Проект „Еден“

Проект „Еден“ — туристичка занимливост во Корнвол, Англија. Проектот се наоѓа во напуштен глинокоп за каолинит. Во комплексот надвладуваат два огромни затворени простори составени од споени куполи во кои се сместени илјадници растителни видови, при што секој ограден простор претставува посебен природен биом. Биомите се состојат од стотици шестаголни и петаголни надуени перничиња од етилен тетрафлуороетилен (ETFE) геодезиски куполи од челични цевки. Поголемиот од двата биома пресоздава средина на дождовна шума (и е една од најголемите затворени дождовни шуми во светот), а вториот, средоземна клима и растителност. Занимливоста има и надворешна ботаничка градина која е дом на многу растенија и диви животни кои потекнуваат од Корнвол и Велика Британија воопшто. Исто така, има многу растенија кои даваат важна и интересна историска заднина, на пример, оние со праисториско потекло. Постојат планови за изградба на проект „Еден“ во приморскиот град Моркамб, Ланкашир, насочен на морската средина. Историја Глиништето во кое е сместен проектот било во употреба повеќе од 160 години. Во 1981 година, Би-би-си го искористила овој глинокоп како површина на планетата Магратеа во ТВ-серијата „Водич за автостопери низ галаксијата“ . До средината на 1990-тите, глиништето било речиси исцрпено. Првичната идеја за проектот потекнува од 1996 година, а изградбата започнала во 1998 година. Работата била попречена од поројни дождови во првите неколку месеци од проектот, при што делови од глиништето биле поплавени бидејќи тоа се наоѓа 15 метри под нивото на подземните води. Првиот дел од проектот Еден, центарот за посетители, бил отворен за јавноста во мај 2000 година. Првите растенија почнале да пристигнуваат во септември истата година, а целиот комплекс бил отворен на 17 март 2001 година. За да одговори на критиките од еколошките групи, „Проектот Еден“ се обврзал да ја истражи можноста за изградба на железничка врска до комплексот. Железничката врска никогаш не била изградена, а паркингот за автомобили во рамките на комплексот сè уште се финансира од приходите остварени од продажбата на обичните влезници. Автобуска линија го поврзува комплексот со железничката станица во Сент Остел (St Austell), која се наоѓа на главната железничка линија на Корнвол. Проектот Еден бил искористен како место за снимање на филмот за Џејмс Бонд од 2002 година „Умри некој друг ден “. На 2 јули 2005 година, Проектот Еден бил домаќин на концертот „Африка повикува“ од низата концерти „Live 8“ . Исто така, обезбедил и некои растенија за „Африканската градина“ на Британскиот музеј. Во 2005 година, Проектот го започнал „Време на подароци“ за зимските месеци, од ноември до февруари. Ова е место каде што се наоѓа лизгалиште кое го покрива езерото, со мало кафе-барче, како и божиќен пазар. Корнволските хорови редовно настапуваат во биомите. Во 2007 година, Проектот Еден неуспешно водел кампања за 50 милиони фунти од Големиот фонд за лотарија за предложен пустински биом. Добил само 12,07% од гласовите, најниско за четирите проекти што се разгледувале. Во декември 2009 година, голем дел од проектот, вклучувајќи ги и обата стакленици, станале достапни за навигација преку Google Street View. Проектот Еден примил 1.010.095 посетители во 2019 година. Во декември 2020 година, проектот бил затворен откако обилните дождови предизвикале неколку свлечишта на местото. Менаџерите на локацијата ја проценуваат штетата и ќе објават кога проектот повторно ќе се отвори на веб-страницата на компанијата. Повторното отворање станало ирелевантно бидејќи мерките за заклучување поради ковид во Велика Британија на неодредено време го затвориле местото на одржување од почетокот на 2021 година, иако било повторно отворено до мај 2021 година откако биле извршени санациски работи. Местото било користено за настан за време на Самитот на Г7 во 2021 година, чиј домаќин било Обединетото Кралство. Дизајн и конструкција Проектот бил осмислен од Тим Смит и Џонатан Бол, а проектиран од „Гримшо Архитектс“ и фирмата за градежно инженерство „Ентони Хант Асошиејтс“. Изградбата на проектот траела 2,5 години и проектот бил отворен за јавноста на 17 март 2001 година. Локација Распоред Откако ќе се влезе во местото, се отвора кривулеста патека со поглед на двата биома, засадени пејзажи, вклучувајќи зеленчукови градини и скулптури што вклучуваат џиновска пчела и претходно „Човекот од електричен и елктронски отпад“ (отстранет во 2016 година), импозантна фигура направена од стари електрични апарати и наменета да го претставува просечниот електричен отпад што го користи едно лице во текот на целиот живот. Биоми На дното од глиништето се наоѓаат два покриени биоми: Биомот на дождовната шума, опфаќа 1,56 хектари, висок е 55 м, широк 100 и долг 200 метри. Се користи за тропски растенија, како што се банани, кафе, гума и џиновски бамбус, и се чува на тропска температура и ниво на влажност. Средоземениот биом опфаќа 0,654 хектари, висок е 35 м, широк 65 и долг 135 метри. Во него се сместени познати топли умерени и сушни растенија како што се маслинки и лози, како и разни скулптури. Надворешните градини ги претставуваат умерените региони на светот со растенија како што се чај, лаванда, хмељ, коноп и сончоглед, како и локални растителни видови. Покриените биоми се конструирани од цевчест челик (хексагонален-трихексагонален) со претежно шестаголни надворешни панели за обложување направени од термопластичен ETFE. Стаклото е избегнато поради неговата тежина и потенцијалните опасности. Самите панели за обложување се создадени од неколку слоеви на тенок UV-проѕирен ETFE филм, кои се запечатени околу нивниот периметар и надуени за да се создаде голема перница. Резултантната перница делува како термичка покривка за структурата. ETFE материјалот е отпорен на повеќето дамки, кои едноставно се мијат на дожд. Иако ETFE е подложен на дупнатини, тие лесно може да се поправат со ETFE лента. Структурата е целосно самоодржлива, без внатрешни потпори и има облик на геодезиска структура. Панелите варираат по големина до 9 метри во пречник, со најголемата на врвот на структурата. Наводи