Սեն Լյո Սեն Ժիլ

Սեն Լյո Սեն Ժիլ (ֆրանսերեն՝ Saint-Leu-Saint-Gilles), կաթոլիկ եկեղեցի Փարիզի 1-ին շրջանում։ Պատմական հուշարձանները ունեն 1915 թվականի կարգավիճակ։ Եկեղեցում պահպանվում է Հռոմից տարված Հեղինե կայսրուհու մասունքները։ Պատմություն Եկեղեցու վայրում 12-րդ դարում եղել է Սուրբ Ժիլ մատուռը, կառուցվել է Սուրբ Մագլուա աբբայի կողմից։ 1235 թվականին որոշվեց կառուցվել քարե եկեղեցի։ Այն նվիրված է արքեպիսկոպոս Լյոին և սուրբ ճգնավոր Ժիլին, հիշատակի օրը նշում են սեպտեմբերի 1-ին նույն օրը։ Եկեղեցին կառուցվել է հռոմեական ոճով, բազմիցս վերակառուցվել և կառուցվել է։ 1320 թվականին եկեղեցին ընդլայնվել է, 16-րդ դարում կառուցվել է ժամանակակից ճակատը, իսկ 18-դ դարում՝ տանիքը։ 1858 թվականին եկեղեցուն կից կառուցվեց զանգակատուն։ 1820 թվականին եկեղեցին պատկանել է սուրբ Տիրոջ Երուսաղեմի գերեզմանին։ Եկեղեցում գտնվում են Պիեռ-Լուի Դելավալի մի քանի առավել հայտնի ստեղծագործություններ, որոնք ստեղծվել են 19-րդ դարի 20-ական թվականներին։ Սուրբ Հեղինեյի մասունքներ Սուրբ Հեղինեյի մասունքները, պահպանվում են եկեղեցում, որին 9-րդ դարում Հռոմից Ֆրանսիա զոհ են մատուցել։ Սկզբում դա տեղափոխել են Հոտվիլեր տեղանքի աբբայություն, այդտեղից էլ Շամպայն նահանգի Ռեյմս քաղաք։ Այնտեղ դա գտնվեց մինչև 1871 թվականը, իսկ Փարիզյան կոմունայի ժամանակահատվածում տեղափոխվեց Փարիզ և տեղադրվեց Սեն-Լե-Սեն-Ժիլ եկեղեցում։ Երկար ժամանակ դա եղել է գլխավոր զոհասենյակում, հետագայում տեղափոխվել է կրիպտոն։ Գրականությունում Եկեղեցին հիշատակվում է Ալեքսանդր Դյումայի «Երեք հրացանակիրները» ֆիլմում։ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Église Saint-Leu - Saint-Gilles