Կատարի կենտրոնական բանկ

Կատարի կենտրոնական բանկ (անգլ.՝ The Qatar Central Bank), Կատարի գլխավոր ֆինանսական կազմակերպությունը։ Սկզբնապես հայտնի է եղել որպես Կատարի դրամավարկային գործակալություն, այն հիմնադրվել է 1973 թվականին։ Իր պատմության ընթացքում Կատարի կենտրոնական բանկը համագործակցել է այլ, ավելի խոշոր կենտրոնական բանկերի հետ՝ երկրի համար կայուն արժույթ ստեղծելու համար, հատկապես Սինգապուրի դրամավարկային վարչության հետ։ Պատմություն Կատարի կենտրոնական բանկը մինչև 1993 թվականը սկզբնապես հայտնի էր որպես Կատարի դրամավարկային գործակալություն (իսկ մինչ այդ հայտնի էր որպես Կատար Դուբայի դրամավարկային խորհուրդ), որը հիմնադրվել է 1973 թվականի մայիսի 13-ին, երբ Դուբայը միացել է Միացյալ Արաբական Էմիրություններին և հրաժարվել է բրիտանական դրամավարկային քաղաքականությունից, որը նախկինում պահպանում էր տարածաշրջանը։ Կատարի դրամավարկային գործակալությունը ստանձնել է կենտրոնական բանկի պարտականությունները։ 1973 թվականին Ամիրիի թիվ 24 հրամանագրով թույլատրվել է կատարական ռիալի թողարկումը։ Նպատակներ Կատարի կենտրոնական բանկի մասին օրենքի և 2012 թվականի թիվ 13 օրենքով ընդունված ֆինանսական հաստատությունների կարգավորման մասին օրենքի 5-րդ հոդվածը սահմանում է կենտրոնական բանկի նպատակները Կատարի տնտեսական քաղաքականության համար. Պահպանել դրամական արժեքը և ապահովել դրամավարկային կայունությունը։ Հանդես գալ որպես կարգավորող, վերահսկողական բարձրագույն մարմին Կատարի ներսում կամ նրա միջոցով իրականացվող բոլոր ծառայությունների, բիզնեսի, շուկաների և ֆինանսական գործունեության համար՝ համաձայն լավագույն միջազգային չափանիշների և պրակտիկայի։ Ստեղծել կայուն, թափանցիկ, մրցակցային և կառավարչական ոլորտ՝ շուկայական կանոնների հիման վրա ծառայությունների, բիզնեսի, շուկաների և ֆինանսական գործունեության իրականացման համար։ Ամրապնդել հանրության վստահությունը Կատարի նկատմամբ՝ որպես ծառայությունների, բիզնեսի, շուկաների և ֆինանսական գործունեության առաջատար համաշխարհային կենտրոնի։ Ապահովել ծառայությունների, շուկաների և ֆինանսական գործունեության ոլորտի հետևողական զարգացումը՝ համապատասխան Կատարի տնտեսական և համապարփակ զարգացման նպատակներին։ Բացի այդ, Կատարի կենտրոնական բանկը կատարում է բազմաթիվ կենտրոնական բանկերի հիմնական դերերը։ Այս դերերը նշված են թիվ 6, 7 և 8 օրենքի հոդվածներում։ 13-ը և ներառում է (այլերի շարքում) հետևյալ պարտականությունները՝ Կանխիկի թողարկումը և դրա շրջանառության կարգավորումը։ Կատարի բոլոր բանկերի և ֆինանսական հաստատությունների համար գլխավոր բանկ հանդես գալը։ Ֆինանսական և բանկային կայունությունը։ Դրամական միջոցների և պահուստների կառավարումը և ներդրումը։ Կատարի կենտրոնական բանկի վերահսկողության տակ գտնվող բոլոր ֆինանսական հաստատություններում կառավարման, թափանցիկության և կայուն կառավարման վերաբերյալ կանոնակարգերի, հրահանգների և ուղեցույցների մշակումը։ Առաջնորդություն Կատարի կենտրոնական բանկի տնօրենների խորհուրդը կազմված է հինգ անդամից: Տնօրենների խորհրդի կառավարիչը և նախագահը Բանդար բին Մոհամեդ բին Սաուդ ալ-Թանին է։ Կառավարիչներ Օրենսդրություն Կատարի կենտրոնական բանկի օրենքը 1993 թվականի օգոստոսի 5-ին հրապարակվել է Ամիրիի թիվ 15 հրամանագիրը, որով Կատարի կենտրոնական բանկը (Կատարի կենտրոնական բանկ) ստեղծվել է որպես Կատարի պետության դրամավարկային մարմին: Կատարի կենտրոնական բանկը լիազորված է մշակել դրամավարկային, բանկային և վարկային քաղաքականություն՝ որոշակի ֆինանսական և տնտեսական նպատակներին հասնելու համար՝ Կատարի կենտրոնական բանկի նպատակները: Ներդրումային ֆոնդերի մասին օրենք Հոդված (1) Այս օրենքի դրույթները կիրառելիս հետևյալ բառերն ու արտահայտությունները կրում են դրանց կողքին նշված իմաստները, եթե համատեքստը այլ բան չի պահանջում. Նախարարություն՝ Տնտեսության և առևտրի նախարարություն։ Նախարար՝ Տնտեսության և առևտրի նախարար։ Բանկ՝ Կատարի կենտրոնական բանկ։ Շուկա՝ Դոհայի ֆոնդային շուկա։ Ֆոնդ՝ իրավաբանական անձի կարգավիճակ ստացող և օրենքի դրույթներին համապատասխան հիմնադրված դրամական ներդրումային կազմակերպություն։ Բանկ՝ Պետությունում գործող ցանկացած բանկ։ Ներդրումային ընկերություն 1՝ բանկից ներդրումային աշխատանքներ կատարելու լիազորություն ցանկացած ֆինանսական ընկերություն։ Հիմնադիր՝ ներդրումային ֆոնդեր հիմնադրելու լիազորված բանկ կամ ներդրումային ընկերություն։ Ֆոնդի կառավարիչ՝ հիմնադրի՝ ֆոնդը կառավարելու համար նշանակված ֆիզիկական կամ արհեստական ​​անձ։ Ներդրումային հոգաբարձու՝ Ֆոնդի ակտիվների ներդրումների հոգաբարձուականությունը ստանձնող բանկ։ Ներդրումային միավորներ՝ Ֆոնդի կապիտալը կազմող բաժնետոմսեր։ Հոդված (2) Թույլատրվում է ստեղծել ֆոնդեր՝ ֆինանսական արժեթղթեր, գործիքներ ներդնելու և զարգացնելու համար՝ համաձայն սույն օրենքի դրույթների, դրանց գործադիր կանոնակարգի և բանկի սահմանած հրահանգների: Թույլատրվում է նաև ստեղծել ներդրումային ֆոնդեր, որոնք զբաղվում են անշարժ գույքի և զարգացման նախագծերի ներդրումներով ինչպես երկրի ներսում, այնպես էլ արտերկրում: Հոդված (3) Արտերկրում անշարժ գույքի, ֆոնդերի և բաժնետոմսերի մեջ ներդրումներ կատարող Ֆոնդի հիմնադրումը իրականացվում է բանկի թույլտվության հիման վրա։ Կատարի բաժնետիրական ընկերությունների բաժնետոմսերում և Կատարի պետության տարածքում ֆոնդային շուկայում, անշարժ գույքում և նախագծերում գրանցված բաժնետոմսերում ներդրումներ կատարող Ֆոնդի հիմնադրումը իրականացվում է բանկի տրամադրած թույլտվության հիման վրա՝ նախարարի հաստատմամբ։ Հոդված (4) Ֆոնդի կապիտալը բաժանվում է հավասար ներդրումային միավորների, և այդ միավորների սեփականատերերի պատասխանատվությունը սահմանափակվում է կապիտալում նրանց բաժնեմասով, և այդ միավորների սեփականատերերին թույլատրվում է մասնակցել Ֆոնդի ակտիվների ներդրումային գործունեությանը: Ֆոնդի յուրաքանչյուր կապիտալի միավոր ունի անվանական արժեք կատարյան ռիալով կամ որևէ այլ արժույթով: Բոլոր դեպքերում, միավորի անվանական արժեքը մարվում է միանգամից կամ Ֆոնդի հիմնական օրենքի պահանջներին համապատասխան: Հոդված (5) Ֆոնդերը, որոնք ցանկանում են գրանցել իրենց ներդրումային միավորները ֆոնդային շուկայում, պետք է ստանան ֆոնդային շուկայի և բանկի հաստատումը՝ գործող օրենքներին և կանոնակարգերին համապատասխան: Հիմնադրումից հետո ֆոնդերը գրանցվում են նախարարության առևտրային գրանցամատյանում՝ հատուկ ֆոնդերի գրանցամատյանում: Հիմնադիրը կարող է ստեղծել մեկից ավելի ֆոնդեր: Հոդված (6) Յուրաքանչյուր Ֆոնդ ունի իրավաբանական անձ և ֆինանսական կալվածք, որը անկախ է հիմնադրից: Ֆոնդի ակտիվները չեն կարող բռնագանձվել, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դա կապված է նրա ակտիվների ներդրումից բխող պարտավորությունների կատարման հետ: Հիմնադիրը կարող է նշանակել Ֆոնդի ներդրումային կառավարիչ՝ բանկի ընդունած հրահանգների համաձայն: Ներդրումային կառավարիչը չի կարող լինել Ֆոնդի որևէ բաժնեմասի սեփականատեր: Հոդված (7) Յուրաքանչյուր Ֆոնդ ունի տնօրեն, որը ներկայացնում է Ֆոնդը դատական ​​մարմինների առջև և այլոց հետ հարաբերություններում և իրավունք ունի ստորագրել Ֆոնդի անունից։ Ֆոնդի տնօրենը չի կարող լինել տնօրենների խորհրդի անդամ կամ հիմնադրի գործադիր տնօրեն։ Ֆոնդի կառավարչի նշանակումը պետք է հաստատվի բանկի կողմից, իսկ այն ֆոնդերի դեպքում, որոնք գրանցում են իրենց ներդրումային միավորները շուկայում շրջանառության համար, այն պետք է իրականացվի շուկայի հետ համաձայնեցմամբ։ Հոդված (8) Իրենց ներդրումային միավորները շրջանառության մեջ դրող ֆոնդերը ենթարկվում են շուկան կարգավորող օրենքներին, կանոններին և որոշումներին: Բոլոր դեպքերում, ֆոնդերի հաշիվներն ու գործունեությունը ենթարկվում են բանկի հսկողությանը և վերահսկողությանը, ինչպես նաև բանկի հրահանգներին: Հոդված (9) Ներդրումային միավորները տեղաբաշխվում են հանրային կամ մասնավոր ապահովագրության համար: Ոչ կատարցի արհեստական ​​և ֆիզիկական անձինք կարող են մասնակցել ֆոնդերում, մինչդեռ նախարարը, խորհրդակցելով ֆինանսների նախարարի և բանկի կառավարչի հետ, որոշում է նրանց մասնակցության տոկոսները բաժնետոմսերի, անշարժ գույքի և կատարական նախագծերի հետ կապված ֆոնդերում: Հոդված (10) Յուրաքանչյուր Ֆոնդ պետք է ունենա մեկ կամ մի քանի աուդիտոր, որոնք նշանակվում են բանկի սահմանված պայմաններին և ընթացակարգերին համապատասխան։ Տես նաև Կատարական ռիալ Կատարի տնտեսություն Կենտրոնական բանկերի ցանկ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ (ar) Official site: Qatar Central Bank