Абрука

Абрука (па-эстонску: Abruka) — адзін з астравоў Маанзундзкага архіпэлягу. Агульная плошча — 8,78 км². Насельніцтва (2014 г.) — 30 чал. Геаграфія і прырода Востраў Абрука меьціцца ў паўночна-заходняй частцы Рыскай затокі ў 3,9 км ад востраву Саарэмаа. Даўжыня з поўначы на поўдзень — 6,4 км. Найбольшая шырыня — 3,1 км. Цэнтральную частку востраву займае шырокалісьцевы лес (92 га) з такімі рэдкімі для Эстоніі пародамі дрэў, як дуб, ліпа, ціс, плюшч, ляшчына. Востраў Абрука насяляюць каля 2000 птушак, ёсьць дзікі і алені. Для аховы прыроды на востраве створаны нацыянальны парк. Гісторыя У позьнім сярэднявеччы востраў Абрука належаў Эзэль-Вікскаму біскупству. Тут трымалі канёў, колькасьць якіх даходзіла да 150. Першыя сяляне зьявіліся толькі ў швэдзкі пэрыяд панаваньня (другая палова XVII ст. — першая чвэрць XVIII ст.). Яны займаліся пераважна рыбалоўствам. У XIX ст. на востраве быў адчынены першы маяк. У 1883 годзе адчынена школа (працавала да 1972 г.). Пасьля II Сусьветнай вайны насельніцтва вострава Абрука пачало стала зьніжацца, што было выклікана абмежаваньнямі ў жыцьці на малым востраве. Інфраструктура На востраве Абрука стала пражывае каля 10 — 12 чалавек, аднак улетку насельніцтва павялічваецца да 30. Асноўныя заняткі мясцовых жыхароў — сельская гаспадарка і абслугоўваньне турыстаў. На востраве маецца 2 маякі, мэмарыял ахвярам парому «Эстонія» (1994 г.). Вонкавыя спасылкі abruka.ee The Island of Abruka