Universiteti i Hamburgut

Universiteti i Hamburgut ( gjermanisht: Universität Hamburg, i referuar gjithashtu si UHH) është një universitet kërkimor publik në Hamburg, Gjermani. Ai u themelua më 28 mars 1919 duke kombinuar sistemin e mëparshëm të leksioneve të përgjithshme ( Allgemeines Vorlesungswesen ), Institutin Kolonial të Hamburgut ( Hamburgisches Kolonialinstitut ) dhe Kolegjin Akademik ( Akademisches Gymnasium ). Kampusi kryesor ndodhet në rrethin qendror të Rotherbaum, me institute të lidhura dhe qendra kërkimore të shpërndara nëpër qytet-shtet. Shtatë fitues të çmimit Nobel dhe një fitues i çmimit Wolf janë të lidhur me UHH. Historiku Në fillim të shekullit të 20-të, individë të pasur bënë disa peticione të pasuksesshme në Senatin dhe Parlamentin e Hamburgut duke kërkuar ngritjen e një universiteti. Senatori Werner von Melle punoi për bashkimin e institucioneve ekzistuese në një universitet, por ky plan dështoi. Pjesa më e madhe e institucionit donte ta shihte Hamburgun të kufizuar në rolin e tij si qendër tregtare dhe ishin të shqetësuar si për kostot e një universiteti ashtu edhe për ambiciet sociale të profesorëve që do të rekrutoheshin nga universiteti. Në vitin 1907, përkrahësit e një universiteti themeluan Fondacionin Shkencor të Hamburgut ( Hamburgische Wissenschaftliche Stiftung ), i ndjekur nga Instituti Kolonial i Hamburgut në 1908. Fondacioni Shkencës mbështeti rekrutimin e studiuesve për katedrat e Sistemit të Leksioneve të Përgjithshme dhe financimin e lundrimeve kërkimore, ndërsa Instituti Kolonial ishte përgjegjës për të gjitha çështjet e arsimit dhe kërkimit në lidhje me territoret jashtë shtetit. Në vitin 1911 u hap ndërtesa e parë e leksioneve të qytetit, e cila më vonë u bë ndërtesa kryesore e universitetit. Planet për themelimin e vetë universitetit u anuluan për shkak të shpërthimit të Luftës së Parë Botërore . Pas luftës, senati i parë i zgjedhur lirisht zgjodhi von Melle si kryetar bashkie. Ai dhe Rudolf Ross mbrojtën reformën arsimore në Hamburg dhe ishin në gjendje të miratonin një ligj që krijonte universitetin dhe shkollën e mesme për të rritur . Më 28 mars 1919, Universiteti i Hamburgut hapi portat e tij, duke rritur numrin e profesorëve të plotë në Hamburg nga 19 në 39. Si Instituti Kolonial ashtu edhe Sistemi i Leksioneve të Përgjithshme u zhytën në universitet. Shkollat ose Fakultetet e para të universitetit ishin Juridik dhe Shkenca Politike, Mjekësi, Filozofi dhe Shkenca Natyrore. Republika e Vajmarit dhe epoka nacional-socialiste Gjatë Republikës së Weimarit, universiteti u rrit shpejt për t'u bërë i rëndësishëm. Popullsia studentore arriti në disa mijëra dhe popullariteti në rritje i universitetit tërhoqi studiues si Albrecht Mendelssohn Bartholdy, Aby Warburg dhe Ernst Cassirer në Hamburg. Shumë studentë po vuanin për shkak të situatës së keqe ekonomike që mbizotëronte në republikën e hershme, duke çuar në themelimin e Shoqatës së Ndihmës Studentore të Hamburgut në 1922. Ernst Cassirer u bë drejtori i universitetit në vitin 1929, një nga studiuesit e parë hebrenj që mori atë rol në Gjermani. Numri i profesorëve të rregullt ishte rritur në 75 deri në vitin 1931. Situata akademike u zhvendos shpejt pas zgjedhjeve të përgjithshme në mars 1933 . Më 1 maj të atij viti, universiteti mbajti një ceremoni për të nderuar Adolf Hitlerin si udhëheqësin e tij. Pasoi ndikim masiv politik nga nazistët, duke përfshirë heqjen e librave nga bibliotekat dhe ngacmimet kundër armiqve të dyshuar të regjimit. Rreth 50 shkencëtarë, duke përfshirë Ernst Cassirer dhe William Stern, duhej të largoheshin nga universiteti. Të paktën 10 studentë të Hamburgut dyshoheshin se punonin me Trëndafilin e Bardhë dhe u arrestuan; katër vdiqën në paraburgim ose u ekzekutuan. Një pjatë përkujtimore që përshkruan hollin e sallës së leksioneve, e projektuar nga Fritz Fleer, u prodhua në vitin 1971 në kujtim të tyre. Në Republikën Federale të Gjermanisë Pasi mbaroi Lufta e Dytë Botërore, universiteti u rihap në dimrin e vitit 1945 me 17,800 punonjës. Nga 2872 studentë që u regjistruan në Universitetin e Hamburgut në semestrin e parë të pasluftës 1945/46, 601 ishin pranuar në Shkollën e Filozofisë, 952 në Shkollën e Mjekësisë, 812 në Shkollën e Drejtësisë dhe Shkencave Politike dhe 506 në Shkollën e Shkencave Matematiko-Natyrore. Shoqata e parë studentore gjatë kësaj periudhe u zgjodh në vitin 1946 nën mbikëqyrjen britanike dhe u bë themeli i Komitetit të Përgjithshëm të Studentëve, AStA, në 1947. Gjatë epokës së Gjermanisë Perëndimore, universitetit iu shtuan departamente të reja. Në vitin 1954 u shtua Shkolla e Teologjisë Protestante dhe Shkolla Juridike u nda nga Shkolla e Shkencave Ekonomike dhe Sociale. Kjo rritje u shoqërua me ndërtime të konsiderueshme në fund të viteve 1950 dhe fillim të viteve 1960. Auditoriumi dhe Kulla e Filozofëve u përuruan pranë Parkut Von-Melle, ndërsa Instituti Botanik dhe Kopshti Botanik u zhvendosën në Flottbeck. Universiteti u rrit nga 12,600 studentë në 1960 në 19,200 në 1970. Një valë protestash gjatë lëvizjeve studentore të vitit 1968 rezultoi në një reformë të strukturës së universitetit. Në vitin 1969, Fakultetet u shpërbënë në favor të më shumë departamenteve ndërdisiplinore. U shtua edhe përfshirja e studentëve dhe stafit në administratë dhe u hoq zyra e Rektorit në favor të një presidenti universiteti. Një pjesë e këtyre reformave u anuluan në vitin 1979 si pjesë e Aktit të Arsimit të Lartë të Hamburgut. Kampusi kryesor në lagjen Rotherbaum u përfundua me ndërtime shtesë në vitet 1970, duke përfshirë ndërtesën Geomatikum dhe Wiwi-Bunker (emërtuar për arkitekturën e saj si bunker). Pas kësaj, rritja u fokusua në pjesë të tjera të Hamburgut. Dy ndërtesa të sapondërtuara u hapën ngjitur me ndërtesën kryesore në 1998 dhe 2002, duke rigjallëruar zonën Moorweide të universitetit. Në vitin 2005, Universiteti i Ekonomisë dhe Politikës i Hamburgut u shkri në Universitetin e Hamburgut me një akt politik që u kundërshtua nga të dy institucionet. Me të njëjtin akt, 17 departamentet e dy institucioneve u bashkuan dhe u ristrukturuan në gjashtë fakultete. Zbatimi i procesit të Bolonjës, një përpjekje për të siguruar krahasueshmërinë e standardeve në institucionet evropiane, ishte një tjetër pikë e madhe mosmarrëveshjeje gjatë asaj dekade. Tarifat e shkollimit u futën në €500 në 2006, por më vonë u ulën në €375 dhe u hoqën plotësisht në 2012. Struktura administrative Fakulteti i Drejtësisë Jurisprudencë Fakulteti i Administrimit të Biznesit Administrim Biznesi (BWL) Fakulteti i Shkencave Ekonomike dhe Sociale Departamenti i Ekonomisë Sociale Departamenti i Shkencave Sociale Departamenti i Makroekonomisë (VWL) Fakulteti i Shkencave Mjekësore Shkenca Mjekësore Fakulteti i Edukimit, Psikologjisë dhe Lëvizjes Njerëzore Departamenti i Lëvizjes Njerëzore Departamenti i Arsimit Departamenti i Psikologjisë Departamenti i Shërbimit për Vlerësim Fakulteti i Shkencave Humane Instituti Azi-Afrikë Departamenti i Teologjisë Departamenti i Historisë Departamenti i Historisë së Kulturës dhe Kulturës Bashkëkohore Departamenti i Filozofisë Departamenti i Gjuhës, Letërsisë, Medias (SLM) Fakulteti i Matematikës, Shkencave Kompjuterike dhe Shkencave të Natyrës Departamenti i Biologjisë Departamenti i Kimisë Departamenti i Gjeoshkencave Departamenti i shkencave kompjuterike Departamenti i Matematikës Departamenti i Fizikës Qendra për Bioinformatikë Qendra për Produkte Pyjore Fakulteti i Inxhinierisë Departamenti i Inxhinierisë Mekanike Lidhjet e jashtme Faqja zyrtare në internet (në gjermanisht and anglisht) University History (në gjermanisht) Referime