Magna Sphinx Gizensis

Magna Sphinx Gizensis (Arabice أبو الهول Abū al-Haul 'pater formidinis'), plerumque appellata Sphinx Gizensis vel Sphinx tantum, est calcaria sphingis recumbentis statua, monstri mythici capite hominis leonisque corpore ornati. Recte ab occidente ad orientem spectans, in Planitie Gizensi secundum occidentalem Nili ripam iuxta Gizam in Aegypto iacet. Facies plerumque putatur imago Chephrenis pharaonis. E saxo fundamentali sculpta, prima huius sphingis forma stratis massarum saxearum refecta est. Monumentum, 73 metra longum a pede ad caudam, 20.21 metra alta a fundamento ad summum caput, 19 metra latum ad clunes posteriores, est veterrima sculptura monumentalis in Aegypto nota, quae ab antiquis Regni Veteris Aegyptis aedificata esse plerumque putatur, Chephrene pharaone (2558–2532 a.C.n.) regnante. Sphinx est monolithus in saxo fundamentali planitiei sculptus, regionis quae pro lapicidinis pyramidum aliorumque monumentorum in proximo erat. Nummulitica regionis calx consistit in stratis quae erosioni varie resistunt (plerumque a vento harenaque a vento mota), ad iniquam condicionem deteriorem quae in corpore Sphingis videtur efficientibus. Imum corpus, pedibus non exclusis, est saxum solidum. Corpus leonis usque ad collum, a stratis mollioribus sculptum, magnopere dilapsum est.; Stratum capitis multo durius est. Magna Sphinx Gizensis est una e maximis veterrimisque statuis notis, sed primae res de eius origine et historia iam disputantur, inter quae praecipue aevum cum aedificatum esset, a quibus hominibus, et qua pro causa. Nexus interni Anubis Leo (ars heraldica) Notae Bibliographia Baubal, Robert. 2001. La Cámara Secreta. Oberon. ISBN 8466705562. Dunford, Jane, Joann Fletcher, et Carole French, eds. 2007. Egypt: Eyewitness Travel Guide. Londinii: Dorling Kindersley. ISBN 9780756628758. Haase, Michael. 2000. Im Zeichen des Re. Monaci: Herbig. ISBN 377662082X. Hassan, Selim. 1949. The Sphinx: Its History in the Light of Recent Excavations. Cairi: Government Press. PDF. Hassan, Selim. 1953. Excavations at Gîza VIII. 1936–1937: The Great Sphinx and Its Secrets: Historical Studies in the Light of Recent Excavations. Cairi: Government Press PDF. Hawass, Zahi. 1993. The Great Sphinx at Giza: Date and Function. In Sesto Congresso Internazionale di Egittologia: Atti, ed. Gian Maria Zaccone et Tomaso Ricardi di Netro. Vol. 2: 177–195. Augustae Taurinorum. [1][nexus deficit]. Hawass, Zahi. 1998. The Secrets of the Sphinx. Cairi: American University in Cairo Press. ISBN 9774244923. PDF. Lacovara, Peter. 2004. The Pyramids, the Sphinx: Tombs and Temples of Giza. Bostoniae: Bunker Hill Publishing. ISBN 9781593730222. Lehner, Mark. 2002. Unfinished business reveals the human hand: The Great Sphinx: Why it is most probable that Khafre created the Great Sphinx. AERAGram: Newsletter of ancient Egypt Research Associates 5(2) 10−14. PDF. Lehner, Mark. 2004. Geheimnis der Pyramiden. Monaci: Bassermann. ISBN 380941722X. Rigano, Charles. 2014. Pyramids of the Giza Plateau. Stadelmann, Rainer. 1997. Die ägyptischen Pyramiden. Moguntiaci: von Zabern. ISBN 3805311427. West, John Anthony. 2000. La serpiente celeste. Grijalbo. ISBN 8425335086. Zivie-Coche, Christiane. 2002. Sphinx: History of a Monument. Conv. e Francogallico a Davide Lorton. Ithacae Novi Eboraci: Cornell University Press. ISBN 0801439620. Zivie-Coche, Christiane. 2004. Sphinx. Darmstadii: Primus. ISBN 3896782509. Nexus externi Generalia Sphingis.[nexus deficit] Coniectura Aegypti Civilizationis Amissae. Nasum Sphingis. Photographica Sphingis pinacotheca. Relatio Al Maqrizi. Sphinges Aegyptiae et Graecae. "What happened to the Sphinx's nose?" Pelliculae Glassman, Gary, et Christine Le Goff. 2010. Les Énigmes du Sphinx. Documentarium. 60 min. Francia. Revill, Barny. 2008. La face cachée du Sphinx. Documentarium. 55 min. Britannia. Giza Before the Fourth Dynasty. De propositis aedificationis Gizae.