ทะเลสาบเทอร์กานา

ทะเลสาบเทอร์กานา (อังกฤษ: Lake Turkana) เป็นทะเลสาบน้ำเค็มที่ตั้งอยู่ในหุบเขาทรุดเคนยา ทางตอนเหนือของประเทศเคนยา โดยส่วนปลายทางตอนเหนือสุดทอดเข้าไปในประเทศเอธิโอเปีย เป็นทะเลสาบน้ำจืดถาวรที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ตั้งอยู่ในทะเลทราย และเป็นทะเลสาบที่มีความเป็นด่างสูงที่สุดในโลกในแง่ของปริมาตร เป็นทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ของโลก รองจากทะเลแคสเปียน อือซึก-เกิล และทะเลสาบวาน (แซงหน้าทะเลอารัลใต้ที่กำลังหดตัวลง) และเป็นทะเลสาบที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 24 ของโลกเมื่อรวมกับทะเลสาบทุกประเภท ปัจจุบันการก่อสร้างเขื่อนกิลเกล กิเบ 3 (Gilgel Gibe III Dam) ในเอธิโอเปียกำลังเป็นภัยคุกคามต่อทะเลสาบเทอร์กานาในขณะนี้ เนื่องจากเขื่อนดังกล่าวได้ปิดกั้นแม่น้ำโอโมซึ่งเป็นแหล่งน้ำหลักของทะเลสาบ แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วทะเลสาบแห่งนี้จะถูกนำไปใช้เป็นแหล่งน้ำดื่มอยู่บ้าง แต่ความเค็ม (กร่อยเล็กน้อย) และปริมาณฟลูออไรด์ที่สูงมาก (สูงกว่าในน้ำที่มีการเติมฟลูออไรด์) ทำให้โดยปกติแล้วน้ำในทะเลสาบไม่เหมาะสำหรับการนำมาดื่มโดยตรง นอกจากนี้ยังเป็นแหล่งแพร่กระจายของโรคที่มาจากน้ำปนเปื้อนอีกด้วย ชุมชนที่อาศัยอยู่ริมทะเลสาบจึงหันไปพึ่งพาน้ำจากตาน้ำใต้ดินสำหรับอุปโภคบริโภคมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยคุณสมบัติของน้ำที่ไม่เหมาะสำหรับการนำมาดื่มนี้ ยังจำกัดการนำไปใช้ในการชลประทานอีกด้วย สภาพอากาศโดยรอบทะเลสาบมีลักษณะร้อนและแห้งแล้งมาก หินบริเวณรอบ ๆ ทะเลสาบส่วนใหญ่เป็นหินภูเขาไฟ เซนทรัลไอส์แลนด์ (Central Island) เป็นภูเขาไฟที่ยังคุกรุ่นอยู่และปล่อยไอน้ำออกมา บริเวณชายฝั่งด้านตะวันออกและใต้ของทะเลสาบเป็นแนวหินโผล่และชายหาดหิน ขณะที่ชายฝั่งด้านตะวันตกและเหนือซึ่งมีความสูงต่ำกว่าเป็นเนินทราย สันดอน และพื้นที่ราบ ลมบนบกและลมนอกชายฝั่งอาจมีความรุนแรงมาก เนื่องจากทะเลสาบดูดซับความร้อนและคายความร้อนช้ากว่าพื้นดิน พายุที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันและรุนแรงเกิดขึ้นบ่อยครั้ง มีแม่น้ำสามสายไหลลงสู่ทะเลสาบ ได้แก่ แม่น้ำโอโม แม่น้ำเติร์กเวล และแม่น้ำเครีโอ แต่เนื่องจากไม่มีทางน้ำไหลออก การสูญเสียน้ำจึงเกิดจากการระเหยเท่านั้น ทำให้ปริมาตรและขนาดของทะเลสาบไม่คงที่ ตัวอย่างเช่น ระดับน้ำลดลง 10 เมตรระหว่างปี ค.ศ. 1975 ถึง 1993 แม้จะไม่มีทางน้ำไหลออก แต่ในเชิงนิเวศวิทยา ทะเลสาบแห่งนี้มักถูกพิจารณาว่าเป็นส่วนหนึ่งหรือมีความเชื่อมโยงกับแม่น้ำไนล์ เนื่องจากในยุคก่อนประวัติศาสตร์เคยเชื่อมต่อกับระบบนี้และมีความคล้ายคลึงกันในด้านสัตว์น้ำ เนื่องจากอุณหภูมิในพื้นที่ (โดยทั่วไปแล้วอุณหภูมิของผิวน้ำจะอยู่ที่ 27–31 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิอากาศเฉลี่ยของบริเวณนี้ก็ใกล้เคียงกันหรือสูงกว่าเล็กน้อย) ความแห้งแล้ง และการเข้าถึงที่ยากลำบาก ทำให้ทะเลสาบยังคงความเป็นธรรมชาติเอาไว้ได้ จระเข้แม่น้ำไนล์สามารถพบได้เป็นจำนวนมากตามพื้นที่ราบชายฝั่ง ส่วนตามแนวหินริมฝั่งเป็นที่อยู่อาศัยของแมงป่องและงูพิษจำพวกคาร์เพ็ตไวเปอร์ ทะเลสาบแห่งนี้อุดมสมบูรณ์ไปด้วยปลา และการประมงมีความสำคัญอย่างมากต่อเศรษฐกิจของคนในท้องถิ่น แต่สถานการณ์นี้กำลังถูกคุกคามจากการที่ระดับน้ำลดลงและการประมงเกินขีดจำกัด อุทยานแห่งชาติทะเลสาบเทอร์กานาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกแล้วในปัจจุบัน โดยอุทยานแห่งชาติซีบิลอย ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของทะเลสาบ ส่วนอุทยานแห่งชาติเซนทรัลไอส์แลนด์และอุทยานแห่งชาติเซาท์ไอส์แลนด์ตั้งอยู่กลางทะเลสาบ ทั้งสองแห่งนี้ขึ้นชื่อเรื่องจระเข้แม่น้ำไนล์ ในบริเวณรอบ ๆ ทะเลสาบเทอร์กานา มีการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ของมนุษย์โบราณวงศ์ลิงใหญ่จำนวนมาก พื้นที่ดังกล่าวยังคงมีนักท่องเที่ยวไม่มากนัก เนื่องจากต้องใช้เวลาขับรถถึงสองวันจากกรุงไนโรบี ทะเลสาบแห่งนี้ยังเป็นพรมแดนในจินตนาการที่แบ่งแยกระหว่างชนเผ่าเรนดิลล์ โบรานา และโอโรโม ออกจากดินแดนของชนเผ่าทุรกานาอีกด้วย พื้นที่โดยรอบส่วนใหญ่เป็นดินเหนียวและมีความเป็นด่างมากกว่าน้ำทะเล อ้างอิง