Forte de Bahla

Forte de Bahla (árabe: قلعة بهلاء) é unha das catro fortalezas históricas situadas aos pés das terras altas de Jebel Akhdar en Omán e foi o primeiro forte do país inscrito na lista da UNESCO en 1987. En 1988, os Sitios Arqueolóxicos de Bat, Al-Khutm e Al-Ayn convertéronse no segundo sitio de Omán en ser declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. O forte de Bahla foi sometido a grandes esforzos de restauración e reabriu en 2012. Non obstante, o complexo carece de información para os visitantes. Non hai exposicións nin folletos dispoñibles para obter máis información sobre este grande espazo nin guías dispoñibles para proporcionar máis detalles, polo que a xente debe facer un percorrido ou explorar por conta propia. Historia do forte de Bahla Crese que o forte construíuse entre os séculos XII e XV pola Banu Nebhan tribo que habitaba a zona nese momento e era coñecida por controlar o comercio de incenso. Como parte do complexo, tamén hai unha cidadela oasis adxacente ao forte e unha antiga muralla de 13 quilómetros da que parte aínda permanece en pé. A maioría do oasis está en ruínas, pero a estrutura e algunhas das casas seguen en pé. Como o forte construíuse con ladrillos feitos de barro e palla, a erosión danou a estrutura ata que se iniciaron os labores de rehabilitación. Hai moitas lendas que rodean o castelo. Estrutura do forte de Bahla Dentro do forteo hai tres partes principais. A parte máis antiga do forte é Al-Qasabah. Bait al-Hadith, ou casa nova, construída pola dinastía Ya'riba (1624–1743). Bait Al-Jabal erixiuse no século XVIII. Riscos para o Forte É probable que o ladrillo non cocido se deteriore A drenaxe é mala Na reconstrución do zoco utilízanse materiais modernos Restauracións anteriores O intento de preservación en 1995 foi unha reforma e non unha restauración porque o obxectivo da remodelación era facer que o forte pareza novo. Esta reforma iniciouse sen levantamentos arqueolóxicos, topográficos, arquitectónicos ou técnicos previos. O edificio orixinal era de barro e morteiro e xeso. A restauración utilizou inxustificadamente pedra e cemento para cubrir os muros de forma tan severa que non se podían ver en absoluto os muros orixinais O rego é un problema, xa que non houbo esforzos recentes para conservar este sistema. Partes da antiga muralla que rodea o forte foron destruídas ou alteradas debido á construción de edificios nas proximidades. En 2013, o Centro ArCHIAM dirixido polo profesor Soumyen Bandyopadhyay desenvolveu un plan de xestión do patrimonio para o forte de Bahla e o seu oasis veciño. Notas Véxase tamén Ligazóns externas WHC UNESCO official site Video of Bahla Fort