میکونوس

میکونوس (به انگلیسی: Mykonos) (به یونانی: Μύκονος) از جزیره‌های متعلق به یونان در دریای مدیترانه و بخشی از جزیره‌های موسوم به کیکلادس است. میکونوس میان تینوس، سیروس، پاروس و ناکسوس قرار دارد. این جزیره مساحتی برابر با ۸۵٫۵ کیلومتر مربع (۳۳٫۰ مایل مربع) دارد و در مرتفع‌ترین نقطه خود به ارتفاع ۳۴۱ متر (۱٬۱۱۹ فوت) می‌رسد. در سرشماری سال ۲۰۲۱، جمعیت آن ۱۰٬۷۰۴ نفر بود که بیشتر آن‌ها در بزرگترین شهر یعنی میکونوس که در ساحل غربی واقع شده است، زندگی می‌کردند. این شهر با نام کورا (به معنای «شهر» در زبان یونانی، طبق یک سنت رایج در یونان زمانی که نام خود جزیره با نام شهر اصلی آن یکی است) نیز شناخته می‌شود. این جزیره سالانه پذیرای هزاران جهانگرد است که به ویژه تابستان راهی آن می‌شوند. لقب میکونوس «جزیره بادها» است، که به دلیل بادهای بسیار شدیدی است که معمولاً در جزیره می‌وزد. گردشگری یک صنعت اصلی است و میکونوس به خاطر زندگی شبانه پرشور خود شهرت دارد. نام دو نظریه غالب در مورد ریشه نام «میکونوس» وجود دارد. نخستین نظریه، از هسیخیوس اسکندرانی، حدس می‌زند که این نام از واژه یونانی باستان «میکون» (Mykon) گرفته شده است که تقریباً به معنای «توده سنگ» یا «مکان صخره‌ای» ترجمه می‌شود. دومین نظریه، از استفان بیزانسی، آن را به قهرمان اساطیری میکونوس، پسر آنیوس، پیوند می‌دهد. تاریخ هرودوت از کاریایی‌ها به عنوان ساکنان اصلی جزیره یاد می‌کند. به نظر می‌رسد ایونی‌ها از آتن در اوایل قرن یازدهم پیش از میلاد پس از آن‌ها وارد شدند. افراد زیادی در جزیره همسایه، دلوس، که تنها ۲ کیلومتر (۱٫۲ مایل) فاصله داشت زندگی می‌کردند، که به این معنی بود که میکونوس به مکان مهمی برای تدارکات و ترانزیت تبدیل شد. با این حال، در دوران باستان جزیره‌ای نسبتاً فقیر با منابع کشاورزی محدود بود. ساکنان آن چندخداپرست بودند و خدایان بسیاری را می‌پرستیدند. میکونوس در دوران امپراتوری روم تحت کنترل رومیان درآمد و سپس تا قرن دوازدهم بخشی از امپراتوری بیزانس شد. در سال ۱۲۰۴، با سقوط قسطنطنیه در جنگ صلیبی چهارم، میکونوس توسط آندره‌آ گیسی اشغال شد. این جزیره در پایان قرن سیزدهم توسط کمپانی کاتالان ویران گشت و سرانجام در سال ۱۳۹۰ به حکومت مستقیم ونیز واگذار شد. در سال ۱۵۳۷، در حالی که ونیزی‌ها هنوز حکومت می‌کردند، میکونوس مورد حمله خیرالدین بارباروسا، دریاسالار سلیمان محتشم قرار گرفت و ناوگان عثمانی در جزیره مستقر شد. عثمانی‌ها تحت رهبری کاپیتان پاشا، سیستمی از خودگردانی شامل یک فرماندار و یک شورای منصوب از «سندیکاها» را تحمیل کردند. هنگامی که قلعه تینوس در سال ۱۷۱۸ به دست عثمانی‌ها افتاد، آخرین ونیزی‌ها از منطقه عقب‌نشینی کردند. تا اواخر قرن هجدهم، میکونوس به عنوان یک مرکز تجاری رونق یافت و علاوه بر حملات منظم دزدان دریایی، مهاجران بسیاری را از جزایر مجاور جذب کرد. در ژوئن ۱۷۹۴، نبرد میکونوس بین کشتی‌های بریتانیایی و فرانسوی در بندر اصلی جزیره درگرفت. انقلاب یونان علیه امپراتوری عثمانی در سال ۱۸۲۱ آغاز شد و میکونوس به رهبری قهرمان ملی، مانتو ماوروگنوس، نقش مهمی ایفا کرد. ماوروگنوس، یک اشراف‌زاده تحصیل‌کرده که تحت تأثیر ایده‌های عصر روشنگری بود، دارایی خانواده‌اش را برای آرمان یونان فدا کرد. یونان در سال ۱۸۳۰ به یک کشور مستقل تبدیل شد. مجسمه او در وسط میدان مانتو ماوروگنوس در شهر اصلی قرار دارد. در اواخر فوریه ۱۸۸۴، مسافران بریتانیایی تئودور و مابل بنت از جزیره دیدن کردند، ظاهراً برای تماشای مرثیه‌سرایی‌های سنتی خاکسپاری (mœrologia). در نتیجه فعالیت‌های دریانوردی و بازرگانی، اقتصاد جزیره به سرعت بهبود یافت اما در اواخر قرن نوزدهم و به ویژه پس از افتتاح کانال کورنت در سال ۱۹۰۴ و جنگ جهانی اول در آغاز قرن بیستم، دوباره کاهش یافت. بسیاری از مردم میکونوس برای یافتن کار در سرزمین اصلی یونان و بسیاری از کشورهای خارجی، به ویژه ایالات متحده، جزیره را ترک کردند. گردشگری به زودی بر اقتصاد محلی مسلط شد که بخش بزرگی از آن مدیون کاوش‌های مهم انجام شده توسط مدرسه باستان‌شناسی فرانسه بود که کار خود را در دلوس در سال ۱۸۷۳ آغاز کرد. میکونوس در دهه ۱۹۶۰ در میان گردشگران بین‌المللی «جت‌ست» محبوب شد. در دهه ۱۹۷۰، این جزیره به مکانی محبوب برای آمریکایی‌ها به عنوان ساحل برهنگان تبدیل شد و سپس در دهه ۱۹۸۰ به عنوان یک مقصد محبوب گردشگری دگرباشان رونق بیشتری یافت. تا دهه ۲۰۰۰، میکونوس به یکی از گران‌ترین جزایر یونان تبدیل شده بود. میکونوس یکی از محبوب‌ترین مقاصد گردشگری در یونان است که به دلیل سواحل، زندگی شبانه و معماری سنتی سیکلادی خود شناخته شده است. اساطیر در اساطیر یونان، میکونوس به نام اولین حاکم خود، میکونوس (Μύκονος)، پسر قهرمان آنیوس و نوه خدای آپولو نامگذاری شده است. همچنین گفته می‌شود که این جزیره محل گیگانتوماخی، نبرد بزرگ میان زئوس و گیگانت‌ها بوده است و جایی که هرکول گیگانت‌های شکست‌ناپذیر را پس از فریب دادن و بیرون کشیدن آن‌ها از حمایت کوه المپ کشت. طبق افسانه، صخره‌های بزرگ در سراسر جزیره، اجساد سنگی گیگانت‌ها هستند. جغرافیا این جزیره مساحتی معادل ۸۵٫۵ کیلومتر مربع (۳۳٫۰ مایل مربع) دارد و در مرتفع‌ترین نقطه خود به ارتفاع ۳۴۱ متر (۱٬۱۱۹ فوت) می‌رسد. این جزیره در ۱۵۰ کیلومتری شرق آتن در دریای اژه واقع شده است. جزیره فاقد رودخانه است اما دارای نهرهای فصلی متعددی است که دو تای آن‌ها به مخازن سد تبدیل شده‌اند. جزیره بیشتر از گرانیت تشکیل شده و زمین آن بسیار صخره‌ای است و بسیاری از مناطق توسط بادهای شدید فرسایش یافته‌اند. خاک رس با کیفیت بالا و باریت، که معدنی است که به عنوان روان‌کننده در حفاری نفت استفاده می‌شود، تا اواخر دهه ۱۹۰۰ در سمت شرقی میکونوس استخراج می‌شد. این جزیره روزانه ۴٬۵۰۰ متر مکعب (۱۶۰٬۰۰۰ فوت مکعب) آب از طریق اسمز معکوس آب دریا تولید می‌کند تا به تأمین نیازهای جمعیت و بازدیدکنندگان خود کمک کند. جزیره جمعیتی نزدیک به ۱۲٬۵۰۰ نفر دارد که بیشتر آن‌ها در شهر اصلی کورا زندگی می‌کنند. آب و هوا طبق گفته رصدخانه ملی آتن، میکونوس به دلیل بارش کلی کم دارای اقلیم نیمه‌خشک گرم (طبقه بندی اقلیمی کوپن: BSh) است، اگرچه بسیاری از ویژگی‌های اقلیم مدیترانه‌ای (Csa) را دارد و به شدت تحت تأثیر دریای اژه است. فصل بارندگی از اکتبر تا مارس ادامه دارد. پوشش گیاهی از الگوی معمولی منطقه پیروی می‌کند و در اواسط پاییز رشد کرده و در ابتدای تابستان پایان می‌یابد. میانگین دمای روزانه در زمستان حدود ۱۵ درجه سلسیوس (۵۹ درجه فارنهایت) است، در حالی که در تابستان حدود ۲۷٫۰ درجه سلسیوس (۸۰٫۶ درجه فارنهایت) است. میانگین دمای شبانه در زمستان ۱۱ درجه سلسیوس (۵۲ درجه فارنهایت) و در تابستان ۲۴ درجه سلسیوس (۷۵ درجه فارنهایت) است. به دلیل باد خنک فصلی «ملتمی» (مشابه سایر جزایر سیکلاد) و تعدیل‌کنندگی دریا، روزهای تابستان نسبتاً خنک، خشک، آفتابی و دلپذیر هستند. دلیل بارش کلی کم، سایه باران رشته‌کوه پیندوس است که بادهای غربی را خشک می‌کند. زمستان‌ها به طور کلی معتدل و مرطوب هستند و حتی در اواسط زمستان روزهای آفتابی بسیاری وجود دارد. برف به ندرت می‌بارد و در صورت بارش، مدت زیادی روی زمین نمی‌ماند. روستاها ده روستا در این جزیره وجود دارد: آشپزی غذاهای محلی ویژه: دولت شهرداری میکونوس (به یونانی: یونانی: Δήμος Μυκόνου) یک واحد منطقه‌ای مجزا در منطقه استان اژه جنوبی و تنها شهرداری در این واحد منطقه‌ای است. به عنوان بخشی از اصلاحات دولتی کالیکراتیس در سال ۲۰۱۱، واحد منطقه‌ای میکونوس از بخشی از کیکلادهای سابق ایجاد شد. این شهرداری که در اصلاحات کالیکراتیس بدون تغییر باقی ماند، جزایر دلوس، رینیا و چندین جزیره غیرمسکونی دیگر را نیز شامل می‌شود. مساحت کل شهرداری ۱۰۵٫۱۸۳ کیلومتر مربع (۴۰٫۶۱۱ مایل مربع) است. شهرداران میکونوس عبارت بوده‌اند از: ۱۹۷۵–۱۹۷۸ فراگیسکوس نازوس ۱۹۷۹–۱۹۹۰ ماتایوس آپوستولو ۱۹۹۱–۲۰۱۰ کریستوس ورونیس ۲۰۱۱–۲۰۱۴ آتاناسیوس کوساتاناس-مگاس ۲۰۱۴–۲۰۲۳ کنستانتینوس کوکاس ۲۰۲۴–اکنون کریستوس ورونیس جمعیت‌شناسی اقتصاد به عنوان یک جزیره یونانی، اقتصاد میکونوس از دیرباز با دریا گره خورده است. با این حال، با رشد صنعت گردشگری، این موضوع در طول تابستان نقش کمتری ایفا می‌کند. جاذبه‌های دیدنی کتابخانه شهرداری – عمارتی متعلق به قرن هجدهم که بیش از ۸٬۰۰۰ جلد کتاب و مجموعه وسیعی از عکس‌ها، اسناد و سکه‌های کیکلادها و مهرهای قدیمی متعلق به قرن ۱۸ و ۱۹، و همچنین طرح‌ها و کتاب‌هایی از کتابخانه شخصی هنرمند آمریکایی جان رتکین را در خود جای داده است. کتابخانه شهرداری در میدان «آیا کیریاکی» در شهر اصلی (کورا) واقع شده است. پطروس پلیکان – یک سلبریتی قدیمی در اسکله شهر؛ «پطروس» بیش از ۶۰ سال نماد رسمی میکونوس بوده است. او پس از طوفانی در سال ۱۹۵۴ برای همیشه در جزیره ساکن شد و پس از مرگش، جزیره‌نشینان جانشینی برای او برگزیدند تا میراث او را تا به امروز ادامه دهد. آسیاب‌های بادی میکونوس – آسیاب‌های بادی ویژگی بارز چشم‌انداز میکونوس هستند. تعداد زیادی از آن‌ها در اطراف جزیره پراکنده‌اند، اما بیشترشان در شهر اصلی کورا متمرکز شده‌اند. «کاتو میلی» معروف در کورا (به یونانی به معنای آسیاب‌های پایینی)، در ردیفی روی یک تپه مشرف به دریا قرار گرفته‌اند تا از بادهای شدید شمالی بهره ببرند. این آسیاب‌ها با سقف‌های چوبی و کاهی، در قرن شانزدهم توسط ونتیزی‌ها برای آسیاب کردن آرد ساخته شدند و تا اوایل قرن بیستم مورد استفاده بودند. بسیاری از آن‌ها بازسازی شده‌اند تا به عنوان خانه برای بومیان یا مخزنی برای اسناد میراث میکونوس استفاده شوند. صخره شتر – یک تشکیلات صخره‌ای در نزدیکی ساحل و در مجاورت آسیاب‌های بادی «کاتو میلی». نام آن به دلیل ظاهرش است که شبیه به شتری است که در آب‌های کم‌عمق آبی و سبز نشسته است. ونیز کوچک – ردیف‌هایی از خانه‌های ماهیگیری در امتداد خط ساحلی که بالکن‌هایشان بر فراز دریا معلق است. اولینِ این خانه‌ها در اواسط قرن هجدهم ساخته شد. آن‌ها در ابتدا متعلق به بازرگانان ثروتمند یا ناخداها بودند و درهای کوچک زیرزمین که دسترسی مستقیم به دریا و انبارهای زیرزمینی را فراهم می‌کرد، باعث شد مردم باور کنند صاحبان آن‌ها مخفیانه راهزن دریایی بودند. برخی از این خانه‌ها اکنون به بار، کافه، فروشگاه‌های کوچک و گالری تبدیل شده‌اند. ونیز کوچک یکی از رمانتیک‌ترین نقاط جزیره به شمار می‌رود و بسیاری از مردم برای تماشای غروب خورشید در آنجا جمع می‌شوند. این منطقه هنرمندان بسیاری را که برای نقاشی از خط ساحلی تماشایی به اینجا می‌آیند، به خود جذب می‌کند. فانوس دریایی آرمنیستیس – گواهی بر تاریخ دریانوردی میکونوس و همچنین یک فانوس دریایی کاملاً فعال است. این فانوس در «فاناری» (که در یونانی به معنای فانوس است) در فاصله ۶٫۵ کیلومتر (۴٫۰ مایل) از کورا قرار دارد. تریا پیگادیا – سه چاه یکسان هستند که در ردیفی در وسط شهر اصلی، کورا، قرار گرفته‌اند. آن‌ها در سال ۱۷۲۲ ساخته شدند تا آب شهر را تأمین کنند. برخلاف اکثر چاه‌های مدرن که بیش از ۳۰ متر (۹۸ فوت) عمق دارند، تریا پیگادیا تنها ۵–۶ متر (۱۶–۲۰ فوت) عمق دارند، زیرا در شن‌هایی حفر شده‌اند که دسترسی به آب در آن‌ها آسان‌تر بوده است. موزه باستان‌شناسی میکونوس – در سال ۱۹۰۵ برای نگهداری یافته‌های حاصل از «گودال تطهیر» متعلق به ۴۲۵/۴۲۶ پیش از میلاد ساخته شد که در سال ۱۸۹۸ توسط دی. استاوروپولوس در جزیره کوچک رینیا کشف شد. این موزه یکی از قدیمی‌ترین موزه‌های یونان است که توسط الکساندروس لیکاکیس طراحی شده و با بودجه وزارت آموزش و انجمن باستان‌شناسی آتن ساخته شده است. زمین آن توسط شهرداری میکونوس اهدا شد. ساختمان اصلی با معماری نئوکلاسیک در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۶۰ مورد بازسازی و توسعه قرار گرفت و سالن بزرگ شرقی در سال ۱۹۷۲ به آن اضافه شد. موزه شامل آثاری از جزیره همسایه رینیا، از جمله سفال‌های سرامیکی قرن نهم تا هشتم پیش از میلاد از کیکلادها و آثاری از قرن هفتم تا ششم پیش از میلاد از سایر مناطق اژه است. مشهورترین اثر آن، گلدان بزرگی است که در تینوس ساخته شده و صحنه‌هایی از سقوط تروآ را نشان می‌دهد. موزه دریایی اژه – در سال ۱۹۸۳ توسط جورج ام. دراکوپولوس از اهالی میکونوس تأسیس شد و در سال ۱۹۸۵ با هدف حفظ و ترویج مطالعه تاریخ و سنت دریانوردی یونان، به ویژه تکامل و فعالیت‌های کشتی‌های تجاری در دریای اژه، افتتاح گردید. دراکوپولوس به دلیل فعالیت‌هایش در این موزه، برنده جایزه آکادمی آتن و جایزه دستاوردهای فردی صندوق جهانی کشتی شده است. این اولین موزه در یونان بود که آثار تاریخی زنده را نجات و بازسازی کرد تا دقیقاً همان‌طور که در ابتدا طراحی و ساخته شده بودند عمل کنند. علاوه بر قطعات اصلی، مدل‌هایی از کشتی‌های تاریخی، مجموعه‌های سکه با صحنه‌های دریانوردی از قرن پنجم پیش از میلاد تا قرن چهارم پس از میلاد و انواع ابزارهای دقیق کشتیرانی در آن موجود است. موزه فولکلور – قدیمی‌ترین خانه جزیره، مجموعه‌ای از مبلمان قرن نوزدهم، جواهرات، سرامیک‌ها، قلاب‌دوزی‌ها، مجسمه‌های مرمری، سنگ قبرها و انواع اشیای تزیینی دیگر را در خود جای داده است. موزه همچنین با نمایش مدل‌هایی از کشتی‌های میکونوسی قرن نوزدهم، نقشه‌ها، یک لنگر و توپ‌های مورد استفاده در طول جنگ استقلال یونان، به ریشه‌های سنتی دریانوردی میکونوس ادای احترام می‌کند. خانه لنا – این اقامتگاه سنتی میکونوسی متعلق به قرن نوزدهم، متعلق به یک خانواده ثروتمند کشتیرانی بوده و مبلمان اصلی آن همچنان حفظ شده است. این خانه اکنون به عنوان موزه فعالیت می‌کند. موزه کشاورزی (همچنین به عنوان آسیاب بونیس شناخته می‌شود) – ابزارها و ماشین‌آلات قدیمی در یکی از آسیاب‌های بادی میکونوس به نمایش گذاشته شده‌اند. این موزه که در بالای شهر اصلی کورا در منطقه «آنو میلوئی» (به معنای آسیاب‌های بالایی) واقع شده، چشم‌اندازهایی از منطقه را ارائه می‌دهد. کلیساها تعداد زیادی کلیسا در جزیره وجود دارد زیرا برای سالیان متمادی، ساکنان جزیره موظف بودند قبل از ساختن خانه، کلیسایی در زمین خود بنا کنند. پاناگیا پاراپورتیانی – (کلیسای بانوی ما) یکی از معروف‌ترین سازه‌های معماری در یونان است. این کلیسا نام «پاراپورتیانی» را که به معنای «ایستاده در کنار ورودی/در» است، به این دلیل دریافت کرد که در کنار ورودی قلعه باستانی یا درب کاسترو قرار داشت. محله کاسترو که کلیسا در آن واقع شده، در گذشته محل یک قلعه قرون‌وسطایی بود – در آن روزها قلعه استحکامات مستحکمی بود که یک سکونتگاه را احاطه می‌کرد – که در سال ۱۲۰۷ توسط خانواده گیسی، که در آن زمان کنترل جزیره را در دست داشتند، ساخته شد. قلعه در قرن شانزدهم تخریب شد و بقایای آن با گسترش کورا در قرن هجدهم زیر ساختمان‌های جدید پوشیده شد. ساخت این کلیسا حدود ۲۰۰ سال به طول انجامید؛ در قرن پانزدهم آغاز شد و تا قرن هفدهم تکمیل نشد. غرابت معماری آن، این کلیسا را به یکی از پرعکس‌ترین مکان‌های جهان تبدیل کرده است. بانوی ما رزاری مقدس – تنها کلیسای کاتولیک در جزیره است که در سال ۱۶۶۸ ساخته و در سال ۱۶۷۷ توسط اسقف لئاندروس زانتکیس بازسازی شد. تابلوی مریم و کودک عیسی در میان سنت دومینیک و سانت کاترینای سیه‌نا در سال ۱۷۱۵ از ونیز به میکونوس آورده شد. آتش‌سوزی در ۱ مه ۱۹۹۱ به بخشی از کلیسا آسیب رساند، اما تا اکتبر ۱۹۹۷ بازسازی و دوباره به روی عموم گشوده شد. حمل و نقل فرودگاه ملی جزیره میکناس در فاصله ۴ کیلومتر (۲٫۵ مایل) جنوب شرقی شهر میکونوس واقع شده و در طول تابستان پذیرای پروازهای بین‌المللی است. پرواز از آتن به میکونوس ۲۵ دقیقه طول می‌کشد. میکونوس همچنین از طریق قایق و کشتی‌های مسافربری (فری) قابل دسترسی است. شناورهای تندرو روزانه از جزایر اطراف و از آتن به اینجا می‌آیند. تاکسی‌ها، اتوبوس‌ها یا قایق‌ها برای جابه‌جایی در دسترس هستند. سه پایانه اصلی اتوبوس در میکونوس وجود دارد. پایانه شمالی در پشت کلوب رمزو بالای بندر قدیمی واقع شده و خدمات منظمی به آنو مرا، الیا و کالافاتیس ارائه می‌دهد. چند صد متر پایین‌تر در بندر قدیمی، پایانه دیگری بر مقاصد شمالی تورلوس (بندر جدید) و آیوس استفانوس تمرکز دارد. پایانه جنوبی اتوبوس در «ورودی» شهر به نام فابریکا قرار دارد و خدمات منظمی به اورنوس، آیوس یانیس، پلاتیس یالوس، پسارو، پاراگا و ساحل پارادایس ارائه می‌دهد. قایق‌های کوچک بین سواحل متعدد رفت و آمد می‌کنند. قایق‌های توریستی نیز به طور منظم به جزیره مجاور دلوس می‌روند. فرهنگ در سال ۲۰۱۳ دوسالانه میکونوس افتتاح شد که به ارائه تولیدات تئاتری، فرهنگی، سینمایی، هنری و موسیقی می‌پردازد. افراد سرشناس مانتو ماوروگنوس مری پاراسکوا، عکاس آماتور پیشگام نیکلاس پاتاس، رزمی‌کار حرفه‌ای، کیک‌بوکسور و بازیگر یوانیس سورونوس، باستان‌شناس و سکه‌شناس یوانیس تومباس، افسر نیروی دریایی در فرهنگ عامه میکونوس در میان چندین جزیره یونانی است که در شعر «خوابیدن با زنان» اثر کنت کک نام برده شده است. «میکونوس» نام ترانه‌ای محصول سال ۲۰۰۹ از گروه فلیت فاکسز است. سکانس پایانی فیلم هویت بورن (۲۰۰۲) در یک مغازه اجاره اسکوتر در میکونوس اتفاق می‌افتد که در فیلم به عنوان مکانی «سخت برای پیدا کردن» نشان داده شده است. از آن زمان، ستاره فیلم، مت دیمون، به طور مرتب به جزیره بازگشته و به تبدیل شدن آن به مقصدی برای سلبریتی‌ها کمک کرده است. مراحل «آپوتوس» در بازی سونیک آنلیشد (۲۰۰۸) مستقیماً از میکونوس الهام گرفته شده‌اند. اینفلوئنسر شناخته شده MykonosFan نام خود را از این جزیره گرفته است. ستاره سینما لیندزی لوهان یک سریال از شبکه ام‌تی‌وی را در یکی از املاک خود در میکونوس به نام کلوب ساحلی لیندزی لوهان تولید کرد که در سال ۲۰۱۹ برای یک فصل پخش شد. در فیلم «عروسی یونانی پرجمعیت و باشکوه من»، خانواده مادر می‌گویند که اهل میکونوس هستند. در فصل ۴، قسمت ۱۴ سریال بابای آمریکایی!، راجر شخصیتی خلق می‌کند که در میکونوس زندگی می‌کند. در فیلم کارهایی که بعد از مرگت در دنور باید انجام داد، جیمی «قدیس» به اولدن سفری به میکونوس پیشنهاد می‌دهد تا از ترور مافیا فرار کند. جستارهای وابسته ترور میکونوس نگارخانه