Old Trafford

Old Trafford, moteyáu'l Teatru de los suaños por Bobby Charlton, foi l'estadiu de fútbol del Manchester United FC, perteneciente a la Premier League, dende 1910 sacante los años 40, como resultancia del dañu causáu por una bomba na Segunda Guerra Mundial, entós el club compartió Maine Road col so rival local el Manchester City. Old Trafford sufrió delles ampliaciones nos años 1990 y 2000, incluyendo la adición de capes adicionales que sirvieron pa devolver el suelu casi a la so capacidá orixinal de 80.000. La espansión futura ye probable qu'incluya la adición d'un segundu nivel de la Grada Sur, lo qu'alzaría la capacidá a más de 90.000. El Récor d'asistencia del estadiu rexistrar en 1939, cuando 76.962 espectadores vieron la semi-final de la FA Cup ente'l Wolverhampton Wanderers y Grimsby Town. Old Trafford foi anfitrión de numberosos partíos de la Copa Mundial de Fútbol de 1966, de la Eurocopa de 1996 y la final de la Lliga de Campeones de la UEFA en 2003, según la final de la Super League de Rugby a 13 y la final de dos Copa del Mundu de Rugby League. Tamién recibió a los partíos de fútbol nos Xuegos Olímpicos de Londres 2012 , incluyíu'l fútbol internacional de la muyer per primer vegada na so historia. Allugáu nel distritu suburbano de Trafford, perteneciente al condáu metropolitanu del Gran Mánchester, na región noroeste d'Inglaterra nel Reinu Xuníu. Old Trafford ye'l segundu mayor estadiu de fútbol nel Reinu Xuníu dempués de Wembley, y el novenu más grande d'Europa. Historia y cambeos Foi inauguráu'l 19 de febreru de 1910 con una atayante derrota per parte de los locales que termino 3-4 contra'l liverpool f.c 1909-1910 Manchester United acababa de camudase dende'l so vieyu estadiu de la cai del bancu, Clayton, a un estadiu nuevu na vieya área de Trafford de Mánchester del oeste. Construyíu en 1909, pa la entós enorme suma de £ 900.000, yera colgante en tres lados col soporte sur, el principal asitiáu so cubierta. L'estadiu tenía una capacidá máxima de 80.000 espectadores y foi diseñáu pol famosu arquiteutu escocés Archibald Leitch, que tamién diseñó soportes pal Hampden Park, Ibrox Stadium y White Hart Lane. 1911-1949 En 1911 y 1915 llevó a la final de la FA Cup y en 1920 consiguió la mayor asistencia pa un partíu de l'Lliga contra'l Aston Villa con 70.504 espectadores. Esta marca sería superada nes semi-finales de la FA Cup qu'apostaron los Wolves y el Grimsby Town F.C. con 76.962 espectadores, una marca qu'entá sigue de pies. L'azotea sur del soporte orixinal de Leitch foi substituida nos años '30. Les esquines del sur del soporte tamién fueron cubiertes y una azotea parcial foi amestada nel llau norte. L'estadiu foi gravemente estropiáu na Segunda Guerra Mundial por cuenta de los bombardeos llevaos a cabu pola Alemaña Nazi y mientres dalgún tiempu tuvo de xugar nel Estadiu Maine Road, del clásicu rival local, Manchester City F.C., a partir de 1946-49 mientres se llevaba a cabu la reconstrucción del estadiu. 1950-1960 En 1949 cuando lo reinauguraron, Old Trafford foi reconstruyíu esautamente como yera antes de la guerra. Una azotea foi amestada más palantre al estremu de Stretford nos años '50, sicasí tolos soportes sufrieron de visiones apexaes debíu al diseñu pasáu de moda de l'azotea-poste. Nos años '60 mediaos del desenvolvimientu de soportes voladizos modernos empezó pel norte y al este del campu pa la copa del mundu. 1960-1994 Nos años 60, 70s y 80s, solo 58.000 podíen entrar en Old Trafford. Sicasí nos años '90 dempués del desastre d'Hillsbrough, l'informe de Taylor requiria a equipos de primer categoría d'Inglaterra tener toos sentaos nos estadios. El plan maestru de diseñu del Old Trafford de los años 60 taba agora completu y l'estadiu yera un tazón perfectu, pero la capacidá amenorgada 44.000 yera siempres demasiada pequeña pa los aficionaos del United. 1994-1996 El nuevu diseñu tenía una terraza nel frente y una seición grande asitiada detrás. El plan maestru de los dueños del Club, la familia de Edward, yera tener soportes voladizos nos cuatro llaos del campu. Old Trafford yera un llugar pa la Copa Mundial de Fútbol de 1966 y tamién llevó a cabu la final de la FA Cup xuega de nuevu ente Chelsea y Leeds. Tamién se convirtió nel primer estadiu p'alzar el perímetru qu'abarganaba nos años -70 pa combatir disturbios del ensame. La tierra entera foi reconstruyida gradualmente col material pa techo voladizo sobre les décades, rematando col estremu de Stretford en 1994. Esto condució a la estensión adicional en 1995/'96 cola construcción del soporte norte con tres graes xigantes, añadiendo 26.000 y aumentando la capacidá a casi 56.000. El soporte norte, algamando alredor 60 metros d'altor tien cuatro torres d'elevación y l'azotea voladiza más grande n'Europa. De resultes la estructura álzase sobre cancha, amedranando a equipos rivales. El costu de £ 19 millones pa construyir tamién el United Museum en tres pisos y el salón del troféu brillosu según el restorán Rede Cafe y dos capes de les zones executives. 2000-2001 La reconstrucción adicional del edificiu amestó una segunda bandexa nel estremu este en xineru de 2000, llegando a 61.000 llocalidaes. Nel esterior hai un frente de cristal grande. Equí ta parada la estatua conmemorativa de sir Matt Busby, y el famosu reló que conmemora'l Desastre aereu de Múnich el 6 de febreru de 1958. Tamién ta'l Manchester Megastore, onde ta disponible tola mercancía del Club. 2001-2006 El llau oeste del campu pa munchos va ser conocíu siempres como l'estremu llexendariu de Stretford. Nos díes antes de convertir toles llocalidaes sentaes, l'estremu de Stretford yera una masa de casi 20.000 aficionaos paraos que taben ente los más ruidosos de Gran Bretaña. Foi midíu una vegada el ruxíu del ensame y este yera más ruidosu que'l despegue d'un avión Jumbo. La vieya terraza foi substituida en 1993 y, n'agostu de 2000, una segunda grada d'asientos foi amestada equí, llegando a la capacidá total de 68.217. En 2005 empezóse'l trabayu pa completar les esquines nos cuadrantes del noroeste y de nordeste, creando una capacidá 76.957 pal final de la temporada 2005/'06 y restaurando l'efectu del tazón” sobre dos tercios del campu. El trabayu de la estensión sobre'l llau del sur nun s'entama nel futuru inmediatu debíu al poco espaciu disponible. Foi reinauguráu de nuevu nel 2006. El partíu inaugural foi ante'l Sevilla Fútbol Club, campeón de la Copa de la UEFA d'aquel añu. La resultancia final del alcuentru foi de 3-0, con victoria de los locales. 2013 En 2013 Alex Ferguson anunciaba la so retirada como entrenador, y decidieron poner una estatua delantre del estadiu pola so pergrande carrera nel club. Capacidá Capacidá total del Old Trafford al traviés de los años Capacidá 1910-1939: 80.000 Capacidá 1945-1960: 67.000 Capacidá 1960-1974: 65.000 Capacidá 1975-1980: 60.000 Capacidá 1980-1988: 58.000 Capacidá 1988-1990: 48.000 Capacidá 1990-1994: 45.000 Capacidá 1994-1995: 43.000 Capacidá 1995-1999: 55.000 Capacidá 2000-2001: 61.000 Capacidá 2001-2005: 68.000 Capacidá 2006-2013: 76.212 Capacidá 2013-2017: 75.643 Distribución de los asientos según los llaos Capacidá total actual de Old Trafford: 76.212 Llau norte: 25.500 llugares: 102 files d'asientos Bandexa baxa: 4.250: 17 files Bandeja alta: 8.000: 32 files 2ª Bandexa: 8.250: 34 files 3ª Bandexa: 5.000: 19 files Llau este: 11.500 llugares: 89 files d'asientos Bandexa baxa: 1.500: 17 files (seición lisiada) Bandexa alta: 4.000: 32 files 2ª Bandexa: 6.000: 40 files Llau oeste: 12.000 llugares: 89 files d'asientos Bandexa baxa: 2.000: 17 files Bandeja alta: 4.000: 32 files 2ª: Bandexa: 6.000: 40 files Llau sur: 11.500 llugares: 48 files d'asientos Bandexa baxa: 2.500: 11 files Bandeja alta: 8.500: 37 files Eventos internacionales apostaos nel Old Trafford Final de la Copa Intercontinental 1968 El primer partíu de la final, que terminó 1-0 a favor d'Estudiantes de La Plata con gol de Marcos Conigliaro, xugóse'l 25 de setiembre nel estadiu de Boca Juniors; y el partíu decisivu, en Old Trafford de Mánchester. Ellí, con un empate a un tanto, con goles de Juan Ramón Verón, pal club arxentín, y Morgan pal equipu inglés, Estudiantes llogró'l máximu troféu mundial de clubes de fútbol. L'alcuentru apostóse'l miércoles 16 d'ochobre de 1968 y los equipos formaron con Alberto Poletti; Oscar Malbernat, Ramón Aguirre Suárez, Raúl Maderu, Hugo Medina (espulsáu xunto al xugador d'Irlanda del Norte, George Best, por agresión mutua, a los 42 minutos del segundu tiempu); Carlos Salvador Bilardo, Carlos Pachamé y Néstor Togneri; Felipe Ribaudo, Marcos Conigliaro y Juan Ramón Verón; ente que Manchester United, con Stepney; Crerand, Sadler, Foulkes y Dunne; Burns, Kidd y Charlton; Morgan, Law y Best. Eurocopa 1996 El Old Trafford foi la sede de la Semi-final de la Eurocopa 1996 ente Francia y República Checa. Finales de Lliga de Campeones El 28 de mayu de 2003 l'estadiu recibió la final de la UEFA Champions League 2002/03 ente'l Milan y la Juventus. Partíos del Mundial de 1966 apostaos en Old Trafford Partíu pola segunda final de la Copa Intercontinental 1968 Ver tamién Manchester United Copa Mundial de Fútbol de 1966 Eurocopa de fútbol 1996 Lliga de Campeones de la UEFA Xuegos Olímpicos de 2012 Referencies Enllaces esternos Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Old Trafford. Old Trafford en The Stadium Guide (inglés) Old Trafford nel sitiu oficial del Manchester United (inglés)