جزایر جهان

جزایر جهان از ۳۰۰ جزیره ساخت انسان به شکل نقشه جهان تشکیل شده است و در ۴ کیلومتری ساحل دبی، از امیرنشین‌های امارات متحده عربی، واقع شده است. این پروژه زاییدهٔ فکر شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، حکمران دبی می‌باشد. اندازه هر جزیره از ۲۳٬۰۰۰ متر مربع تا ۸۴٬۰۰۰ متر مربع متفاوت است و ارتفاع آن بین ۵۰ تا ۱۰۰ متر از سطح دریاست. مساحت آن ۹ کیلومتر طول در ۶ کیلومتر عرض است و توسط یک موج شکن بیضوی شکل احاطه شده است. مسافت بین جزایر توسط قایق یا هلیکوپتر طی می‌شود. قیمت هر جزیره از ۱۵ میلیون دلار تا ۴۵ میلیون دلار متفاوت است. لایروبی از سال ۲۰۰۴ آغاز شده است و تا سال ۲۰۰۷ ۹۰٪ آن تکمیل شد. این جزیره در ۴ کیلومتری ساحل منطقهٔ جمیرا واقع شده و نزدیک پالم جمیرا می‌باشد. تاریخ این پروژه در ماه مه ۲۰۰۳ توسط شیخ محمد منتشر شد و گودبرداری چهار ماه بعد در ماه سپتامبر ۲۰۰۳ آغاز شد. تا ژانویه سال ۲۰۰۸، ۶۰ درصد جزایر فروخته شد، ۲۰ مورد آن در چهار ماه اول سال ۲۰۰۷ خریداری شد در تاریخ ۱۰ ژانویه ۲۰۰۸، سنگ نهایی در موج شکن قرار داده شد، تکمیل توسعه مجمع الجزایر. در ژوئیه ۲۰۱۲، جزیره دوم، جزیره لبنان توسعه یافت و تنها جزیره ای است که تا کنون تجاری شده است، برای رویدادهای شرکت‌های خصوصی و احزاب عمومی استفاده می‌شود. علت به مشکل خوردن پروژه در دو دهه گذشته، دوبی با پروژه‌های عظیم خود جهان را شگفت‌زده کرده است: برج خلیفه، بلندترین برج جهان؛ برج العرب، هوشمندترین هتل جهان؛ و جزایر عظیم «نخل» که در اطراف سواحل دوبی ساخته شده‌اند. با این حال، یکی از طرح‌های چندین میلیارد دلاری دوبی، که مجموعه‌ای از ۲۶۰ جزیره مصنوعی به شکل قاره‌های جهان است و کار ساخت آن ۲۰ سال پیش شروع شد، همچنان تا حد زیادی خالی مانده است. جهان» در قالب مجموعه‌ای از ۲۶۰ جزیره مصنوعی ساخته شد که به شکل قاره‌های جهان - آفریقا، جنوبگان، آسیا، اروپا، آمریکای شمالی، اقیانوسیه و آمریکای جنوبی - طراحی شده بودند. هر جزیره به نام یک کشور، شهر یا منطقه در قاره‌ای که جزئی از آن است، نام‌گذاری شده است. برنامه این بود که شرکت‌های خصوصی تسهیلاتی مانند هتل، رستوران، تفریحگاه ساحلی یا عمارت‌های مجلل روی این جزایر بسازند تا بازدیدکنندگان آن بتوانند بخشی از فرهنگ‌های مختلف جهان را تجربه کنند. قبل از آن یک شرکت تحت حمایت دولت به نام «نخیل پراپرتیز»، کار ساخت یک جزیره مصنوعی به نام «نخل جمیرا» را با ۴۰۰۰ خانه لوکس و ده‌ها هتل تکمیل کرده بود. «جهان» قرار بود یک پروژه عمرانی مجلل‌تر در آب‌های دوبی باشد. این جزایر همچنین ۲۳۰ کیلومتر خط ساحلی به سواحل دوبی اضافه می‌کند. انتظار این بود که چنین پروژه‌ای تعداد گردشگران دوبی را افزایش دهد. در سال ۲۰۰۳ شیخ محمد آل مکتوم، حاکم دوبی، آغاز کار پروژه «جهان دوبی» را اعلام کرد. شرکت نخیل کار ساخت جزایر جهان را در همان سال آغاز کرد. این جزایر با لایروبی ۳۲۱ میلیون متر مکعب شن در خلیج فارس ساخته شد. بوم‌شناسان می‌گویند فرایند لایروبی، به صخره‌های مرجانی در خلیج فارس آسیب زده است. نخیل گروهی زیست‌شناسان دریایی را برای بازسازی و بهسازی این صخره‌ها استخدام کرده است. شرکت نخیل در سال ۲۰۰۸ ساخت جزایر (و موج‌شکن‌های اطراف آن) را به پایان رساند و گفت که توانسته ۷۰ درصد از آن را به شرکت‌های ساخت و ساز خصوصی بفروشد. با این حال، کار برای ساخت تسهیلات روی جزایر به دلیل بحران بزرگ مالی که سال ۲۰۰۷ در دوبی آغاز شد و تا سال ۲۰۱۰ ادامه داشت، متوقف شد. در این دوره، دوبی با افت شدید قیمت املاک مواجه شد و بسیاری از سازندگان خصوصی تصمیم گرفتند برنامه‌های خود را متوقف یا لغو کنند. شرکت نخیل با میلیاردها دلار بدهی روبرو شد. آینده و ادامه کار ساخت جزایر جهان تنها زمانی تضمین شد که ابوظبی، امارت همسایه، در سال ۲۰۰۹ ده میلیارد دلار در دوبی سرمایه‌گذاری کرد و توانست شرکت نخیل را از طریق تزریق پول به شرکت بالادستی‌اش، یعنی «دوبی ورلد»، نجات دهد. شرکت نخیل برای جلب توجه جهانی به این پروژه، یک خانه نمایشی روی جزیره «لاپلند» در این مجموعه جزایر ساخت و در سال ۲۰۱۲ یک جزیره را به همراه عمارتی که روی آن بنا شده بود، برای تقدیر از دستاوردهای مایکل شوماخر، قهرمان مسابقات فرمول ۱، به او اهدا کرد. در همان سال باشگاه ساحلی رویال آیلند در جزیره‌ای که به اسم کشور «لبنان» نام‌گذاری شده بود، افتتاح شد. این باشگاه شامل یک تفریحگاه ساحلی با چند رستوران و یک بار است. تفریحگاه «آنانتارا ورلد آیلندز» هم در سال ۲۰۲۲ با چندین هتل، سوئیت، ویلا و یک مجموعه استخر و سونا افتتاح شد. با وجود این تقریباً تمام جزیره‌های پروژه «جهان» همچنان به شکل کپه‌های خالی شن روی آب باقی مانده‌اند. الستر بونت، استاد جغرافیا در دانشگاه نیوکاسل بریتانیا و نویسنده کتاب «سفری به دوران جزایر مصنوعی» می‌گوید: «یکی از مشکلات بزرگ 'جهان' این است که برخلاف 'نخل'، مسیر ارتباط زمینی با دوبی ندارد. هیچ پلی وجود ندارد که بتوان با خودرو به این جزایر رسید، و هیچ ارتباط جاده‌ای هم بین خود جزایر وجود ندارد.» به همین دلیل مجریان پروژه برای انتقال کارگران و مصالح ساختمانی و فراهم کردن آب و برق جزایر دچار مشکل شده‌اند. تنها وسیله حمل و نقل عمومی برای بازدیدکنندگان این جزایر، یک سرویس قایق مسافربری است که به نخل جمیرا رفت و آمد می‌کند. در طول دهه گذشته، «گروه کلایندینست» مستقر در دوبی، که جوزف کلایندینست، سرمایه‌گذار اتریشی آن را تأسیس کرده و اداره می‌کند، روی پروژه‌ای به نام «قلب اروپا» کار می‌کند. این پروژه ۵ میلیارد دلاری، قرار است مجموعه‌ای از هتل‌های لوکس، عمارت‌های خصوصی و ویلاهای شناوری باشد که به سبک اروپایی روی جزایر آلمان، موناکو، سوئد و ونیز در مجموعه جزایر جهان ساخته می‌شوند (البته هیچ‌کدام از این شهر و کشورها در واقع جزیره نیستند). حتی یک «خیابان بارانی» هم در کار خواهد بود که بازدیدکنندگان می‌توانند وقتی هوا بیش از حد گرم می‌شود، زیر بارش مصنوعی باران قدم بزنند. این مجموعه قرار است سال ۲۰۲۶ افتتاح شود. نخیل در حال استخدام پیمانکارانی برای کار اساسی روی ساختار «جهان» است تا تمام ۲۶۰ جزیره را در داخل قاره‌های مربوط به آنها به هم پیوند دهد. در ابتدا قرار بود هر جزیره‌ای در «جهان» منابع آب و برق خودش را داشته باشد، اما معلوم شد که این کار هزینه‌بر و غیر عملی است. برنامه این است که با پیوند جزایر در هر قاره، منابع آب و برق آنها به اشتراک گذاشته شود. مشکلات پروژه روزنامه تایمز در سپتامبر ۲۰۰۹ گزارش داد که کار به دلیل بروز بحران مالی جهانی به حالت تعلیق درآمده است. و در ماه فوریه ۲۰۱۰، ایمیل روزانه گزارش داد که جزایر شروع به فرورفتن به دریا کرده است. این گزارش بعداً توسط نیکل و گزارش‌های فنی مستقل به عنوان کاملاً نادرست رد شد. علی‌رغم انکار، دیلی تلگراف در ژانویه سال ۲۰۱۱ گزارش داد که یک شرکت مستقل، دریایی پنگوئن، تأییدیه مربوط به فرسایش جزایر و تبخیر گذرگاه بین جزایر را تأیید کرد. با توجه به مشکلات مالی و فنی، شرکت دریایی پنگوئن، قراردادی برای حمل و نقل به مجمع الجزایر قرارداد، تلاش می‌کند تا از هزینه سالانه ۱٬۶ میلیون دلار برای خواص نیکل خارج شود. در اوایل سال ۲۰۱۱، تنها یک جزیره توسط یک ساختمان (یک نمایشگاه) بر روی آن اشغال شده بود و در حال حاضر هیچ‌یک از جزایر دیگر ساختمان‌های تجاری یا مسکونی ساخته نشده است. قیمت املاک در امارات ۵۸ درصد از اوج خود را در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۰۸ کاهش یافته است. بهبود اقتصادی جهان از رکود بزرگ منجر به بازگشت به بازار املاک و مستغلات در دبی شده است: گزارش شده است که "قیمت مسکن [در دبی] از اوت ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ افزایش ۱۷٫۹٪، در حالی که اجاره در همان دوره ۱۴٫۹٪ افزایش یافت. طرح‌های خرید و توسعه قرار بود جهان به وسیله چهار محور اصلی حمل و نقل توسط آبراهه‌ها اداره شود. زمین‌های مورد نظر برای استفاده‌های مختلف تقسیم‌بندی شده‌اند: املاک، تراکم متوسط، تراکم بالا، استراحتگاه‌ها و تجاری. یک برنامه‌ریز ساختمانی دبی منابع بی‌نهایت اعلام کرده است که توسعه دهندگان مذاکره با نیکل در مورد موقت قرار دادن یک کارخانه بچینگ سیمان در یکی از جزایر برای ارائه ساخت و ساز متفرقه است. طرح این بود که آب و برق به زیر آب فرورود، با آب گیاهان در هر یک از هاب‌ها آب شیرین را به جزایر پرت می‌کند. برق توسط دبی گرید تأمین می‌شد و از طریق کابل‌های زیر آب توزیع می‌شد، با این حال از ماه فوریه سال ۲۰۱۵، هیچ کابل کشی نشده بود، به طوری که توسعه دهندگان در حال حاضر باید قدرت خود را از تولیدکنندگان دیزل تأمین کنند. سیستم‌های فاضلاب و زباله نگرانی فردی برای هر جزیره است. گروه نیکل خودش در حال توسعه یک جزیره‌ای است که جزیره مرجانی بیش از ۲۰ جزیره را تشکیل می‌دهد که بخشی از آمریکای شمالی را تشکیل می‌دهند. توسعه پایدار شامل یک جزیره و دهکده هتل است. دومین بزرگ‌ترین تأیید توسعه، خرید ۱۴ جزیره است که استرالیا و نیوزیلند را با سرمایه‌گذاری کویت تشکیل می‌دهند. جزایر در حال توسعه هستند به عنوان یک اقامتگاه به نام اوکیانا. لاریونوو کنسرسیوم کسب و کار ایرلندی قصد دارد تا جزیره ایرلند را به یک مناظر ایرلندی مضمون تبدیل کند. این برنامه‌ها شامل یک دره بزرگ داخلی، آپارتمان‌ها و ویلاها، یک ورزشگاه، هتل و یک کافه با مضمون ایرلندی است. در ماه ژوئیه ۲۰۰۷ اعلام شد که جزیره ایرلند از تفریح بزرگراه غول پیکر ایرلند شمالی برخوردار است. با این حال، در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۰۸، یک انحلال طلبان به لاریونوو منصوب شد. جزایر بریتانیای کبیر و مسکو در جهان از سوی دفتر برتر املاک و مستغلات در تابستان ۲۰۰۸ به دست آمد. اخبار در مقاله ای در روزنامهٔ ماه ژانویه سال ۲۰۰۹ منتشر شد و ادعا می‌کند که بریتانیای کبیر متعلق به ریچارد برانسون، راد استوارت یا جان ادلان. در ماه آوریل سال ۲۰۰۸، شرکت سلیا اعلام کرد که جزایر فنلاند و برونئی را در جهان به دست آورده است و قصد دارد تا آنها را به استراحتگاه‌های مرسوم مدرن تبدیل کند. سلیا در حدود ۸۰۰ میلیون دلار (۲۱۸ میلیون دلار) برای خرید جزایر هزینه کرد و قصد دارد تا ۴ میلیارد دینار دیگر (۶۵۴ میلیون دلار) را برای توسعه صرف کند. جزیره برونئی به یک معبد تلویزیون مد تبدیل خواهد شد و جزیره فنلاند تبدیل به یک جامعه مد به نام کاخ اف تی وی خواهد شد. صفی قریشی، کارآفرین چند میلیونر هفت مرتبه در ریاست نخست‌وزیر و شصت شریک تجاریش مصطفی نجری، تقریباً ۶۴ میلیون دلار برای زمین قطعه زمین ۴٫۵ هکتار پرداخت کرده است؛ او بعدها برای عدم پرداخت چک محکوم شد و به ۷ سال زندان محکوم شد. با این حال، در مورد درخواست تجدید نظر او بعدها در ماه ژوئیه ۲۰۱۲، زمانی که وی به عنوان یکی از سه اتهام بی گناه اعلام شد، مرتکب جرم نشده و از زندان آزاد شد. و در اتهامات نهایی دادگاه نهایی دادگاه مدنی نشان داد که وی هیچ پولی نداشت، قربانی تقلب شد و وی را به‌طور کامل متقاعد کرد با دادن ۱۰٫۸ میلیون دلار به او توسط شریک قبلی خود که او را سرزنش کرده بود، و صفی قرشی هنوز صاحب جزیره گیبل است و همچنان به زندگی خود ادامه می‌دهد و کسب و کارش را در دبی انجام می‌دهد و هنوز در حال توسعهٔ جزیرهٔ جی بی به یک مقصد منحصر به فرد است. یوزف کلیندیینست و شرکت جی کی خواص خود را در حال توسعه قلب اروپا، مجموعه ای از هفت جزیره (آلمان، هلند، سوئد، سنت پترزبورگ، اصلی اروپا، سوئیس و موناکو) در بخش اروپا از جهان، به یک مجتمع لوکس جزیره. این استراحت به معنای ایجاد یک تجربه کاملاً اروپایی همه‌جانبه است، با برف در فضای باز، و فروشگاه‌هایی که فقط یورو را به عنوان یک ارز پذیرفته‌اند. خط زمان ساخت همچنین ببینید: فهرست توسعه در جزایر جهانی جزایر توسعه نیافته در تاریخ ۱ می ۲۰۰۷ جزایر غیرقابل توسعه در ۱۱ آوریل ۲۰۱۵ مه ۲۰۰۳: توسعه جهان توسط نیکل اعلام شد، کل برنامه اتمام سال ۲۰۰۸ را برنامه‌ریزی کرده است. ابتدا ۲۰۰ جزیره و مساحت ۵٬۶۰۰٬۰۰۰ متر مربع (۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ فوت مربع) بود. فوریه ۲۰۰۴: اعلام شد که جهان ۲۶۰ جزیره را تشکیل می‌دهد و مساحت آن ۶ کیلومتر با ۹ کیلومتر با مساحت ۲۳–۸۳٬۶۱۳ متر مربع (۲۵۰–۹۰۰٬۰۰۰ فوت مربع) برای هر جزیره با ۵۰–۱۰۰ متر (۱۶۰–۳۳۰ فوت) آب بین هر جزیره. اوت ۲۰۰۴: اعلام شد که احیای زمین به مبلغ ۷٫۳ میلیارد یورو (۲ میلیارد دلار) هزینه خواهد شد. آوریل ۲۰۰۵: ۶۰ درصد کامل شدن شن و ماسه، ۸۸ جزیره کامل شده است. ۳۰ مارس ۲۰۰۶: ریچارد برانسون در یک کنفرانس رسانه ای در جزیره بریتانیا ظاهر شد. با این حال، این موضوع اعلام مستقیم پروازهای لندن به دبی توسط ویرجین آتلانتیک بود و به سرمایه‌گذاری خود در این پروژه مربوط نیست. اکتبر ۲۰۰۶: مسابقات قهرمانی جهان در فرمول یک هفت بار مایکل شوماخر با یکی از جزایر محمد بن راشد المکتوم به مناسبت جشنواره نهایی جایزه بزرگ در برزیل ارائه شد. ویلی وبر، مدیر باشگاه شوماخر، پیشنهاد کرد: "شاید او یک مسیر مسابقه ای را در [جزیره] ایجاد کند. دسامبر ۲۰۰۶: ۹۰ درصد بهبود کامل جهان. اکتبر ۲۰۰۷: نیکل اعلام کرد فروش ایرلند و شانگهای در اکتبر ۲۰۰۷. ۱۵ نوامبر ۲۰۰۷: براد پیت و آنجلینا جولی گزارش کرده‌اند که جزیره اتیوپی را خریداری کرده‌اند . ] این ادعا تا به امروز رد شده است. ژانویه ۲۰۰۸: موج شکن جهانی تکمیل شده است. ۱۹ فوریه ۲۰۰۸: گروه نوآوری، یک جزیره ۳۷٬۰۰۰ متر مربع (۴۰۰٬۰۰۰ فوت مربع) را به عنوان بخشی از یک پروژه با ارزش $ ۲۰۰ میلیون دلار خریداری کرد. ویلاهای مهمان و مسکونی و یک مجتمع مهمانداری برنامه‌ریزی شده‌اند. مجمع الجزایر مصنوعی، دبی، امارات متحده عربی ۲۵ فوریه ۲۰۰۸: مرکز چندگانه دبی اعلام کرد که با شرکت Paspaley Pearling Corporation یک مرکز تفریحی مرواریدی و دریایی ۶٬۰۰۰ متر مربع (۶۵٬۰۰۰ فوت مربع) ایجاد خواهد کرد. این منطقه در جزیره ای در منطقه قطب جنوب قرار دارد. سپتامبر ۲۰۰۸: Limitless دبی اعلام کرد قصد دارد یک معجزه بهداشتی ۱۶۱ میلیون دلاری برای یک جزیره در "سیبریاً ایجاد کند. مروارید دبی ۲۷. ۲ میلیون دلار برای یک جزیره ۱۵۰٬۰۰۰ متر مربع (۱٬۶۰۰٬۰۰۰ فوت مربع) در نزدیکی آن قرار داده است. ۲۸ دسامبر ۲۰۰۸: جزیره ترکیه توسط برگذاری ام ان جی در ژوئن ۲۰۰۸ برای ۱۹ میلیون دلار خریداری شد. ۲۸ دسامبر ۲۰۰۸: چین Zhongzhou International اعلام کرد که در حال توسعه یک هتل در جزیره شانگهای است. ۲۸ دسامبر ۲۰۰۸: نیکل گفت ۷۰ درصد از جهان فروخته شده است. اکتبر ۲۰۰۹: یک گزارش تجاری امارات در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۹ که ۲ جزیره در ماه ژوئیه و اوت ۲۰۰۹ فروخته شد. دسامبر ۲۰۰۹: گروه کلونیدین دبی معتقد است که در اوایل سال ۲۰۱۰، ساخت قلب اروپا را آغاز خواهند کرد. براساس گزارش مطبوعاتی ۱۷ دسامبر ۲۰۰۹، جزایر شامل اتریش، آلمان، هلند، سنت پترزبورگ، سوئد و سوئیس هستند. ژانویه ۲۰۱۰: در تاریخ ۲۸ ژانویه 2010 Emirates Business گزارش داد که Major Trade پروژه‌های خود را بر روی یک جزیره در منطقه گرینلند، یک ویلا و مجتمع هتل آغاز کرده است. ۲۳ فوریه ۲۰۱۰: گروه کلونیدین مستقر در دبی، بر اساس اعلامیه مطبوعاتی روز ۲۴ فوریه ۲۰۱۰، در جزیره "The World" آلمان فعالیت خود را شروع کرد. نقشه جزایر جهانی، با پیشرفت‌های موجود توضیح داده شده است ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۲: باشگاه Royal Royal Beach در جزیره لبنان افتتاح شد. ۶ مه ۲۰۱۳: نکههل اعلام کرد که حل و فصل اختلاف نظر بین خود و گروه توسعه کلونیدین، اجازه ساخت و ساز در "قلب اروپاً برای سرنگونی رسیده است. ۱۰ ژوئن ۲۰۱۳: ساخت و ساز در جزیره تایوان آغاز شد. ۲ ژوئیه ۲۰۱۳: نیکل اعلام کرد که حل و فصل "با سائو پائولو توسعه با مسئولیت محدود برای جزیره سائو پائولو و یک سرمایه گذار GCC برای خرید جزیره نور"، با مجموع "۱۸۵ میلیون افغانی"، همراه با پیش تر از حل و فصل دادگاه با کلیندیینس گروه (ارزش ۶۲۲ میلیون افغانی) "جهان را بر روی نقشه" قرار داده است. ۱۰ دسامبر ۲۰۱۳: نیکل اعلام کرد که قصد دارد جزایر را به جاده وصل کند. ژانویه 2014: Properties JK Kleindienst Group اعلام کرد که "Ork در قلب اروپا آغاز شده است." ژانویه ۲۰۱۴: وب سایت "قلب اروپاً به روز رسانی‌های ساختاری ماهانه برای این پروژه را منتشر می‌کند. فوریه ۲۰۱۴: خصوصیات جک اعلام کرد که ساخت و ساز جزایر "قلب اروپا" "به خوبی در حال انجام است". ۷ دسامبر ۲۰۱۶: پروژه قلب اروپا پیشرفت بزرگی در زمانی که شرکت دبی مستقر در جک باون، بخشی از گروه کلیندیینس، شرکت‌های چینی را تأسیس کرد و گروه صنعتی ساختمان کشتی ووچان و شرکت بین‌المللی مهندسی چین بزرگ دیو را در یک سرمایه‌گذاری مشترک برای توسعه امکانات در شش جزیره. جستارهای وابسته گروه-جزیره دبی جزایر نخلی جزایر خزر منابع مشارکت با ویکی‌پدیا انگلیسی (می ۲۰۱۹)