خانه هایلندز

خانه هایلندز (به انگلیسی: Hylands House) یک ویلای نئوکلاسیک با درجه فهرست‌بندی درجه ۲ است که در پارک هایلندز، در محدوده‌ای به وسعت ۲۳۲ هکتار (۵۷۴ جریب فرنگی)، در جنوب غربی چلمزفورد در شهرستان اسکس در انگلستان واقع شده‌است. این بنا در مالکیت و مدیریت شورای شهر چلمزفورد قرار دارد. خانه هایلندز نخستین بار در سال ۱۷۳۰ میلادی به عنوان یک عمارت آجری دو طبقه در سبک معماری ملکه آن ساخته شد و در طول دو سده پس از آن، دست‌به‌دست میان مالکان خصوصی گشت تا اینکه در سال ۱۹۶۶ میلادی شورای شهر چلمزفورد آن را خریداری کرد. امروزه این مجموعه به عنوان یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخی اسکس شناخته می‌شود و میزبان رویدادهای فرهنگی و هنری گوناگون است. این بنا پس از سال‌ها فرسودگی و رها شدن، از دهه ۱۹۸۰ میلادی مرمت گسترده‌ای را آغاز کرد که آخرین مرحله آن در سپتامبر ۲۰۰۵ میلادی (شهریور ۱۳۸۴) به پایان رسید. پارک پیرامون خانه نیز با کمک مالی صندوق لاتاری میراث فرهنگی بازسازی شد و در سال ۲۰۰۷ میلادی (۱۳۸۶) تکمیل گردید. پیشینه آخرین مالک خصوصی خانه هایلندز تا هنگام درگذشتش در سال ۱۹۶۲ میلادی (۱۳۴۱) در این خانه زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۶۶ میلادی (۱۳۴۵)، زمانی که خانه در وضعیت بسیار اسفباری قرار داشت، شورای شهرداری چلمزفورد پارک را برای بهره‌مندی مردم چلمزفورد خریداری کرد. پارک هایلندز تنها ده روز پس از این خرید به روی عموم گشوده شد. شورای شهرداری چلمزفورد توافق کرد که خانه هایلندز به شکوه پیشین خود بازگردانده شود و پس از بیست سال رها بودن، نخستین مرحله مرمت در سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵) آغاز شد. آخرین مرحله در سپتامبر ۲۰۰۵ میلادی (شهریور ۱۳۸۴) به پایان رسید. مالکان پیشین خانه هایلندز سر جان کامینز (۱۷۳۰–۱۷۴۰) حدود سال ۱۷۲۶ میلادی (۱۱۰۵)، سر جان کامینز، وکیل محلی و سرشناس، زمین موسوم به «شکستونز» در ریتل را خریداری کرد و دستور ساخت یک خانه خانوادگی جدید در این ملک را داد که شایسته جایگاه اجتماعی او باشد. خانه هایلندز که در سال ۱۷۳۰ میلادی (۱۱۰۹) تکمیل شد، یک ساختمان آجری قرمز دو طبقه زیبا در سبک معماری ملکه آن بود. محوطه اطراف آن به شیوه هندسی رسمی آن دوران آراسته شد و یک باغ تفریحی و یک باغ آشپزخانه کوچک در شمال خانه ایجاد گردید. جان کامینز (۱۷۴۰–۱۷۶۰) و جان ریچارد کامینز (۱۷۶۰–۱۷۹۷) سر جان کامینز در سال ۱۷۴۰ میلادی (۱۱۱۹) بدون فرزند بازمانده درگذشت و ملک را به برادرزاده‌اش، جان کامینز اهل رامفورد، واگذار کرد. در سال ۱۷۵۹ میلادی (۱۱۳۸)، جان کامینز یک یادبود به پاس زندگی عموی محبوبش سفارش داد که در مقبره خانوادگی در کلیسای ریتل دیده می‌شود. جان نیز به نوبه خود هایلندز را در سال ۱۷۶۰ میلادی (۱۱۳۹) به پسرش جان ریچارد کامینز واگذار کرد. کرنلیوس کورترایت (۱۷۹۷–۱۸۱۴) در سال ۱۷۹۷ میلادی (۱۱۷۶)، کرنلیوس کورترایت خانه هایلندز را خریداری کرد و معمار منظر نامدار، هامفری رپتون، را به خدمت گرفت. رپتون افزودن بال‌های شرقی و غربی، یک ایوان ستون‌دار و پوشاندن تمام خانه با گچ سفید را پیشنهاد داد. کورترایت ۱۵۰ جریب اضافی زمین برای اجرای این طرح خریداری کرد و تا سال ۱۸۱۴ میلادی (۱۱۹۳) دگرگونی‌های گسترده‌ای در ملک صورت گرفته بود. با این حال، با وجود طرح‌های بلندپروازانه، کورترایت خانه را به پایان نرساند زیرا خانواده روزافزونش نیاز به اقامتگاهی بزرگ‌تر داشت و به فرایرنینگ نزدیکی نقل مکان کردند. پیر سزار لابوشر (۱۸۱۴–۱۸۳۹) پیر سزار لابوشر، یک بانکدار بازرگان هلندی‌تبار، ملک را در سال ۱۸۱۴ میلادی (۱۱۹۳) خریداری کرد و طرح رپتون برای گسترش و بهسازی خانه و پارک را به اتمام رساند. این امر به نمای متقارن نئوکلاسیک انجامید که امروزه قابل مشاهده است. لابوشر باغ‌های تفریحی رسمی را ایجاد کرد و با راهنمایی معمار ویلیامز اتکینسون، اصطبل جرجی و خانه مربی اسب ساخته شد. او همچنین مجسمه‌های نئوکلاسیک از جمله آثار مجسمه‌ساز دانمارکی برتل توروالدسن را گردآوری کرد که نسخه‌های تقلیدی آن‌ها امروزه در خانه به نمایش گذاشته شده‌اند. جان اتوود (۱۸۳۹–۱۸۵۸) پس از مرگ لابوشر، پسرش هنری لابوشر، بارون اول تانتون خانه هایلندز و ملک آن را به آقای جان اتوود، مالک پیشین یک کارخانه آهن در بیرمنگام، فروخت. اتوود کارآفرینی بلندپرواز بود که می‌خواست ملکی متناسب با موقعیت جدیدش داشته باشد. به عنوان نماینده مجلس برای هارویچ، تصمیم گرفت خانه هایلندز را به طور قابل توجهی بزرگ‌تر کند و کاملاً بازآرایی نماید. او بیش از ۳۵۰۰ جریب زمین اضافی اطراف هایلندز خریداری کرد و جاده‌ای از ریتل به مارگرتینگ که از داخل ملک می‌گذشت را خصوصی ساخت. اتوود در نهایت با مشکلات مالی روبرو شد و بدهی‌هایی بالغ بر ۳۰۰٬۰۰۰ پوند به بار آورد. در نتیجه مجبور به فروش خانه و ملک شدند و بعداً به فرانسه رفتند و در فقر درگذشتند. آرتور پریور (۱۸۵۸–۱۹۰۴) آرتور پریور شریک کارخانه آبجوسازی ترومن، هنبری و باکستون بود و در سال ۱۸۵۸ میلادی (۱۲۳۷) ملک کاهش‌یافته هایلندز را خریداری کرد. او جز برخی بازآرایی‌ها کار چندانی به خانه نکرد، هرچند برخی از تزئینات پرجلوه اتاق ضیافت به او نسبت داده می‌شود. پسر ارشد پریور ملک را به ارث برد اما ترجیح داد آن را اجاره دهد تا خود در آن زندگی کند. سر دانیل گوچ (۱۹۰۴–۱۹۲۰) سر دانیل گوچ که ابتدا از سال ۱۹۰۴ میلادی (۱۲۸۳) خانه و زمین را اجاره کرده بود، در سال ۱۹۰۷ میلادی (۱۲۸۶) هایلندز را خریداری کرد و خانه را با نصب برق و تلفن نوسازی کرد. خانواده گوچ به طور منظم مهمانی‌هایی برپا می‌کردند، از جمله یک جشن به یادماندنی به مناسبت تاجگذاری جرج پنجم. در طول جنگ جهانی اول، خانه هایلندز برای استفاده به عنوان بیمارستان نظامی مصادره شد و بیش از ۱٬۵۰۰ بیمار در آنجا درمان شدند. سر دانیل همچنین یک کاوشگر پرشور بود و ارنست شکلتون را در نخستین مرحله از تلاشش برای رسیدن به قطب جنوب همراهی کرد، اما در اثر یخ‌زدگی شدید زودتر بازگشت. جان و کریستین هنبری (۱۹۲۲–۱۹۶۲) در سال ۱۹۲۰ میلادی (۱۲۹۹)، هایلندز به یک سندیکای متشکل از اعیان محلی فروخته شد، اما تنها دو سال بعد جان هنبری آن را خریداری کرد. مانند آرتور پریور، جان هنبری رئیس کارخانه آبجوسازی ترومن بود. با این حال، جان هنبری در سال ۱۹۲۳ میلادی (۱۳۰۲) پیش از اینکه به هایلندز نقل مکان کند، ناگهان درگذشت. کریستین هنبری بعداً تنها ماند، چراکه پسرش، چارلز جان مکنزی (جاک) هنبری، یکی از نخستین خلبانانی شد که در جنگ جهانی دوم در یک تصادف هوایی جان باخت. کریستین هنبری تغییرات بزرگی در محوطه ایجاد کرد، از جمله یک زمین تنیس چمن، حاشیه‌های رododendron و جایگزین کردن حصار چوبی جلوی خانه با یک ها-ها سنگی. او همچنین یک فضای خصوصی در باغ‌ها به یاد شوهر و پسرش ایجاد کرد. در طول جنگ جهانی دوم، ملک محل یک اردوگاه اسیران جنگی آلمانی بود و خانه توسط سرویس هوایی ویژه به عنوان مقر خود مورد بهره‌گیری قرار گرفت. خانم کریستین هنبری در سال ۱۹۶۲ میلادی (۱۳۴۱) در سن ۸۹ سالگی درگذشت و خانه و ملک را به امانت‌داران خود واگذار کرد. برای آخرین بار در تاریخش، هایلندز بار دیگر برای فروش عرضه شد. شورای شهرداری چلمزفورد خانه و ملک را در سال ۱۹۶۶ میلادی (۱۳۴۵) در یک حراج خریداری کرد و تنها پارک را به روی عموم گشود، زیرا خانه در زمان خرید به دلیل یک آتش‌سوزی در وضعیت اسفناکی بود. تا سال ۱۹۷۱ میلادی (۱۳۵۰) بخش خدمه خانه تخریب شده بود. طرحی برای تخریب کل خانه با تفاوت اندکی، ۱۵ رأی در برابر ۹ رأی، رد شد. مرمت خانه خانه در وضعیت فرسایش فزاینده‌ای قرار داشت، اما با وجود شرایط نامناسب، در سال ۱۹۶۷ میلادی (۱۳۴۶) خانه هایلندز به عنوان یک بنای فهرست‌شده Grade II ثبت شد. در سال ۱۹۸۵ میلادی (۱۳۶۴)، شورای شهرداری یک صندوق مرمت راه‌اندازی کرد و در همان سال میراث انگلستان موافقت خود را با پیشنهاد شورا برای تقلیل خانه به شکل اوایل قرن نوزدهم اعلام کرد. پیش از آغاز کار، درجه فهرست‌بندی خانه هایلندز به Grade II* ارتقا یافت. زیر نظر اسموند ابراهام، معمار شهرداری، کار مرمت مرحله‌ای از سال ۱۹۸۶ میلادی (۱۳۶۵) آغاز شد و تا سال ۱۹۹۶ میلادی (۱۳۷۵) کار بیرونی خانه تکمیل شد و ورودی اصلی به شکوه دوره رجنسی خود بازگشت. انجمن دوستان خانه هایلندز تأسیس شد و این انجمن اقدام به جمع‌آوری کمک مالی برای مبله کردن خانه کرد. آخرین مرحله مرمت در خانه در سپتامبر ۲۰۰۵ میلادی (شهریور ۱۳۸۴) به پایان رسید. این مرحله زیر نظر سوزان ایرلند، مدیر خدمات پارک‌ها و میراث، انجام شد که موفق به دریافت کمک بلاعوض ۱۸٬۷۰۰ پوندی از صندوق لاتاری میراث فرهنگی شد. این کمک مالی تکمیل خانه، مرمت اصطبل و چشم‌انداز هامفری رپتون را ممکن ساخت. مرمت ملک کار گسترده برای بازگرداندن چشم‌انداز تاریخی پارک هایلندز به شکوه قرن هجدهمی‌اش، که توسط معمار منظر هامفری رپتون طراحی شده بود، در سال ۲۰۰۴ میلادی (۱۳۸۳) آغاز و در سال ۲۰۰۷ میلادی (۱۳۸۶) تکمیل شد. مرمت پارک هایلندز زیر نظر سوزان ایرلند انجام شد که موفق به دریافت کمک بلاعوض ۳٫۴ میلیون پوندی از صندوق لاتاری میراث فرهنگی شد. رویدادهای اخیر از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۷ میلادی (۱۳۷۵ تا ۱۳۹۶)، پارک میزبان وی فستیوال سالانه بود. در سال ۲۰۱۸ میلادی (۱۳۹۷) این رویداد به فستیوال RiZE تغییر نام داد که تنها یک سال برگزار شد. در سال ۲۰۲۲ میلادی (۱۴۰۱)، Creamfields مسئولیت برگزاری جشنواره سالانه را بر عهده گرفت که متعاقباً به نام Creamfields South Festival نامیده شد. در فیلم سینمایی ۲۰۰۴ در جستجوی آزادی، خانه هایلندز به عنوان کاخ سفید ایالات متحده به نمایش درآمد. در سال ۲۰۰۵ میلادی (۱۳۸۴)، پارک هایلندز میزبان جامبوری اروپایی پیشاهنگی بود و در سال ۲۰۰۷ میلادی (۱۳۸۶)، هایلندز پیشاهنگان بیش از ۱۶۰ کشور را برای بیست‌ویکمین جامبوری جهانی پیشاهنگی که صدمین سالگرد پیشاهنگی را جشن می‌گرفت، پذیرفت. باغ یک جهان به یاد این رویداد تاریخی ایجاد شد و اکنون بخشی از مجموعه را تشکیل می‌دهد. در سال ۲۰۱۹ میلادی (۱۳۹۸)، خانه هایلندز بار دیگر به عنوان کاخ سفید در فصل سوم سریال نتفلیکس تاج (مجموعه تلویزیونی) به تصویر کشیده شد. بخش اصطبل خانه اکنون به یک محله هنری تبدیل شده‌است. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hylands House». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ مه ۲۰۲۶. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hylands Park». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۴ مه ۲۰۲۶. پیوند به بیرون وب‌گاه رسمی پارک هایلندز انجمن دوستان خانه هایلندز