Цэнтральная Грэцыя

Цэнтра́льная Грэ́цыя (па-грэцку: Στερεά Ελλάδα) — пэрыфэрыя ў цэнтральнай частцы рэспублікі Грэцыя. Створана ў 1987 годзе згодна з Законам 1622/86 аб мясцовым самакіраваньні. Цэнтар вобласьці — горад Лямія. Гэта самая гарыстая пэрыфэрыя Грэцыі. Гісторыя Цэнтральнай Грэцыяй (па-грэцку: Στερεά Ελλάδα) называлася пасьля Грэцкай рэвалюцыі і заснаваньня каралеўства Грэцыі ў 1832 годзе кантынэнтальная частка дзяржавы, у адрозьненьне ад Пэляпанэсу і астравоў у Эгейскім моры. На поўначы ў Цэнтральную Грэцыю ўваходзіла невялікая частка Тэсаліі і Эпіру, на поўдні Цэнтральная Грэцыя цягнулася да Карынцкай і Сараніцкай затокаў, на захадзе — да Іянічнага мора, на ўсходзе — да заліваў Маліякос, Варыёс-Эваікос і Натыёс-Эваікос, а таксама Эгэйскага мора. Вобласьць не зьяўляецца гістарычнай. Адміністрацыйны падзел Пэрыфэрыя з 2011 году па праграме «Калікратыс» падзялецца на 5 пэрыфэрыйных адзінак: Эўбэя, Эўрытанія, Фтыятыда, Факіда, Бэётыя Крыніцы