شرکت نفت گابن

شرکت نفت گابن (انگلیسی: Gabon Oil Company) شرکت ملی نفت و گاز کشور آفریقایی گابن است. این شرکت جایگزین شرکت ملی نفت گابن است که در سال ۱۹۸۷ منحل شد. پس از آن، گابن هیچ شرکت ملی نفت نداشت تا اینکه شرکت نفت گابن در ژوئن ۲۰۱۱ تأسیس شد. تاریخچه دولت گابن حقوق نفت و مواد معدنی را در داخل ایالت کنترل می‌کند. ذخایر نفتی گابن در خشکی، بلوک‌های اکتشافی (مناطق جغرافیایی) کم‌عمق و عمیق و میدان‌های کاری قرار دارند.[نیازمند منبع] تا اواخر دهه ۱۹۹۰، گابن روزانه ۳۷۰٬۰۰۰ بشکه نفت خام تولید می‌کرد. شرکت‌های پرنکو، شل و توتال انرژی ۷۵ درصد از کل تولید نفت این کشور را کنترل می‌کردند. شرکت نفت گابن در سال ۲۰۱۱ با فرمان ریاست جمهوری تأسیس شد و مالک و مدیر قانونی نفت خشکی و فراساحلی در گابن شد. طبق قانون جدید هیدروکربن که در سال ۲۰۲۰ تصویب شد، دولت گابن به‌طور خودکار ۲۰ درصد از سهام مالکیت تمام توسعه‌های نفتی در این کشور را در اختیار دارد و شرکت نفت گابن می‌تواند تا ۱۵ درصد سهام اضافی را خریداری کند. در ابتدا، این شرکت بر بازاریابی نفت خام و تصفیه‌شده تولید شده توسط شرکت‌های خصوصی تمرکز داشت. در حالی که گابن فاقد یک شرکت ملی نفت بود، بلوک‌هایی را برای توسعه نفت به شرکت‌های خارجی اجاره و فروش می‌داد. آداکس پترولیوم، یک شرکت چینی، اجاره خود را در میدان نفتی حاشیه‌ای رمبوئه در سپتامبر ۲۰۱۲ واگذار کرد و شرکت نفت گابن کنترل این بلوک را به دست گرفت. این اولین قرارداد اکتشاف و تولید بود که توسط شرکت جدید امضا شد. تا سال ۲۰۱۴، گابن فقط ۲۵۰۰۰۰ بشکه در روز تولید می‌کرد و اکنون پنجمین تولیدکننده بزرگ نفت در منطقه جنوب ساراهان آفریقا بود. سرژ تولکیما، مدیر اجرایی گابن اویل، در ماه مه ۲۰۱۴ اعلام کرد که این شرکت به دنبال خرید این اجاره‌نامه‌ها به عنوان وسیله‌ای برای افزایش درآمد دولت و همچنین تأمین سرمایه برای توسعه‌دهندگان جهت گسترش اکتشاف و تولید است. تولید نفت ملی تا اوایل سال ۲۰۱۶ به تنها ۲۲۰۰۰۰ بشکه در روز کاهش یافت. در اکتبر ۲۰۱۶، این شرکت اولین قرارداد بالادستی خود را امضا کرد و تولید ۱۵۰۰ بشکه در روز را در میدان نفتی امبومبا آغاز کرد. گابن اویل در مارس ۲۰۱۹، ۱۰ درصد از سهام مالکیت بلوک دوسافو متعلق به شرکت بی‌دبلیو آفشور را به دست آورد. هزینه این معامله ۲۸٫۵ میلیون دلار تخمین زده شد و نشان‌دهنده بازپرداخت ۱۰ درصد از هزینه‌های توسعه و تولید از آوریل ۲۰۱۷ تاکنون بود. تا پایان سال ۲۰۱۸، گابن سومین تولیدکننده بزرگ نفت در کشورهای جنوب صحرای آفریقا بود. تنها آنگولا و نیجریه نفت بیشتری تولید کردند. گابن اویل تا سال ۲۰۲۰، ۱۲ مزایده اجاره بلوک‌های آب‌های کم‌عمق و عمیق برگزار کرده بود. سود حاصل از اکتشاف و تولید نفت خام به کندی به دست می‌آید و بعید است که گابن اویل تا سال ۲۰۲۵ یا بعد از آن درآمد قابل توجهی از فعالیت‌های خود داشته باشد. با این حال، تا اوت ۲۰۲۱، گابن تنها هشتمین تولیدکننده بزرگ نفت در جنوب صحرای آفریقا بود. این کشور ۲ میلیارد بشکه ذخایر نفتی اثبات شده داشت و صادرات نفت خام و تصفیه شده ۸۰ درصد از صادرات این کشور را تشکیل می‌داد. تقریباً همه چاه‌های نفت آن بالغ شده بودند و اکتشافات کمی در آب‌های عمیق انجام شده بود. دولت سیاست جدیدی را برای تشویق شرکت‌های نفتی چندملیتی به تأمین کار و مواد از مشاغل کوچک و متوسط در گابن آغاز کرد. در نوامبر ۲۰۲۱، شرکت نفت گابن و شرکت فرانسوی ماورل اند پروم توافق کردند که ۴۳ میلیون دلار آمریکا برای بازپرداخت هزینه‌های حمل و نقل بلوک ایزانگا قبل از سال ۲۰۱۸ به گابن اویل بپردازند. ماورل اند پروم همچنین ۵۷ میلیون دلار اضافی برای تمدید قرارداد اجاره ازانگا تا سال ۲۰۲۶ و اصلاح شرایط مختلف اجاره پرداخت کرد. گابن تا سال ۲۰۲۳، حدود ۲۰۰ هزار بشکه در روز نفت خام تولید می‌کند. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Gabon Oil Company». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۵.