იასავის კუნძულები

იასავის კუნძულები (ინგლ. Yasawa Islands) — კუნძულების ჯგუფი ფიჯის რესპუბლიკაში, წყნარ ოკეანეში. ადმინისტრაციულად კუნძულები შედიან დასავლეთის ოლქის მბის პროვინციის შემადგენლობაში. გეოგრაფია იასავის კუნძულები მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, დაახლოებით 40 კმ-ში ჩრდილო-დასავლეთით კუნძულ ვიტი-ლევუდან. არქიპელაგი შედგება დაახლოებით 20 კუნძულისაგან. ხმელეთის საერთო ფართობი შეადგენს დაახლოებით 135 კმ²-ს. კუნძულები წაგრძელებულია ჩრდილო-აღმოსავლეთი მიმართულებით დაახლოებით 80 კმ-ზე. გეოლოგიური თვალსაზრისით კუნძულებს აქვთ ვულკანური წარმოშობა. კუნძულების ზედაპირი მთიანია; ოთხ კუნძულზე მთების სიმაღლე აჭარბებს 600 მეტრს. არქიპელაგის ყველაზე დიდი კუნძულებია: — იასავა, ნავიტი, ვაია, ვაია ლაიტაი, ნატულა, ტავევა და იაკეტა. კლიმატი კუნძულებზე ტროპიკულია. ხშირად ხდება გვალვები. ისტორია იასავის კუნძულების ადამიანებით დასახლება სავარაუდოდ მოხდა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით 700 წელს, ფიჯის სხვა, უფრო დიდი კუნძულების დასახლებიდან რამდენიმე ასეული წლის შემდეგ. კუნძულების პირველი ევროპელი აღმომჩენი გახდა ბრიტანელი ზღვაოსანი უილიამ ბლაი, რომელმაც არქიპელაგი აღმოაჩინა 1789 წელს, ცნობილ გემ «ბაუნტიზე» აჯანყებიდან უახლოეს ხანში. 1794 წელს კუნძულებს ესტუმრა კაპიტანი ბარბერი. მიუხედავად ამისა არქიპელაგის ზუსტი რუკები არ არსებობდა 1840 წლამდე, სანამ ის არ შეისწავლა ამერიკულმა ექსპედიციამ ჩარლზ უილკსის მეთაურობით. სქოლიო