Richard Francis Burton

Sir Richard Francis Burton KCMG FRGS (/ˈbɜːrtən/; 19 Maart 1821 – 20 Oktober 1890) was 'n Britse ontdekkingsreisiger, skrywer, oriëntalistiese geleerde, en soldaat. Hy was bekend vir sy reise en verkennings in Asië, Afrika en die Amerikas, sowel as sy buitengewone kennis van tale en kulture. Volgens een telling het Burton 29 tale gepraat. Burton se bekendste prestasies sluit in: 'n goed gedokumenteerde reis na Mekka in vermomming, in 'n tyd toe nie-Moslems toegang verbied is op straf van dood; 'n onuitgeputte vertaling Duisend-en-een-nag (algemeen genoem Die Arabiese Nagte in vroeë Engelse vertalings van Antoine Galland se Franse weergawe); die publikasie van die Kama Sutra in Engels; 'n vertaling van The Perfumed Garden, die "Arabiese Kama Sutra"; en 'n reis saam met John Hanning Speke as die eerste Europeërs wat die Groot Mere van Afrika besoek het op soek na die bron van die Nyl. Sy werke en briewe het die koloniale beleid van die Britse Ryk omvattend gekritiseer, selfs tot nadeel van sy loopbaan. Alhoewel hy sy universiteitstudie gestaak het, het hy 'n produktiewe en geleerde skrywer geword en talle boeke en vakkundige artikels geskryf oor onderwerpe soos menslike gedrag, reis, valkejag, omheining, seksuele praktyke en etnografie. 'n Kenmerkende kenmerk van sy boeke is die oorvloedige voetnote en bylaes wat merkwaardige waarnemings en inligting bevat. William Henry Wilkins het geskryf: "Sover ek kan aflei uit alles wat ek geleer het, lê die hoofwaarde van Burton se weergawe van The Perfumed Garden nie soseer in sy vertaling van die teks nie, hoewel dit natuurlik bewonderenswaardig gedoen is, soos in die oorvloedige notas en verduidelikings wat hy bymekaar gemaak het met die doel om die boek te annoteer. Hy het hierdie onderwerp 'n studie van jare gemaak. Vir die aantekeninge van die boek alleen het hy al dertig jaar lank materiaal versamel, alhoewel sy werklike vertaling daarvan slegs het hom agtien maande geneem." Burton was 'n kaptein in die leër van die Britse Oos-Indiese Kompanjie, wat in Indië gedien het, en later kort in die Krimoorlog. Hierna is hy deur die Royal Geographical Society verloof om die ooskus van Afrika te verken, waar hy 'n ekspedisie gelei het wat deur plaaslike inwoners gelei is en die eerste Europeër was wat bekend was wat die Tanganjikameer gesien het. In die latere lewe het hy as Britse konsul gedien in Fernando Pó (nou Bioko, Ekwatoriaal-Guinee), Santos in Brasilië, Damaskus (nou Sirië), en uiteindelik in Triëst (nou Italië). Hy was 'n genoot van die Royal Geographical Society en is in 1886 as ridder beloon. Verwysings