Alde bûkebosken en bûkeoerbosken fan de Karpaten en oare Europeeske regio's

De Alde bûkebosken en bûkeoerwâlden fan 'e Karpaten en oare Europeeske regio's binne restanten fan oerbûkebosken dy't sa'n 6500 jier lyn in grut part fan Europa besloegen. De bosken lizzen yn ferskillende Europeeske lannen en foarmje net in oanslutend gehiel. Sûnt de ein fan 'e lêste iistiid hat de gewoane bûkebeam (Fagus sylvatica) him fanút in pear isolearre gebieten yn 'e Alpen, Karpaten, de Dinariden, de Middellânske See en de Pyreneeën him oar in koarte tiid fan in pear tûzen jier ferspraat oer it kontinint. De suksesfolle útwreiding fan it ferspriedingsgebiet fan 'e bûkebeam tsjûget fan in grut oanpassingsfermogen fan 'e beam oan ferskillende klimatologyske, geografyske en fysike omstannichheden. Yn 2007 waarden seis Oekraynske bosken en fjouwer Slowaakske bosken ynskreaun as wrâlderfgoed fan UNESCO. In earste útwreiding fûn yn 2011 plak mei fiif bosken yn Dútslân. By in útwreiding fan 2017 waarden ek bûkebosken yn Albaanje, Belgje, Bulgarije Eastenryk, Itaalje, Kroaasje, Roemeenje, Sloveenje en Spanje oan it wrâlderfgoed tafoege. Yn 2021 waard it wrâlderfgoed fierder útwreide mei bosken yn Bosnje-Hertsegovina, Frankryk, Itaalje, Noard-Masedoanje, Poalen, Servje, Slowakije Switserlân en Tsjechje. Yn 2024 telde it UNESCO-wrâlderfgoed "Alde bûkebosken en bûkeoerwâlden fan 'e Karpaten en oare Europeeske regio's" 93 ferskillende gebieten ('komponinten') yn 18 lannen. Ynskriuwing erfgoed 2007 Utwreiding 2011 Utwreiding 2017 Utwreiding 2021 Yn 2021 waarden tritich bosken tafoege en de grinzen fan 7 besteande wrâlderfgoedbosken waarden feroare.