Ka'bah

Ka’bah (basa Arab: الكعبة IPA: [ʔælkæʕbɐ], Inggris: Cube) nyaéta wangunan masagi nu ayana di Mekkah, Arab Saudi, jeung mangrupa situs pangsucina keur umat Islam. Déskripsi Dina Al-Qur’an nyebutkeun yén Ka’bah diwangun ku Nabi Ibrahim jeung Nabi Ismail putrana saggeus Ismail dumuk di Saudi. Wangunan ieu mibanda masjid nu diwangun disakurilingna, nyaéta Masjid al-Haram. Sakabéh muslim ti alam dunya daratang ka Ka’bah keur ngadu’a, teu paduli ti mana maranéhna datang. Ieu disebut nyanghareupan atawa datang minuhan sauran ti Gusti. Ka'bah saur katerangan dina Al-Qur'an éta diwangun ku Nabi Ibrahim as. Sareng puterana Nabi Ismail as. Saparantos Nabi Ibrahim kéngéng wahyu ti Allah swt. Ka'bah diwangun tina éntepan batu kalayan henteu maké bahan anu lian, tapi kiwari mah ka'bah geus ditutupan ku kaén hideung nu aya tulisan ayat-ayat Al-Quran tina bola émas. Ayeuna Ka'bah mangrupa hiji wangunan nu jadi titik panyanghareupan umat Islam dina ngalakonan ibadah anu paling utama nyaéta Shalat. Sajarah Dumasar kana ajaran Islam, Ka'bah munggaran diwangun ku Nabi Adam as. salaku wangunan munggaran anu diadegkeun pikeun manusa di bumi. Luyu sareng paréntah Allah SWT diwangun deui ku Nabi Ibrahim as. sareng putrana, Nabi Ismail as. saatos ditarajang caah badag. Dina mangsa jahiliyah, wangunan ieu kungsi dironjatkeun deui ku kaom Quraisy nalika Nabi Muhammad saw. yuswa 35 taun. Rasulullah saw. janten penengah anu wijaksana dina nempatkeun deui Hajar Aswad nalika para pamingpin kabilah papaséaan. Renovasi-renovasi salajengna terus lumangsung ti jaman Abdullah bin Zubair dugi ka jaman Karajaan Saudi modern pikeun ngajaga kakuatan wangunan. Do'a Nalika Nempo Ka'abah Disunnahkeun pikeun dibaca ku saurang Muslim nalika munggaran ningal Baitullah (Ka'bah) di Masjidil Haram. Ieu waktu téh mangrupa salah sahiji waktu anu Mustajab (diijabah) pikeun neneda ka Allah SWT. Téks Arabna اللَّهُمَّ زِدْ هَذَا الْبَيْتَ تَشْرِيفًا وَتَعْظِيمًا وَتَكْرِيمًا وَمَهَابَةً، وَزِدْ مَنْ شَرَّفَهُ وَكَرَّمَهُ مِمَّنْ حَجَّهُ أَوِ اعْتَمَرَهُ تَشْرِيفًا وَتَكْرِيمًا وَتَعْظِيمًا وَبِرًّا Lapadz Allahumma zid hadzal baita tasyrifan wa ta’dziman wa takriman wa mahabatan, wa zid man syarrafahu wa karramahu mimman hajjahu awi’tamarahu tasyrifan wa takriman wa ta’dziman wa birran. Hartosna "Ya Allah, tambihan kamulyaan, kaagungan, kahormatan, sarta kawibawaan pikeun ieu Baitullah (Ka'bah). Sarta tambihan ogé kamulyaan, kahormatan, kaagungan, sarta kabagéan pikeun jalma-jalma anu ngamulyakeun sarta ngahormatkeunana, boh anu nuju ibadah Haji atanapi Umroh." Simbol sarta Filosofi Ka'bah miboga bentuk masagi/kubus anu ngalambangkeun kasederhanaan sarta masagi iman manusa. Wangunan anu kosong di jerona nyimbolkeun yén Allah téh Maha Gaib sarta teu kawates ku materi atawa arah naon waé. Ka'én hideung (Kiswah) anu mungkusna janten perlambang tina "rasiah" sarta kasucian Zat Nu Maha Kawasa. Ka'bah sanés mangrupikeun tujuan ahir sembahyang, tapi mangrupikeun puseur (axis) pikeun ngahijikeun sakabéh umat Islam dina hiji kiblat. Ku cara muteran Ka'bah (Tawaf), manusa sabenerna nuju latihan pikeun ngaleungitkeun égo pribadina sarta ngahiji dina gerak alam dunya nuju ka Allah. Sapertos tujuh pamuda Ashabul Kahfi anu nyalametkeun iman ku cara "nyumput" dina guha sarta saré salila ratusan taun, lebet ka Ka'bah (atawa wewengkon Masjidil Haram) hartosna: Nyumput tina Fitnah: Lebet ka Ka'bah hartosna anjeun ninggalkeun dunya anu pinuh ku tipu daya sarta "nyumput" dina panangtayungan Allah. Saré tina Égo: Sakumaha Ashabul Kahfi anu teu sadar kana waktu sarta kaayaan dunya nalika saré, jamaah haji kedah "saré" tina urusan dunya sarta "hudang" dina kasadaran akherat. Miceun Sikep Mentingkeun Diri (Égoisme) Syariati negeskeun yén di jero Ka'bah (atawa nalika Tawaf), "Individu" téh leungit, anu aya ngan saukur "Umat". Ananiyah ka Nahnu: Sikep mentingkeun diri sorangan (égo) kedah dipiceun sacara total. Di payuneun Allah, anjeun sanés sasaha. Anjeun ngan saukur bagéan tina galura manusa anu nuju ka hiji titik puseur. Saruana Darajat: Ashabul Kahfi diwangun ku rupa-rupa jalma (ti bangsawan dugi ka nu ngangon domba), tapi di jero guha maranéhna sarua. Kitu ogé di Ka'bah, sakabéh atribut sosial dileupaskeun; teu aya deui "kuring", anu aya ngan saukur "urang" (kulawarga Allah). Bagian-bagian Ka'bah Ka'bah diwangun ku sababaraha bagian anu gaduh nilai sajarah, arsitektur, sarta hukum ibadah anu husus: Hajar Aswad: Batu hideung anu perenahna di juru kidul-wétan, mangrupikeun titik awal sarta tungtung ritual Thawaf. Panto Ka'bah: Perenahna dina jangkungna 2,13 méter tina taneuh di pinding palih kalér-wétan. Panto ieu dijieun tina emas murni. Mizab (Pancuran Emas): Pancuran cai anu aya di hateup Ka'bah pikeun miceun cai hujan ka arah Hijir Ismail. Syadzarwan: Bagian pondasi Ka'bah anu rada nanjak sarta malingping kaluar tina pinding handap Ka'bah. Hijir Ismail: Wangunan satengah bunderan anu diwatesan ku pinding handap (al-Hathim). Dumasar hadits, ieu bagian téh sabenerna asup kana wangunan Ka'bah. Multazam: Bagian pinding di antawis Hajar Aswad sarta panto Ka'bah, tempat anu mustajab pikeun ngadu'a. Maqam Ibrahim: Batu urut dampal suku Nabi Ibrahim nalika ngawangun Ka'bah, ayeuna disimpen dina jero kurung kaca perunggu. Rukun Hajar Aswad: Juru (sudut) tempat ayana Hajar Aswad. Rukun Yamani: Juru Ka'bah anu nyanghareup ka arah Yaman. Disunnahkeun pikeun ngusap ieu juru nalika Thawaf. Rukun Syami: Juru Ka'bah anu nyanghareup ka arah nagara Syam. Rukun Iraqi: Juru Ka'bah anu nyanghareup ka arah nagara Irak. Kiswah: Lawon sutra hideung anu nutupan Ka'bah, diganti unggal taun dina kaping 9 Dzulhijjah. Gurat Marmer: Tanda kelir coklat di lanté Masjidil Haram salaku pituduh pikeun ngamimitian muter nalika Thawaf. Sawangan Intelektual sarta Ulama ngeunaan nyantélna haté ka Ka'bah Sajaba ti ritual fisik, ayana rasa kasono anu kacida jerona saatos mulang ti Makkah ogé janten bahan sawangan filosofis pikeun para inohong: Ali Syariati (Sosiologi) Intelektual Ali Syariati méré ka5erangan yén saurang jamaah haji anu bener nyaéta anu "kakubur" (paéh) sarta lahir deui salaku manusa anyar di Ka'bah. Kasono pikeun balik deui ka Ka'bah numutkeun Syariati sanés mung saukur sono kana tempatna, tapi sono kana kaayaan "tanpa kelas" sarta "tanpa égo" (Ihram) anu karasa di ditu. Upami saurang jalma hayang balik deui tapi di nagarana sorangan anjeunna masih kénéh milampah dholim, maka éta ka sono ngan saukur romantismeu kosong. Imam Al-Ghazali (Tasawuf sarta Akhlak) Imam Al-Ghazali ngajéntrékeun yén kasono ka Ka'bah téh mangrupakeun tanda tina qalb (haté) anu parantos nyaksian kaéndahan Gusti (mushahadah). Al-Ghazali méré pandangan yén "terkuburna diri" di Makkah hartosna manusa parantos maéhan hawa nafsuna di ditu. Karinduan anu tulus nyaéta nalika saurang jalma ngarasa yén Ka'bah anu sabenerna téh nyaéta haténa sorangan anu parantos beresih; anjeunna hayang balik deui sabab di ditu anjeunna ngarasa pangdeukeutna ka Allah (qurb). Ibnu Arabi (Metafisika Sufi) Sufi Ibnu Arabi ningali yén Ka'bah téh mangrupakeun puseur alam dunya (axis mundi). Kalimah "terkubur di sanakah dirinya?" numutkeun Ibnu Arabi hartosna jamaah parantos ngahontal tingkat fana (sirna diri). Karinduan anu teu sabar pikeun balik deui téh simbol tina karinduan ruhani anu abadi (al-ishtiwa); ruh manusa salawasna sono pikeun muter (tawaf) sabudeureun Puseur Kabeneran. Référénsi Rujukan Bibliografi Syariati, Ali. (2014). Makna Haji. Jakarta: Zahira. Al-Mubarakfuri, S.R. (2002). Ar-Rahiq Al-Makhtum. Riyadh: Darussalam. Ibn Katsir. (2004). Qashash al-Anbiya. Kairo: Dar al-Manar. Catetan Kategori:Ibadah Haji