร์น ตั้งอยู่ที่พอยซี นอกเขตเมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส อาคารได้รับการออกแบบโดยสถาปนิกชาวสวิตเซอร์แลนด์ เลอกอร์บูซีเย ร่วมกับปิแอร์ ฌองเนเรต์ (Pierre Jeanneret) ลูกพี่ลูกน้องของเขา อาคารสร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1928 ถึง 1931 โดยโครงสร้างทั้งหมดใช้คอนกรีตเสริมเหล็ก อาคารแห่งนี้นับเป็นการอ้างอิงถึง ลักษณะสถาปัตยกรรม 5 ประการของเลอกอร์บูซีเย ไว้อย่างชัดเจน ซึ่งแสดงออกถึงรูปแบบสถาปัตยกรรมสมัยใหม่อย่างชัดเจน จนได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในตัวอย่างอาคารที่ได้รับการจดจำและมีชื่อเสียงที่สุด งานหนึ่งในรูปแบบอินเตอร์ชันแนลสไตล์ บ้านแห่งนี้เดิมสร้างขึ้นให้กับตระกูลซาวอย ภายหลังจากนั้นก็ได้ขายให้กับโรงเรียนท้องถื่น และกลายเป็นของรัฐบาลฝรั่งเศสในเวลาต่อมา ในปี ค.ศ. 1958 อาคารรอดจากการถูกรื้อถอนหลายครั้ง จนในเวลาต่อมาในปี ค.ศ. 1965 รัฐบาลฝรั่งเศส ได้ประกาศให้บ้านแห่งนี้เป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ ซึ่งนับเป็นงานเพียงไม่กี่ชิ้นที่ได้รับการประกาศให้เป็นอนุสรณ์สถาน ในขณะที่เลอกอร์บูซีเย ยังคงมีชีวิตอยู่ บ้านได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1985 จนถึง 1997 ปัจจุบันอาคารได้รับการดูแลโดยศูนย์อนุรักษ์โบราณสถานแห่งชาติฝรั่งเศส (Centre des monuments nationaux) และเปิดให้ผู้เข้าชมตลอดปี และในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2016 บ้านหลังนี้รวมถึงงานออกแบบอื่น ๆ ของเลอกอร์บูซีเยก็ได้การจดทะเบียนเป็นมรดกจากองค์กรยูเนสโก การออกแบบ วิลซาวอยอาจกล่าวได้ว่าเป็นงานของเลอกอร์บูซีเย ที่มีชื่อเสียงที่สุดนับตั้งแต่ทศวรรษที่ 1930 เป็นต้นมา เป็นงานที่มีอิทธพลต่อวงการโมเดิร์น หรือ อินเตอร์เนชันแนลสไตล์เป็นอย่างมาก ด้วยหลักกการสถาปัตยกรรม 5 ประการของเขา คือ ยกพื้นสูงจากพื้น ลอยตัว มีลักษณะเบา จัดแผนผังพื้นที่ใช้สอยอิสระ (free plan) เพราะใช้ผนังลอยได้ free facade ผนังด้านนอกไม่จำเป็นต้องรับน้ำหนัก ใช้ roof garden มีfunctionเป็นระเบียง-สวน-ดาดฟ้าเนื่องจากเป็นFlat roof ใช้ ribbon window ช่องเจาะยาวแนวนอนได้ งานออกแบบนี้เลอกอร์บูซิเย ได้ออกแบบอย่างตั้งใจด้วยการออกแบบด้านทั้งสี่ของบ้าน ให้ตอบรับกับมุมมองและทิศทางของดวงอาทิตย์ ในชั้นใต้ถุนบ้าน เขาได้มิได้วางแปลนห้องสำคัญใด ๆ ลงไปนอกจาก การทำทางสัญจรให้เป็นทางเข้าหลัก มีทางลาด และบันได โรงจอดรถ ห้องคนขับรถและคนรับใช้ ในชั้นแรก ประกอบด้วย ห้องนอนใหญ่ ห้องนอนของลูกชาย ห้องนอนแขก ห้องครัว ห้องรับแขก และระเบียงภายนอก โดยห้องรับแขกได้รับการจัดวางให้หันเข้าทิศตะวันออกเฉียงใต้ ในขณะที่ระเบียง หันเข้าสู่ตะวันออก ห้องนอนลูกชาย หันเข้าสู่ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนห้องครัวและระเบียงส่วนบริการ จัดวางไว้ที่ทิศตะวนตกเฉียงใต้ ในชั้นที่สอง เป็นส่วนของที่ว่างโล่ง ๆ ที่ใช้เป็นส่วนอาบแดด ผังพื้นมีการใช้หลักการสัดส่วนทองคำ ด้วยการแบ่งผังสี่เหลี่ยมออกเป็น 16 ส่วนอย่างละเท่า ๆ กัน แบ่งออกเป็นสองฝั่งโดยรวมฟาสาดและแบ่งส่วนขยายออกเป็นตำแหน่งทางลาดและทางเข้า อ้างอิง