Παλαμαϊκή Σχολή

Παλαμαϊκή Σχολή (ή και Παλαμαία Σχολή) ονομαζόταν η σχολή που ίδρυσε στο Μεσολόγγι ο λόγιος Παναγιώτης Παλαμάς το 1760. Ο Παλαμάς έμεινε διευθυντής της σχολής, από την ίδρυσή της, μέχρι το θάνατό του το 1802, με μια διακοπή της λειτουργίας της κατά τη διάρκεια των Ορλωφικών. Κατά τα Ορλωφικά, το 1770, το Μεσολόγγι συμμετείχε στην εξέγερση και ο Παναγιώτης Παλαμάς κατέφυγε στη Ζάκυνθο, από την οποία επέστρεψε μετά την υπογραφή της συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή το 1774, φτιάχνοντας τη σχολή σε νέο χώρο. Η σχολή αναφερόταν ως «κοινοσυντήρητος», ως «κοινοσυντήρητο ίδρυμα». Τον διαδέχθηκε στη διεύθυνση της σχολή ο γιος του Γρηγόριος Παλαμάς, οπότε μετονομάστηκε σε Μεσολογγίτις Ακαδημία. Η σχολή συνέχισε να λειτουργεί ακόμη και κατά τα πρώτα χρόνια της ελληνικής επανάστασης, μέχρι το 1825, όταν έπεσε το Μεσολόγγι στους Τούρκους. Λειτούργησε ξανά το 1829 όταν την επανίδρυσε ο Ιωάννης Καποδίστριας. Με τη μορφή Γυμνασίου, ενταγμένου στο εκπαιδευτικό σύστημα του ελληνικού κράτους, λειτουργεί από το 1846 Το 1930/32, το κτίριο της σχολής χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Περικλή Γεωργακόπουλο, στο πλαίσιο ανοικοδόμησης σχολείων από το υπουργείο Παιδείας. Το κτίριο αυτό, στην οδό Δεληγκιρτή (στο οικοδομικό τετράγωνο Δεληγκιρτή, Αθαν. Ραζή, Κύπρου, Κωστή Παλαμά) στο οποίο στεγάζεται σήμερα ως 1ο Γυμνάσιο Μεσολογγίου, κρίθηκε το 2010 ως διατηρητέο από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού. Αναφορές