Viaduc d'Austerlitz

Viaduc d'Austerlitz është një urë hekurudhore me një kuvertë, hark çeliku, që kalon Seine në Paris . Përdorimi i tij i dedikohet vetëm Linjës 5 të Metrosë së Parisit . Ajo lidh Gare d'Austerlitz në Rive Gauche me Quai de la Rapée në anën tjetër të lumit. Historia Për shkak të kufizimeve të vendosura nga trafiku lundrues, ishte e papranueshme të vendosej një skelë në mes të lumit. Prandaj, në vitin 1903, inxhinieri Louis Biette, me ndihmën e Fulgence Bienvenüe, konceptoi një urë metalike që kalonte lumin në një hapësirë të vetme. Ai u projektua nga arkitekti Jean-Camille Formigé, i cili gjithashtu projektoi Pont de Bir-Hakeim, serat e Auteuil dhe parkun poshtë Bazilikës së Sacré-Coeur dhe restauroi amfiteatrin romak në Arles dhe teatrin romak në Orange. . Formigé dekoroi harqet e çelikut me relieve me temë detare, duke përfshirë delfinët, guaskat e detit dhe alga deti . Pjesë të bazamenteve prej çeliku janë të gdhendura me figura të stemës pariziane, e cila simbolizon qëndrueshmërinë. E ngarkuar me ndërtimin e urës, firma e ndërtimit Levallois-Perret (Societé de Construction de Levallois-Perret) propozoi një urë me një hapësirë prej 140 metres (460 ft), që ishte një rekord nga të gjitha urat pariziane në atë kohë. Në ditët e sotme, kjo është tejkaluar vetëm nga Pont Charles-de-Gaulle . Viadukti përbëhet nga dy harqe parabolike çeliku të kthyera të lidhura së bashku në tre vende - dy pranë brigjeve të lumit dhe një saktësisht në majë të harqeve - dhe një kuvertë të vetme të varur rreth 8.5 m gjerësi dhe që qëndron pezull 11 m mbi ujë. Duke qenë se kuverta është shumë afër ujit, harqet duhej të ngriheshin mbi kuvertë dhe të ngjiteshin në çdo skaj në një mbështetëse gjigante guri, me përmasa 22 mx 18 m. Qasja ndaj urës nga bregu i majtë (Gare d'Austerlitz) nuk përbënte ndonjë problem të veçantë për projektin e ndërtimit, por nuk ishte praktike të hiqeshin strukturat ekzistuese në bregun e djathtë për të hapur rrugën për daljen e urës. Prandaj, për të anashkaluar këtë problem, në vend të një dalje të drejtë që të çonte nga ura kryesore (si ajo në bregun e majtë), u ngrit një strukturë e lakuar me trarë të thumba paralel me shinat. Rampa helikoidale, e cila ka një rreze prej përafërsisht 75 m dhe një pjerrësi 40 ‰, përkulet derisa shinat të drejtohen në drejtim të rrymës. Binarët më pas zhduken nën La Place Mazas dhe rishfaqen në skajin tjetër. Ndërtimi i viaduktit filloi në vitin 1903 dhe përfundoi vitin e ardhshëm. Në vitin 1936, trupi i urës u konsolidua për të lejuar që ajo të mbante më shumë ngarkesë. Shih edhe Ura e Ibrit Referime