Xhenet el-Baki

Xhennetu'l-Baki (Arabisht: ٱلْبَقِيْع‎, "Baki') është varreza më e vjetër dhe e para islame e Medinës në rajonin e Hixhazit të Arabisë Saudite të sotme. Ndodhet në juglindje të Xhamisë së Pejgamberit, e cila përmban varret e disa prej familjes dhe miqve të pejgamberit islam Muhamed. Njihet gjithashtu si Baki el-Garkad (arabisht: بَقِيْع الْغَرْقَد‎ Baqīʿ al-Gharqad që do të thotë "Baki i gjembave"). Terreni ka shumë rëndësi për myslimanët, duke qenë vendprehja e shumë të afërmve dhe shokëve të Muhamedit, duke e shënuar kështu si një nga dy varrezat më të shenjta në traditën islame. Shumë transmetime tregojnë se Muhamedi bënte lutje sa herë që e kalonte atë. Historia Kur Muhamedi mbërriti në Medine nga Meka në shtator të vitit 622 e.r, el-Baki ishte një tokë e mbuluar me pemë Lycium shawii. Sipas të dhënave historike, pas ardhjes së Muhamedit, shtëpitë e Medinës u zhvilluan pranë el-Baki, e cila për këtë arsye konsiderohej si varr publik. Fryma u pastrua dhe vendi u shenjtërua për të qenë varrezat e ardhshme të muslimanëve që vdiqën në Medinë. Gjithashtu el-Baki u prezantua si diku, ana lindore e të cilit është Nakhl dhe ana perëndimore përmban shtëpi. Në fakt, para rrënimit të el-Baki ishte vendosur prapa shtëpive në qytet. Gjatë ndërtimit të Xhamisë së Profetit, në vendin që bleu nga dy fëmijë bonjakë kur mbërriti pas shpërnguljes së tij nga Meka në Medine, vdiq As'ad ibn Zurara, një nga shokët e Muhamedit. Muhamedi zgjodhi vendin që të ishte një varrezë dhe As'ad ishte personi i parë që u varros në el-Baki në mesin e ensarëve. Ndërsa Muhamedi ishte jashtë Medinës për Betejën e Bedrit, vajza e tij Rukeje u sëmur dhe vdiq në vitin 624. Ajo ishte personi i parë nga familja e tij që u varros në këtë varrezë. Menjëherë pasi Muhamedi mbërriti nga Bedri, Uthman bin Mazun vdiq në 5/626-7 dhe u varros në el-Baki. Ai u konsiderua si shoku i parë i Muhamedit nga muhaxhirët që u varros në këtë varrezë. Ai u thirr gjithashtu nga Muhamedi që të ishte 'i pari prej nesh që do të shkonte në ahiret' dhe ai gjithashtu e quajti vendin ku ishte varrosur Ravha. Kur i vdiq djali i tij më i vogël Ibrahimi, ai urdhëroi që edhe ai të varrosej aty; e ujiti varrin dhe e quajti këtë vend Zevrā. Sipas urdhrit të tij, dy nga vajzat e tij Zejnebja dhe Ummu Kulthumi u varrosën pranë varrit të Othman bin Mazunit. Fillimisht, kalifi i tretë Othmani u varros në varrezat e mëdha hebreje fqinje. Zgjerimi i parë i el-Baki në histori u bë nga Muavije I, kalifi i parë Omajad. Për të nderuar Othmanin, Muavije përfshiu varrezat e mëdha çifute në varrezat e el-Baki. Kalifati Umajad ndërtoi kupolën e parë në el-Baki mbi varrin e tij. Gjatë periudhave të ndryshme të historisë, shumë kube dhe struktura u ndërtuan ose u rindërtuan mbi shumë varre të famshme në el-Baki. Varrezat u shkatërruan në vitin 1806, dhe pasi u rindërtua në mesin e shekullit të 19-të, u shkatërrua përsëri në 1925 dhe 1926. Njerëz të njohur që u varrosën në el-Baki Halimah nëna nga qumështi dhe infermierja e Muhammedit. Gratë e Muhamedit, Seude binti Zema, Aisheja, Hafsa bint Omer, Zejneb bint Huzejme, Umm Seleme, Zejneb bint Xhehsh, Umm Habibe, Xhuvejrije bint el-Harith, Safije bint Hujej, Maria el-Kibtije përveç Hatixhe bint Huvejlidit dhe Mejmune bint el-Harith që u varrosën në Xhennet el-Mualla përkatësisht në Mekë dhe në Sarif. Ibrahim, biri i Muhamedit nga Maria el-Kibtije, vdiq në foshnjëri. Rukeje bint Muhamed, Umm Kulthum bint Muhamed, Zejneb bint Muhamed vajzat e Muhamedit dhe Hatixhes. Fatime vajza e Muhamedit supozohet se është varrosur atje, megjithëse vendndodhja e varri i saj është i diskutueshëm. Fatime bint Asad, nëna e Aliut. Abas ibn Abdylmutalib, xhaxhai i Muhamedit. Umm el-Benin, gruaja e Aliut, e cila u martua pas vdekjes së Fatimes dhe Safije, Atika hala e Muhammad. Hasani, nipi i Muhamedit, djali i Aliut dhe Fatimes Zejn el-Abidin, nipi i Fatimes, i cili është i vetmi që i shpëtoi Betejës së Bedrit për shkak se u sëmur dhe nuk mundi të luftonte. Muhamed Bakir, djali i Alī ibn el-Husejn. Xhafer Sadik, djali i Muhamed el-Bakir. Abdullah ibn Xhaferi, burri i Zejnebes, vajzës së Aliut. Dëshmorët e Qerbelasë. Akil ibn Ebi Talib, vëllau i madh i Aliut. Osman ibn Afan, shok i hershëm, kushëriri i dytë, dy herë dhëndër i Muhamedit. Ai së pari u varros në varrezat jehude prapa el-Baki, por më vonë Muavije I zgjeroi el-Baki për të përfshirë Uthmanin. Abdullah ibn Uthman, nipi i Muhamedit, djali i Uthmanit dhe Rukejes. Vendndodhja e panjohur e varrimit Muhamed Haja El-Sindi, dijetar. Sheh Shamilil, udhëheqësi mysliman dhe luftëtar i lirisë nga Kaukazi. Muhamed Sejid Tantavi, dijetar. Zine El Abidine Ben Ali, President of Tunisia. Idrisi i Libisë, Mbreti i Libisë. Hasan es-Senusi, Princi i Kurorës së Libisë. Muhamed Zekerija el-Kandalavi, dijetar dhe autori i Fazael-e-A'maal. Rafiuddin Deobandi, zëvendëskancelarët e Darul Uloom Deoband. Referime