Illa Alto Velo

A illa Alto Velo é unha pequena illa deshabitada ao sur da illa da Española no mar Caribe. A súa altura máxima é duns 152 metros sobre o nivel do mar. Atópase nunha cordilleira submarina que continúa ata a illa Beata (a uns 12 km de distancia, separada pola canle Alto Velo) e a costa suroeste da República Dominicana. Ten unha superficie de 1,02 km² e ten 1´4 km de longo, sendo de forma oval. Atópase a uns 220 km ao suroeste de Santo Domingo e a 120 km ao sur de Pedernales, o que o converte no punto máis meridional da República Dominicana, unha distinción ás veces reclamada pola illa Beata. A illa forma parte da provincia de Pedernales na República Dominicana. Historia A illa Alto Velo, como a illa Beata e o illote Los Frailes, descubríunas o almirante Cristovo Colón durante a súa segunda viaxe. Foi Cristovo Colón quen lle deu ese nome, debido á súa maxestosa silueta que se pode ver a grandes distancias no mar. Segundo os historiadores, o nome "Alto Velo" débese a que nas noites de lúa chea se asemella a unha pantasma. Cóntase tamén, segundo a historia da illa Alto Velo, que Bartolomé de las Casas, ao escribir a Brevísima relación de la destrucción de las Indias, designouna co nome de Alta Vela, o que despois provocou confusión, xa que non se sabía como chamala, se Alto Velo ou Alta Vela. A pequena illa comezou a aparecer en case todos os mapas de navegación franceses desde o século XVII e nos italianos. A illa converteuse inmediatamente nunha gran ruta de orientación para os buques, tanto españois como franceses, que navegaban cara a Haití, Cuba e todas as Illas do Caribe. A illa do Alto Velo estaivo poboada por haitianos desde o século XVI, e durante a Dominación Haitiana 1822-1844, os haitianos a pasaron ao seu territorio, pero non foi ata 1854, cando un grupo de aventureiros estadounidenses obrigáronos a abandonar a illa, e tomaron a illa co obxectivo de explotar os grandes depósitos de Guano que posuía a illa e na parte máis alta de ALto Velo colocaron a bandeira dos Estados Unidos. Durante o goberno de Buenaventura Báez, estalou unha guerra entre os dominicanos e os aventureiros, xa que non querían saír da illa, pero foron expulsados ​​grazas á operación levada a cabo por Juan Alejandro Acosta. Tempo despois, o W.T. Kendall, da firma Patterson e Murgiendo, de Baltimore, Estados Unidos, chegou á illa Alto Velo o 23 de febreiro de 1860, co fin de adquirir os dereitos de exportación de guano. Despois dunha serie de preitos, tanto no país como nos Estados Unidos, o goberno dominicano decidiu dar permiso á empresa "Webster & Co." de Nova York, que inmediatamente comezou a exportar guano de Alto Velo. A explotación que Webster fixo foi desapiadada, segundo un informe remitido ao Departamento de Estados Americanos, que denunciou que en pouco tempo se podería perder o guano desta illa, xa que se explotaron ata 2.000 toneladas ao mes segundo este informe, e de feito, en só 7 meses e poucos días, xa se extraeran máis de 10.000 toneladas de guano, xa que era de moi boa calidade, o que provocou que case todas as aves de Alto Velo abandonaran a illa. Pero iso non parou aí, xa que en 1876, o goberno dominicano concedeu de novo o dereito de explotación de Alto Velo, pero esta vez ao señor Mardochée Lambert, residente en París Francia, que recibiu 10.000 toneladas de guano máis. Algún tempo despois declarouse reserva ecolóxica do país, pasando a formar parte da Cordillera Submarina de Beata e ao Parque nacional Jaragua, a maior área protexida da rexión do Caribe. Estados Unidos reclamou a illa, que tiña algunha importancia estratéxica, en 1860 ao abeiro da Lei das Illas de Guano e aínda non renunciou á reclamación. Notas Véxase tamén Ligazóns externas Jmarcano.com Provincias Dominicanas Secretaría de Estado de Turismo Secretaría de Estado de Medioambiente y Recursos Naturales