Linnanmäki

Linnanmäki é un parque de atraccións finés. O parque está situado no centro urbano de Helsinqui, na pena coñecida como Vesilinnanmäki (Castelo de Agua no alto da Pena) topónimo popular dado polos veciños a principios do século XX debido á presenza de dúas torres de auga construídas en 1876 e 1938, respectivamente. Aínda que as torres foron desconectadas da rede de auga en 2003 e xa non están operativas, están protexidas polo plan de ordenación da cidade e non poden ser demolidas. Con 7.2 hectáreas construídas e 42 atraccións en activo non chega a ocupar a posición de maior parque de diversión no país, situándose por detrás de PowerPark. Linnanmäki é propiedade de Lasten Päivän Säätiö, cuxa facturación en 2014 foi duns 25 millóns de euros. Segundo unha enquisa realizada pola Axencia de Promoción do Turismo de Finlandia en 2007, Linnanmäki é o destino turístico máis popular de Finlandia. Lasten Päivän Sätiö distribúe anualmente o diñeiro dos seus ingresos para a protección da infancia. En 2015, a Fundación Children's Päivä repartiu 4,1 millóns de euros para traballos de protección da infancia. En agosto de 2006, o parque recibiu o seu visitante número 50 millóns; Máis dun millón de persoas entran no parque cada ano. Ukko A Ukko é unha montañá rusa de aceiro réplica da SkyLoop XT 150, do fabricante Maurer Rides, que se entregou por primeira vez en 2004 ao parque bávaro de Allgäu Skyline. Utilízanse trens individuais con dous vagóns, e cada coche ofrece espazo para seis persoas (tres filas de dúas persoas cada unha). O fabricante chinés Beijing Shibaolai Amusement Equipment (China-SBL) leva producindo un sistema comparable baixo o nome de Magic Roller Coaster desde 2012. Co nome de Ukko, o Deus do ceo, o tempo e as colleitas, chegou a Linnanmäki en 2011. O tren sácase da estación cara a un outeiro vertical de 46 m de altura. O tren percorre este bucle, cuxa saída está adxacente á estación. Polo tanto, o tren pasa por esta estación, case sen espazo, a unha velocidade máxima de 105 km/h e volve subir polo ascensor. Porén, xa non se tira ata alí de novo, senón que viaxa cara atrás pola ruta e pola estación; de volta ao bucle inicial en dirección inversa. Debido á reducida velocidade, o tren xa non chega á cima e volve avanzar pola vía. Unha vez de volta no outeiro do ascensor, o tren deténse alí. Dependendo do modo de condución, o tren tírase de novo para facer outra volta ou báixase cara atrás para deterse na estación. Galería de imaxes Notas