کلیسای جامع فولدا

کلیسای جامع فولدا (به آلمانی: Fuldaer Dom، همچنین به آلمانی: Sankt Salvator) کلیسای صومعه‌ای سابق صومعه فولدا (به آلمانی: Fulda Abbey) و محل دفن سنت بونیفاتیوس است. از سال ۱۷۵۲، این کلیسا همچنین کلیسای جامع اسقف‌نشین فولدا بوده است که شاهزاده-راهب‌های فولد به عنوان اسقف منصوب شدند. این صومعه در سال ۱۸۰۲ منحل شد، اما اسقف‌نشین و کلیسای جامع آن ادامه یافته‌اند. تقدیس آن به مسیح منجی است. این کلیسای جامع نقطه عطف منطقه باروک فولدا و نماد شهر است. تاریخچه کلیسای جامع کنونی در محلی قرار دارد که باسیلیکای راتگار (زمانی بزرگ‌ترین باسیلیکا در شمال آلپ) در آن قرار داشت. آن بنا محل دفن سنت بونیفاتیوس و کلیسای صومعه فولدا بود، کارکردهایی که بنای جدید نیز قرار بود ادامه دهد. طرح‌های کلیسای جدید در سال ۱۷۰۰ توسط یکی از بزرگ‌ترین معماران باروک آلمان، یوهان دینتسن‌هوفر ترسیم شد. او توسط شاهزاده-راهب آدالبرت فون شلایفراس برای بنای جدید مأمور شده بود، این مأموریت به توصیه پاپ پس از سفر مطالعاتی دینتسن‌هوفر به رم در سال ۱۶۹۹ انجام شد. شباهت عمدی چیدمان داخلی کلیسا به چیدمان کلیسای سنت پتر در رم گواهی بر بازدید دینتسن‌هوفر است. باسیلیکای راتگار تخریب شد تا راه برای سازه جدید باروک باز شود، ساخت آن در ۲۳ آوریل ۱۷۰۴ و با استفاده از بخشی از پی‌های باسیلیکای پیشین آغاز شد. در سال ۱۷۰۷، پوسته بنا تکمیل شد. سقف در سال ۱۷۰۸ به پایان رسید و فضای داخلی در سال ۱۷۱۲ تکمیل گردید. کلیسای صومعه‌ای جدید در ۱۵ اوت ۱۷۱۲ تقدیس شد. لوح تقدیس که توسط فون شلایفراس بر نما نصب شد، آن را به مسیح منجی تقدیم می‌کند. بنای باروک جدید، مانند بنای پیشین خود، به عنوان کلیسای صومعه و ضریح دفن سنت بونیفاتیوس عمل می‌کرد. در سال ۱۷۵۲، با ایجاد اسقف‌نشین فولدا، به مقام کلیسای جامع ارتقا یافت. در سال ۱۸۰۲، صومعه فولدا منحل شد و کارکرد کلیسای جامع به عنوان کلیسای صومعه پایان یافت، اما به عنوان مقر اسقف‌های فولدا به فعالیت خود ادامه داد. در ۴ ژوئن ۱۹۰۵، در طول جشن‌های ۱۱۵۰مین سالگرد درگذشت سنت بونیفاتیوس، یک ترقه سرگردان در برج سمت راست فرود آمد و آتش‌سوزی ایجاد کرد (احتمالاً لانه‌های قدیمی کلاغ‌ها را آتش زد). برج سوخت و ناقوس‌های اوسانا و بونیفاتیوس نابود شدند. سایر بخش‌های کلیسای جامع آسیب ندیدند. پس از خسارات ناشی از حملات هوایی در طول جنگ جهانی دوم، کلیسای جامع برای مرمت تا سال ۱۹۵۴ بسته بود. پاپ ژان پل دوم در ۱۷ و ۱۸ نوامبر ۱۹۸۰ از فولدا بازدید کرد. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در ۱۸ نوامبر در میدان کلیسای جامع برای شرکت در مراسم عشای ربانی در فضای باز که توسط پاپ برگزار شد، حضور داشتند. جهت‌گیری مانند باسیلیکای راتگار پیش از آن، و سنت پتر در رم، اما برخلاف اکثر قریب‌به‌اتفاق کلیساهای اروپایی، کلیسای جامع فولدا به سمت غرب جهت‌گیری شده است. نمای اصلی رو به میدان کلیسای جامع، نمای شرقی است و گروه سرایندگان (به آلمانی: choir) در انتهای غربی تالار میانی (به آلمانی: nave) قرار دارد. (باسیلیکای راتگار دارای یک گروه سرایندگان دوم در شرق بود که دینتسن‌هوفر آن را در بنای جدید خود تکرار نکرد). ابعاد کلیسای جامع ۹۹ متر طول و تا بالای گنبد ۳۹ متر ارتفاع دارد. نمای اصلی با دو برج به ارتفاع ۶۵ متر احاطه شده است. فرم و پلان این بنا یک باسیلیکا است، با یک تالار میانی و دو تالار جانبی، و دو تالار عرضی که توسط بخش چهارسو از هم جدا شده‌اند و گنبد بر فراز آن قرار دارد. بنابراین، پلان یک صلیب با بازوهای دوگانه است. تالار میانی به سمت شرق با افزودن یک تالار پیش‌ورودی، دو برج نما و دو نمازخانه گنبدی ( نمازخانه سنت آندریاس و نمازخانه سنت یوهان) گسترش یافته است. فراتر از چهارسو و تالار عرضی شمالی، محراب‌گاه ادامه می‌یابد، با محراب اصلی و در پشت آن گروه سرایندگان، با سرداب سنت بونیفاتیوس در زیر آن. تالارهای جانبی به موازات تالار اصلی تا اتاق قبّه و نمازخانه مریم که مستقیماً به ساختمان‌های صومعه سابق متصل است، ادامه می‌یابند. منابع