Aston Villa F.C.

Aston Villa Football Club, i njohur thjesht si Aston Villa, është një klub profesionist anglez futbolli me seli në Aston, Birmingham. Klubi u themelua në vitin 1874 dhe aktualisht luan në Premier Ligë, liga elitare e futbollit anglez. Klubi i luan ndeshjet si vendas në Villa Park që nga viti 1897. Aston Villa është një nga klubet më të vjetër dhe të suksesshëm të Anglisë, duke fituar kampionatin shtatë herë, kupën kombëtare shtatë herë, kupën e ligës pesë herë si dhe Kupën Evropiane dhe Superkupën Evropiane nga një herë. Aston Villa ka qenë një nga klubet kryesore angleze që nga vitet 1880, kur ekipi i saj ishte pionier i lojës moderne të pasimeve. Ky stil i shkurtër dhe i shpejtë i kombinimit të pasimeve u prezantua nga skocezi George Ramsay, i cili u emërua si trajneri i parë profesionist i futbollit në botë në vitin 1886. Klubi pati ndikim në lëvizjen e sportit drejt profesionalizmit në vitin 1885, dhe ishte një drejtor i klubit, William McGregor, i cili themeloi Ligën e parë të Futbollit në botë në vitin 1888. Gjatë kohës së tij në klub, George Ramsay fitoi gjashtë kampionate dhe gjashtë kupa kombëtare, duke e bërë Aston Villën klubin më të suksesshëm në Angli, një status që e mbajti deri në vitet 1970'. Në sezonin 1930–31, Villa shënoi 128 gola në kampionat, një rekord që qëndron edhe në ditët e sotme. Klubi pësoi një rënje gjatë viteve 1930', e cila vazhdoi në dekadat e ardhshme dhe kulmoi me rënjen e klubit në kategorinë e tretë për herë të parë dhe të vetme në histori në sezonin 1969–70. Villa u rikthye në elitë në mesin e viteve 1970' nën drejtimin e trajnerit Ron Saunders, i cili udhëhoqi klubin drejt kampionatit të 7të në histori në sezonin 1980–81. Një sezon më pas, Villa u bë klubi i katërt anglez që fiton Kupën Evropiane, duke regjistruar suksesin e parë kontinental. Pas kësaj, ata fituan Superkupën Evropiane. Aston Villa ishte një anëtar themelues i Premier Ligës në vitin 1992, dhe është një nga tre klubet e vetme që kanë qenë anëtarë themelues të Ligës së Futbollit dhe Premier Ligës. Klubi kualifikohej rregullisht në kompeticionet evropiane në vitet 1990', por pas kësaj klubi e pati të vështirë të konkuronte në elitë, duke bërë që Doug Ellis t'i shiste aksionet e tij miliarderit amerikan Randy Lerner. Klubi ra për herë të parë nga Premier Liga në sezonin 2015–16 dhe u rikthye në vitin 2019. Rivali kryesor i Villës është Birmingham City, klubi tjetër nga Birminghami. Këto dy klube janë ndeshur për herë të parë në vitin 1879 dhe ndeshjet midis tyre titullohen Second city derby. Një tjetër klub rival është West Bromwich Albion. Villa ka shpenzuar gjithsej 110 sezone në elitë, duke qënë klubi i dytë me më shumë sezone. Gjithsej, klubi ka prodhur 77 lojtar që kanë luajtur në kombëtaren angleze. Historia 1874−1886: Themelimi dhe dominimi i hershëm Aston Villa Football Club besohet të jetë krijuar më 21 nëntor 1874 nga anëtarët e Kishës Villa Cross Wesleyan në Handsworth, e cila tashmë është pjesë e Birminghamit. Katër anëtarët që krijuan klubin ishin Jack Hughes, Frederick Matthews, Walter Price dhe William Scattergood. Të katërt anëtarët, të cilët ishin pjesë e ekipit të kriket të kishës, ishin duke kërkuar për mënyra se si të qëndronin në formë gjatë dimrit. Ndeshja e parë në histori e Aston Villës ishte kundër ekipit të regbisë së Aston Brook St Mary's. Si kusht për ndeshjen, Aston Villa ra dakord për të luajtur pjesën e parë me rregullat e regbisë dhe pjesën e dytë me rregullat e futbollit; ata fituan 1–0. Fati i klubit ndryshoi në vitin 1876 kur një skocez i ri i quajtur George Ramsay kaloi rastësisht në Aston Park ku ekipi i Aston Villës po kryente stërvitjen. Lojtarët i kërkuan atij të bënte xhonglime me top dhe ata u befasuan nga aftësitë e tij; ata nuk kishin parë një person të luante si Ramsay më përpara. Lojtarët më pas e rrethuan atë dhe e ftuan t'i bashkohej klubit dhe të bëhej kapiteni i tyre. Ramsay fitoi famë të menjëherëshme pas kësaj. Spektatorët filluan të ndiqnin ndeshjet e Villës për shkak të tij. Ramsay, përveç se mori shiritin e kapitenit, u vendos edhe në krye të stërvitjes. Ai u ndikua nga klubi skocez, Queen's Park, i cili ishte pionier i asaj që u bë e njohur si 'futbolli i kombinuar' në vendlindjen e tij Glasgow; loja e ndërlikuar e pasimeve që ai prezantoi ishte një lëvizje revolucionare për një klub anglez në fund të viteve 1870'. Aston Villa filloi të bëhej një nga klubet më të mira në Midlands, duke fituar trofeun e parë në histori, Birmingham Senior Cup, në vitin 1880. Ata e fituan këtë trofe edhe 9 herë të tjera në 12 sezonet e ardhshme. 1886–1914: Epoka e artë viktoriane dhe eduardiane Pas profesionalizimit të futbollit në vitin 1885, klubi vendosi që kishte nevojë për një trajner me kohë të plotë të paguar. Reklama e mëposhtme u vendos në gazetën Birmingham Daily Gazette në qershor 1886: “Kërkohet: trajner për klubin e futbollit Aston Villa, të cilit do t'i kërkohet të kushtojë gjithë kohën e tij nën drejtimin e komitetit. Paga 100 £ në vit. Aplikimet me referencë duhet të bëhen jo më vonë se 23 qershor Kryetarit të Komitetit, Aston Villa Club House, 6 Witton Road, Aston' Villa mori 150 aplikantë për këtë rol, por me lidhjen e tij të fortë me klubin George Ramsay ishte zgjedhja dërrmuese e anëtarësisë. Kështu më 26 qershor 1886, Aston Villa emëroi atë që është përshkruar si trajnerin e parë profesionist të futbollit në botë. Në sezonin e ardhshëm Aston Villa u bë ekipi i parë i Midlands që fiton Kupën FA në vitin 1887. Kapiteni i ekipit, sulmuesi skocez i fuqishëm Archie Hunter, u bë një nga emrat kryesor të futbollit anglez, duke u bërë lojtari i parë që shënonte në çdo raund të këtij kompeticioni. Aston Villa ishte gjithashtu një nga shumë ekipet që morën pjesë në edicionin e parë të Ligës së Futbollit (Football League); një nga drejtorët e klubit, William McGregor, ishte një nga themeluesit e ligës. Pasi futbolli u bë profesionist në vitin 1885, klubi kishte nevoj për të ardhura të rregullta për të paguar pagat e futbollistëve. Ndeshjet miqësore u anulluan rregullisht për shkak të kalendarit të ekipit kundërshtar ose zgjedhjes së tyre për të luajtur një ndeshje tjetër me një përfitim më të madh financiar. McGregor mori masa pasi pa që ndeshjet e klubit u anulluan për pesë të shtuna rresht, duke shkaktuar zhgënjim te tifozët e klubit. Në mars 1888, ai i shkroi komitetit të klubit të tij, Aston Villa, si dhe atyre të Blackburn Rovers, Bolton Wanderers, Preston North End dhe West Bromwich Albion, duke sugjeruar krijimin e një lige që do të siguronte një numër ndeshjesh të garantuara për klubet anëtare të saj çdo sezon. Pas dy takimeve ndërmjet përfaqësuesve të klubeve kryesore, sezoni i parë i Ligës së Futbollit në botë filloi në shtator 1888 me 12 klube anëtare nga Midlands dhe veriu i Anglisë: Accrington, Aston Villa, Blackburn Rovers, Bolton Wanderers, Burnley, Derby County, Everton, Notts County, Preston North End, Stoke, West Bromwich Albion dhe Wolverhampton Wanderers. Pavarësisht se Villa themeloi ligën, deri në vitin 1893 ata ende nuk e kishin fituar atë. Anëtari i Komitetit të klubit Frederick Rinder ishte nxitësi i një takimi të klubit në Barwick Street në shkurt 1893 që hoqi komitetin që drejtonte klubin në atë kohë. Të katërmbëdhjetë anëtarët e komitetit dhanë dorëheqjen dhe u zëvendësuan nga një komitet prej pesë vetash i udhëhequr nga Rinder pasi ai mbajti një fjalim nxitës duke kritikuar tolerancën e bordit ndaj disiplinës së keqe dhe pijeve alkoolike të lojtarëve. Në fushë, trajneri George Ramsay po formonte një skuadër që u bë e njohur për pasimet e shkurtra e të shpejta të kombinimit që e panë Villën të fitonte titullin e parë të ligës në sezonin 1893–1894; në sezonin e ardhshëm, klubi fitoi Kupën FA të dytë në histori. Kjo u pasua nga tituj të njëpasnjëshëm të ligës në sezonet 1895–96 dhe 1896–97. Aston Villa u shfaq si klubi anglez më i suksesshëm i epokës viktoriane, duke fituar jo më pak se pesë tituj të ligës dhe tre Kupa FA deri në fund të mbretërimit të Mbretëreshës Viktoria në vitin 1901. Kapiteni i ekipit gjatë kësaj epoke ishte sulmuesi i lindur në Birmingham, John Devey, i cili gëzonte një partneritet i suksesshëm me anësorin e shpejtë, Charlie Athersmith, dhe në mbrojtje ishte skocezi i ashpër James Cowan, i cili kishte një sens të pakrahasueshme të kohës dhe pritjes. Në vitin 1897, viti kur Villa fitoi dopietën e titujve (kampionat dhe kupë), ata u transferuan në shtëpinë e tyre të tanishme, Aston Lower Grounds. Tifozët krijuan emrin "Villa Park"; asnjë deklaratë zyrtare nuk e listonte terrenin me emrin Villa Park. Suksesi vazhdoi në epokën Eduardiane, me klubin që ngriti Kupën FA për herë të katërt në sezonin 1904–05, dhe një titull të gjashtë të ligës në sezonin 1909–1910. Një triumf i mëtejshëm i Kupës FA u arrit në prag të Luftës së Parë Botërore në vitin 1913, me klubin që për pak e humbi mundësinë për të fituar dopietën për herë të dytë, duke përfunduar nënkampion në ligë. Lojtarët-yje gjatë kësaj epoke përfshinin Howard Spencer, mbrojtësin e kulturuar që ishte kapiteni i ekipit, ashtu edhe i Anglisë, si dhe bomberat Joe Bache dhe Harry Hampton, të cilët mes tyre shënuan 382 gola. 1920–1939: Rënja e vazhdueshme dhe rrëzimi i parë Në janar 1920, Billy Walker shënoi një dygolësh në fitoren 2–1 kundër Queens Park Rangers në raundin e parë të Kupës FA në debutimin e tij me klubin. Pas kësaj, Walker u bë ylli i klubit në vitet 1920', duke shënuar 244 gola në 531 ndeshje. Ai ishte gjithashtu kapiteni i ekipit dhe i Anglisë. George Ramsay u tërhoq nga futbolli në vitin 1926 në moshën 71 vjeç. Zëvëndësuesi i tij, Billy Smith, nuk ishte i aftë të vazhdonte suksesin e Ramsayt. Gjatë kësaj kohe, disa klube e kishin arritur nivelin e Aston Villës, përfshirë edhe Arsenali. Ekipi u rendit i dyti në kampionat në sezonet 1930–31 dhe 1932–33. Pavarësisht se titulli nuk u fitua, Villa Park ishte gjithmonë e mbushur me tifozë, të cilët argëtoheshin nga futbolli sulmues që luante ekipi. Në sezonin 1930–31, ata shënuan plot 128 gola në kampionat, duke vendosur një rekord të padikutueshëm. Qëndër-sulmuesi Tom 'Pongo' Waring shënoi plot 49 gola në atë sezon, i ndjekur nga anësori Eric Houghton i cili shënoi 30 gola. Klubi emëroi Jimmy McMullan si trajnerin e ri të ekipit në vitin 1934, por kjo lëvizje rezuloi të ishte e gabuar, duke shkaktuar rënjen e parë nga kategoria në sezonin 1935–36 pas 48 vitesh në elitë. Villa vuajti më shumë për shkak të mbrojtjes, duke pësuar 110 gola në 42 ndeshje, 7 prej të cilave erdhën në humbjen famëkeqe 7–1 kundër Arsenalit të Ted Drake në Villa Park. Gjatë atij sezoni, Villa bëri disa transferime që kushtuan gjithsej 35,000 £ me qëllim për të mos rënë nga kategoria, por afrimet e reja nuk mundën të shmangnin rënjen. Aston Villa, në atë kohë një nga klubet më të famshme dhe të suksesshme në botë, ra nga kategoria në vitin 1936. Pas rënjes në Divizionin e Dytë, bordi i klubit riktheu ish presidentin Fred Rinder, i cili në rikthimin e tij deklaroi: "Villa ka qënë një klub i madh, është një klub i madh dhe do të jetë një klub i madh." Ai e kritikoi bordin për "neglizhencën ndaj ekipit rezervë" dhe politikës për të shpenzuar shuma të mëdha për të blerë lojtarë. Ai besonte se kjo praktikë e neglizhimit të lojtarëve të rinjë të dalë nga akademia po dëmtonte kulturën e klubit dhe stilin e lojtarëve, të cilat sëbashku me mungesën e disiplinës nga lojtarët aktual sollën rënjen nga kategoria. Veprimi i parë i Rinder pas rikthimit ishte emërimi i trajnerit progresuv Jimmy Hogan. Pas vetëm dy sezonesh, Hogan e riktheu ekipin në elitë duke fituar titullin e Divizionit të Dytë. Hogan foli për filozofinë e tij: "Unë jam mësues dhe dashamirës i futbollit kontruktiv me çdo pasim, çdo gjuajtje dhe çdo lëvizje." Ai u thoshte lojtarëve të tij se "futbolli ishte si një vals vjenez, një rapsod, një-dy-tre, një-dy-tre, paso-lëviz-paso, paso-lëviz-paso." Megjithatë, Lufta e Dytë Botërore i dha fund projektit të Hogan për të rikthyer klubin në majën e futbollit anglez. 1945–1961: Mediokriteti dhe pakënaqësia Ashtu si të gjitha klubet angleze, Aston Villa humbi shtatë sezone për shkak të Luftës së Dytë Botërore. Lufta gjithashtu i dha fund disa karrierave para kohe. Tifozët erdhën masivisht në stadium për të ndjekur ekipin pas luftës: 76,588 tifozë ishin të pranishëm në Villa Park për të ndjekur ndeshjen çerek-finale të Kupës FA kundër Derby County në mars 1946, e cila është pjesmarrja rekord në një ndeshje të Aston Villës në Villa Park. Ekipi i rindërtua nën drejtimin e ish lojtarit Alex Massie në pjesën e mbetur të viteve 1940'. Disa nga lojtarët më të dalluar të kësaj kohe ishin Harry Parkes, i cili e shpenzoi të gjithë karrierën e tij te Villa, sulmuesi uellsian Trevor Ford dhe sulmuesi i brëndshëm Johnny Dixon. Pavarësisht kësaj, klubi e mbyllte kampionatin në mesin e tabelës në vitet 40' dhe 50', duke mos u renditur më lartë se vendi i 6të. Bordi i klubit u kritikua masivisht nga tifozët dhe shtypi, të cilët vunë në dukje mungesën e investimit te akademia e të rinjëve si dhe metodat e stërvitjes dhe blerjes së lojtarëve. Në vitin 1954, Danny Blanchflower kërkoi largimin nga klubi, duke thënë se "Villa ishte dembelosur nga traditat e tij të vjetra dhe kalbësira po hante themelet dikur të forta." Pavarësisht se shpëtoi nga rënja një sezon më parë, Aston Villa fitoi trofeun e parë pas 37 vitesh në sezonin 1956–57. Klubi, i udhëhequr nga Eric Houghton, edhe ky ish lojtar, fitoi Kupën FA për herë të 7të në histori, duke mposhtur Manchester United me rezultatin 2–1 falë dopietës së anësorit Peter McParland. Pavarësisht këtij suksesi, ekipi nuk pati vazhdimësi në kampionat, duke bërë që Houghton të shkarkohej në dhjetor 1958. Zëvëndësuesi i tij, Joe Mercer, nuk e shmangu rënjen e ekipit një kategori më poshtë në sezonin 1958–59. Megjithatë, klubi u rikthye në elitë vetëm pas një sezoni. Ekipi kishte në përbërje lojtarë të rinj të talentuar të quajtur 'Mercer's Minors' (Të rinjtë e Mercerit). Në sezonin e ardhshëm, Aston Villa u bë klubi i parë që fitoi Kupën e Ligës. Klubi u udhëhoq nga sulmuesi Gerry Hitchens, i cili shënoi plot 42 gola në atë sezon. 1961–1974: Një tjetër rënje dhe ringjallja Golat e Hitchens tërhoqën interesin e klubit italian Inter, të cilët në verën e vitit 1961 bënë një ofertë të madhe financiare për të blerë kartonin e anglezit. Aston Villa e pranoi ofertën e italianëve, e cila ishte 85,000 £. Zëvëndësuesi i tij, Derek Dougan, nuk pati sukses dhe Villa bëri hapa mbrapa. Në korrik 1964, Mercer u detyra të jepje dorëheqjen nga futbolli pasi pësoi një goditje në tru. Tërheqja e tij sinjalizonte vetëm kohë të vështira për Aston Villën. Klubi më i suksesshëm i Anglisë kishte dështuar për t'ju përshtatur ndryshimeve moderne që futbolli po pësonte: tre nga pesë anëtarët e bordit ishin mbi 70 vjeç, klubi kishte neglizhuar rrjetin e skautëve dhe strukturën e stërvitjes si dhe po vuante financiarisht. Kjo gjë bëri që klubi të shiste sulmuesin e tyre kryesor Tony Hateley te Çelsi për 100,000 £ në tetor 1966. Në mungesë të tij, Villa ra nga kategoria për herë të tretë në histori në vitin 1967. Klubi shiti edhe fushën stërvitore jashtë Villa Park, duke e lënë ekipin në pozicionin e stërvitjes në terrenet stërvitore të huazuara nga ekipet e vogla lokale. Në sezonin e ardhshëm tifozët kërkuan dorëheqjen e bordit pasi Villa e mbylli Divizionin e Dytë në vendin e 16të. Për shkak të këtij rezultati negativ dhe borxhit në rritje, bordi shkakoi trajnerin Tommy Cummings. Disa javë më pas, të pesë anëtarët e bordit dhanë dorëheqjen pas presionit të tifozëve. Pas shumë spekullimesh, kontrolli i klubit u mor nga financieri londinez Pat Matthews, i cili emëroi Doug Ellis si presidentin e ri të klubit në dhjetor 1968. Një nga veprimet e tyre të para ishte mbledhja e 205,835 £ në një emetim të aksioneve që fshiu borxhet e klubit. Ellis emëroi Tommy Docherty si trajnerin e ri të ekipit. Pavarësisht një suksesi në fillim, Docherty u shkarkua pas vetëm 13 muajsh. Ai u zëvëndësua nga ish kapiteni dhe trajneri i ekipit rezervë, Vic Crowe, i cili nuk e shmangu rënjen e klubit në Divizionin e Tretë për herë të parë në histori në vitin 1970. Në sezonin e ardhshëm, Aston Villa shkaktoi një surprizë duke mposhtur Manchester United në gjysëm-finalen e Kupës së Ligës. Në finale, pavarësisht se luajti mir, ekipi u mposht nga Tottenham Hotspur me dy gola në minutat e fundit. Ekipi u ngjit në Divizionin e Dytë si kampion, duke rikthyer një ndjenjë optimizmi dhe shprese te tifozët. Jashtë fushe, bordi bleu Qëndrën Stërvitore Bodymoor Heath, e cila ishte 20 hektar. Fusha, e cila u ble në dhjetor 1971, kishte si synim për të përmirsuar akademinë e klubit dhe kushtet e stërvitjes. 1974–1992: Rikthimi si klub elitar Klubi e mbylli sezonin 1973–74 në vendin e 14të në Divizionin e Dytë. Në gusht 1974, Crowe u zëvëndësua nga Ron Saunders. Ai ishte një fanatik i fitnesit dhe metodat e tij të stërvitjes dolën të ishin efektive. Nën drejtimin e tij, klubi fitoi Kupën e Ligës dhe u rikthye në Divizionin e Parë në fund të sezonit 1974–75. Një lojtar i cili kishte qënë pjesë e rënjeve dhe ngjitjeve të ekipit nëpër kategori ishte i preferuari i tifozëve Charlie Aitkin, i cili luajti 659 ndeshje si mbrojtës i majtë për klubin nga viti 1959 e deri në vitin 1976; ai është lojtati me më shumë ndeshje në historinë e klubit. Aston Villa u rendit në vendin e 4të në sezonin e parë pas rikthimit në elitë. Ata fituan Kupën e Ligës në sezonin 1976–77. Pavarësisht se Saunders po ndërtonte një ekip fitues dhe po e rikthente klubin mes më të mirave, marrëdhënja e tij me presidentin Doug Ellis ishte negative, kjo për shkak të ndërhyrjeve në çështjet e futbollit nga Ellis, të cilat Saunders nuk i pëlqente. Me kalimin e viteve, anëtarët e tjerë të bordit ishin në anën e Saunders, duke bërë që Ellis të largohej në vitin 1975. Ai u zëvëndësua nga Sir William Dugdale, i cili qëndroi në bord deri në vitin 1979 dhe u largua pas mosmarrëveshjeve me aksionerin Ron Bendall. Pas largimit të Ellis, Saunders fitoi më shumë fuqi si trajner. Në sezonin 1980–81, Villa fitoi kampionatin e 7të në histori. Ekipi kishte në përbërje lojtarë si Gordon Cowans, Tony Morley dhe kapiteni Dennis Mortimer, të cilët e udhëhoqën klubin drejt titullit të parë kampion pas 71 vitesh. Në sezonin pasardhës, Ron Saunders dha dorëheqjen në mes të sezonit, duke surprizuar shumë tifozë dhe analistë. Në kohën e largimit të tij, Villa ishte çerek-finale të Kupës Evropiane. Saunders kishte shprehur pakënaqësinë e tij për mungesën e fondeve për të forcuar ekipin. Gjithashtu një tjetër shkak i largimit të tij ishte mos gjetja e një marrëveshjeje për kontratën e re me presidentin Ron Bendall. Saunders u zëvëndësua nga ndihmësi i tij Tony Barton, i cili e udhëhoqi ekipin në finale, aty ku mposhti Bayern München 1–0 falë një goli të Peter Withe në minutën e 67të. Dhjetë minuta pas nisjes, portieri titullar Jimmy Rimmer u dëmtua dhe u zëvendësua nga Nigel Spink, i cili deri në atë moment kishte luajtur vetëm një ndeshje me ekipin e parë. Spink luajti mirë, duke e mbajtur portën e paprekur. Villa u bë klubi i katërt anglez që fiton Kupën Evropiane. Në sezonin e ardhshëm, Villa u eliminua në çerek-finale të Kupës Evropiane nga Juventusi, duke mos e mbrojtur titullin. Megjithatë, ata fituan Superkupën Evropiane kundër Barcelonës. Kjo ishte kulmi i Villës, që në mes të viteve 1980' filloi të pësonte rënje. Doug Ellis u rikthye në klub si pronar dhe aksioner kryesor në nëntor 1982. Klubi u godit nga borxhe të mëdha dhe policia ngeu pyetje në lidhje me aktivitetin financiar në lidhje me ndërtimin e tribunës së veriut në Villa Park nga viti 1980 e deri në vitin 1982. Shuma e ndërtimit ishte 1.3 milion £ por një hetim i brëndshëm zbuloi se shuma e vërtetë ishte 700,000 £. Një raport i mëvonshëm nga kontabilistët Deloitte zbuloi se kishte "shkelje serioze të kodeve të rekomanduara të praktikës dhe mbikëqyrje të dobët të sajtit". Ellis menjëherë u përpoq të reduktonte shpenzimet e përgjithshme të klubit. Ai i informoi lojtarët se duhej të bënin shkurtime pagash dhe i tha trajnerit Tony Barton se ekipi kishte nevojë të reduktohej. Skuadra e Saunders u shpërbë dhe nuk u zëvendësua në mënyrë adekuate, duke kulmuar me rënien e klubit në vitin 1987, vetëm pesë vjet pasi ishte shpallur kampion evrope. Megjithatë, Villa u rikthye në elitë pasi u rendit në vendin e dytë në Divizionin e Dytë në sezonin 1989–90. Ekipi i udhëhequr nga trajneri Graham Taylor kishte në përbërje lojtarë si Paul McGrath, Tony Daley dhe David Platt. Pas këtij suksesi, Taylor u largua nga Villa dhe u bë trajner i kombëtares angleze. 1992–2016: 24 vite në Premier Ligë Aston Villa ishte një nga klubet themelues të Premier Ligës në vitin 1992, si dhe një nga tre klubet që kanë theneluar Ligën e Futbollit në vitin 1888 dhe Premier Ligën, sëbashku me Blackburn Rovers dhe Evertonin. Klubi e mbylli sezonin e parë në vendin e dytë nën drejtimin e trajnerit Ron Atkinson. Megjjthatë, ekipi triumfoi në Kupën e Ligës në vitin 1994, duke mposhtur Manchester United 3–1 në finale. Në nëntor 1994, Atkinson u zëvëndësua nga Brian Little për mungesë rezultatesh. Little krijoi një ekip të rinjsh, pjesë e së cilës ishin Gareth Southgate, Steve Staunton, Ian Taylor dhe Dwight Yorke. Në vitin 1996, klubi e fitoi Kupën e Ligës për herë të 5të, duke mposhtur Leeds United me rezultatin 3–0 në finale. Pas një rënje në formë, Ellis shkarkoi Little në shkurt 1998 dhe e zëvëndësoi me John Gregory, i cili ashtu si Little kishte luajtur më parë me klubin. Në verën e vitit 1998, Yorke u shit te Manchester United për 12.6 milion £. Nën drejtimin e Gregory, ekipi u rendit në pjesën e sipërme të tabelës në katër sezone rresht. Klubi gjithashtu arriti finalen e Kupës FA në vitin 2000, duke pasur në ekip lojtarë si David James, Dion Dublin, Paul Merson dhe Gareth Barry. Megjjthatë, ekipi nuk e kishte cilësinë e mjaftueshme për t'u kualifikuar në Ligën e Kampioneve. Në fund të sezonit, kapiteni i ekipit Gareth Southgate i kërkoi klubit largimin, duke deklaruar: "Nëse dua të arrij në karrierë, duhet të largohem." Trajneri Gregory publikisht e kritikoi klubin për mungesën e investimeve. Marrëdhënja e tij me bordin u prish dhe në janar 2002 ai dha dorëheqjen. Në shkurt 2002, Ellis riktheu Graham Taylor në rolin e trajnerit të ekipit. Pas një vendi të 16të në kampionat në sezonin 2002–03, ai u shkarkua dhe u zëvëndësua nga David O'Learly. Në tre sezonet e ardhshme, Villa u rendit respektivisht në vendin e 6të, 10të dhe 16të, duke sjellur edhe largimin e O'Learly në verën e vitit 2006. Pas 23 vitesh si pronar dhe aksioneri më i madh i klubit (me 38% të aksioneve), Ellis shiti aksionet e tij për shkak të moshës së madhe, 82 vjeç. Klubi u ble nga biznesmeni amerikan Randy Lerner në shtator 2006. Mbërritja e pronarit të ri dhe trajnerit Martin O'Neill shënoi nisjen e një epoke të re optimizmi në Villa Park. Lerner filloi spastrimet në klub, ndryshoi logon dhe investoi në terrenet sportive të klubit, përfshirë edhe në Qëndrën Stërvitore Bodymoor Heath. Në vitin 2007, ai investoi shuma të mëdha për të përforcuar ekipin. Në vitin 2010, Villa arriti finalen e parë të epokës Lerner, por ekipi u mposht 2–1 në finalen e Kupës së Ligës nga Manchester United. Vetëm pesë ditë para nisjes së sezonit 2010–11, O'Neill dha dorëheqjen si trajner, edhe pse në tre sezonet e fundit ekipi ishte renditur në vendin e 6të në kampionat. Arsyeja e dorëheqjes së tij ishte mungesa e investimit në ekip si dhe shitja e lojtarëve kyç si Gareth Barry, James Milner dhe Ashley Young. Zëvëndësuesi i tij Gérard Houllier dha dorëheqjen në shtator 2011 për shkak të problemeve shëndetsore dhe u zëvendësua nga Alex McLeish, i cili vinte nga Birmingham City; emërimi i tij u kundërshtua nga tifozët. Ai qëndroi deri në fund të sezonit 2011–12, të cilën Villa e mbylli në vendin e 16të, dhe u zëvendësua nga Paul Lambert. Në shkurt 2012, klubi raportoi një humbje financiare prej 53.9 milion £, duke bërë që Lerner t'a nxirrte klubin në shitje tre muaj më pas. Ai refuzoi të investonte pas rrëzimit të bursës në vitin 2008, duke bërë që Villa të mos ishte kompetitive në vitet e ardhshme. Në sezonin 2014–15, Lambert u shkarkua në shkurt 2015. Deri në atë moment, ekipi kishte shënuar vetëm 12 gola në 25 ndeshje, e cila ishte shifra më e ulët në historinë e Premier Ligës. Ai u zëvëndësua nga Tim Sherwood, i cili e shmangu rënjen e ekipit nga kategoria si dhe e dërgoi në finalen e Kupës FA. Megjithatë, klubi shiti dy nga lojtarët e tyre kryesor, sulmuesin Christian Benteke dhe kapitanin Fabian Delph, duke mos gjetur zëvënduesit e duhur. Villa vazhdoi të vuante në sezonin 2015–16, dhe Sherwood u shkarkua pas gjashtë humbjesh rresht. Ai u zëvëndësua nga Rémi Garde, i cili u largua pas vetëm pesë muajsh, duke e lënë ekipin në vendin e fundit. Villa ra nga kategoria në përfundim të sezonit, duke i dhënë fund qëndrimit 29-vjeçar në elitë. 2016–vazhdon: Nga Championshipi në Ligën e Kampioneve Në qershor 2016, klubi u ble nga biznesmeni kinez Tony Xia për 76 milion £. Ai emëroi italianin Roberto Di Matteo si trajnerin e ri të klubit, por ai u shkarkua pas vetëm 12 ndeshjesh. Ai u zëvëndësua nga Steve Bruce, i cili në sezonin 2017–18 e udhëhoqi ekipin në vendin e 4të në Championship, por ata u eliminuan në raundin play-off nga Fulhami. Pas dështimit për t'u rikthyer në Premier Ligë, klubi u përball me vështirësi financiare. Xia e vendosi klubin në shitje dhe më 20 korrik 2018, NSWE Group, i udhëhequr nga miljarderi egjiptian Nassef Sawiris dhe miljarderi amerikan Wes Edens, njoftoi se do të investonte në klub. Ky grup bleu 55% të aksioneve të klubit dhe Sawiris u vendos si pronar. Ai emëroi Christian Purslow si shefin ekzekutiv të klubit. Në tetor 2018, Bruce u shkarkua pasi kishte fituar vetëm një nga nëntë ndeshjet e fundit. Ai u zëvëndësua nga trajneri i Brentfordit dhe tifozi i Villës, Dean Smith, i cili e ndihmoi ekipin t'a mbyllte sezonin 2018–19 në vendin e 5të, duke arritur sërisht fazën play-off. Në ndeshjen finale të play-off, ekipi fitoi 2–1 kundër Derby County, duke siguruar rikthimin në Premier Ligë pas tre vitesh. Pas rikthimit në Premier Ligë, aksionet e Recon Group u blenë nga NSWE, gjë që do të thoshte se Xia nuk kishte më aksione në klub. Në sezonin e parë pas rikthimit në elitë, Villa firmosi me 12 lojtarë të rinjë, duke e siguruar mbijetesën në javën e fundit. Në sezonin pasardhës, Villa bëri më mirë, duke u renditur në vendin e 11të në kampionat. Klubi nuk mundi t'a bindte yllin e ekipit Jack Grealish të qëndronte. Ai u shit te Manchester City për 100 milion £, duke u bërë transferimi më i shtrenjtë në Britani. Pas një nisje të dobët në sezonin 2021–22, Dean Smith u shkarkua. Identiteti Ngjyrat Ngjyrat e klubit janë e kuqja e errët dhe bojqielli. Unforma tradicionale e klubit ka qënë një bluze e kuqe e errët me mëngë bojë qielli, të shkurtra të bardha dhe çorape bojë qielli. Ngjyrat e para të klubit ishin bluja mbretërore te kapelet dhe çorapet, si dhe bluja mbretërore dhe e kuqja e errët te fanella (me viza) kurse të shkurtrat ishin të bardha. Në vitet e para të krijimit të klubit, ekzistonte një rregull që asnjë lojtar nuk mund të luante në ndeshje pa veshur uniformën e mësipërme. Për disa vite pas kësaj (1877–79) skuadra veshi disa uniforma të ndryshme, duke nisur nga të gjitha të bardha, blu dhe të zeza, si dhe uniformë të kuqe dhe blu e kombinuar me jeshile të thjeshtë. Deri në vitin 1880, fanellat e zeza me një "Luan të shfrenuar skocez" të qëndisur në gjoks u prezantuan nga liderët skocezë të klubit, William McGregor dhe George Ramsay. Kjo mbeti uniforma e parë e klubit për gjashtë vjet. Të hënën, më 8 nëntor 1886, një hyrje në librin zyrtar të minutave të klubit thoshte: (i) Propozoj dhe miratoj që ngjyrat të jenë fanella çokollatë dhe bojë qielli dhe do të porosisim dy duzina. (ii) Propozoj dhe miratoj që Z. McGregor t'i kërkohet t'i furnizojë ata me kuotimin më të ulët. Ngjyra çokollatë më pas u bë e kuqe e errët. Askush nuk e di me siguri se pse u zgjodhën këto ngjyra për klubin. Në vitet në vijim, disa klube të tjera i kopjuan këto ngjyra, si West Ham United, Burnley dhe Scunthorpe United në Angli si dhe Trabzonspor në Turqi. Edhe Crystal Palace luajti me këto ngjyra deri në vitet 1970'. Stema Stema tradicionale e ekipit ka pasur gjithmonë pjesë të saj "luanin e shfrenuar skocez" me ngjyrë të verdhë në një sfond e kuqe e errët dhe bojë qielli. Sipër stemës ishte emri i klubit Aston Villa kurse poshtë ka qënë motoja e klubit "Prepared" (I përgatitur). Klubi prezantoi një stemë të re në maj 2007, e cila do të përdorej nga nisja e sezonit 2007–08 e në vazhdim. Në stemë ishte vendosur edhe një yll që simbolizonte suksesin në Kupën Evropiane 1982. Motora tradicionale "Prepared" u ruajt por pati ndryshme në emër, duke u shkurtuar në "AVFC". Presidenti i asaj kohe Randy Lerner i kërkoi ndihmë tifozëve për të marrë pjesë në dezanjin e stemën. Më 6 prill 2016, klubi njoftoi se do të përdorte një stemë tjetër duke nisur nga sezoni 2016–17 pas konsultimeve me tifozët. Luani i shfrenuar skocez ishte bërë me kthetra kurse fjala "Prepared" ishte hequr me qëllim për të rritur përmasën e luanit. Poshtë luanit ishte viti i themelimit të klubit si dhe emri Aston Villa. Në nëntor 2022, pas një votimi të kryer nga tifozët, klubi njoftoi se do të kishte një stemë të re duke nisur nga sezoni i ardhshëm. Stema do të përdorej vetëm në ndeshjet e ekipit dhe seancat stërvitore, kurse stema tjetër do të përdorej në të gjitha fushat e tjera. Prodhuesit e fanellës dhe sponsorët Fanellat e klubit prodhoheshin nga prodhuesit lokal deri në vitin 1974, kur Umbro u bë prodhuesi i parë i uniformave që kishte logon e saj në fanellën e Aston Villës. Sponsori i parë i klubit në fanellë ishte Davenports Breweries në sezonin 1982–83. Klubi nuk kishte sponsor komercial në fanella për sezonet 2008–09 dhe 2009–10, duke zgjedhur të reklamonte organizatën bamirëse Acorns Children's Hospice, duke u bërë klubi i parë në historinë e Premier Ligës që e bënte këtë. Partneriteti zgjati deri në vitin 2010, me Acorns që u bë partner i klubit. Në sezonin 2019–20, klubi vendosi sponsor në krahë për herë të parë, duke shfaqur logon e BR88. Përgjegjsia sociale Aston Villa ka një marrëdhënie unike me organizatën bamirëse Acorns Children's Hospice që është risi në futbollin anglez. Klubi dhuroi pjesën e përparme të fanellave të saj, zakonisht të rezervuara për sponsorizime me pagesë të lartë, për Acorns Hospice në mënyrë që organizata bamirëse të fitonte shikueshmëri të konsiderueshme shtesë dhe më shumë fonde. Jashtë sponsorizimit të fanellës, klubi ka paguar për mirëmbajtjen e strehave të organizatës, si dhe ka ofruar rregullisht vizita të lojtarëve në strehat e organizatës. Në shtator 2010, Aston Villa nisi një iniciativë në Villa Park të quajtur Villa Midlands Food (VMF) ku klubi do të kalonte dy vjet duke stërvitur studentët në bashkëpunim me Këshillin e Qytetit të Birminghamit. Klubi hapi një restorant në Trinity Road Stand me një staf me 12 studentë të rekrutuar nga një rreze prej 10 miljesh (16 km) nga Villa Park; shumica e ushqimit të shërbyer në restorant vinte nga burimet lokale. Fondacioni Aston Villa Në vitin 2016, Aston Villa krijoi një shoqatë bamirësie të regjistruar, Fondacionin Aston Villa. Qëllimi i fondacionit është të ofrojë punën e përgjegjësisë sociale të Aston Villës. Duke punuar së bashku me aktorët kryesorë lokalë dhe kombëtarë, Fondacioni ofron projekte të tilla si futbolli në komunitet, aftësia e kufizuar, shëndeti dhe mirëqenia, arsimi, ndërhyrjet dhe marrëdhëniet me komunitetin. Në maj 2021, Princi William, Duka i Kembrixhit u takua me anëtarët e Fondacionit në qëndrën stërvitore Bodymoor Heath të Aston Villës. Kjo vizitë erdhi pasi fondacioni i ofroi 1,000 vakte të nxehta organizavate lokale gjatë pandemisë COVID-19 në Mbretërinë e Bashkuar, si dhe lejoi një Trusti lokal të NHS për të përdorur objektet e Villa Park. Stadiumi Shtëpia e Aston Villës aktualisht është Villa Park; ekipi ka luajtur më parë në Aston Park (1874–1876) dhe Wellington Road (1876–1897). Villa Park është stadiumi më i madh i rajonit Midlands, si dhe stadiumi i 8të më madh në Angli. Në stadium janë zhvilluar gjithsej 16 ndeshje të Anglisë, e para në vitin 1899 dhe e fundit në vitin 2005. Kjo gjë e bënë Villa Parkun stadiumin e parë anglez në të cilën nanë luajtur ndeshje ndërkombëtare në tre shekuj të ndryshëm. Villa Park është stadiumi më i përdorur për gjysëm-finalet e Kupës FA, duke organizuar plot 55 ndeshje gjysëm-finale. Në vitin 2022, klubi njoftoi planin për të rindëruar tribunën veriore si dhe një pjesë të tribunës Trinity Road, e cila do t'a rriste kapacitetin e stadiumit, duke tejkaluar 50,000 ulëse. Qëndra stërvitore e klubit quhet Bodymoor Heath dhe ndodhet afër Kingsburyt në veri të Warwickshire. Toka u ble në vitet 1970' nga presidenti Doug Ellis. Edhe pse Bodymoor Heath ishte shumë modern në vitet e para pas ndërimit, e humbi shkëlqimin në vitet 1990'. Në nëntor 2005, klubi dhe Ellis njoftuan investimin prej 13 milion £ për të rindëruar Bodymoorin në dy faza. Fusha e re stërvitore u përurua më 6 maj 2007 nga trajneri i ekipit Martin O'Neill, kapiteni Gareth Barry dhe kapiteni i ekipit fitues të Kupës Evropiane 1982, Dennis Mortimer. Ekipi filloi të kryente stërvitjen në fushën e re duke nisur nga sezoni 2007–08. Më 6 gusht 2014, EA Sports njoftoi se Villa Park do të ishte pjesë e video lojës FIFA 15. Tifozët Aston Villa ka një bazë të madhe tifozësh dhe tërheq mbështetje nga e gjithë rajoni Midlands dhe më gjerë, si dhe ka tifozë në të gjithë botën. Ish-shefi ekzekutiv i klubit, Richard Fitzgerald, ka deklaruar se përkatësia etnike e tifozëve është aktualisht 98% e bardhë. Kur Randy Lerner u bë presidenti i ri i klubit në vitin 2006, ai synoi të rriste numrin e tifozëve nga pakicat etnike. Një numër organizatash janë krijuar për të mbështetur komunitetin lokal, përfshirë Aston Pride. Programi "A Villa in the Community" u krijua për të inkurajuar njerëzit e rinj të rajonit për të mbështetur klubin. Pronarët e rinj kanë iniciuar disa sondazhe që synojnë të marrin opinionet e tifozëve të klubit dhe t'i përfshijnë ata në procesin e vendimmarrjes. Takimet zhvillohen gjithashtu çdo tre muaj ku tifozët ftohen me votim dhe ftohen t'i bëjnë pyetje bordit. Në vitin 2011, klubi mbështeti një iniciativë të bazuar nga tifozët për vendosjen e një himni zyrtar për të rritur atmosferën në Villa Park. Kënga “Këmbanat po bien” u vendos të luhej para çdo ndeshje. Ashtu si shumë klube angleze të futbollit, Aston Villa ka pasur disa firma huligane të lidhura me të: Villa Youth, Steamers, Villa Hardcore dhe C-Crew, me këtë të fundit që ishte shumë aktive gjatë viteve 1970' dhe 1980'. Siç mund të shihet në të gjithë futbollin anglez, grupet e huliganëve tani janë marxhinalizuar. Në vitin 2004, disa firma huligane u përfshinë në një përleshje me tifozët e QPR-së jashtë Villa Park, në të cilën ndërroi jetë një stjuard. Grupimet kryesore të tifozëve tani mund të gjenden në një numër klubesh të tifozëve vendas dhe ndërkombëtarë. Kjo përfshin Klubin Zyrtar të Mbështetësve të Aston Villës, i cili gjithashtu ka shumë seksione më të vogla rajonale dhe ndërkombëtare. Kishte disa klube të pavarur të mbështetësve gjatë periudhës së Doug Ellis si president, por shumica e këtyre e ndërprenë aktivitetin pas daljes në pension të tij. Grupi i tifozëve "My Old Man Said" u formua për të luftuar për të drejtat e tifozëve të klubit, si rezultat i drejtpërdrejtë i protestës së tifozëve kundër emërimit të Alex McLeish si trajner i ekipit. Tifozët e klubit botojnë gjithashtu revista si "Heroes and Villains" dhe "The Holy Trinity". Rivalët Rivali kryesor i Aston Villës është Birmingham City. Ndeshjet midis këtyre dy klubeve njihen si "the Second City Derby". Pavarësisht kësaj, historikisht rivali kryesor i klubit ka qënë West Bromwich Albion, një opinion i mbështetur edhe nga tifozët në një sondazh të kryer në vitin 2003. Të dy ekipet u ndeshën në tre finale të Kupës FA në vitet e fundit të shekullit 19të. Villa gjithashtu ka rivalitete të tjera me klube si Wolverhampton Wanderers and Coventry City. Pas rënjes së West Bromit dhe Birminghamit nga Premier Liga në fund të sezonit 2005–06, Aston Villa u bë klubi i vetëm nga rajoni Midlands që do të luante në elitë në nisjen e sezonit 2006–07. Ekipi më e afërt kundërshtar me të cilin Villa u përball gjatë asaj sezoni ishte Sheffield United, i cili ndodhej 62 milje (100 km) nga Yorkshire i Jugut. Në sezonin 2010–11, West Brom u rikthye në Premier Ligë, duke i'u bashkuar Aston Villës, Wolverhamptonit dhe Birminghamit. Kjo ishte hera e parë në histori që "katër klubet e mëdhaja të Midlands" ishin në Premier Ligë në të njëjtën kohë, si dhe hera e parë në elitë që nga sezoni 1983–84. Birminghami nga ra nga kategoria në fund të sezonit, duke i dhënë fund kësaj periudhe. Rivaliteti i Villës me Birminghamin nisi pas rënjes së klubit në Championship në sezonin 2016–17. Dy vite më pas, pjesë e ligës së dytë u bë edhe West Brom. Megjithatë, Villa u rikthye në Premier Ligë në vitin 2019. Lista e rekordeve dhe statistikave Sezoni 2023–24 është sezoni i 110të i Aston Villës në elitën e futbollit anglez. Ekipi i vetëm që ka luajtur më shumë sezone është Evertoni, me 121. Ndeshja midis tyre është ndeshja që është luajtur më shumë në historinë e elitës së futbollit anglez. Aston Villa ra nga elita në vitin 2016, duke rënë për herë të parë nga Premier Liga që nga themelimi i tij në vitin 1992–93, por u rikthyen sërisht në sezonin 2018–19. Klubi renditet i 9ti në renditjen e të gjitha kohërave të Premier Ligës si dhe i 5ti për numrin e trofeve të fituar nga një klub anglez (20). Në sezonin 1930–31, klubi vendosi rekordin për numrin e golave të shënuar në një sezon, me 128, një më shumë se Arsenali që fitoi kampionatin në atë sezon, duke lënë në vendin e dytë Villën. Sulmuesi Archie Hunter u bë lojtari i parë që shënoi në çdo raund të Kupës FA në fushatën e suksesshme të klubit në 1887. Nga viti 1888 e deri në 1901, klubi ishte i pamposhtur në Kupën FA (19 ndeshje). Aston Villa është një nga gjashtë klubet anglezet që e ka fituar Kupën Evropiane. Ata e fituan këtë trofe më 26 maj 1982 në Rotterdam, duke mposhtur Bayernin me rezultatin 1–0 falë golit të Peter Withe. Deri në vitin 2024, vetëm Tottenhami (79) ka më shumë lojtarë që kanë luajtur në kombëtaren angleze që nga viti 1882 se Villa (77). Charlie Aitken është lojtari me më shumë ndeshje në historinë e Aston Villës me 657 ndeshje në të gjitha kompeticionet. Billy Walker ndodhet në vendin e dytë me 531 ndeshje. Në vendin e tretë është Gordon Cowans i cili luajti 508 ndeshje me klubin në dy periudha të ndryshme. Më 22 maj 2011, portieri amerikan Brad Fridel u bë lojtari më i vjetër që luan për klubin në Premier Ligë, në moshën 40 vjeç e 4 ditë. Billy Walker është golashënuesi më i mirë në historinë e klubit me 244 gola në të gjitha kompeticionet. Ai ndiqet nga Harry Hampton me 242 gola kurse në vendin e tretë ndodhet John Devey me 187. Uellsiani Dai Astley është golashënuesi më i mirë jo-anglez i klubit me 100 gola. Tom Waring është lojtari me më shumë gola në një sezon; ai regjistroi 50 gola në sezonin 1930–31. Len Capewell mban rekordin për numrin e ndeshjeve rresht që ka shkuar për klubin (8 ndeshje në sezonin 1925–26). Trofe Aston Villa ka fituar gjithsej 29 trofe në 150 vite histori. Klubi ka fituar Divizionin e Parë (liga elitare angleze) shtatë herë si dhe Kupën FA shtatë herë. Ekipi ka fituar pesë herë Kupën e Ligës si dhe një herë FA Charity Shield. Në arenën ndërkombëtare, klubi ka fituar Kupën Evropiane dhe Superkupën Evropiane në vitin 1982. Në vitin 2001 dhe 2008, ata triumfuan në Kupën Intertoto. Lojtarët Skuadra aktuale Përditësuar më 2 shtator 2025 Në huazim Ekipi nën-21 dhe akademia Përditësuar më 27 gusht 2025, lojtarët nën 21 vjeç që janë të listuar në skuadrën zyrtare të të rriturve ose që kanë debutuar në ligën e të rriturve janë të listuar në skuadrën e të rriturve më sipër, kjo listë më poshtë përfshin të gjithë lojtarët e akademisë që janë emëruar në një skuadër konkurruese për të rriturit e ndeshjes. Kapitenët Klubi ka pasur gjithsej 42 kapitenë që nga themelimi në vitin 1874. Kapiteni më i suksesshëm i klubit është John Devey, i cili fitoi pesë kampionate dhe dy kupa nga viti 1891 e deri në vitin 1898 në "Epokën e Artë" të klubit. Kapiteni më jetëgjatë i klubit është George Cummings, i cili ishte kapiten për 11 vite. Kapiteni aktual është skocezi John McGinn. Ekipi i femrave Aston Villa ka një ekip futbolli për femra që garon në Super Ligën e Femrave duke u promovuar si kampione e Kampionatit të Femrave 2019–20. Ato u themeluan nën emrin Solihull F.C. në vitin 1973 dhe u lidhën me Aston Villën në vitin 1989. Struktura organizative Presidentët Presidenti i parë në historinë e Aston Villës ishte William McGregor. Ai gjithashtu njihet si njeriu i cili krijoi Ligën e Futbollit në Angli në vitin 1888. Një tjetër president i dalluar ishte Frederick Rinder, i cili drejtoi klubin në "Epokën e Artë" të tyre. Ai qëndroi në krye të klubit për 27 vite, duke e bërë Aston Villën klubin më të suksesshëm anglez në atë kohë. Presidenti më jetëgjatë i klubit është Doug Ellis, i cili i shërbeu klubit për plot 31 vite në dy periudha të ndryshme. Në vitin 2006, për shkak së moshës së vjetër, ai i'a shiti klubin miljarderit amerikan Randy Lerner. Dhjetë vite më pas, klubi u ble nga Tony Xia dhe në vitin 2018 nga V Sports. Presidenti aktual i klubit është Nassef Sawiris. Bordi drejtues Burimi: Trajnerët Trajneri i parë i klubit ishte skocezi George Ramsay, i cili u emërua në gusht 1884. Ai është trajneri më jetëgjatë i klubit (42 vite), i cili ka zhvilluar më shumë ndeshje (1,327) dhe ka më shumë fitore (658) dhe trofe (12). Ai u zëvëndësua në gusht 1926 nga W. J. Smith, i cili e drejtoi ekipin në tetë vitet e ardhshme. Ron Saunders i njihet merita si trajneri i cili e riktheu Villën në një klub elitar në vitet 1970' dhe 1980', duke e drejtuar ekipin në 353 ndeshje. Tony Barton e udhëhoqi ekipin në triumin në Kupën Evropiane dhe Superkupën Evropiane. Në korrik 1990, çekosllovaku Jozef Vengloš u bë trajneri i parë jo-britanik i klubit. Trajneri aktual i ekipit është spanjolli Unai Emery, i cili e mori drejtimin në nëntor 2022. Stafi teknik Burimi: Referime Lidhje të jashtme Uebfaqja zyrtare Profili Arkivuar 15 korrik 2024 tek Wayback Machine te Transfermarkt Aston Villa – Rekordi në kompeticionet e UEFAs