Λεωφόρος των Σφιγγών

Η Λεωφόρος των Σφιγγών (Αραβικά: طريق الكباش) είναι μια λεωφόρος μήκους 2,7 χλμ, η οποία συνδέει τον ναό του Καρνάκ με τον ναό του Λούξορ, ο οποίος έχει ανακαλυφθεί στην αρχαία πόλη των Θηβών (σύγχρονο Λούξορ), με αγάλματα σφιγγών και κεφαλών από κριάρια παραταγμένα και και στις δύο της πλευρές. Ιστορία Η κατασκευή της Λεωφόρου των Σφιγγών ξεκίνησε κατά την εποχή του νέου βασιλείου και ολοκληρώθηκε κατά την ύστερη περίοδο, στη διάρκεια της βασιλείας του ηγεμόνα Νεκτανεβώ Α΄ (380–362 π.Χ.) της τριακοστής δυναστείας των Φαραώ. Ο δρόμος αργότερα θάφτηκε κάτω από στρώματα άμμου μέσα στο πέρασμα των αιώνων. Στη γαλλική εικονογραφημένη πολύτομη έκδοση Description de l'Égypte (1809), η Λεωφόρος των Σφιγγών περιγράφεται να έχει μήκος 2.000 μέτρα και να είναι περιστοιχισμένη με περισσότερες από 600 σφίγγες. Ο Ζορζ Νραρεσί ανέφερε το 1893 ότι στο Λούξορ ο δρόμος είναι θαμμένος και δεν μπορούσε να εκσκαφεί επειδή βρισκόταν κάτω από την στάθμη των υπόγειων υδάτων, ενώ στο Καρνάκ σχεδόν ένα χιλιόμετρο της λεωφόρου είναι ορατό. Το πρώτο ίχνος της λεωφόρου (στο Λούξορ) βρέθηκε το 1949 όταν ο Αιγύπτιος αρχαιολόγος Μοχάμεντ Ζακαρία Γκονέιμ ανακάλυψε οκτώ αγάλματα κοντά στον ναό του Λούξορ, ενώ 17 ακόμη αγάλματα είχαν ανακαλυφθεί στο διάστημα από το 1958 έως το 1961 και 55 στο διάστημα από το 1961 έως το 1964, όλα τους σε μια περίμετρο 250 μέτρων. Από το 1984 έως το 2000, καθορίστηκε τελικά ολόκληρη η διαδρομή του δρομου, αφήνοντας την αποκάλυψή του στους εκσκαφείς. Τα αρχικά 1.057 αγάλματα βρίσκονται κατά μήκος της πορείας και μπορούν να διαιρεθούν σε τρία σχήματα: Το πρώτο σχήμα είναι ένα σώμα λιονταριού με κεφάλι κριαριού, υψωμένο σε μια περιοχή περίπου 1.000 ποδών μεταξύ του ναού του Καρνάκ και του περιβόλου Μουτ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ηγεμόνα Τουταγχαμών του νέου βασιλείου. Το δεύτερο σχήμα είναι ένα ολόσωμο άγαλμα κριαριού, χτισμένο σε μια απομακρυσμένη περιοχή κατά τη διάρκεια της δέκατης όγδοης δυναστείας του Αμένοφι Γ', πριν μεταφερθεί αργότερα στο σύμπλεγμα του Καρνάκ. Το τρίτο σχήμα, το οποίο περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των αγαλμάτων, είναι ένα άγαλμα της Σφίγγας (η οποία έχει σώμα λιονταριού και κεφάλι ανθρώπου). Τα αγάλματα εκτείνονται σε μήκος ενός μιλίου μέχρι τον ναό του Λούξορ. Ανακαίνιση και μεγάλα εγκαίνια Στις 25 Νοεμβρίου 2021, η λεωφόρος άνοιξε για το κοινό, όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αποκατάστασης οι οποίες χρειάστηκαν περισσότερες από επτά δεκαετίες για να ολοκληρωθούν. Οι τελετές έναρξης περιελάμβαναν παρέλαση στην οποία συμμετείχαν άτομα ντυμένα με φαραωνικές ενδυμασίες, συμφωνική ορχήστρα, φωτιστικά εφέ, επαγγελματίες χορευτές, βάρκες στον Νείλο και άμαξες με άλογα. Υπήρχαν ακόμη πυροτεχνήματα και αρματοδρομίες. Τρία χρυσά μοντέλα σκαφών σε φαραωνικό στιλ, αφιερωμένα στον αρχαίο θεό του Ήλιου Άμωνα Ρα, τον θεό της Σελήνης Χονσού και τη μητέρα θεά Μουτ, μεταφέρονταν από άνδρες με χρυσές και μαύρες ρόμπες. Το όραμα για αυτήν την εκδήλωση δημιουργήθηκε από μια ομάδα του Γερμανικού Πανεπιστημίου στο Κάιρο. Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι παρευρέθηκε στους εορτασμούς οι οποίοι έλαβαν χώρα σε όλη την πόλη. Μέχρι τότε, η λεωφόρος περιείχε συνολικά 1.057 αγάλματα, ενώ 807 από αυτά είχαν σχήμα σφίγγας και 250 άλλα είχαν κεφάλι κριαριού. Ο Αιγύπτιος αιγυπτιολόγος και πρώην υπουργός τουρισμού και αρχαιοτήτων Ζάχι Χαουάς αποκάλεσε το Λούξορ «το μεγαλύτερο υπαίθριο μουσείο, τον μεγαλύτερο αρχαιολογικό χώρο στον κόσμο, που αφηγείται την ιστορία της Αιγύπτου από την εποχή του 2.000 π.Χ., γνωστή ως ενδέκατη δυναστεία των Φαραώ, μέχρι τη ρωμαϊκή περίοδο». Παραπομπές