Météo-France

Το Météo-France αποτελεί τον εθνικό μετεωρολογικό και κλιματολογικό φορέα της Γαλλίας, υπό το νομικό καθεστώς του δημόσιου οργανισμού διοικητικού χαρακτήρα. Υπό την ιδιότητα αυτή, ασκεί τις κρατικές αρμοδιότητες που αφορούν τη μετεωρολογική ασφάλεια των πολιτών και των αγαθών. Ο οργανισμός είναι υπεύθυνος για την παρακολούθηση, την πρόγνωση και τη μελέτη των ατμοσφαιρικών φαινομένων, της κατάστασης του στρώματος του χιονιού, καθώς και της κατάστασης της επιφάνειας της θάλασσας. Επιπλέον, εκδίδει τα επίσημα δελτία επικίνδυνων καιρικών φαινομένων (γαλλικά: vigilances météorologiques‎‎) για την ηπειρωτική Γαλλία και τα υπερπόντια εδάφη της, ενώ παρέχει υποστήριξη και στη Μετεωρολογική Υπηρεσία της Ανδόρρας. Στο πεδίο της κλιματολογίας, το Météo-France είναι επιφορτισμένο με τη διατήρηση του ιστορικού κλιματικού αρχείου, καθώς και με τη σύνταξη παγκόσμιων και περιφερειακών κλιματικών προβολών. Οι δραστηριότητες και η αποστολή του οργανισμού καθορίζονται και εκτελούνται στο πλαίσιο συμβολαίου στόχων και επιδόσεων, το οποίο συνάπτεται με το γαλλικό κράτος. Ιστορία Από τον 19ο αιώνα, η εθνική μετεωρολογική υπηρεσία της Γαλλίας λειτούργησε υπό διάφορες ονομασίες και θεσμικά σχήματα: Μετεωρολογική Υπηρεσία του Αστεροσκοπείου του Παρισιού (γαλλικά: Service météorologique de l’Observatoire de Paris‎‎), η οποία ιδρύθηκε από τον Υρμπαίν Λε Βεριέ το 1855, έπειτα από τη γαλλική ναυτική καταστροφή της 14ης Νοεμβρίου 1854 στη Μαύρη Θάλασσα, όταν σφοδρή καταιγίδα βύθισε, συνολικά, 41 πλοία, Κεντρικό Γραφείο Μετεωρολογίας (γαλλικά: Bureau central de météorologie‎‎, 1878 - 1921), το οποίο και συστάθηκε ως φορέας μέσω σχετικού διατάγματος της 14ης Μαΐου 1878, Εθνικό Μετεωρολογικό Γραφείο (γαλλικά: Office national météorologique‎‎, Μάρτιος 1921 - 1945), Διεύθυνση Εθνικής Μετεωρολογίας (γαλλικά: Direction de la Météorologie nationale‎‎, 1945 - 1993), η οποία και αποτέλεσε τον πρόδρομο του σημερινού οργανισμού. Το Météo-France ιδρύθηκε επίσημα με το διάταγμα υπ' αριθμόν 93-861 της 18ης Ιουνίου 1993. Ο νέος φορέας συγκροτήθηκε ως δημόσιος οργανισμός υπό την εποπτεία του Υπουργείου Μεταφορών. Η εξέλιξη αυτή προήλθε από τον μετασχηματισμό του νομικού καθεστώτος της Διεύθυνσης Εθνικής Μετεωρολογίας (γαλλικά: Direction de la météorologie nationale‎‎ ή DMN), η οποία υπαγόταν στο συγκεκριμένο υπουργείο από το 1976. Ιστορικό χρονολόγιο 16 Φεβρουαρίου 1855: ο αυτοκράτορας Ναπολέων Γ΄ εγκρίνει το σχέδιο του Υρμπαίν Λε Βεριέ για τη δημιουργία ενός μετεωρολογικού δικτύου, με απώτερο σκοπό την έγκαιρη προειδοποίηση των ναυτικών για επερχόμενες καταιγίδες. Τρεις ημέρες αργότερα, ο Λε Βεριέ παρουσιάζει ενώπιον της Ακαδημίας των Επιστημών τον πρώτο μετεωρολογικό χάρτη της Γαλλίας, 17 Μαρτίου 1898: πραγματοποιείται η εκτόξευση του πρώτου γαλλικού μετεωρολογικού ραδιοβολιστικού μπαλονιού από το μετεωρολογικό αστεροσκοπείο του Τραπ, στα περίχωρα του Παρισιού, υπό τη διεύθυνση του Λεόν Τεσερέν ντε Μπορ, 15 Ιουλίου 1922: o Εθνικός Μετεωρολογικός Οργανισμός της Γαλλίας μεταδίδει το πρώτο ραδιοφωνικό δελτίο καιρού μέσω πομπού τοποθετημένου στον Πύργο του Άιφελ. Έκτοτε, καθιερώνεται η εκπομπή τριών καθημερινών δελτίων, 17 Δεκεμβρίου 1946: ο Πωλ Ντουσί, μετεωρολόγος προγνώστης της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, παρουσιάζει το πρώτο δελτίο καιρού στη γαλλική τηλεόραση. Το συγκεκριμένο εβδομαδιαίο δελτίο μετατρέπεται σε καθημερινό από τον Φεβρουάριο του 1958, 1960: εγκαθίσταται στο Παρίσι ο KL 901, ο πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, αποκλειστικά για μελέτες αριθμητικής πρόγνωσης καιρού, 1963: το νεοσύστατο Κέντρο Διαστημικής Μετεωρολογίας, με έδρα το Λανιόν, λαμβάνει για πρώτη φορά εικόνα από τον αμερικανικό μετεωρολογικό δορυφόρο Tiros 8, 1968: ο υπολογιστής CDC 6400, ο οποίος είχε αποκτηθεί το 1967, εντάσσεται στην καθημερινή επιχειρησιακή λειτουργία για την αριθμητική πρόγνωση καιρού, 1977: ξεκινά το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Météosat. Στις 23 Νοεμβρίου 1977 εκτοξεύεται με επιτυχία ο Météosat 1, ο πρώτος ευρωπαϊκός δορυφόρος μετεωρολογικής παρατήρησης, 1980: τίθεται σε εφαρμογή το πρόγραμμα ARAMIS με απώτερο σκοπό τη βελτίωση της καταγραφής των βροχοπτώσεων και της πρόγνωσης των υετών, μέσω της εγκατάστασης δικτύου ραντάρ σε ολόκληρη την ηπειρωτική Γαλλία, 1991: οι κεντρικές υπηρεσίες πρόγνωσης, κλιματολογίας και πληροφορικής του Météo-France μεταφέρονται στην Τουλούζη, εντός εγκαταστάσεων οι οποίες είχαν δημιουργηθεί το 1982. Στην ίδια τοποθεσία εδρεύουν ήδη η Εθνική Σχολή Μετεωρολογίας, καθώς και το Εθνικό Κέντρο Μετεωρολογικών Ερευνών, 1994: εντάσσεται στην προγνωστική διαδικασία η πρώτη έκδοση του αριθμητικού μοντέλου περιορισμένης περιοχής Aladin. Το συγκεκριμένο περιφερειακό μοντέλο αναπτύχθηκε μέσω διεθνούς συνεργασίας με μετεωρολογικές υπηρεσίες χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, 1996: ξεκινά το πρόγραμμα «Radome» με απώτερο σκοπό τον εκσυγχρονισμό του δικτύου επίγειων σταθμών παρατήρησης, 2001: το Météo-France και η GAI (Vaisala) εξαγοράζουν την εταιρεία Météorage, 1η Οκτωβρίου 2001: εκδίδεται ο πρώτος χάρτης μετεωρολογικής επαγρύπνησης. Το νέο αυτό σύστημα επιτρέπει την ταυτόχρονη ενημέρωση του πληθυσμού, των δημόσιων αρχών και των μέσων ενημέρωσης σε περιπτώσεις επικίνδυνων φαινομένων. Αρχικά, κάλυπτε 5 τύπους κινδύνου (θύελλα, ισχυρές βροχοπτώσεις, καταιγίδες, χιόνι-παγετό και χιονοστιβάδες). Το σύστημα, ωστόσο, σταδιακά επεκτάθηκε: το 2011 ενσωμάτωσε τον κίνδυνο παράκτιας πλημμύρας (γαλλικά: vagues-submersion‎‎), ενώ έως το 2015 κάλυπτε εννέα φαινόμενα (θύελλα, βροχή-πλημμύρα, καταιγίδες, χιόνι-παγετό, πλημμύρα, χιονοστιβάδες, καύσωνα, ολικό παγετό και παράκτια πλημμύρα), 2008: τίθεται σε επιχειρησιακή λειτουργία το περιφερειακό μοντέλο Arome. Η πολύ υψηλή του ανάλυση επιτρέπει την ακριβέστερη προσομοίωση τοπικών φαινομένων, όπως οι καταιγίδες και οι ομίχλες, βελτιώνοντας την πρόγνωση επικίνδυνων φαινομένων ως προς την ένταση και τη γεωγραφική τους κατανομή, 2012: ξεκινά το πολυετές πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του δικτύου ARAMIS (PUMA). Τα παλαιά ραντάρ αντικαθίστανται με τεχνολογίες νέας γενιάς (π.χ. διπλή πόλωση) και εγκαθίστανται νέα συστήματα για την πλήρη κάλυψη της γαλλικής επικράτειας (υπερπόντια εδάφη και ορεινές περιοχές). Απώτερος σκοπός είναι η είναι η βελτίωση της πρόγνωσης των ισχυρών βροχοπτώσεων, ιδιαίτερα στη νότια Γαλλία, όπου τα επεισόδια των Σεβέν ή μεσογειακά επεισόδια προκαλούν συχνά καταστροφικές συνέπειες, 2014: ο οργανισμός αποκτά δύο νέους υπερυπολογιστές ισχύος 1 Petaflop, αυξάνοντας την υπολογιστική ισχύ κατά δώδεκα φορές σε σχέση με το προηγούμενο σύστημα. Έως τα τέλη του 2016, η ισχύς αυτή τριπλασιάζεται εκ νέου, επιτρέποντας την αναβάθμιση των βραχυπρόθεσμων προγνώσεων και των μακροπρόθεσμων κλιματικών προβολών, 2015: εισάγονται νέες εκδόσεις των αριθμητικών μοντέλων της υπηρεσίας. Η ανάλυση του περιφερειακού μοντέλου Arome για την ηπειρωτική Γαλλία βελτιώνεται στα 1,3 χλμ. (από 2,5 χλμ.), επιτρέποντας την αποτελεσματικότερη παρακολούθηση έντονα τοπικών φαινομένων, 2016: τίθεται σε λειτουργία η πλατφόρμα RhyTMME, η οποία συγκεντρώνει δεδομένα από ραντάρ ζώνης Χ της διοικητικής περιοχής της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής, καθώς και υδρολογικά και γεωλογικά δεδομένα για την καλύτερη αξιολόγηση των κινδύνων πλημμύρας εντός της ευρύτερης περιοχής. Παράλληλα, το μοντέλο Arome επεκτείνεται και στα υπερπόντια εδάφη της Γαλλίας, 2017: δημιουργείται ο εξειδικευμένος ιστότοπος tempetes.meteo.fr, ο οποίος καταγράφει και αρχειοθετεί τις ιστορικές καταιγίδες και θύελλες οι οποίες έπληξαν την ηπειρωτική χώρα, 2018: ενσωματώνονται μέθοδοι τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ) στο μοντέλο AROME για την ανίχνευση συστημάτων καταιγίδων. Δημοσιεύονται νέες κλιματικές προβολές για τη χιονοκάλυψη σε μεσαία υψόμετρα, συνδέοντας την άνοδο της θερμοκρασίας από την προβιομηχανική εποχή με την τοπική μείωση του χιονιού. Η υπηρεσία συμμετέχει στη σύνταξη της ειδικής έκθεσης ειδικής έκθεσης «1,5°C» της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή, ενώ αναβαθμίζεται ο επίσημος λογαριασμός ενημέρωσης για επικίνδυνα φαινόμενα στο Twitter (@VigiMeteoFrance), 2019: επιλέγεται η εταιρεία Atos για την ανανέωση των υπερυπολογιστών υψηλής απόδοσης. Παράλληλα, αναπτύσσεται επιχειρησιακό σύστημα πρόγνωσης για τη μετακίνηση των φυκιών sargassum στις Αντίλλες, 2020: συγκροτείται η κοινοπραξία ACCORD, στην οποία συμμετέχουν 26 χώρες από την Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική, με πρωτεύοντα στόχο τη βελτίωση της αριθμητικής πρόγνωσης καιρού υψηλής ανάλυσης και βραχείας διάρκειας. Λειτουργία Οι στρατηγικές κατευθύνσεις των αποστολών και των δραστηριοτήτων του Météo-France καθορίζονται στο πλαίσιο συμβολαίων στόχων και απόδοσης με το Κράτος. Ο προϋπολογισμός του, ο οποίος ανέρχεται σε 409,5 εκατομμύρια ευρώ για το 2025, χρηματοδοτείται από το Γαλλικό Κράτος σε ποσοστό της τάξεως του 47,3% μέσω επιχορήγησης για δαπάνες δημόσιας υπηρεσίας (SCSP), από αεροπορικά τέλη σε ποσοστό της τάξεως του 22,0%, από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό EUMETSAT σε ποσοστό της τάξεως του 14,1% ως εισφορά για την εκμετάλλευση μετεωρολογικών δορυφόρων, από εμπορικά έσοδα σε ποσοστό της τάξεως του 8,5% (εξαιρουμένων των θυγατρικών), από άλλες δημόσιες χρηματοδοτήσεις σε ποσοστό της τάξεως του 4,2% και από ερευνητικά συμβόλαια σε ποσοστό της τάξεως του 4,1%. Αρχικά, η κεντρική έδρα του οργανισμού βρισκόταν αρχικά επί της Αποβάθρας Μπρανλί, στο Παρίσι. Από τον Νοέμβριο του 2011, όμως, έχει μεταφερθεί επί του αριθμού 73 της Λεωφόρου Παρισίων ({{lang-fr|Avenue de Paris), στο Σαιν-Μαντέ. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρησιακών υπηρεσιών και των υπηρεσιών έρευνας είναι εγκατεστημένο στην Τουλούζη, εντός του χώρου του Météopôle, από το 1982. Ο οργανισμός αριθμεί επτά διαπεριφερειακές διευθύνσεις στη μητροπολιτική Γαλλία και πέντε στα υπερπόντια εδάφη, με έδρα τη Μαρτινίκα (υπεύθυνη για τη διαχείριση και τον συντονισμό στη Γουαδελούπη, τον Άγιο Μαρτίνο, τον Άγιο Βαρθολομαίο και τη Γαλλική Γουιάνα), τη Νέα Καληδονία, τη Γαλλική Πολυνησία, τη Ρεϋνιόν και το Σαιν-Πιερ και Μικελόν. Τα σχέδια εξορθολογισμού και ελέγχου των δαπανών που εφάρμοσε το Météo-France από το 2008 οδήγησαν σε μείωση του προσωπικού και στο κλείσιμο των δύο τρίτων των τοπικών εγκαταστάσεων του οργανισμού. Τα μέτρα αυτά συνδέονται με μια μείωση της κρατικής επιχορήγησης κατά 17% σε τρέχουσες τιμές από το 2012 έως το 2021, η οποία υποχώρησε από τα 211,35 εκατομμύρια ευρώ το 2012 στα 174,7 εκατομμύρια ευρώ το 2021. Ο αριθμός των τοπικών εγκαταστάσεων μειώθηκε από 108 το 2008 σε 55 το 2017, έπειτα από το κλείσιμο, συνολικά, 53 εγκαταστάσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 2011 και 2016. Ο συγκεκριμένος αριθμός περιορίστηκε περαιτέρω σε, συνολικά, 37 εγκαταστάσεις (και 4 τοπικές αντιπροσωπείες εκτός κέντρων) στη Μητροπολιτική Γαλλία το 2022. Παράλληλα, το προσωπικό μειώθηκε κατά 29 % μεταξύ 2008 και 2022, πέφτοντας από τα 3.649 άτομα στα 2.586. Ένα μέρος των συγκεκριμένων περικοπών (μείωση του ανώτατου ορίου θέσεων κατά 450 ισοδύναμες πλήρους απασχόλησης) πραγματοποιήθηκε την περίοδο 2017-2022 στο πλαίσιο του προγράμματος «Action publique 2022» της κυβέρνησης του Εντουάρ Φιλίπ, παρά τα αιτήματα των συνδικάτων για απόσυρσή του. Το 2018, κοινοβουλευτική έκθεση της Επιτροπής Οικονομικών εκτίμησε ότι η ίδια η δομή του οργανισμού απειλούνταν από αυτή τη μείωση των 450 θέσεων πλήρους απασχόλησης. Το ζήτημα αυτό επανήλθε στο προσκήνιο τον Αύγουστο του 2022. Συγκεκριμένα, μετά τις σφοδρές καταιγίδες της 18ης Αυγούστου που προκάλεσαν πέντε θανάτους στην Κορσική, το τοπικό εκτελεστικό συμβούλιο, υπό την προεδρία του Ζιλ Σιμεονί, εξέδωσε ανακοινωθέν θέτοντας το ερώτημα: «Οι μειώσεις προσωπικού στο Météo France υποβάθμισαν την ποιότητα της παρακολούθησης, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας;». Το Météo-France είναι, επίσης, συνυπογράφων του Συμφώνου PME (γαλλικά: Pacte PME‎‎). Διοίκηση και διεύθυνση Το Météo-France διοικείται από έναν πρόεδρο-διευθύνοντα σύμβουλο (γαλλικά: Président-Directeur Général‎‎ ή PDG) και διευθύνεται από διοικητικό συμβούλιο. Το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται, συνολικά, από 19 μέλη τετραετούς θητείας και διαρθρώνεται ως εξής: εννέα μέλη τα οποία εκπροσωπούν το Κράτος και ορίζονται από τον Υπουργό Μεταφορών, τέσσερις προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους οι οποίες διορίζονται μέσω σχετικού διατάγματος κατόπιν πρότασης του Υπουργού Μεταφορών και είναι επιλεγμένες βάσει των επιστημονικών ή τεχνικών τους ικανοτήτων, καθώς και έξι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των εργαζομένων του Météo-France. Ο πρόεδρος-διευθύνοντας σύμβουλος επιλέγεται μεταξύ των μελών του διοικητικού συμβουλίου και διορίζεται για τετραετή θητεία. Καθήκοντα προέδρου-διευθύνοντος συμβούλου ασκεί η Βιρζινί Σβαρτς. Αναπληρωτής γενικός διευθυντής διατελεί ο Αλαίν Σουλάν. Πρώην διευθυντές Η ιστορική εξέλιξη της ηγεσίας του οργανισμού και των προκάτοχων φορέων του περιλαμβάνει τα εξής πρόσωπα: Κεντρικό Μετεωρολογικό Γραφείο Ελετέρ Μασκάρ (1878-1908), Αλφρέντ Ανγκό (1908-1921). Εθνικό Μετεωρολογικό Γραφείο Εμίλ Ντελκάμπρ (1921–1934), Φιλίπ Βερλέ (1935–1944), Αντρέ Βιώ (1944–1945). Διεύθυνση Εθνικής Μετεωρολογίας Αντρέ Βιώ (1945-1964), Ζαν Μπεσμουλέν (1964-1975), Ροζέ Μιτνέρ (1 Ιανουαρίου 1976 - 1 Ιανουαρίου 1982), Ζαν Λαμπρούς (1982-1986), Αντρέ Λεμπώ (1986 - 17 Ιουνίου 1993). Météo-France Αντρέ Λεμπώ (18 Ιουνίου 1993 - 20 Φεβρουαρίου 1995), Ζαν-Πιερ Μπεσόν (Φεβρουάριος 1995 – Νοέμβριος 2005), Πιερ-Ετιέν Μπις (Νοέμβριος 2005 - Μάρτιος 2009), Φρανσουά Ζακ (Μάρτιος 2009 - Δεκέμβριος 2013), Ζαν-Μαρκ Λακάβ (1 Ιανουαρίου 2014 - Ιούλιος 2019). Προσωπικό και εκπαίδευση Το μόνιμο προσωπικό του οργανισμού, εντός του εγκεκριμένου ανώτατου ορίου θέσεων, αποτελείται στην πλειονότητά του από μόνιμους κρατικούς υπαλλήλους. Η κατανομή του εργατικού δυναμικού διαμορφώνεται ως εξής: κατά πλειοψηφία δημόσιους υπαλλήλους διαφόρων κρατικών σωμάτων σε ποσοστό της τάξεως του 86%, συμβασιούχους αορίστου ή ορισμένου χρόνου σε ποσοστό της τάξεως του 11,5% και κρατικούς τεχνίτες και εργάτες σε ποσοστό της τάξεως του 2,5%. Το μόνιμο επιστημονικό, τεχνικό και διοικητικό προσωπικό ταξινομείται σε τέσσερις κύριες κατηγορίες: το διευθυντικό προσωπικό (Κατηγορία Α+) αποτελείται από μηχανικούς γεφυρών, υδάτων και δασών (IPEF), κρατικούς διοικητικούς λειτουργούς, καθώς και ανώτατους υπαλλήλους αντίστοιχων βαθμίδων που τελούν υπό καθεστώς απόσπασης (πχ. διευθυντές ερευνών του CNRS ή άλλων γαλλικών δημόσιων επιστημονικών και τεχνολογικών ιδρυμάτων), το επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό (Κατηγορία Α) του σώματος των μηχανικών μετεωρολογικών εφαρμογών (ITM), καθώς και αντίστοιχων δημοσίων υπαλλήλων σε απόσπαση (πχ. ερευνητές του CNRS ή άλλων γαλλικών δημόσιων επιστημονικών και τεχνολογικών ιδρυμάτων), το επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό (Κατηγορία Β) του σώματος των ανώτατων τεχνικών μετεωρολογίας στους κλάδους επιχειρήσεων (TSE) ή οργανολογίας (TSI), καθώς και αποσπασμένων ανώτατων τεχνικών μελετών και λειτουργίας της πολιτικής αεροπορίας (TSEEAC), το διοικητικό, τεχνικό και ιατροκοινωνικό προσωπικό των σωμάτων των κρατικών διοικητικών ακόλουθων (AAE/ATTAE), των διοικητικών βοηθών και υπαλλήλων της πολιτικής αεροπορίας (ADAAC/ASAAC), καθώς και κρατικών τεχνιτών και εργατών, μεταξύ άλλων. Το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού λαμβάνει την αρχική του εκπαίδευση στην Εθνική Σχολή Μετεωρολογίας (γαλλικά: École nationale de la météorologie‎‎ ή ENM), δημόσια σχολή μηχανικών η οποία αποτελεί οργανική διεύθυνση του Météo-France και είναι ενταγμένη στο Εθνικό Πολυτεχνικό Ινστιτούτο της Τουλούζης (γαλλικά: Institut national polytechnique de Toulouse‎‎). Η ENM παρέχει μέρος της συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης των υπαλλήλων του Météo-France. Παράλληλα, η ENM εκπαιδεύει, επίσης, πολιτικούς μηχανικούς, καθώς και το εξειδικευμένο επί της μετεωρολογίας στρατιωτικό προσωπικό. Οι εγκαταστάσεις της σχολής βρίσκονται εντός της Météopole, της πανεπιστημιούπολης της Τουλούζης, εντός της οποίας βρίσκεται συγκεντρωμένο το σύνολο, σχεδόν, των κεντρικών και θεματικών διευθύνσεων του οργανισμού. Αποστολές Οι επίσημες αποστολές του Météo-France καθορίζονται με σαφήνεια από το ιδρυτικό προεδρικό διάταγμα του δημόσιου οργανισμού. Ως ο εθνικός μετεωρολογικός και κλιματολογικός φορέας της Γαλλίας, είναι υπεύθυνος για την 24ωρη παρακολούθηση της ατμόσφαιρας, των επιφανειακών ωκεάνιων υδάτων και του στρώματος χιονιού, την πρόγνωση των μεταβολών τους και τη διάχυση των σχετικών πληροφοριών. Παράλληλα, ασκεί τις κρατικές αρμοδιότητες που αφορούν τη μετεωρολογική ασφάλεια των προσώπων και των αγαθών. Η βασική αποστολή του οργανισμού εξειδικεύεται και υλοποιείται μέσω της έκδοσης χαρτών επαγρύπνησης σε περιπτώσεις πρόγνωσης επικίνδυνων καιρικών φαινομένων, καθώς και μέσω της επιχειρησιακής υποστήριξης των υπολοίπων κρατικών υπηρεσιών για την αντιμετώπιση πλημμυρών και περιόδων ξηρασίας. Παράλληλα, ο οργανισμός συμβάλλει, επίσης, στη διαχείριση υγειονομικών και τεχνολογικών κινδύνων εξαρτώμενων από τη μετεωρολογία, όπως, μεταξύ άλλων, μέσω της παρακολούθησης της ποιότητας του αέρα, των επιπέδων γύρης, της πρόγνωσης της διασποράς τυχαίας ρύπανσης —χημικής ή ραδιενεργού— στην ατμόσφαιρα ή στην επιφάνεια της θάλασσας. Στο πλαίσιο αυτών των αρμοδιοτήτων, το Météo-France παρεμβαίνει ως επίσημος τεχνικός σύμβουλος των υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την πολιτική προστασία, την πρόληψη μειζόνων κινδύνων και την πυρηνική ασφάλεια, τόσο στη μητροπολιτική Γαλλία όσο και στα υπερπόντια εδάφη. Ο οργανισμός παρέχει, επίσης, επιχειρησιακή μετεωρολογική συνδρομή στις Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις, τόσο εντός της εθνικής επικράτειας όσο και σε θέατρα επιχειρήσεων στο εξωτερικό. Η αποστολή αυτή εκτελείται από το Διακλαδικό Κέντρο Μετεωρολογικής και Ωκεανογραφικής Υποστήριξης των Δυνάμεων (γαλλικά: Centre interarmées de Soutien météo-océanographique des forces‎‎ ή CISMF), το οποίο βρίσκεται εγκατεστημένο εντός των κεντρικών εγκαταστάσεων του Météo-France στην Τουλούζη. Επιπλέον των κύριων αποστολών του, το Météo-France είναι θεσμικά υπεύθυνο για μια σειρά από εξειδικευμένους τομείς δημόσιου ενδιαφέροντος: Διαχείριση δικτύου παρατήρησης: Ο οργανισμός είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία, τη συντήρηση και τον εκσυγχρονισμό του εθνικού δικτύου παρατήρησης της ατμόσφαιρας, των επιφανειακών ωκεάνιων υδάτων και του στρώματος χιονιού, τόσο στη μητροπολιτική Γαλλία όσο και στα υπερπόντια εδάφη. Στο δίκτυο αυτό ενσωματώνονται και οι μετεωρολογικές παρατηρήσεις που συλλέγονται από άλλους δημόσιους φορείς. Διατήρηση της κλιματικής μνήμης και προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Το Météo-France είναι ο επίσημος θεματοφύλακας της τράπεζας δεδομένων του ιστορικού και του σύγχρονου κλίματος. Η αποστολή αυτή περιλαμβάνει τη συστηματική συγκέντρωση παρατηρήσεων και ιστορικών εγγράφων με παλαιά δεδομένα για τη δημιουργία μακροχρόνιων σειρών παρατήρησης, καθώς και την αξιοποίηση των δεδομένων για την ανάπτυξη ψηφιακών κλιματικών μοντέλων και την πρόβλεψη μελλοντικών κλιματικών μεταβολών, όπως, επίσης, και την υποστήριξη των κρατικών στρατηγικών προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή και μελέτη των επιπτώσεών της, σε άμεση συνάρτηση με το Εθνικό Σχέδιο Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή (γαλλικά: Plan national d'adaptation au changement climatique‎‎ ή PNACC). Σε διεθνές επίπεδο, ο οργανισμός συμμετέχει ενεργά στις εργασίες της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή (GIEC/IPCC), συνεισφέροντας κυρίως στην εκπόνηση κλιματικών προβολών. Μετεωρολογική υποστήριξη της αεροναυτιλίας Στο πλαίσιο του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (αγγλικά: Single European Sky‎‎), το Météo-France έχει οριστεί ως ο αποκλειστικός πάροχος μετεωρολογικής υποστήριξης για την αεροναυτιλία εντός του εναέριου χώρου που υπάγεται στη γαλλική δικαιοδοσία. Η αποστολή αυτή τελεί υπό τον άμεσο έλεγχο της Γενικής Διεύθυνσης Πολιτικής Αεροπορίας (γαλλικά: Direction générale de l'Aviation civile‎‎ ή DGAC) και περιλαμβάνει: τη συμμετοχή στην παγκόσμια υπηρεσία διαστημικής μετεωρολογίας, την παρακολούθηση του κινδύνου διασποράς ηφαιστειακής τέφρας για την Αφρική, τμήμα της Ευρώπης και της Ασίας, την παρακολούθηση και προειδοποίηση για τροπικούς κυκλώνες στο νότιο τμήμα του Ινδικού Ωκεανού, καθώς και την έκδοση εξειδικευμένων χαρτών και προειδοποιητικών μηνυμάτων (SIGMET κ.ά.) για επικίνδυνα φαινόμενα που επηρεάζουν τις πτήσεις σε διάφορες γεωγραφικές ζώνες. Έρευνα, ανάπτυξη και εκπαίδευση Μέσω των ερευνητικών του προγραμμάτων, το Météo-France συμβάλλει στη βαθύτερη κατανόηση της ατμόσφαιρας και των αλληλεπιδράσεών της με το φυσικό περιβάλλον και τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Η διάχυση των νέων επιστημονικών γνώσεων αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του δημόσιου χαρακτήρα του. Παράλληλα, η εκπαίδευση και η εξειδίκευση του πολιτικού και στρατιωτικού προσωπικού στη μετεωρολογία πραγματοποιείται από την Εθνική Σχολή Μετεωρολογίας (γαλλικά: École nationale de la météorologie‎‎ ή ENM), η οποία υπάγεται απευθείας στον οργανισμό. Διεθνής εκπροσώπηση Ως ο επίσημος εθνικός φορέας, το Météo-France εκπροσωπεί τη Γαλλία και εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της στον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό (WMO), ο οποίος συντονίζει τη διεθνή τεχνική συνεργασία, καθώς και σε όλους τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς και διεθνείς μετεωρολογικούς οργανισμούς. Οικονομική ανάπτυξη και ποιότητα ζωής Ο οργανισμός στηρίζει τους οικονομικούς τομείς που παρουσιάζουν υψηλή «ευαισθησία» στις καιρικές συνθήκες, με την αποστολή αυτή να υλοποιείται μέσω της ελεύθερης διάθεση δημόσιων δεδομένων (αγγλικά: open data‎‎) προς τους πολίτες και τους φορείς, καθώς, επίσης, και μέσω της παροχής εξειδικευμένων, επί πληρωμή μετεωρολογικών και κλιματικών υπηρεσιών προσαρμοσμένων στις ανάγκες των επιχειρήσεων και της τοπικής αυτοδιοίκησης (ενέργεια, μεταφορές, γεωργία, ασφάλειες και αστική αποχέτευση/διαχείριση υδάτων). Κριτική Διαρροή προσωπικών δεδομένων μέσω της εφαρμογής κινητής τηλεφωνίας Τον Ιούλιο του 2019, ο ερευνητικός δημοσιογραφικός ιστότοπος Mediapart αποκάλυψε πως τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών της εφαρμογής του Metéo-France για smartphone δεν ήταν ασφαλή και διαβιβάζονταν χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, διάφορα ψηφιακά ίχνη (αγγλικά: trackers‎‎) εντός της εφαρμογής μετέδιδαν ευαίσθητα δεδομένα, συμπεριλαμβανομένης της γεωγραφικής τοποθεσίας των χρηστών, σε διάφορες διαφημιστικές εταιρείες. Πολιτική πρόσβασης στα μετεωρολογικά δεδομένα Μέχρι το 2019, τα μετεωρολογικά και κλιματικά δεδομένα του οργανισμού δεν ήταν ελεύθερα προσβάσιμα στο κοινό. Σε σχετική ενημερωτική έκθεση της Γαλλικής Γερουσίας το 2019, υποβλήθηκε η πρόταση για «παροχή δωρεάν πρόσβασης στα δεδομένα που είναι απαραίτητα για τη χάραξη πολιτικών προσαρμογής, ιδίως στα περιφερειοποιημένα κλιματικά σενάρια του Météo-France». Η πρόταση αυτή, ωστόσο, δεν έγινε αρχικά δεκτή, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να παρέχει μόνο μια πύλη με περιορισμένα εργαλεία και δελτία σταθμών που παρουσίαζαν τις κλιματικές κανονικές τιμές. Η πολιτική αυτή άλλαξε το 2021, καθώς ο οργανισμός ευθυγραμμίστηκε με την πολιτική των ανοιχτών δεδομένων (open data). Η μεταβολή αυτή συνοδεύτηκε από κατακόρυφη αύξηση των ιδιωτικών ανταγωνιστικών εταιρειών στον κλάδο, με την εφημερίδα Libération να κυκλοφορεί με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Απέναντι στο Météo France, ανταγωνιστές σαν να βρέχει»). Καταγγελίες για υποβάθμιση των προγνώσεων (2023-2024) Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2024, τα μέσα ενημέρωσης Le HuffPost και Libération δημοσίευσαν έρευνες που κατήγγειλαν σοβαρή υποβάθμιση της ποιότητας των μετεωρολογικών αναλύσεων του Météo-France, ως αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης μείωσης του προσωπικού, με τον οργανισμό να έχει χάσει το ένα τέταρτο του εργατικού του δυναμικού μέσα σε χρονικό διάστημα μίας δεκαετίας, καθώς και της πρόχειρης εισαγωγής τεχνητής νοημοσύνης, με την χρήση αυτοματοποιημένων συστημάτων ως αντιστάθμισα της μαζικής αποχώρησης των εργαζομένων, δίχως, όμως, τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Εργαζόμενοι του ιδρύματος περιέγραψαν επίσης μια γενικευμένη επιδείνωση των συνθηκών εργασίας τους, η οποία επηρέασε άμεσα την αξιοπιστία των μετεωρολογικών απολογισμών. Η κατάσταση αυτή είχε ήδη καταγγελθεί κατά τη διάρκεια απεργιακών κινητοποιήσεων τον Δεκέμβριο του 2023. Σημειώσεις Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Météo-France στο Wikimedia Commons (Γαλλικά) Επίσημος ιστότοπος