ហ្វីជី

ហ្វីជី មានឈ្មោះជាផ្លូវការ សាធារណរដ្ឋហ្វីជី គឺជាប្រទេសកោះមួយនៅតំបន់មេឡាណេស៊ី ដែលជាផ្នែកមួយនៃទ្វីបអូសេអានី នៅឯមហាសមុទ្រប៉ាស៊ីហ្វិកភាគខាងត្បូង។ ដោយស្ថិតនៅចម្ងាយប្រហែល ២,០០០គីឡូម៉ែត្រ ខាងជើង-ឦសាននៃប្រទេសនូវែលសេឡង់។ ហ្វីជីមានប្រជុំកោះ ជាង៣៣០កោះដែលក្នុងនោះប្រហែល១១០ ត្រូវបានរស់នៅជាអចិន្ត្រៃយ៍ - និងកូនកោះច្រើនជាង៥០០ ដែលស្មើនឹងផ្ទៃដីសរុបប្រហែល ១៨,៣០០គីឡូម៉ែត្រការ៉េ (៧,១០០ម៉ាយ៍) ។ ក្រុមកោះដាច់ស្រយាលបំផុតគឺ អូណូ-អ៊ី-ឡូ ប្រហែល៨៧% នៃចំនួនប្រជាជនសរុប៨៨៣,៤៨៣នាក់ រស់នៅលើកោះធំពីរគឺ វីធី ឡេវូ និង វ៉ាណូ ឡេវូ ។ ប្រហែលបីភាគបួននៃជនជាតិហ្វីជីរស់នៅលើឆ្នេរសមុទ្ររបស់ វីធី ឡេវូ មិនថានៅក្នុងទីក្រុងស៊ូវ៉ា ឬនៅកណ្តាលទីក្រុងតូចៗដូចជា ណាឌី (ជាកន្លែងដែលទេសចរណ៍ជាឧស្សាហកម្មក្នុងស្រុកដ៏សំខាន់) ឬ ឡូតូកា (ដែលឧស្សាហកម្មស្ករអំពៅមានភាពលេចធ្លោ)។ ផ្ទៃខាងក្នុងនៃ វីធី ឡេវូ មានមនុស្សរស់នៅតិចៗ ដោយសារតែដីរបស់វា។ ភាគច្រើននៃកោះហ្វីជីត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយសកម្មភាពភ្នំភ្លើងដែលចាប់ផ្តើមប្រហែល ១៥០លានឆ្នាំមុន។ សកម្មភាពកំដៅក្នុងផែនដីមួយចំនួននៅតែកើតឡើងសព្វថ្ងៃនេះនៅលើកោះវ៉ានូឡេវូ និង តាវូនី។ ប្រព័ន្ធកំដៅក្នុងផែនដីនៅលើវីធីឡេវូ មិនមែនជាភ្នំភ្លើងដែលមានដើមកំណើត ហើយមានការហូរចេញពីផ្ទៃសីតុណ្ហភាពទាប [ប្រហែលពី៣៥ ទៅ ៦០ អង្សាសេ (៩៥ និង ១៤០ °F)]។ មនុស្សបានរស់នៅក្នុងប្រទេសហ្វីជីតាំងពីសហសវត្សទី២ មុនគ.ស — ជនជាតិអូស្ត្រូណេស៊ីដំបូង និងក្រោយមកមេឡាណេស៊ី ជាមួយនឹងឥទ្ធិពលប៉ូលីណេស៊ីមួយចំនួន។ ជនជាតិអឺរ៉ុបបានទៅទស្សនាប្រទេសហ្វីជីជាលើកដំបូងនៅសតវត្សទី១៧ ។ នៅឆ្នាំ១៨៧៤ បន្ទាប់ពីរយៈពេលខ្លីមួយដែលហ្វីជីជាប្រទេសឯករាជ្យ អង់គ្លេសបានបង្កើតអាណានិគមហ្វីជី។ ហ្វីជីបានក្លាយជាអាណានិគមរបស់រដ្ឋអាណានិគមមកុដរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៧០ នៅពេលដែលទទួលបានឯករាជ្យ ហើយត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ដែនដីហ្វីជី (Dominion of Fiji) ។ ឯកសារយោង