Κάστρο Σπίλμπερκ

Το Κάστρο Σπίλμπερκ (γερμανικά: Spielberg) είναι κάστρο στην κορυφή ενός υψώματος της πόλης Μπρνο στη νότια Μοραβία της Τσεχικής Δημοκρατίας. Άρχισε να χτίζεται το πρώτο μισό του 13ου αιώνα από τους Πρεμυσλίδες βασιλείς και ολοκληρώθηκε από τον βασιλιά Ότακαρ Β΄ της Βοημίας. Από ένα σημαντικό βασιλικό κάστρο των μέσω του 13ου αιώνα, που αποτέλεσε, επίσης, έδρα του μαρκήσιου της Μοραβίας, κατά τα μέσα του 14ου αιώνα, μετατράπηκε βαθμιαία σε ένα τεράστιο μπαρόκ φρούριο, που θεωρείται ως η πιο σκληρή φυλακή της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, ενώ τελικώς κατέληξε σε στρατώνα. Ιστορία Το 1620, μετά από την ήττα τους στη Μάχη του Άσπρου Βουνού, στις 8 Νοεμβρίου, τα κύρια μέλη της μοραβικής εξέγερσης εναντίον των Αψβούργων φυλακίστηκαν στο Σπίλμπερκ για αρκετά έτη. Η πόλη του Μπρνο αγόρασε το κάστρο το 1560 και το ονόμασε δημοτικό φρούριο. Οι οχυρώσεις των προμαχώνων του Σπίλμπερκ βοήθησαν το Μπρνο στην άμυνά του εναντίον των Σουηδών επιδρομέων, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου. Μετά την επιτυχή υπεράσπιση της πόλης, το Σπίλμπερκ οχυρώθηκε περαιτέρω οχύρωση και ενισχύθηκε η στρατιωτική λειτουργία του φρουρίου. Την ίδια περίοδο το Σπίλμπερκ χρησιμοποιήθηκε και ως φυλακή. Οι Προτεστάντες ήταν οι πρώτοι που φυλακίστηκαν εκεί και ακολούθησαν συμμετέχοντες στις επαναστάσεις του 1848-1849, καθώς και εγκληματίες, όπως κλέφτες. Ο Φραντς φον ντερ Τρενκ, αυστριακός στρατιώτης και ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα της περιόδου, φυλακίστηκε και πέθανε εκεί στις 4 Οκτωβρίου 1749. Αργότερα, διάφοροι εξέχοντες Γάλλοι επαναστάτες συνελήφθησαν εκεί, κατά τη διάρκεια των Πολέμων εναντίον της Γαλλίας, όπως ο Ζαν-Μπατίστ Ντρουέ, διάσημος για τον ρόλο που είχε στη σύλληψη του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ της Γαλλίας. Μια ομάδα δεκαπέντε Ούγγρων Ιακωβίνων, υπό την αρχηγία του συγγραφέα Φραγκίσκου Καζίνσκι ήταν, επίσης, φυλακισμένοι εκεί. Από το 1822 και έπειτα κατασκευάστηκαν ειδικά κελιά για τη φυλάκιση πολιτικών κρατουμένων στη βόρεια πτέρυγα του προηγούμενου φρουρίου, όπου γέμισαν με Ιταλικούς πατριώτες, γνωστοί ως Καρμπονάροι, οι οποίοι είχαν παλέψει για την ενοποίηση, την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας τους. Ο ποιητής Σίλβιο Πέλικο, που εξέτισε ποινή οκτώ ετών στο Σπίλμπερκ, έκανε τη φυλακή διάσημη παντού στην Ευρώπη με το βιβλίο του Οι φυλακές μου (Le mie prigioni). Η τελευταία μεγάλη εθνική ομάδα πολιτικών κρατουμένων στο Σπίλμπερκ αποτελούνταν από σχεδόν 200 Πολωνούς επαναστάτες, που ως επί το πλείστον συμμετείχαν στην Εξέγερση της Κρακοβίας του 1846. Μετά από αυτό, ο Αυστριακός αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ διέλυσε τη φυλακή του Σπίλμπερκ, το 1855, και μετά την αποχώρηση των τελευταίων κρατουμένων τρία χρόνια αργότερα, οι εγκαταστάσεις της μετατράπηκαν σε στρατώνες, που λειτούργησαν ως τέτοιοι για τα επόμενα εκατό χρόνια. Ο τσεχοσλοβάκικος στρατός έκλεισε το Σπίλμπερκ το 1959, βάζοντας ένα καθοριστικό τέλος στη στρατιωτική εποχή του. Το επόμενο έτος, το Σπίλμπερκ έγινε μουσείο της πόλης του Μπρνο. Παραπομπές Εξωτερικοί σύνδεσμοι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Κάστρο Σπίλμπερκ στο Wikimedia Commons Επίσημη ιστοσελίδα Εικονική παράσταση