Νάρβα (πόλη)

Η Νάρβα (εσθονικά: Narva‎‎, ρωσικά: Нарва‎‎), είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην Εσθονία με πληθυσμό 51.411 κατοίκους το 2026. Βρίσκεται στο ανατολικότερο σημείο της χώρας, στα σύνορα με τη Ρωσία, νοτιοανατολικά του νότιου μυχού του Κόλπου της Φιλανδίας, της Βαλτικής θάλασσας, παρά τον ομώνυμο ποταμό Νάρβα που από τη λίμνη Πέιπους εκχύνεται στη Βαλτική. Ιστορία Η πρώτη ανθρώπινη εγκατάσταση στην περιοχή υπολογίζεται γύρω στον 5ο με 4ο αιώνα π.Χ., όπως μαρτυρούν οι αρχαιολογικές ενδείξεις του πολιτισμού της Νάρβα, που ονομάστηκε έτσι από την πόλη. Η εγκατάσταση αναφέρονταν για πρώτη φορά στο Πρώτο Χρονικό του Νόβγκοροντ ως Ρούγκοντιβ (ρωσικά: Ругодивъ‎‎) κατά το έτος 1171. Το κάστρο της Νάρβα ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια της δανέζικης κατοχής της βόρειας Εσθονίας στις 30 Νοεμβρίου, 1223. Το κάστρο και η περιβάλλουσα πόλη της Νάρβα αγοράστηκε από τους ιππότες του Λιβονικού Τάγματος (αγγλικά: Livonian Order‎‎) μετά το 1346. Στον πόλεμο της Λιβονίας καταλήφθηκε για ένα σύντομο διάστημα από τους Ρώσους το 1558, ενώ άλλαξε χέρια μερικές φορές ακόμα, και μετά το 1581 περιήλθε υπό τον έλεγχο της Σουηδικής Αυτοκρατορίας. Στη διάρκεια του Μεγάλου Βορείου Πολέμου, η Νάρβα ήταν το πεδίο της πρώτης μεγάλης ομώνυμης μάχης μεταξύ των δυνάμεων του βασιλιά Καρόλου ΙΒ΄ της Σουηδίας και του τσάρου Πέτρου Α΄ της Ρωσίας. Παρόλο που μειονεκτούσαν αριθμητικά σε αναλογία 1 προς 4, οι Σουηδικές δυνάμεις κατατρόπωσαν τον ισχυρό τους αντίπαλο των 40.000 αντρών. Στη συνέχεια η πόλη κατακτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1704. Η Νάρβα έγινε τμήμα της ανεξάρτητης Εσθονίας το 1918 μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Νάρβα είχε μια παλαιά πόλη σε στυλ μπαρόκ και το κέντρο της ήταν αρκετά φημισμένο σε όλη την Ευρώπη. Αυτή η παλιά πόλη καταστράφηκε εντελώς από σοβιετικούς βομβαρδισμούς στις 6 Μαρτίου 1944. Τον ίδιο χρόνο, καθώς υποχωρούσαν οι Γερμανοί ανατίναξαν επίσης κάποια σπίτια. Μετά τη μάχη, τα περισσότερα από τα κτίρια θα μπορούσαν να είχαν αποκατασταθεί καθώς οι τοίχοι από τα σπίτια υπήρχαν ακόμα, αλλά οι Σοβιετικοί τα κατεδάφισαν για να δημιουργήσουν χώρο για την κατασκευή μεγάλων πολυκατοικιών. Πολλοί Εσθονοί που είχαν φύγει από τη Νάρβα κατά τη διάρκεια του πολέμου, ήθελαν να ξαναγυρίσουν, αλλά δεν τους επετράπη. Αντίθετα μεταφέρθηκαν Ρώσοι έποικοι στην περιοχή. Το μόνο διατηρητέο κτίριο σήμερα της παλιάς πόλης είναι το κτίριο του παλαιού δημαρχείου. Έχοντας επανακαταλάβει την Εσθονία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1944, οι Σοβιετικές αρχές χώρισαν το Ιβάνγκοροντ διοικητικά από την υπόλοιπη Νάρβα, και ενσωμάτωσε την περιοχή στην Περιφέρεια Λένινγκραντ της Ομόσπονδης Σοβιετικής Δημοκρατίας της Ρωσίας τον Ιανουάριο του 1945. Στο Ιβάνγκοροντ δόθηκε το καθεστώς της πόλης το 1954. Μετά την επανάκτηση της ανεξαρτησίας της Εσθονίας το 1991, τα σύνορα σύμφωνα με τη Συνθήκη του Τάρτου που υπογράφτηκε το 1920 θεωρήθηκε από τη Ρωσία ότι νόμιμα αντικαταστάθηκαν από τα διοικητικά όρια μεταξύ των 2 πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών που χαράχτηκαν αργότερα από τις σοβιετικές αρχές. Έτσι το Ιβάνγκοροντ παρέμεινε τμήμα της Ρωσίας. Λόγω των πολιτικών εντάσεων στην περιοχή, η νέα συνθήκη για τα σύνορα μεταξύ της Εσθονίας και της Ρωσίας δεν έχει ακόμα τεθεί σε ισχύ. Πληθυσμός Το 93,85% του σημερινού πληθυσμού της Νάρβα είναι Ρωσόφωνοι (το 82% είναι ρωσικής εθνικότητας), οι περισσότεροι είτε μετανάστες από τη Σοβιετική εποχή από διάφορες περιοχές της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (κυρίως από τη Ρωσία) ή απόγονοι αυτών. Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης καταστράφηκε στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και για αρκετά χρόνια μετά, κατά τη διάρκεια της ανοικοδόμησης της πόλης, οι σοβιετικές Αρχές απαγόρευαν την επιστροφή των κατοίκων που έμεναν εκεί πριν τον πόλεμο, κυρίως Εσθονών (64,8% σύμφωνα με την απογραφή του '34), με αποτέλεσμα να μεταβληθεί ριζικά η εθνική σύνθεση του πληθυσμού. Αξιοθέατα Η Νάρβα χαρακτηρίζεται από ένα κάστρο του 15ου αιώνα, με τον πύργο του Λονγκ Χέρμαν, ύψους 51 μέτρων, ως το πιο σημαντικό της αξιοθέατο. Το εκτεταμένο συγκρότημα του κτιρίου Κρίνχολμ, που βρίσκεται πολύ κοντά στους γραφικούς καταρράκτες, είναι ένας από τους μεγαλύτερους υφαντουργικούς μύλους του 19ου αιώνα στην Ανατολική Ευρώπη. Άλλα σημαντικά κτίσματα περιλαμβάνουν Σουηδικά σπίτια του 17ου αιώνα, ένα δημαρχείο σε στυλ μπαρόκ (1668-71), και ότι απέμεινε από τις οχυρώσεις του Έρικ Ντάλμπεργκ. Απέναντι από τον ποταμό Νάρβα είναι το ρωσικό φρούριο του Ιβάνγκοροντ, που ιδρύθηκε από τον Μέγα Πρίγκηπα Ιβάν Γ' της Ρωσίας το 1492 και είναι γνωστό στις δυτικές πηγές ως Αντί-Νάρβα. Στην περίοδο της Σοβιετικής Ένωσης η Νάρβα και το Ιβάνγκοροντ ήταν αδελφοποιημένες πόλεις, παρόλο που ανήκαν σε διαφορετικές ομόσπονδες δημοκρατίες. Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Ιβάνγκοροντ διοικούνταν ως τμήμα της Νάρβα. Αξιόλογοι κάτοικοι Έβερτ Χορν (1585-1615), κυβερνήτης της Νάρβα (1613) Φρίντριχ Λούστιχ (1912-1989), βουδιστής μοναχός Κέρστι Μέριλαας (1913-1986), ποιήτρια, θεατρικός συγγραφέας Πάουλ Κέρες (1916-1975), γκρανμαίτρ στο σκάκι Πάουλ Φέλιξ Σμιτ (1916-1984), σκακιστής Όρτβιν Σαράπου (1924-1999), σκακιστής Βαλερί Κάρπιν (γεννηθείς το 1969), ποδοσφαιριστής Μαξίμ Γκρούζνοφ (γεννηθείς το 1974), ποδοσφαιριστής Λέο Κομάροφ (γεννηθείς το 1987), παίκτης του χόκεϋ Ουίλιαμ Κλίσμαν Μάθιους (γεννηθείς το 1901),γλωσσολόγος, συγγραφέας, καθηγητής. Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επίσημη ιστοσελίδα της Νάρβα Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine. (Αγγλικά) Άρθρα και εικόνες για τη Νάρβα (Αγγλικά) Φωτογραφίες και βίντεο Πανόραμα του Κάστρου της πόλης Αρχειοθετήθηκε 2009-04-03 στο Wayback Machine. Φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης μέσω δορυφόρου της Νάρβα, Google Maps