San Paulo eliza (Tartu)

San Paulo eliza (estonieraz: Tartu Pauluse kirik) Estoniako Tartu hirian dagoen eliza luteranoa da, XX. mendearen hasieran eraikia. San Paulo kongregazioa San Paulo kongregazioa Santa Maria kongregaziotik bereizita sortu zen 1910eko irailaren 5ean, baina Santa Maria eliza erabiltzen jarraitu zuen eliza berria eraiki zen arte. Eliza berria eraikitzeko lurra Tartuko Udalak eman zuen 1911ko urtarrilean. Eraikina Eliza Eliel Saarinen finlandiar arkitekto ospetsuak eraiki zuen Art Nouveau estiloan. Estilo honetako eliza bakarra da Estonia osoan. Eraikuntza 1915ean hasi zen eta lehen harria maiatzaren 31n jarri zen; eliza 1917ko urriaren 1ean sagaratu zen. Bi urteko barne-lanen ondoren, eliza berriro bedeinkatu zuen Jakob Kukk apezpikuak 1919ko azaroaren 9an. 1919rako, dorreak bi ezkila ere bazituen, Bochumen (Alemania) egindakoak. 800 eta 1.280 kg artean pisatzen zuten, hurrenez hurren. Berogailu zentrala 1924an instalatu zen eta guztira 700.000 alemaniar marko kostatu zen. Aldare-eskultura 1923ko martxoaren 17an, aldare-eskultura berri bat inauguratu zen. Eskultura hori Amandus Adamsonen lana zen, Carrarako marmolez eginda zegoen eta 3,5 metroko altuera zuen. Zatozte niregana, nekatu eta zamapetu guztiok zuen izena eta eta Jesusek Maria Magdalena eskuinean eta Jeriko ezkerrean zituela irudikatzen zuen. Guztira 1.400.000 finlandiar marko kostatu da. Bigarren Mundu Gerra eta sobietar garaia Eliza 1944ko abuztuaren 25ean erre zen eta eraikinaren zati handi bat suntsitu zen. Kongregazioaren lehen plana eliza bere jatorrizko forman eta dimentsioetan zaharberritzea zen. Lanak 1952an hasi ziren, eta 1959an teilatu-ganga berritzeko lanak. Teilatuaren diseinuak eta eraikuntzaren gainbegiratzea Hugo Oengo ingeniariak egin zituen. Hargin eta margilaritza lanak 1960an hasi ziren. 1962an, sobietar agintariek eliza eraikinaren erdia konfiskatu zuten museo gisa erabiltzeko. Eliza berriro sagaratu zuten 1966ko uztailaren 3an, eta hilabete bat geroago, kongregazioak elizaren erdia hustu behar izan zuen Estoniako Kirol Museoari lekua egiteko. Alboko balkoietako habeak 1966ko uztailean kendu ziren, balkoien beharrik ez baitzegoen. 1967ko udan, elizaren beste zati bat bereganatu zuten agintariek Etnografia Museoari (gaur egun Estoniako Museo Nazionala) lekua egiteko. Jatorrizko 1.500 eserlekuko eremuaren ordez, elizak 350 eserleku baino ez zituen ordurako. Zaharberritzea 2001ean, Kirol Museoa egoitza berri batera lekualdatu zen, eta 2005eko irailean, Estoniako Museo Nazionalak ere lekualdatu eta museoak erabiltzen zuen elizaren zatia kongregazioari eman zion. Horregatik, 2005erako, eraikinaren barnealdea berriz ere eliza gisa erabili zen. Zaharberritzea 2005ean hasi zen eta 2015erako amaitu zen, eta eliza 2015eko irailaren 12an ireki zen. Iruditegia Erreferentziak Kanpo estekak