Μπουμπιγιάν

Η Νήσος Μπουμπιγιάν (αραβ. جزيرة بوبيان) είναι η μεγαλύτερη νήσος του Κουβέιτ, πολύ κοντά στην ηπειρωτική ακτή της χώρας, στο βορειοδυτικό μέρος του μυχού του Περσικού Κόλπου. Η έκτασή της είναι 863 τετραγωνικά χιλιόμετρα (σχεδόν ίση με της νήσου Χίου), με μήκος 40 και πλάτος 24 χιλιόμετρα. Αποτελεί μέρος του ευρύτερου δέλτα του Σατ αλ-Αράμπ, δηλαδή της κοινής εκβολής των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη. Η νήσος δεν είχε μέχρι τις ημέρες μας μόνιμο πληθυσμό. Σήμερα ωστόσο ο Λιμένας Μουμπάρακ Αλ Καμπίρ βρίσκεται υπό κατασκευή στο νησί. Γεωγραφία Το νησί είναι πεδινό, με αλμυρά έλη να καλύπτουν κάποιες ακτές. Υπάρχουν πολλά ξεροπόταμα της ερήμου προς το κέντρο του Μπουμπιγιάν. Το νησί χωρίζεται από την ακτή του Ιράκ στα βορειοανατολικά από το στενό Αλ-Ζουμπαΐρ, ενώ από την ηπειρωτική ακτή του Κουβέιτ στα νοτιοδυτικά από το μικρότερου πλάτους στενό Αλ-Σαμπίγια. Το δεύτερο στενό εκτείνεται βόρεια για να διαχωρίσει το Μπουμπιγιάν από τη Νήσο Ουαρμπάχ. Το Μπουμπιγιάν συνδέεται με γέφυρα με την ηπειρωτική ακτή του Κουβέιτ, σε σημείο που απέχει 5,4 χιλιόμετρα ΒΔ από το νοτιότερο σημείο της νήσου, το ακρωτήριο Ρας αλ Μπαρσάχ. Η γέφυρα αυτή, του Χάουρ ασ Σαμπίγια, έχει μήκος 2,38 χιλιόμετρα, έχει τσιμεντένιες βάσεις και κατασκευάσθηκε το 1981-1983, με τα επίσημα εγκαίνια τον Φεβρουάριο του 1983. Στις υψηλές πλημμυρίδες που συνδύαζονται με νότιους θυελλώδεις ανέμους, οι υγρές, λασπώδεις επίπεδες ακτές της νήσου διαβρώνονται από τα νερά της θάλασσας. Η Μπουμπιγιάν θεωρείται ότι μπορεί να βυθισθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της στη θάλασσα εξαιτίας της ανόδου της θαλάσσιας στάθμης. Ιστορία Αρχαιότητα Η Νήσος Μπουμπιγιάν δημιουργήθηκε από ιζήματα που μεταφέρθηκαν και αποτέθηκαν από το ποτάμιο σύστημα των ποταμών της Μεσοποταμίας, του Τίγρη και του Ευφράτη. Υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα από την εποχή της περσικής Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών (224-651 μ.Χ.) και της πρωτοϊσλαμικής περιόδου (650-800 μ.Χ.), με πρόσφατη την ανακάλυψη θραυσμάτων «τορπιλόσχημων» αγγείων σε αρκετά παραλιακά υψώματα του νησιού. Πόλεμος του Κόλπου Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου του 1991 σημειώθηκε μεγάλη διαρροή πετρελαίου στη θάλασσα κοντά στο νησί, ενώ τέσσερα τόξα της γέφυρας καταστράφηκαν και η γέφυρα επαναλειτούργησε μόλις το 1999. Το ίδιο το νησί μετατράπηκε σε στρατιωτική βάση.Τον Νοέμβριο του 1994 το Ιράκ αποδέχθηκε επισήμως την τεθείσα υπό του ΟΗΕ (αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας 687 του 1991, 773 του 1992 και 833 του 1993) συνοριακή γραμμή με το Κουβέιτ, γεγονός που έθεσε τέλος στις διεκδικήσεις του Ιράκ επί της Νήσου Μπουμπιγιάν. Η Σύμβαση Ραμσάρ Μετά την υπογραφή από το Κουβέιτ της Συμβάσεως του Ραμσάρ, η περιοχή Μουμπάρακ Αλ Καμπίρ ανακηρύχθηκε ως ο πρώτος χρονικά Υγροβιότοπος Διεθνούς Σημασίας του Κουβέιτ, σε έκταση 509,48 τετραγωνικά χιλιόμετρα, που καλύπτεται από μικρές λιμνοθάλασσες και ρηχά αλμυρά έλη. Ο υγροβιότοπος αποτελεί σημαντικό σταθμό όσων αποδημητικών πουλιών ακολουθούν είτε την αποδημητική οδό Τουρκίας-Ινδίας, είτε την οδό Ευρασίας-Αφρικής. επίσης περιλαμβάνει τη μεγαλύτερη στον κόσμο αποικία αναπαραγωγής του γένους Dromas, ενώ η γύρω θάλασσα φιλοξενεί ως τόπος αναπαραγωγής πολλά είδη ψαριών εμπορικής αξίας. Ο Λιμένας Μουμπάρακ Αλ Καμπίρ Ο Λιμένας Μουμπάρακ Αλ Καμπίρ αποτελεί μέρος της κινεζικής Πρωτοβουλίας της μιας ζώνης και του ενός δρόμου. Σύμφωνα με αυτή την πρωτοβουλία, ο λιμένας είναι μέρος της πρώτης φάσεως του προγράμματος για την «Πόλη του Μεταξιού». Τον Σεπτέμβριο του 2020 ανακοινώθηκε ότι είχε ολοκληρωθεί το 53% του έργου. Τον Μάρτιο του 2021 ανακοινώθηκε ότι το Κουβέιτ και το Πακιστάν θα αναπτύξουν συνδέσεις μεταξύ του λιμένα του Γκουαντάρ και του Μουμπάρακ Αλ Καμπίρ. Ως μέρος της αναπτύξεως του λιμένα, υπάρχουν σχέδια για την ανέγερση εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και υποσταθμών στην Μπουμπιγιάν. Μια μεγάλη ηλεκτροπαραγωγική εγκατάσταση ισχύος 5 γιγαβάτ έχει ήδη ολοκληρωθεί στη γειτονική περιοχή Σουμπίγια. Παραπομπές