Ґаліція

Ґалі́ція (ісп. Galicia, ґал. Galicia) — історико-културный реґіон на северови Іспанії. Адміністративный центр — Сантьяго-де-Компостела. Ґеоґрафія Територія — 29 574 км² (7. місто миже автономных общин Іспанії). На выходови Ґаліція межить из Астуріёв и Кастиліёв-Леоном, на югови из Портуґаліёв, на западови омывать ся Атлантичным океаном, на северови — водами Біскайского залива; у юго-западнӯм напрямі її пересікать ріка Міньо. Ґаліція складать ся из многых горных хребтӯв (высота уж 975 до 1985 метрӯв) из многочисленными розвилками, образувущыми лабіринт гӯр и горбӯв, долин и яркӯв. Історія У давнину на сю̄в території проживали келтьскі племена ґаллекӯв (лат. Gallaeci авадь Callaeci), удкӯть и произошла назва «Ґаліція». У 136 до н. е. територія типирішнёї Ґаліції была завоёвана римлянами, єднак — дякувучи тому, што у тӯв части Іспанії они мали ачий маймалоє контролованя ситуації и власти — келты не утратили свої културы. При рішанинови Авґустови Ґаліція составила діоцез Каллеція, за тым, въедно из Астуріёв — діоцез Астурія и Ґаллеція; при Діоклетіанови была образована провінція Ґаллеція. Пӯсля провозглашіня Іспаньской републікы (1931) републіканці Ґаліції уробили проект ґаліційськой автономії, котрый быв одобреный проведеным у Ґаліції референдумом (28 юна 1936). Айбо сотворіню автономії ґаліційського района помішав воєнный путч 17—18 юла 1936 року и послідовавша за тым гражданьска война. 28 апріля 1981 року Ґаліція одержала статус автономной общины у составови Іспанії. Туристичны міста ЮНЕСКО внесло у спискы всесвітнёго наслідя стару часть вароша Сантьяго-де-Компостела из колосалным по розмірам и значимости собором Сятого Якова (основноє місто притягжіня сириднёвіковых паломникӯв зо всёї Европы), древнёримскі стіны Луґо и древнёримскый маяк Геркулеса. У началі XXI стороча центром притяжіня туристӯв став и живописный варощик Понтеведра, прославившый ся на вись світ свойым дружелюбством ид пішоходам. Традичнов хыжов ґаліційцю̄в, особенно у округови Тьерра-де-лос-Анкарес, до 1970 рокӯв быв палясо — особый тип круглої хыжи. Ґаліційскоє село Пёрнедо (Piornedo), изнамоє свойыми палясо, представлят собов етноґрафіцкый музей пуд удкрытым небом. Сільскі опшаря знатных персон у Ґаліції именувуть ся пацо (pazo). Их усокотило ся доста много из XVII, XVIII и XIX стороч; векшына мать кріпкі стіны, способні удразити нападен незваных гостю̄в. У 1993 році у Сантяґо удкрыв ся Ґаліційськый центр днишнёго искусства. Удкликованя