Манастыр Святой Кацярыны

Манастыр Святой Кацярыны (Сінайскі манастыр, грэч. Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης, араб. دير سانت كاترين‎) — адзін з самых старажытных бесперапынна дзеючых хрысціянскіх манастыроў у свеце. Заснаваны ў IV стагоддзі ў цэнтры Сінайскага паўвострава ля падножжа гары Сінай (біблейская Харыў). Умацаваны будынак манастыра пабудаваны па загадзе імператара Юстыніяна ў VI стагоддзі. Насельнікамі манастыра ў асноўным з'яўляюцца грэкі праваслаўнага веравызнання. Першапачаткова называўся манастыром Праабражэння або манастыром Неапалімай купіны. З XI стагоддзя, у сувязі з распаўсюджваннем шанавання святой Кацярыны, мошчы якой былі здабыты Сінайскім манахамі ў сярэдзіне VI стагоддзя, манастыр атрымаў новую назву — манастыр Святой Кацярыны. У 2002 годзе манастырскі комплекс быў уключаны ЮНЕСКА ў спіс аб'ектаў Сусветнай спадчыны. Гл. таксама Сінайскі кодэкс Іаан-Зосім (грузінскі манах і багаслоў, які значную частку жыцця правёў у Манастыры Святой Кацярыны) Спасылкі Афіцыйны сайт манастыра святой Кацярыны (англ.) (грэч.) (ар.) Збор абразоў манастыра (англ.) Збор абразоў манастыра (балг.) Early Icons from St. Catherine’s, The Sinai (англ.) П., архим. Взаимоотношенията между България и Синайския манастир «Св. Екатерина». — В: Мир Православия. Вып. 6. К 15-летнему юбилею Волгоградской епархии Русской Православной Церкви. Волгоград, 2006, 469—476 (балг.)