Peloponeso

A península do Peloponeso, tamén chamada Morea ou, simplemente, O Peloponeso (en grego Πελοπόννησος, pronunciación clásica Pelopónnēsos; pronunciación moderna Pelopónisos) é unha península de Grecia, unida ao continente polo istmo de Corinto, que actualmente está cortado polo canal de Corinto. O seu nome provén dun heroe mitolóxico grego, Pélope, quen supostamente conquistou toda a rexión. Etimoloxicamente Peloponeso significa "illa de Pélope", a pesar de que só foi unha verdadeira illa tras a apertura do canal de Corinto en 1893. Na Idade Media, "Morea", debido ao parecido da súa forma cunha folla de moreira. Contra o século XIII conformou o Despotado de Morea. Patrás (no norte) e Kalamata son as únicas cidades importantes, onde se achan os principais portos. En 2004 o Peloponeso gañou unha segunda conexión co continente tras a construción da Ponte de Río-Antirio. Na rexión encóntrase a cidade de Olimpia, centro relixioso da Antigüidade, onde se celebraron os primeiros Xogos Olímpicos, e a cidade de Esparta, unha das dúas cidades-Estado hexemónicas na Antigüidade clásica. Xeografía A península é un prolongamento da cordilleira do Pindo e presenta un relevo moi montañoso. Está formada por varios macizos: o Olono, no NO (2 223 msnm), o Kyllini, no NE (2 376 m), o Mégalo, no centro (1 980 m) e, no SE, os outeiros da Argólida, o Parnón (1 935 m) e o Taigeto (2 404 m), que bordean os característicos golfos de Nauplia, Laconia e Mesenia. Nestes últimos terminan os vales de Argos, Esparta e Kalamata, onde se practica a agricultura de rega. A península presenta chairas interiores illadas, como a de Megalópole. No Peloponeso non se estenden chairas costeiras pantanosas, que foron desecadas para dedicalas á agricultura e eliminar a malaria. Economía A rexión vive eminentemente de cultivos agrícolas de tipo mediterráneo: froiteiras, cítricos, oliveiras e videiras. A estas actividades hai que engadir gandaría ovina e caprina nas zonas montañosas, e o cultivo de millo nos vales. O Peloponeso exporta produtos da oliveira, melóns, sandías, cítricos, tabaco e, especialmente viño e pasas (pasas de Corinto). Argos subministra verduras a Atenas. Igualmente existe un incipiente desenvolvemento do turismo rural en zonas singulares do Peloponeso, nas que co apoio de programas do Estado grego estanse a reconstruír antigos pyrgoi (torres) para reconvertelos en hoteis rurais destinados ao turismo de calidade, sobre todo en zonas achegadas ao mar como Gythio, o antigo porto de Esparta. Historia Os primeiros poboadores do Peloponeso foron os exeos (2600 a. C.) e posteriormente a península foi ocupada por anatolios (2400 a. C.), xonios (2000 a. C.) e aqueos (1600 a. C.). Esparta converteuse na principal polis da península tras conquistar un terzo dela (610 a. C.) e formar a Liga do Peloponeso, que se enfrontou a Atenas. Máis tarde o Peloponeso foi dominado polos macedonios e os romanos, baixo cuxo mandato a rexión decaeu en importancia, a pesar da paz interior que se viviu nela. Foi devastado por Alarico en 396 e ocupado por tribos eslavas, que se helenizaron. Tras a derrota do Imperio bizantino en 1204, foi conquistado por Venecia e os cruzados e, un século despois, polos Romanos de Oriente en 1430, pero trinta anos máis tarde foi ocupado polos otománs (baixo o sultán Mehmed II), aos que pertenceu até a independencia da Grecia moderna. División político-administrativa A periferia do Peloponeso é unha periferia de Grecia, formada por 5 unidades periféricas: Arcadia, Argólida, Corintia, Laconia e Mesenia. As unidades periféricas de Acaia e Élide pertencen tamén á península, pero forman parte da periferia da Grecia Occidental. Notas Véxase tamén Outros artigos