کلیسای کارلزکیرشه، کاسل

کلیسای کارل (به آلمانی: Karlskirche) یک کلیسای تاریخی متعلق به پروتستان‌ها در شهر کاسل، ایالت هسن آلمان است. این بنا که بین سال‌های ۱۶۹۸ تا ۱۷۱۰ میلادی ساخته شده، یکی از مهم‌ترین آثار معماری باروک در این منطقه محسوب می‌شود. شهرت اصلی این کلیسا به دلیل نقش تاریخی آن به عنوان پناهگاهی برای هوگنوها (پروتستان‌های فرانسوی) و همچنین مجموعه ناقوس‌های موزیکال (کاریلون) آن است. تاریخچه و پناهندگان هوگنو ساخت این کلیسا به دستور «کارل یکم»، لاندگراف هسن-کاسل، آغاز شد تا مکانی برای عبادت پناهندگان هوگنو باشد که پس از ابطال فرمان نانت از فرانسه اخراج شده بودند. این پناهندگان که صنعتگران و هنرمندان ماهری بودند، تأثیر عمیقی بر توسعه فرهنگی و اقتصادی شهر کاسل گذاشتند و کلیسای کارل به نمادی از مدارای مذهبی و خوش‌آمدگویی به مهاجران تبدیل شد. معماری و طراحی هشت‌ضلعی معمار این بنا، «پل دو ری» (Paul du Ry)، خود یک مهاجر هوگنو بود. او کلیسا را به سبک «بنای متمرکز» و به صورت یک هشت‌ضلعی طراحی کرد که در آن زمان برای کلیساهای پروتستان بسیار مدرن محسوب می‌شد. در طول جنگ جهانی دوم، این بنا به شدت در اثر بمباران‌ها آسیب دید و سقف و تزیینات داخلی آن کاملاً تخریب شد، اما در سال‌های پس از جنگ با حفظ وفاداری به طرح اصلی باروک، بازسازی گردید. کاریلون و ویژگی‌های خاص یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های کلیسای کارل، مجموعه ۴۷ ناقوس آن موسوم به «کاریلون» است که در بالای برج نصب شده و توانایی اجرای ملودی‌های پیچیده را دارد. فضای داخلی کلیسا امروزه با سادگی خاص پروتستان‌ها تزیین شده است که بر معنویت و آکوستیک فوق‌العاده فضا تأکید دارد. این کلیسا امروزه نه تنها یک مکان مذهبی، بلکه مرکزی برای برگزاری کنسرت‌های موسیقی کلاسیک در شهر کاسل است. نگار خانه منابع