Eleusis

Eleusis (grego: Ελευσίνα - Elefsina, grego antigo: Ἐλευσίς - Eleusis) é unha vila e concello de Ática Occidental, Grecia. Está localizada a 18 km ó noroeste de Atenas, no Golfo Sarónico. Antigamente era unha pequena demo (poboación) de Ática. Aloxou un santuario dedicado á deusa Demeter e á súa filla Perséfone, que se converteu en moi importante como sede dos misterios eleusinos (ou Eleusis), unha das máis grandes cultos da antiga Grecia e despois do Imperio Romano. Tamén é famosa por ser o berce do gran poeta tráxico Esquilo, un dos tres grandes dramaturgos da antigüidade. Na actualidade Elefsina é unha pequena cidade industrial e o centro administrativo da unidade periférica de Ática Occidental, case absorbida dentro da área metropolitana de Atenas. Está directamente conectado con ela tren suburbano e estrada. É un dos principais centros industriais de Grecia, coa maior refinaría de petróleo de Grecia. Ten un sitio arqueolóxico e un museo. Eleusis foi elixida como Capital Europea da Cultura en 2021, xunto con Timișoara e Novi Sad. Mitoloxía Segundo Pausanias a cidade recibiu o nome do heroe epónimo Eleusis, fillo de Hermes e da oceánida Daira (ou ben de Ogiges). Cando a deusa Perséfone, filla de Deméter, foi secuestrada por Hades, foi a Eleusis, onde coñeceu a Celus, rei do lugar. Triptólemo, fillo do soberano, foi o fundador dos Misterios de Eleusis, culto agrario recibido pola deusa grega, que se estendeu a toda Grecia e, na época romana, a todos os dominios da urbe italiana. No camiño entre Eleusis e Mégara, xunto a un santuario de Metanira, dixéronse que foron enterrados os arxivos que loitaron contra Tebas na expedición coñecida como Os sete contra Tebas. Historia Os primeiros asentamentos remóntanse ao ano 2000 a.C., converténdose durante o período micénico nun gran recinto fortificado. É nesta fase cando se introduciu o culto a Deméter, unha divindade relacionada coa natureza e o cultivo de cereais. A continuidade deste culto confirmouse ata a época romana, coa construción de sucesivos templos na parte oriental do outeiro onde se atopa a cidade. No século VIII a.C. o santuario adquiriu un carácter panhelenico e o seu festival converteuse nun dos máis importantes de Atenas. O tirano ateniense Pisistrato rodeou a cidade e o santuario cunha gran muralla, reforzada por torres de defensa. Máis tarde erixíronse moitos outros edificios públicos, nos períodos clásico e romano, pero a expansión do cristianismo e, sobre todo, a invasión dos Ostrogodos levou ao abandono completo do santuario. Segundo a tradición, Eleusis incorporouse a Atenas durante o sinecismo de Teseo. De feito, tería que datarse a finais do século VIII a.C. ou principios do VII B.C. Durante as guerras médicas, no ano 480 a.C. - 479 a.C., foi arrasada polo exército exército de Xerxes I e o templo de Deméter foi queimado. De novo foi arrasada durante a Guerra do Peloponeso, cando a Ática foi invadida polo Rei espartano Plistoanacte. No 170 unha invasión do Imperio Romano, a dos Costobocos, habitantes da zona norte do Mar Negro, chegaron ata Grecia destruíndo parte do santuario de Eleusis. A poboación resistiu á invasión daqueles bárbaros, ademais enviáronse tropas romanas para rexeitalas. Galería Notas Véxase tamén Ligazóns externas Páxina oficial de Eleusis (en grego)