Ալոնիսոսի ազգային ծովային պարկ

Ալոնիսոսի ազգային ծովային պարկ (հուն․՝ Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων, ΕΘΠΑΒΣ), ազգային պարկ է, որը տեղակայված է Հունաստանի արևելյան առափնյա հատվածի երկայնքով։ Հանդիսանում է Եվրոպայի ամենամեծ պահպանվող ծովային տարածքը և զբաղեցնում է 2 260 քառ․կմ տարածք։ Ազգային պարկի կազմի մեջ են մտնում՝ Ալոնիսոս (64 քառ․ կմ) կղզին, ինչպես նաև 6 ոչ մեծ կղզիներ։ Դրանք են Պերիստերան (14 կմ²), Կիրա-Պանայան (25 կմ²), Յուրան (11 կմ²), Պսատուրան (0,76 կմ²), Պիպերոնին (4,2 կմ²) և Սկանդզուրան (6,2 км²), ինչպես նաև նրա կզմում են 22 անմարդաբնակ կղզիներ։ Պարկը գտնվում է Հյուսիսային Սպորադիայում։ Ձևավորվել է 1992 թվականի մայիսի 16-ի նախագահական հրամանով, որպեսզի պահպանվեն սպիտակափորավոր փոկերը (Monachus monachus)։ Պատմություն Գերմանացի կենսաբան և կենդանիների վերաբերյալ վավերագրական ֆիլմեր ստեղծող Թոմաս Շուլց-Վեսթրումը, հունական կղզիներում իր գտնվելու ընթացքում և 1976 թվականին մի շարք հետազոտություններից հետո, նշեց էկոլոգիական և բիոլոգիական արժեքները տարածքի, և առաջ քաշեց պահպանվող գոտու ստեղծման հարցը։ Վեց տարի անց Ալոնիսոս կղզու ձկնորսների հետ խորհրդակցությունից հետո, նրանք համաձայնվեցին շրջանում պարկի ստեղծման ծրագրի հետ և պատրաստակամություն հայտնեցին այն պաշտպանել։ 1986 թվականին Մագնեսիայի պրեֆեկտուրայի գրասենյակը հրապարակեց առաջին հրամանագիրը՝ տարածքը պաշտպանելու վերաբերյալ, որին հաջորդեց շրջակա միջավայրի, գյուղատնտեսության և առևտրի նախարարությունների որոշումները։ Աշխարհագրություն Կղզու վրա գերակայում են կրաքարային ժայռերը։ Դրանք հիմնականում բնութագրվում են որպես կտրուկ ժայռոտ լանջեր, որոնք իջնում են դեպի քարանձավներ և ծով, որոնք կարևոր բնակվելու միջավայր են հանդիսանում փոկերի համար։ Կլիման բնութագրվում է որպես Միջերկրածովային։ Ձմռան ընթացքում տեղումները չափավոր են, իսկ ամառները բնութագրվում են երկար չոր եղանակներով։ Միջին տարեկան ջերմաստիճանը՝ 17 °C է, իսկ միջին տեղումները` 515 մմ։ Օգոստոսի ընթացքում մելտեմիան է, որը միջինից շատ ուժեղ հյուսիսային քամի է, և այն փչում ու թարմացնում է օդը և առաջացնում է ծովում զգալի անհանգստություններ։ Ֆաունա 2003 թվականին պարկի շրջանակներում, տարբեր հաշվարկներով 40-ից մինչև 250 սպիտակափոր փոկեր էին բնակվում։ Արգելոցի ջրերում ապրում է ավելի քան 300 տեսակ ձուկ, իսկ կետաձևերից սպիտակակող դելֆինը (Delphinus delphis), շերտավոր դելֆինը (Stenella coeruleoalba), սովորական գրինդան (Globicephala melas), կաշալոտը (Physeter macrocephalus) և բավական հազվադեպ -- խոյադելֆինը (Orcinus orca)։ Պատկերասրահ Ծանոթագրություններ