Djibouti

Djibouti (fonetski: Džibuti, arapski: جيبوتي, francuski: Ville de Djibouti) je glavni i najveći grad Republike Džibuti, države na Rogu Afrike. Grad ima 353.801 stanovnika. Džibuti je i administrativni centar regije Džibuti, jedne od šest regija u kojoj živi oko 2/3 svih stanovnika ove male države, koja po procjeni iz 2009. godine ima 623.891 stanovnika. Geografija Najstariji dio grada izgrađen je na poluotoku koji razdvaja Adenski zaljev od njegova rukavca zaljeva Tadžure preko puta Jemena. Noviji dijelovi grada Serpent i Marabout izgrađeni su južno i jugozapadno od centra. Sjeverozapadno od centra uz obalu zaljeva prostire se luka, sa svojim dokovima i skladištima, a 7 km jugoistočno nalazi se međunarodni aerodrom Djibouti - Ambouli, pored kojeg se danas nalazi baza američke vojske Camp Lemonier. Klima Džibuti ima vruću pustinjsku klimu po Köppenovoj klasifikaciji klime. U gradu padne samo 131 mm kiše tokom cijele godine. U Džibutiju je vruće i kad je formalno zima u decembru, januaru, februaru, ali u julu postane pakleno vruće i tada se temperature penju iznad 35 °C. Historija Mjesto na kojem je niknuo Džibuti odabrao je 1888. tadašnji guverner Francuske Somalije Léonce Lagarde za izgradnju luke koja je Francuskoj trebala osigurati međustanicu za opskrbu brodova na plovidbi za Daleki Istok. Ubrzo nakon toga, Džibuti je postao glavni grad kolonije 1892. godine. Luka u Džibutiju postala je međustanica za opskrbu ugljenom velikog parobrodarskog društva Messageries maritimes na plovidbi za Madagaskar i Indokinu u novembru 1895. godine. Veliki skok u razvoju grada bila je izgradnja željezničke pruge od Džibutija do Adis Abebe u Etipiji koja je dovršena 1917. godine. Luka je tada proširena na teren koji je pokrivao 65 hektara, koji nije imao potrebnu dubinu, zbog čega su provedeni radovi i luka je produbljena do dubine od 12 do 20 m. Džibuti je proglašen slobodnom lukom 1949. i to su bile zlatne godine grada. Tada je luka bila praktički izvozno-uvozna luka za svu robu iz Etipije, ali i obavezna međustanica brojnih brodova koji su plovili iz Crvenog mora. Promet u luci radikalno je opao nakon zatvaranja Sueskog kanala (1967–1975), ali još više nakon stalnih gerilskih napada na željezničku prugu Adis Abeba–Džibuti. Za vrijeme građanskog rata u Etiopiji kasnih 1970-ih došlo je do daljnjeg pada prometa u luci i ekonomske stagnacije grada. Nakon proglašenja nezavisnosti 1977. Džibuti je postao glavni grad novonastale Republike Džibuti. Velike suše i ratovi tokom 1980-ih i početkom 1990-tih uzrokovali su doseljenje mnogih izbjeglica iz Somalije i Etiopije u grad i dodatno otežali ionako loše prilike u već osiromašenom gradu. Znamenitosti Džibuti je grad mješane stare kolonijalne i moderne arhitekture, ali i jadnih slamova na periferiji. Najveća znamenitost grada je Predsjednička palača na Trgu Menilek, džamija Hamoudi, velika centralna tržnica i stadion Stade du Ville. Stanovništvo Većinsko stanovništva grada su Afari (Danakili), Somalci (Issa), Arapi, Evropljani (uglavnom Francuzi) te Azijati. Reference Vanjske veze Djibouti na portalu Encyclopædia Britannica (en)