Asamblea Nacional de Francia

L'Asamblea Nacional de Francia (francés: Assemblée Nationale) ye una de les dos cámares que componen el parllamentu de Francia. La otra cámara ye'l Senáu (Sénat). La sede oficial ye'l Palais Bourbon na vera izquierda del ríu Sena, nel 7º Distritu de París. Historia La primer Asamblea Nacional francesa foi constituyida en 1789 y sirvió de ponte ente l'asamblea de los Estaos Xenerales de 1789 y l'Asamblea Nacional Constituyente creada'l 9 de xunetu del mesmu añu, que dotó a Francia del so primer Constitución. Anque dende esa fecha los franceses escoyeron dacuando representantes, la manera d'eleición y les atribuciones de los mandatarios de la cámara baxa variaron considerablemente según les dómines, coincidiendo los periodos d'amenorgamientu de les facultaes de l'Asamblea con momentos de retrocesu de les llibertaes públiques. El nome de "Asamblea Nacional" adoptáu en 1789 nun se volvió utilizar hasta la Segunda República Francesa en 1848, pa sumir col advenimiento de Napoleón III y remanecer dempués de la Segunda Guerra Mundial, en 1946. Carauterístiques Funciones de l'Asamblea Nacional Los poderes de l'Asamblea Nacional tán definíos pola Constitución, que foi enmendada en delles ocasiones ente 1958 y 2010. L'Asamblea vota les lleis, controla l'acción del gobiernu y valora les polítiques públiques. El Presidente de la República francesa puede eslleir l'Asamblea, sacante si yá lu hai fechu nel últimu añu. La disolución trai automáticamente la convocatoria de nueves eleiciones xenerales. L'Asamblea tien más poderes nesi campu que'l Senáu, y puede destituyir al Primer Ministru (que ye designáu pol Presidente de la República) por aciu tres procedimientos: el votu d'enfotu, la moción de censura y el compromisu de responsabilidá del gobiernu sobre un testu de llei concretu. Rellaciones col Senáu L'Asamblea Nacional vota y propón les lleis, conxuntamente col Senáu. Si un proyeutu o proposición de llei ye refugáu pol Senáu, el testu vuelve a l'Asamblea pa ser enmendado. Esi vaivén de los testos de llei ente les dos cámares hasta consiguir un votu d'aprobación en dambes llámase navette parlementaire. Si'l desalcuerdu persiste, créase una comisión parllamentaria mista, compuesta de 7 diputaos y 7 senadores, pa establecer un nuevu testu con más posibilidaes de ser aprobáu. Cuando nun se llega a nengún alcuerdu, ye l'Asamblea Nacional la qu'aprueba'l testu nos términos decidíos polos sos diputaos. Esti procedimientu llámase'l "poder de la última pallabra", un poder que la Constitución concede a l'Asamblea Nacional. Los diputaos L'Asamblea Nacional consta de 577 diputaos, cada unu de los cualos escuéyese n'hasta dos rondes de votación. Son escoyíos por una circunscripción eleutoral pero nun la representen, sinón que representen a la nación entera. Cada circunscripción tien una media de 105.600 habitantes, y la variación de tamañu ente circunscripciones nun puede entepasar el 20%. Dende 2009, los escaños partir de la siguiente manera: 556 pa los departamentos franceses 10 pa les coleutividaes d'ultramar 11 pa los franceses establecíos fuera de Francia La duración del mandatu de l'Asamblea y los sos diputaos ye de cinco años. Composición actual En 2017, l'Asamblea Nacional atópase na so XVª llexislatura, que s'empecipió arriendes de les eleiciones xenerales de los díes 10 y 18 de xunu de 2017. Ver tamién Asamblea Nacional (Revolución francesa) Asamblea Nacional Constituyente Asamblea Llexislativa (Francia) Convención Nacional (Revolución francesa) Convención termidoriana Senáu de Francia Notes y referencies Enllaces esternos Páxina oficial Páxina oficial (francés)