Río Sil

O Sil é un río do noroeste da Península Ibérica que discorre polas provincias de León e Ourense, facendo no seu último tramo de fronteira entre esta última e a de Lugo, na zona noroeste de España. É o principal afluente do río Miño, coa que comparte a expresión popular de «o Sil leva a auga e o Miño a fama». Características Nace en La Cueta, León, ao pé de Peña Orniz, a 1980 metros de altitude. Após pasar polas comarcas de Laciana e do Bierzo (nesta, cruza a vila de Ponferrada), entra en Galicia pola provincia de Ourense, onde atravesa o Montefurado. Antigamente o seu leito rodeaba este monte nun percorrido de 3 km. No seu tramo medio define a fronteira entre as provincias de Lugo e Ourense. Xúntase co Miño no lugar dos Peares. Preto da intersección entre o río Sil e o río Miño están os Canóns do Sil. O seu curso é de 228 km, pasando por vilas como Villablino, Toreno, Ponferrada, O Barco de Valdeorras, A Rúa e Quiroga. A súa conca é de 8 020 km². Tanto o seu caudal como o dos seus afluentes é moi estable. A sona de ser o río máis caudaloso de Galicia está xustificada: No anuario hidrolóxico da confederación hidrográfica Miño-Sil aparece que o encoro de San Pedro, a poucos quilómetros da xuntanza co Miño, rexistra moito máis paso de auga que o dos Peares, o último do río miño antes do encontro (5492 hm3 fronte a 2762,9 hm3 de media anual). A xuntanza de ambos, na parte baixa do Miño, produce un caudal conxunto superior. Etimoloxía Segundo algúns autores crese que Sil viría do latín sil: ocre. Plinio o Vello falaba nos seus documentos da abundancia de ouro e prata que se tiraba das grandes explotacións mineiras da Gallaecia no que hoxe son As Médulas, na conca do Sil; tales minas eran tamén ricas en materias corantes ou pigmentos ocres. Dioscórides fala expresamente dos ocres da Iberia occidental. Máis probable é a orixe que dan outros autores, que falan dunha raíz celto-xemánica-lituana: sei-, sel- (pingar), da que derivan os nomes doutros ríos coma os italianos Silis e Silarus. Outros autores falan da raíz celto-xemánica-báltico-eslava: slei-, sli- (esvarar). Tamén existe unha terceira hipótese de orixe preindoeuropea. Principais afluentes Encoros Os principais encoros do río son: As Rozas (28 hm³), en Villablino (León). Bárcena (341 hm³), situado en Ponferrada (León). Penarrubia (13 hm³), en Rubiá (Ourense). Pumares, en Carballeda de Valdeorras (Ourense). Santiago (2 hm³), en Vilamartín de Valdeorras (Ourense). San Martiño (10 hm³), en Quiroga (Lugo). Sequeiros (11 hm³), entre Quiroga e Ribas de Sil (Lugo). Santo Estevo (213 hm³), en Nogueira de Ramuín (Ourense). San Pedro ou Pombeiros (6 hm³), entre Nogueira de Ramuín (Ourense) e Pantón (Lugo). Notas Galería de imaxes Vexa o artigo principal en Galería de imaxes do río Sil Véxase tamén