کلیسای سنت پاول فرانکفورت

کلیسای سنت پاول در فرانکفورت، ساختمان کلیسای سابق است که به عنوان نمایشگاه، یادبود و محل برگزاری اجتماعات مورد استفاده قرار می‌گرفت. از سال ۱۸۴۸ تا ۱۸۴۹، این کلیسا محل برگزاری مجلس ملی فرانکفورت، اولین پارلمان منتخب دموکراتیک برای کل آلمان، بود. قانون اساسی پاول که توسط این مجلس تدوین شد، به عنوان الگویی برای قانون اساسی وایمار در سال ۱۹۱۹ و قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان در سال ۱۹۴۹ عمل کرد؛ بنابراین، کلیسای سنت پاول یادبودی برای دموکراسی آلمان و یک نماد ملی محسوب می‌شود. این ساختمان مدور نئوکلاسیک، که توسط معمار یوهان فریدریش کریستین هس طراحی شده بود، بین سال‌های ۱۷۸۹ تا ۱۸۳۳ در محل صومعه فرانسیسکن قرون وسطایی که در سال ۱۷۸۶ تخریب شده بود، ساخته شد. این بنا تا سال ۱۹۴۴ به عنوان کلیسای اصلی انجیلی لوتری فرانکفورت فعالیت می‌کرد. پس از حمله هوایی به شهر، کلیسای سنت پاول، مانند بسیاری از ساختمان‌های اطراف در شهر قدیمی فرانکفورت، در ۱۸ مارس ۱۹۴۴ به‌طور کامل سوخت. تقریباً هیچ چیز از مبلمان داخلی آن از زمانی که محل برگزاری جلسات مجلس ملی بود، باقی نمانده است. پس از جنگ جهانی دوم، کلیسای سنت پاول اولین ساختمان تاریخی در فرانکفورت بود که در سال‌های ۱۹۴۷/۴۸ به لطف کمک‌های مالی از سراسر آلمان بازسازی شد. نمای بیرونی، به جز سقف مخروطی آن، بازسازی شد. به دلیل کمبود بودجه و مصالح ساختمانی، فضای داخلی بسیار ساده طراحی شد. به جای فضای کلیسای سابق با گالری‌ها، یک راهروی کوتاه و یک سالن اجتماعات بالای آن با صندلی‌های عمومی ایجاد شد. این بنا در صدمین سالگرد مجلس ملی در ۱۸ مه ۱۹۴۸ به عنوان «خانه همه آلمانی‌ها» بازگشایی شد. این ساختمان در سال ۱۹۸۶ بازسازی شد. امروزه، کلیسای سنت پاول برای نمایشگاه‌ها و رویدادهای عمومی استفاده می‌شود. مشهورترین آنها اهدای سالانه جایزه صلح انجمن کتاب آلمان است. نگارخانه منابع