Aerodrom "Charles de Gaulle"

Aerodrom Charles de Gaulle (franc.: Aéroport de Paris-Charles-de-Gaulle, IATA: CDG, ICAO: LFPG) poznat i kao Aerodrom Roissy je najveći francuski aerodrom i jedan od najvećih svjetskih zrakoplovnih prometnih centara. Naziv je dobio po Charles de Gaulle (1890–1970), vođi Slobodne Francuske i predsjedniku Francuske od 1959. to 1969. godine. Nalazi se unutar pojedinih dijelova nekoliko općina, na oko 25 km sjeveroistočno od Parisa. Služi kao glavni centar za Air France. Tokom 2013. godine kroz aerodrom je prošlo 62.052.917 putnika u 497.763 avionskih letova što ga čini osmim najprometnijim aerodromom u svijetu i drugim u Evropi nakon londonskog aerodroma Heathrow. Prema teretnom prometu, aerodrom Charles de Gaulle je osmi najprometniji svjetski aerodrom sa 2.150.950 metričkih tona tereta u 2012. godini. Historija Razvoj Planiranje i faza izgradnje onoga što je tada bilo poznato kao Aéroport de Paris Nord (Aerodrom Sjeverni Paris), je počelo 1966. godine. 8. marta 1974. godine, otvoren je aerodrom koji je preimenovan u Aerodrom Charles de Gaulle. Terminal 1 je izgrađen u avangardnom stilu sa kružnom zgradom visokom 10 spratova okruženom sa sedam susjednih zgrada, svaka sa šest kapija. Glavni arhitekt je bio Paul Andreu, koji je također bio zadužen i za proširenja tokom slijedećih decenija. Terminali Aerodrom ima tri terminala. Terminal 1 je najstariji, Terminal 2 je prvobitno izgrađen isključivo za Air France ali je naknadno znatno proširen a koriste ga i drugi avioprevoznici. Terminal 3 (bivši T9) namijenjen za domaće charter i niskotarifne avioprevoznike. Od 4. aprila 2007. godine otpočela je sa radom interna lahka željeznica (CDGVAL) koja povezuje sve terminale (osim hale 2G). Za Terminal 2 postoji samo jedna stanica CDGVAL-a i to u blizini željezničke stanice tako da je udaljenost do Hala 2A-2B više od 500 m. Da bi se došlo od Terminala 1 do 2G potrebno je koristiti i CDGVAL i autobus. Terminal 1 Prvi terminal u obliku hobotnice je dizajnirao Paul Andreu. Sastoji se od centralne kružne zgrada sa šalterima za registraciju putnika i trakama za preuzimanje prtljage. Oko centralnog dijela je raspoređeno sedam objekata a s izlazima za putnike u koje se dolazi podzemnim prolazima. Kroz veliki stakleni toranj u sredini zgrade vidi se svaki sprat. Prvobitno je planirana izgradnja nekoliko terminala ovakvog tipa. Međutim prvih godina rada pokazali su i neki nedostaci ovog originalnog dizajna zgrade. Dok je posebno podesan za putovanja koja počinju ili završavaju u Parizu, terminal nije odgovarajući kao veći prometni centar radi nemogućnosti njegovog proširenja. Mnogi putnici su razočarani jer se, za razliku od situacije na aerodromu Orly, iz terminala ne vide avioni. Terminal 2 Terminal 2 se sastoji od sedam terminala: 2A, 2B, 2C, 2D, 2E, 2F i na udaljenosti od 800 m 2G. U prvih šest dolazi se na prizemnom nivou ili kroz podzemne prolaze. K, L i M nisu terminali već hale terminala E što ponekad zbunjuje putnike. Do Terminala 2G se može doći samo autobuskom linijom iz drugih terminala. Terminal 2 ima stanice za RER i TGV željeznicu,kojima se dolazi ispod zajednički prostora koji povezuje dvorane 2C-2F. Terminal 3 Terminal 3 se sastoji od zasebnih zgrada u kojoj se odvijaju i dolasci i odlasci. Nalazi se 1 km od Terminala 1 ali je pješačka staza duga oko 3 km. Stanice RER i CDGVAL vozova su na udaljenosti od oko 300 m. Terminal nema direktne izlaze za putnike nego se putnici do aviona prevoze autobusima. Reference