Londonski univerzitetski koledž

Londonski univerzitetski koledž (engleski: University College London), poznat po skraćenici UCL, je javni istraživački univerzitet u Londonu u Engleskoj i sastavni je deo decentralizovanog Univerziteta u Londonu. Po ukupnom broju upisanih studenata, drugi je najveći univerzitet u Ujedinjenom Kraljevstvu, dok je najveći po broju postdiplomaca. Osnovan je 1826. godine kao prvi sekularni univerzitetski institut u Engleskoj, dostupan studentima bez obzira na religijsku pripadnost. Bio je među prvim univerzitetima u Ujedinjenom Kraljevstvu koji su 1878. godine upisali studentice ravnopravno sa studentima. UCL je rastao kroz spajanja s različitim institutima i školama, uključujući Institut za oftalmologiju, Institut za neurologiju, Medicinsku školu bolnice Royal Free i Školu za slavističke i istočnoevropske studije. Glavni kampus se nalazi u Bloomsburyju, dok se drugi, UCL East, nalazi u Olimpijskom parku. Univerzitet je organizovan u 11 fakulteta sa preko 100 instituta i istraživačkih centara. UCL upravlja muzejima poput Petrijevog muzeja egipatske arheologije i Grantovog muzeja zoologije te dodeljuje nagradu Orwell Prize za političko pisanje. UCL je član Russellove grupe i Lige evropskih istraživačkih univerziteta. Njegovi akademici su otkrili pet plemenitih gasova, hormone, izmislili vakuumsku cev i doprineli razvoju moderne statistike. Do 2024. godine, 32 dobitnika Nobelove nagrade i tri dobitnika Fildsove medalje bili su povezani s UCL-om. Istorija Univerzitetski koledž u Londonu osnovan je 11. februara 1826. godine kao alternativna visokoškolska institucija u odnosu na tradicionalne anglikanske univerzitete Oksford i Kembridž. Prvobitno je nosio naziv Londonski univerzitet i funkcionisao kao akcionarsko društvo bez prava dodele diploma. Uprkos uverenju da je filozof Džeremi Bentam bio osnivač, njegov direktni doprinos se svodio na kupovinu jedne akcije i nominaciju prijatelja u upravni odbor. Međutim, njegovi progresivni stavovi o obrazovanju inspirisali su ključne osnivače UCL-a, uključujući Džejmsa Mila i Henrija Brugama. 1836. godine institucija je postala Univerzitetski koledž u Londonu i postala deo novoosnovanog Univerziteta u Londonu, koji je dobijao pravo dodele diploma. Tokom 19. veka, UCL je bio pionir u uvođenju novih disciplina, uključujući političku ekonomiju (1828), geografiju (1833) i inženjerstvo (1840). UCL je 1878. godine postao jedan od prvih univerziteta u Britaniji koji je primio žene na studije umetnosti, prava i nauke. Medicinske studije su za žene postale dostupne tek tokom Prvog svetskog rata 1917. godine. 1907. godine UCL je zvanično integrisan u sastav Univerziteta u Londonu, gubeći pravnu nezavisnost, ali stičući veću ulogu u njegovom upravljanju. Tokom Drugog svetskog rata, zgrada koledža pretrpela je velika oštećenja, a nastava je bila privremeno preseljena u različite gradove širom Britanije. UCL je imao ključnu ulogu u ranim fazama razvoja interneta, povezujući se na ARPANET 1973. godine i postajući deo prvih međunarodnih digitalnih mreža. 1976. godine UCL je povratio pravnu nezavisnost, ali je tek 2005. godine stekao pravo da samostalno dodeljuje diplome, čime je postao potpuno nezavisan univerzitet unutar Univerziteta u Londonu. Reference Vanjske veze ucl.ac.uk