Lembah Ratu-ratu

Lembah Ratu-ratu ialah sebuah tapak di Mesir di mana ramai permaisuri, putera, puteri, dan pegawai tinggi lain dikebumikan dari sekitar 1560 SM hingga 1130 SM. Firaun-firaun dikebumikan di Lembah Raja-raja. Lembah Ratu-ratu dikenali pada zaman dahulu sebagai Ta-Set-Neferu, yang mempunyai makna ganda "Tempat Kecantikan" dan/atau "Tempat Anak-anak Diraja". Penggalian makam di Lembah Ratu-ratu dipelopori oleh Ernesto Schiaparelli dan Francesco Ballerini pada awal 1900-an. Lembah Ratu-ratu terdiri daripada wadi utama, tempat kebanyakan makam, bersama-sama Lembah Putera Ahmose, Lembah Tali, Lembah Tiga Lubang, dan Lembah Dolmen. Wadi utama mengandungi 91 makam dan lembah tambahan menambah 19 makam lagi. Pengebumian di lembah tambahan semua bertarikh dari Dinasti ke-18. Sebab pemilihan Lembah Ratu-ratu sebagai tapak pengebumian tidak diketahui. Kedekatan dengan kampung pekerja Deir el-Medina dan Lembah Raja-raja mungkin menjadi faktor. Pertimbangan lain mungkin ialah kewujudan gegua suci yang didedikasikan untuk Hathor di pintu masuk Lembah. Groto ini mungkin dikaitkan dengan penghidupan semula orang mati. Bersama dengan Lembah Raja-raja dan Thebes berhampiran, Lembah Ratu-ratu telah dituliskan pada Senarai UNESCO Tapak Warisan Dunia pada tahun 1979. Geologi Lembah Ratu-ratu terletak pada susunan geologi batu kapur, napal, tanah liat, kapur, dan syal. Tanah liat di lembah telah mengalami pengembangan dan pengecutan akibat banjir kilat berulang-ulang di seluruh lembah. Pengecutan ini merupakan salah satu punca ketidakstabilan pembinaan makam dan kerosakan makam-makam kemudian di lembah tersebut. Gelongsoran batu akibat deposit tanah liat yang mengecut dan peristiwa tektonik telah merosakkan bukan sahaja makam di lembah tetapi juga lukisan-lukisan dinding di dalam makam. Landskap semasa Lembah Ratu-ratu dibentuk melalui sesar dan kemudiannya penendatan semasa zaman Pliosen dan Pleistosen. Oleh itu, stratigrafi mendatar asal kawasan ini telah mengalami kecondongan. Kecondongan ini telah mendedahkan deposit mineral seperti anhidrit, gipsum, dan halit. Garam daripada halit di dalam tanah juga merosakkan lukisan-lukisan di dalam makam. Air bawah tanah yang meresap telah menembusi makam dan merupakan punca garam yang larut dan terhablur semula. Gipsum, dengan tanah liat, paling sering dipercayai adalah plaster yang digunakan di Mesir purba. Namun, disebabkan kekurangan data, sukar untuk menentukan komposisi sebenar plaster purba. Kepercayaan sedemikian dipertikaikan kerana variasi warna plaster, kekerasan, dan jumlah yang digunakan dalam makam tertentu. Dinasti Kelapan Belas Salah satu makam pertama yang dibina di Lembah Ratu-ratu ialah makam Puteri Ahmose, seorang anak perempuan Seqenenre Tao dan Permaisuri Sitdjehuti. Makam ini mungkin bertarikh dari pemerintahan Thutmose I. Makam dari tempoh ini juga termasuk beberapa ahli bangsawan, termasuk ketua kandang dan wazir. Makam-makam dari Lembah Tiga Lubang kebanyakannya bertarikh dari zaman Thutmosisiyah. Makam-makam dilabelkan dengan huruf A - L. Lembah ini juga mengandungi tiga makam syaf, yang merupakan asal nama lembah. Label moden untuk ketiga-tiga makam ini ialah QV 89, QV 90, dan QV 91. Lembah Dolmen mengandungi laluan lama yang digunakan oleh para pekerja yang bergerak dari Deir el-Medina ke Lembah Ratu-ratu. Di sepanjang jalan ini terdapat sebuah kuil kecil tarahan batu dan didedikasikan untuk Ptah dan Meretseger. Makam dari tempoh ini umumnya sederhana dalam bentuk dan terdiri daripada ruang dan syaf untuk pengebumian. Sesetengah makam diperluaskan saiznya untuk menampung lebih daripada satu pengebumian. Makam termasuk beberapa orang putera dan puteri diraja, serta beberapa bangsawan. Sudah lama difikirkan bahawa penemuan yang terletak di muzium-muzium yang termasuk serpihan peralatan pengebumian untuk beberapa ahli keluarga diraja adalah dari Lembah Ratu-ratu. Walau bagaimanapun, item-item ini yang termasuk serpihan takar kanopi Isteri Raja Henut, serpihan takar kanopi yang menyebut Putera Raja, Menkheperre, Isteri Agung Raja, Nebetnehat, serpihan takar kanopi dengan nama Puteri Raja Ti, semua berasal dari Makam Syaf Wadi Bairiya 4.5 kilometer barat laut Lembah Ratu-ratu. Dinasti Kesembilan Belas Semasa Dinasti ke-19 penggunaan Lembah menjadi lebih selektif. Makam dari tempoh ini adalah eksklusif untuk wanita-wanita diraja. Banyak isteri tinggi Ramesses I, Seti I dan Ramesses II dikebumikan di Lembah ini. Salah satu contoh yang paling terkenal ialah tempat bersemadi yang ditarah dari batu untuk Permaisuri Nefertari (1290–1224 SM). Ukiran timbul polikrom di makamnya masih utuh. Ahli lain keluarga diraja tetap dikebumikan di Lembah Raja-raja. Makam KV5, makam anak-anak Ramesses II, adalah contoh amalan ini. Makam Permaisuri Satre (QV 38) mungkin merupakan makam pertama yang disediakan semasa dinasti ini. Ia mungkin dimulakan semasa pemerintahan Ramesses I dan selesai semasa pemerintahan Seti I. Beberapa makam disediakan tanpa pemilik yang ditentukan, dan nama dimasukkan selepas kematian wanita diraja. Dinasti Kedua Puluh Pada permulaan Dinasti ke-20, Lembah masih digunakan secara meluas. Makam untuk isteri Ramesses III disediakan, dan dalam satu perubahan dari konvensi dinasti sebelumnya, beberapa makam disediakan untuk putera diraja juga. Pembinaan makam berterusan sekurang-kurangnya sehingga pemerintahan Ramesses VI. Papirus Turin menyebut penciptaan enam makam semasa pemerintahan Ramesses VI. Tidak diketahui makam mana yang dirujuk dalam papirus itu. Terdapat bukti pergolakan ekonomi semasa Dinasti ke-20. Rekod menunjukkan bahawa pekerja mogok semasa pemerintahan Ramesses III, dan menjelang akhir dinasti terdapat laporan rompakan makam. Tempoh Perantaraan Ketiga dan kemudian Lembah ini tidak lagi menjadi tapak pengebumian diraja selepas penghujung Dinasti ke-20. Banyak makam digunakan semula secara meluas. Beberapa makam diubah suai supaya boleh menampung berbilang pengebumian. Dalam beberapa kes ini melibatkan penggalian lubang pengebumian dalam makam sedia ada. Tidak banyak yang diketahui tentang penggunaan Lembah Ratu-ratu semasa Zaman Ptolemaik tetapi semasa Zaman Rom terdapat penggunaan semula yang meluas Lembah sebagai tapak pengebumian. Semasa Zaman Koptik beberapa tempat perlindungan Pertapa didirikan. Makam QV60 (Nebettawy) dan QV73 (Henuttawy) menunjukkan tanda-tanda pendudukan Koptik. Adegan dinding ditutup dengan plaster dan dihiasi dengan simbol Kristian. Kehadiran Kristian berlangsung sehingga abad ke-7 CE. Ancaman kepada pemuliharaan Usaha pemuliharaan di Lembah Ratu-ratu berlaku dalam pelbagai cara. Beberapa kebimbangan besar untuk tapak ini termasuk perlindungan terhadap pelancongan massa dan gabungan risiko semula jadi yang lain. Pelancongan massa Dengan kebangkitan industri pelancongan, kesan manusia terhadap tapak arkeologi menjadi topik minat untuk pasukan pemuliharaan. Disebabkan saiznya yang agak kecil dan ekosistem yang halus, banyak makam Lembah Ratu-ratu terancam oleh interaksi manusia. Ketidakseimbangan kelembapan dan CO2 daripada manusia menyumbang kepada degradasi berterusan makam dan seni-seni di dalamnya. Faktor lain yang membawa kepada kemerosotan makam ialah grafiti, sentuhan, dan terlanggar kepala kerana ruang yang kecil. Pencahayaan yang dipasang di beberapa makam untuk penglihatan yang lebih baik juga merupakan ancaman kepada usaha pemuliharaan di kawasan itu. Sejumlah besar serat daripada pakaian pengunjung kekal di udara dan mendap di lantai makam dan pemasangan lain, mewujudkan bahaya kebakaran yang meningkat. Apabila serat mendap pada pencahayaan moden, kemungkinan pembakaran meningkat. Langkah yang diambil untuk memerangi dan mengehadkan kesan-kesan pada makam Lembah Ratu-ratu daripada pelancongan terdiri daripada membina laluan berdinding yang mengawal lalu lintas pelancong, membina tempat perlindungan di beberapa makam yang lebih popular seperti QV 66 - makam Nefertari. Kaedah lain yang digunakan untuk memelihara makam Nefertari ialah masa melihat terhad kepada 15 minit, pembelian tiket berasingan, dan penambahan sistem peredaran udara ke makam. Bagi makam lain, pelindung Plexiglass dan lantai kayu telah dipasang untuk melindungi si mati dan tempat bersemadi mereka. Populasi haiwan Biasanya terdapat di makam terbuka di Lembah Ratu-ratu ialah koloni kelawar kecil ke besar. Walaupun bermanfaat untuk ekosistem semula jadi, kelawar merosakkan makam, lukisan dinding, dan kesihatan pelancong di lembah. Air kencing dan najis kelawar merosakkan batu, plaster, dan cat yang digunakan untuk pembinaan dan hiasan makam. Juga berasal daripada najis kelawar ialah peningkatan kemungkinan pelancong mendapat histoplasmosis. Sentuhan dengan populasi kelawar juga meningkatkan kemungkinan gigitan kelawar dan penyebaran rabies. Dalam usaha untuk mengehadkan pendudukan kelawar di makam tertentu, pemasangan pintu telah dicadangkan. Populasi kelawar mesti dikeluarkan dari makam sebelum sebarang langkah pencegahan boleh diambil. Disebabkan kepentingan ekologi, beberapa makam telah dipilih untuk kekal terbuka kepada koloni kelawar. Makam yang dipilih ialah QV 15, QV 48, dan QV 78. Pengebumian Nota Rujukan Bibliografi Sims, Lesley (2000). A Visitor's Guide to Ancient Egypt. Saffron Hill, London: Usborne Publishing. ISBN 0746030673. Sumber Bunson, Margaret (1991). "Valley of the Queens". Encyclopædia of Ancient Egypt. New York. ISBN 9780816020935. Pautan luar Projek Pemetaan Theban – Termasuk penerangan, imej dan pelan kebanyakan makam. "Tour Egypt: Valley of the Queens in Thebes, Egypt". Dicapai pada 27 Mac 2013. "Institut Pemuliharaan Getty: Lembah Ratu-ratu". Dicapai pada 27 Mac 2013.