کلیسای جامع فرانکفورت

کلیسای جامع فرانکفورت (آلمانی: Frankfurter Dom) یا کلیسای سنت بارتولومئوس یک کلیسای جامع کاتولیک در شهر فرانکفورت، آلمان است. کلیسای جامع فرانکفورت با نام رسمی Dom St. Bartholomäus zu Frankfurt am Main، بزرگترین بنای مذهبی شهر فرانکفورت آم ماین است. این بنا که کلیسای سابق انتخاب و تاجگذاری امپراتوران رومی-آلمانی بوده، به عنوان یک بنای تاریخی مهم در تاریخ امپراتوری شناخته می‌شود و به ویژه در قرن نوزدهم به عنوان نماد وحدت ملی آلمان تلقی می‌گردید. این کلیسا از سال ۸۵۲ تا ۱۸۵۳ یک کلیسای امپراتوری بود، اما هرگز یک کلیسای اسقفی (کلیسای جامع به معنای دقیق) نبوده است. این کلیسا همچنین بر راه زیارتی یعقوب قرار دارد. تاریخچه ساختمان کنونی، چهارمین کلیسا در این مکان است. کلیساهای پیشین که از اواخر قرن نوزدهم در حفاری‌ها کشف شده‌اند، تا قرن هفتم قابل ردیابی هستند. کلیسای کوچک اوایل کارولنژی در محل کاخ سابق فرانکفورت در سال 794 بود و پیوندی ناگسستنی با تاریخ شهر و Frankfurter Altstadt دارد. در کلیسای قبلی که با نام کلیسای سالواتور در سال ۸۵۲ تقدیس شد، اولین انتخاب پادشاه در فرانکفورت در سال ۸۵۵ انجام گرفت. معماری. در سال ۱۲۳۹، این کلیسا ار طرف کلیسای کاتولیک به‌عنوان کلیسای تحت حمایت فرشته نگهبان سنت بارتولومئوس، که یکی از رسولان عیسی مسیح بود، تقدیس شد و ساخت کلیسای جامع گوتیک فعلی آغاز شد. ساخت آن عمدتاً بین سال‌های ۱۲۵۰ تا ۱۵۱۴ انجام پذیرفت، زمانی که به دلیل کمبود بودجه، ساخت برج غربی که در سال ۱۴۱۵ شروع شده بود، بدون پنجرهای نورگیر بالای برج که در ابتدا طراحی‌شده بود، به پایان رسید. این راه‌حل بی‌نظیر در اروپای مرکزی، برای قرن‌ها معروف شده بود. تنها پس از آتش سوزی سال 1867 بود که این برج – که از نظر معماری هنوز هم منحصر به فرد است – طبق طرح‌های باقی‌مانده از قرون وسطی و تا سال ۱۸۷۸ به پایان رسید. از نظر معماری این بنای سه تالاره صلیبی شکل با نسبت پنج به هشت با در نظر گرفتن برج غربی مربع‌شکل است. به دلیل تالر نسبتا کم ارتفاع – که دلایل شهرسازی دارد – و تالار متقاطع نسبتا طویل، این کلیسای جامع از نظر طرح کلی، شکل یک ساختمان مرکز محور را دارد. ساختمان کاملاً از سنگ ساخته شده است. نحوه اداره به استثنای دو دوره کوتاه (۱۵۴۸–۱۵۳۳ و ۱۶۳۵–۱۶۳۱)، این کلیسای جامع حتی پس از دوره سکولار شدن فرانکفورت این کلیسا کاتولیک باقی ماند و تا سال ۱۹۱۷ تنها کلیسای مذهب کاتولیک در شهر بود. این بنا بزرگترین ساختمان کلیسایی در تقسیمات اسفقنش ماربورگ است که در سال ۱۸۲۷ تأسیس شد. بنیاد سالواتور کلیسای دانشگاهی سالواتور (بعدها سنت بارتولومئوس) از زمان تأسیس در سال ۸۵۲ توسط لویی ژرمنی امپراتور فرانک خاوری تا انحلال آن در سال ۱۸۰۳، تقریباً یک هزاره متولی کلیسای جامع فرانکفورت بود و از مهمترین نهادهای مذهبی امپراتوری مقدس روم به شمار می‌رفت. این بنیاد با موقوفات گسترده و امتیازاتی معافیت مالیاتی و معافیت از خدمت سربازی، ابتدا بر اساس قوانین زندگی اشتراکی اداره می‌شد، اما از پایان سده یازدهم، کشیشان خود به اداره امور شخصی خود موظف شدند. رهبری کلیسا معمولاً بر عهده اشرافزادگان وابسته به کلیسای ماینتس بود و مدیریت داخلی توسط مناصبی مانند متولی و اسکولاتور انجام می‌گرفت. مالکیت جدید این دانشگاه کلیسایی از دوره اصلاحات(قرن شانزدهم و هفدهم) جان سالم به در برد ولی در سال ۱۸۰۳ منحل شد. از آن پس، مالکیت کلیسای جامع به شهر فرانکفورت رسید که بر اساس توافقنامه وقف ۱۸۳۰ (تأییدشده در ۱۸۵۴)، آن را در اختیار جامعه کاتولیک قرار داده و متعهد به نگهداری و بازسازی آن شده است، از جمله پس از آتش‌سوزی ۱۸۶۷ و خسارات جنگ جهانی دوم. در ترازنامه شهر در سال ۲۰۰۷، این بنا با ارزشی بیش از ۵۸ میلیون یورو، باارزش‌ترین ساختمان شهرداری فرانکفورت ارزیابی شد. یادگارهای بارتولوما (بارتولومئوس) کلیسای جامع فرانکفورت قدیس حامی خود را از سال ۱۲۳۹، رسول و شهید بارتولومئوس می‌داند. باارزش‌ترین یادگار این کلیسا، جمجمه مقدس اوست که از اوایل سده سیزدهم در اختیار کلیسا بوده و فرانکفورت را در زمره معدود شهرهای اروپایی دارای یادگار حواریون قرار داده است. بارتولومئوس که در انجیل‌های هم‌نوا متی، مرقس و لوقا به عنوان یکی از دوازده حواری مسیح نام برده شده است، احتمالاً همان ناتانائیل اهل قانای جلیل است که تغییر دین او در انجیل یوحنا شرح داده شده است. بنا به روایات مسیحی پس از مرگ عیسی در هند و ارمنستان موعظه کرد و در آنجا پس از شفای دختر پادشاه و تغییر دین او، توسط برادر پادشاه دستگیر و به شکل فجیعی زنده پوست کنده شد و سپس سر بریده شد. شیوه اعدام او در آثار هنری پس از مرگ او نماد مشخص کننده او شد. یادگارهای او در سده دهم از ارمنستان به رم منتقل شد. در سال ۱۱۶۶، رئیس شورای کلیسای جامع فرانکفورت، گوتفرید، که امپراتور فردریک یکم را در لشکرکشی به ایتالیا همراهی می‌کرد، احتمالاً جمجمه مقدس را از طریق درخواست یا حتی به عنوان غنیمت جنگی متداول آن دوران (مانند انتقال بقایای سه مغ از میلان به کلن) برای کلیسای خود به دست آورد و بدین ترتیب این یادگار گران‌بها به فرانکفورت انتقال یافت. جشن قدیس حامی کلیسا کلیسای کاتولیک به افتخار بارتولومئوس، قدیس حامی شهر فرانکفورت و کلیسا، هر ساله در یکشنبه پس از 24 اوت، جشن این قدیس یا جشنواره کلیسای شهر را در فرانکفورت برگزار می‌کند. گروه‌های زائر در یک مراسم دسته‌جمعی، پلاک جمجمه رسول را گرامی می‌دارند. پس از مراسم جشن کلیسا، جشنواره اصلی در میدان کلیسای جامع با غذا، نوشیدنی، موسیقی و گفتگو برگزار می‌شود. و گروه‌های مختلف مبتکرانه غرفه‌های متنوعی را در آنجا برگزار می کنند. انتخاب پادشاه هان انتخاب پادشاهان آلمانی از قرن دوازدهم در کلیسای جامع فرانکفورت مرسوم شد و تا انتخاب آخرین پادشاه امپراتوری مقدس در سال ۱۷۹۲ در این کلیسا انجام می شد. و از سال ۱۵۶۲ نیز، تاج‌گذاری پادشاهان به این شهر منتقل شد و تا ۱۷۹۲، ده تاج‌گذاری در کلیسای جامع فرانکفورت برگزار شد. تاجگذاری امپراتوران در اصل توسط پاپ در کلیسای سنت پتر در رم انجام می‌گرفت. شرط لازم برای این مراسم، تاجگذاری قبلی به عنوان «پادشاه رومی» بود. این تاجگذاری از سال ۹۳۶ به بعد معمولاً در **نمازخانه کاخ آخن** (Aachener Pfalzkapelle) — که آرامگاه **شارلمانی** محسوب می‌شد — برگزار می‌گردید، زیرا امپراتوران خود را جانشینان او می‌دانستند. تشریفات و مکان انتخاب پادشاه مکان ثابت انتخاب، «کلیسای کوچک انتخاباتی» در کلیسای جامع بود. انتخاب‌کنندگان پس از مذاکرات اولیه در این کلیسای کوچک و ادای سوگند در کلیسا، به صورت مخفی و با اکثریت ساده آرا رأی می‌دادند. سپس نتیجه در کلیسای جامع اعلام می‌شد. مراسم تاج‌گذاری اسقف اعظم ماینتس مراسم را رهبری می‌کرد. پادشاه در کلیسای جامع تدهین می‌شد، لباس‌های تشریفاتی می‌پوشید و نشان‌های سلطنت شامل تاج امپراتوری را دریافت می‌کرد. پس از ادای سوگند، رژه تاج‌گذاری به سمت «رومِر» برای برگزاری ضیافت حرکت می‌کرد. امپراطورانی که در این کلیسا تاجگذاری کردند ۳۰ نوامبر ۱۵۶۲: ماکسیمیلیان دوم (تاج‌گذاری پادشاهی) ۲۴ ژوئن ۱۶۱۲: ماتیاس ۹ سپتامبر ۱۶۱۹: فردیناند دوم ۱ اوت ۱۶۵۸: لئوپولد اول ۲۲ دسامبر ۱۷۱۱: کارل ششم ۱۲ فوریه ۱۷۴۲: کارل هفتم ۴ اکتبر ۱۷۴۵: فرانتس اول ۳ آوریل ۱۷۶۴: یوزف دوم (تاج‌گذاری پادشاهی) ۹ اکتبر ۱۷۹۰: لئوپولد دوم ۱۴ ژوئیه ۱۷۹۲: فرانتس دوم تقدیس کلیساهای سالواتور و بارتولومئوس ۱ سپتامبر ۸۵۲ توسط *رابانوس مائوروس*، اسقف اعظم ماینتس (باسیلیکای سالواتور) ۲۴ اوت ۱۲۳۹ توسط *لودولف اول*، اسقف راتسبورگ (محراب رمانسک) ۱۳ آوریل ۱۳۴۹ توسط *هاینریش سوم فون آپولیا*، اسقف لوانت (محراب گوتیک والا) ۱۴ اکتبر ۱۵۴۸ توسط *سباستیان فون هویزن‌اشتام*، اسقف اعظم ماینتس (پس از بازکاتولیک‌سازی کلیسای جامع) ۱۴ آوریل ۱۸۷۸ (نیایش جشن پس از اتمام بازسازی) گاه‌شمار فعالیت‌های ساختمانی ساختمان‌های پیشین (سده‌های هفتم تا سیزدهم میلادی) حدود ۶۸۰: کلیسای تالاری مرونژیایی (*Bau I*) حدود ۷۹۰: کلیسای تالاری کارولنژی (*Bau II*) در ابعاد شبستان مرکزی امروزی حدود ۸۲۰: گسترش (*Bau IIa*)، راهروی اتصال به کاخ سلطنتی حدود ۸۴۴ تا ۸۵۲: باسیلیکای سالواتور (*Bau III*) ۱۲۳۸ تا ۱۲۳۹: محراب رمانسک، بازسازی بنای کارولنژی، گسترش بخش غربی (*Bau IV*) ۱۲۵۰ تا ۱۲۶۹: شبستان به سبک گوتیک آغازین (*Bau V*) فاز ساختمانی گوتیک والا (۱۳۱۵–۱۳۶۹) ۱۳۱۵ تا ۱۳۴۹: محراب مرتفع ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۳: شبستان عرضی شمالی ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۸: شبستان عرضی جنوبی بخش‌های ساختمانی کوچک‌تر ۱۳۵۱: کلیسای کوچک مریم مقدس (*Marienkapelle*)، اتاق قبله (*Sakristei*)، بازسازی سقف محراب پس از آتش‌سوزی ۱۳۵۵: کلیسای کوچک مگدالن (*Magdalenenkapelle*)، کلیسای کوچک ولفگانگ (*Wolfgangkapelle*) ۱۴۱۸: راهروی سرپوشیده (*Kreuzgang*) از ۱۴۲۵: کتابخانه کلیسای دانشگاهی (*Stiftsbücherei*) (کلیسای کوچک انتخاباتی) ۱۴۸۷: کلیسای کوچک شایدس (*Scheidskapelle*) برج غربی (۱۴۱۵–۱۵۱۴) ۱۴۱۵ تا ۱۴۲۳: برج غربی، طبقه اول ۱۴۲۳ تا ۱۴۷۲: برج غربی، طبقه دوم ۱۴۸۳ تا ۱۵۰۸: برج غربی، طبقه سوم ۱۵۰۸ تا ۱۵۱۴: برج غربی، گنبد موقت مسطح بازسازی‌ها و نوسازی‌ها (از ۱۷۰۰ تا امروز) ۱۷۰۰ تا ۱۷۱۱: باروک‌سازی، تخریب تیغه جداکننده محراب (*Lettner*)، پوشش سفید دیوارها ۱۸۵۴ تا ۱۸۵۶: بازسازی، گوتیک‌سازی مجدد، نقاشی‌های دیواری جدید ۱۸۶۹ تا ۱۸۸۰: بازسازی پس از آتش‌سوزی، تکمیل برج غربی و شبستان، نقاشی‌های دیواری ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۵: بازسازی پس از تخریب بمباران همراه با آتش‌سوزی، پوشش ساده دیوارها ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۷: تعمیرات برج غربی ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴: بازسازی داخلی، احیای جزئی پوشش‌های دیواری گوتیک، کاوش‌های باستان‌شناسی ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹: تعمیرات برج غربی پایان کارهای تعمیراتی برج غربی که در ۳ فاز ساختمانی انجام شد، در سال ۲۰۰۹. نگارخانه منابع پیوند به بیرون Frankfurter Domsingschule