Stoá Basileos

A Stoá Basileos ou Stoá real (en grego antigo: Βασίλειος Στοά Basíleios stoá) foi unha stoá construída no -500 na ágora de Atenas. É un dos edificios máis antigos da cidade. O primeiro elemento arquitectónico que se erguía ao entrar na vía das Panateneas era este pórtico. Estaba situada na esquina noroeste, coñecida como a dos "Hermes", xa que había moitos hermes erguidos. Era a sede do arconte rei, maxistrado que se ocupaba dos asuntos relacionados co culto, os procesos xudiciais de impiedade e as reunións do tribunal do Areópago, onde se xulgaban os crimes. Contiña as copias das leis de Atenas, inscritas en pedra. O edificio primitivo era de orde dórica, cun frontón de oito columnas e un podio na base dos tres muros. Aínda que persiste un problema de datación, xa que os elementos arquitectónicos, polo seu estilo, son do século -VI, mentres que a cerámica atopada baixo o chan pode datarse no -500, o material reutilizado para os cimentos apoiou a teoría de que a construción debe datarse despois da ocupación persa do -480. A principios de século -IV engadíronse dous corpos laterais con pórticos, que lle daban un aspecto semellante ao da Stoá de Zeus. As súas dimensións eran pequenas, 18 m de longo por 7,5 m de ancho. En liña recta coa construción erguíase unha estatua de Temis, deusa da xustiza, detrás da cal había un gran bloque pétreo sobre o cal os arcontes reis xuraban fidelidade ás leis da polis. Segundo o xeógrafo grego Pausanias "no tellado deste pórtico hai estatuas de terracota: Teseo lanzando ao mar a Escirón e Hémera raptando a Céfalo". Segundo Aristófanes, a stoà tamén se utilizaba para banquetes oficiais, feito confirmado polos achados de louza. Neste pórtico tivo lugar a vista preliminar do xuízo de Sócrates. Notas Véxase tamén Outros artigos Ágora de Atenas. Stoá de Zeus.