เอสเอส เกรตบริเตน

เอสเอส เกรตบริเตน (อังกฤษ: SS Great Britain) เป็นพิพิธภัณฑ์เรือและอดีตเรือจักรไอน้ำโดยสารที่ล้ำหน้าในสมัยนั้น เป็นเรือโดยสารขนาดใหญ่ที่สุดในโลกตั้งแต่ ค.ศ. 1845 ถึง 1853 ออกแบบโดยอิซัมบาร์ด คิงดอม บรูเนล (ค.ศ. 1806–1859) ให้กับบริษัทเกรตเวสเทิร์นสตีมชิปสำหรับบริการเดินเรือข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกระหว่างบริสตอลและนครนิวยอร์ก แม้เรือลำอื่น ๆ จะเคยถูกสร้างด้วยเหล็กหรือติดตั้งใบจักรเกลียวมาก่อน แต่เกรตบริเตนเป็นลำแรกที่รวมคุณสมบัติเหล่านี้เข้าไว้ด้วยกันในเรือเดินสมุทรขนาดใหญ่ ทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในเรือที่มีเทคโนโลยีล้ำหน้าที่สุดในสมัยนั้น เธอเป็นเรือจักรไอน้ำเหล็กลำแรกที่ข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเธอทำได้ใน ค.ศ. 1845 โดยใช้เวลา 14 วัน เรือมีความยาว 322 ฟุต (98 เมตร) และมีระวางขับน้ำ 3,400 ตัน เธอขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์สองสูบแบบเอียงชนิดทำงานขับตรง โดยมีกระบอกสูบคู่ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 88 นิ้ว (220 เซนติเมตร) และช่วงชัก 72 นิ้ว (180 เซนติเมตร) เธอยังมีเสากระโดงรองสำหรับใช้พลังงานลมจากใบเรือ ั้ง 4 ชั้นสามารถรองรับลูกเรือได้ 120 คน และผู้โดยสารอีก 360 คน พร้อมห้องโดยพักองอาหาร และบาร์ริมถนน เมื่อออกสู่ทะเลใน ค.ศ. 1843 เกรตบริเตนก็กลายเป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างมาอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตาม ระยะเวลาการก่อสร้างที่ยืดเยื้อถึงหกปี (ค.ศ. 1839–1845) และต้นทุนที่สูงมาก ทำให้เจ้าของประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก และถูกบังคับให้เลิกกิจการใน ค.ศ. 1846 หลังพวกเขาใช้เงินทุนที่เหลือทั้งหมดในการกู้เรือขึ้นมาหลังเรือเกยตื้นที่อ่าวดันดรัมในเทศมณฑลดาวน์ใกล้นิวคาสเซิลซึ่งปัจจุบันคือไอร์แลนด์เหนือ เนื่องจากความผิดพลาดในการเดินเรือ ใน ค.ศ. 1852 เธอถูกขายเป็นเศษซากเรือและได้รับการซ่อมแซม ค่อมาเกรตบริเตนขนส่งผู้อพยพหลายพันคนไปยังออสเตรเลียตั้งแต่ ค.ศ. 1852 กระทั่งถูกดัดแปลงเป็นเรือใบล้วนใน ค.ศ. 1881 สามปีต่อมา เธอถูกปลดระวางไปยังหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ที่ซึ่งเธอถูกใช้เป็นโกดังเก็บของ เรือกักกันและเรือเก็บถ่านหินกระทั่งเธอถูกจมใน ค.ศ. 1937 เป็นเวลา 98 ปีหลังเริ่มวางกระดูกงู ใน ค.ศ. 1970 หลังเกรตบริเตนถูกทิ้งร้างมา 33 ปี เซอร์ แจ็ก อาร์โนลด์ เฮย์เวิร์ด (Sir Jack Arnold Hayward, OBE) (ค.ศ. 1923–2015) ออกค่าใช้จ่ายในการกู้เรือขึ้นมาและซ่อมแซมพอให้สามารถลากจูงขึ้นไปทางเหนือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติกกลับสู่สหราชอาณาจักร และนำกลับไปยังอู่แห้งบริสตอลที่ซึ่งเรือถูกสร้างขึ้นเมื่อ 127 ปีก่อนหน้านั้น เฮย์เวิร์ดเป็นนักธุรกิจ นักพัฒนา ผู้ใจบุญและเจ้าของสโมสรฟุตบอลวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ของอังกฤษในขณะนั้น ปัจจุบันเกรตบริเตนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นส่วนหนึ่งของกองเรือประวัติศาสตร์แห่งชาติ (National Historic Fleet) และเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพิพิธภัณฑ์เรือที่อ่าวจอดเรือบริสตอล โดยมีผู้เข้าชมระหว่าง 150,000 ถึง 200,000 คนต่อปี ดูเพิ่ม เอสเอส เกรตอีสเทิร์น เอสเอส เกรตเวสเทิร์น หมายเหตุ อ้างอิง บรรณานุกรม หนังสืออ่านเพิ่ม แหล่งข้อมูลอื่น เว็บไซต์ทางการ ไอ. เค. บรูเนล ทัวร์พาโนรามาจากบีบีซี The Great Britain Steamer ออสเตรเลียนทาวน์แอน์คันทรีเจอร์นัล, 31 ธันวาคม 1870, p. 17, ที่โทรฟ บีบีซีโครนิเคิล 1970 – The Great Iron Ship – SS Great Britain Rescue