Stonehenge

Ang Stonehenge ay isang prehistorikong estrukturang megalitiko sa Kapatagang Salisbury sa Wiltshire, Inglatera, 2 milya (3.2 km) sa kanluran ng Amesbury. Binubuo ito ng panlabas na singsing ng mga nakatayong batong sarsen, bawat isa ay may taas na humigit-kumulang 13 talampakan (4.0 m), lapad na 7 talampakan (2.1 m), at bigat na tinatayang 25 tonelada. Nakapatong sa mga ito ang magkakabit na pahalang batong lintel, na ikinabit sa pamamagitan ng mga hugpungang mortise at tenon, isang tampok na natatangi sa mga monumentong kapanahon nito. Sa loob nito ay may isang singsing ng mga mas maliliit na batumbughaw (bluestone). Sa loob pa nito ay mga malalayang nakatayong triliton, dalawang mas matabang patayong sarsen na pinagdugtong ng isang lintel. Ang buong monumento, na ngayo’y guho na, ay nakahanay sa pagsikat ng araw tuwing solstisyong tag-init at sa paglubog ng araw tuwing solstisyong taglamig. Ang mga bato ay nakalagay sa loob ng mga gawang-lupang istraktura sa gitna ng pinakamakapal na kompleks ng mga monumento mula sa Panahong Neolitiko at Panahong Bronse sa Inglatera, kabilang ang ilang daang tumuli (mga punso ng libingan). Itinayo ang Stonehenge sa ilang yugto simula noong mga 3100 BK at nagpatuloy hanggang mga 1600 BK. Ang sikat na bilog ng mga malalaking batong sarsen ay inilagay sa pagitan ng 2600 BK at 2400 BK. Ang nakapalibot na pabilog na bangkong lupa at kanal, na bumubuo sa pinakaunang yugto ng monumento, ay napetsahan noong mga 3100 BK. Iminumungkahi ng radyokarbonong pagpetsa na inilagay ang mga batumbughaw sa kanilang kasalukuyang puwesto sa pagitan ng 2400 at 2200 BK, bagama't maaaring nasa lugar na sila noon pang 3000 BK. Bilang isa sa pinakatanyag na pook-tanawin sa Reyno Unido, kinikilala ang Stonehenge bilang isang ikono ng kulturang Britaniko. Ito ay isang legal na kinikilalang protektadong monumento mula pa noong ipinasa ang Ancient Monuments Protection Act (Batas sa Proteksyon ng Sinaunang Monumento) noong 1882. Mga sanggunian