Kilotoa

Kilotoa aŭ hispane Quilotoa) estas akvoplena kaldero kaj la plej okcidenta vulkano en la Ekvadoraj Andoj. La 3 km larĝa kaldero estis formita de la falo de tiu eldacita vulkano sekve al katastrofa vulkana erupcio-6 antaŭ ĉirkaŭ 800 jaroj, kiu produktis piroklastajn fluaĵojn kaj laharojn kiuj atingis ĝis la Pacifika Oceano, kaj etendis aerportitajn kuŝejojn de vulkana cindro tra la tutaj nordaj Andoj. Tiu lasta erupcio sekvis dormoperiodon de 14,000 jaroj kaj estas konata kiel la Plinia erupcio de 1280. La kvara (el sep) erupcia fazo estis freatomagma, indikante ke kraterlago ekzistis jam tiutempe. Tiu kaldero ekde tiam akumulis 250 m profundan kraterlagon, kiu havas verdecan koloron kiel rezulto de dissolvitaj mineraloj. Troviĝas fumaroloj en la lagogrundo kaj varmaj fontoj en la orienta flanko de la vulkano. Kilotoa estas turisma loko de kreskanta populareco. La vojo al la "montopinto" (nome la urbeto Quilotoa) estas ĝenerale veturata per dungitaj kamionoj aŭ busoj el urbo Zumbahua 17 km sude, aŭ plej ofte per buso el Latacunga. Estas multaj simplaj hoteloj en la tuja areo proponante servojn kiajn mulojn kaj gvidistojn. Aktiveco povas esti kvar al kvin hora marŝado ĉirkaŭ la kaldero (kies diametro estas ĝuste ĉirkaŭ 3 km). La kaldera bordo estas tre malregula kaj atingas sian maksimumajn altaĵojn (3810 m norde, 3894 m nordokcidente kaj 3915 m sudoriente) je tri lafokupoloj. La 10 km pado estas sableca kaj dekliva en lokoj kaj povas iĝi tre malfacila, partikulare se estas nebulo. 0° 51′ 40″ S 78° 53′ 50″ U (mapo) Referencoj Eksteraj ligiloj Travel information Arkivigite je 2012-12-24 per la retarkivo Wayback Machine Travel information Arkivigite je 2008-12-06 per la retarkivo Wayback Machine Jan 2009 Updated travel info Arkivigite je 2013-02-11 per la retarkivo Wayback Machine Events in Quilotoa