Оман

Оман (арап. عُمَّانُ) — Азири патшалăх. Арави çурутравĕн кăнтăр-хĕвеланăç енче вырнаçнă. Сауд Аравийĕпе, Пĕрлешнĕ Арап Эмирачĕсемпе тата Йеменпа чикĕленет. Тухăçпа кăнтăрти çĕрĕсем Арави тинĕсĕпе Оман кӳлмекĕ хĕррине тухаççĕ. Истори Тĕпленрех Оман историйĕ статьяна пăхăр. Оман çĕрĕнче пĕрремĕш пурăну вырăнĕсем пирĕн эрăчченхи 3-мĕш пинçулăхра йĕркеленнĕ. VIII ĕмĕрте Арап халифатне кĕнĕ. XVI-XVII ĕмĕрсенче кунта португалсем хуçаланнă. 1650 çулта çеç вĕсене кунтан хăваласа янă. 1938 çулта Саид бин Таймур влаç илнĕ. 1970 çулта унăн ывăлĕ ăна астул çинчен кăларса сирпĕтнĕ те хăй ларнă. Ку ĕç юн юхтармасăр пулса иртнĕ. Кабус тӳрех Оман экономикине аталантарма пикеннĕ. 1987 çулта Омана туристсем валли уçнă. Литература Francis Owtram. A Modern History of Oman: Formation of the State Since 1920. London, I. B. Tauris, 2004. Густерин П. В. Города Арабского Востока. — М.: Восток—Запад, 2007. — (Энциклопедический справочник). — 2000 экз. — ISBN 978-5-478-00729-4 Никонов В.А. Краткий топонимический словарь. — М.: Мысль, 1966. — 32 000 экз. Д. Осипов. Путеводитель по Оману. — (Серия «Иди за мной!») — М.: ИОИ, В. Секачёв, 2006. Mandana E. Limbert. In the Time of Oil: Piety, Memory, and Social Life in an Omani Town. Palo Alto, Stanford UP, 2010. Асăрхавсем Каçăсем Оман DMOZ-ра