Gran Hotel Manzana Kempinski La Habana

Gran Hotel Manzana Kempinski La Habana Kubako Habana hirian dagoen luxuzko hotel bat da. Manzana de Gómez eraikin historikoan dago, XX. mendearen hasierako eraikina, Kubako lehen merkataritza-gunea izan zena. Kempinski Hotel katea, Europako hotel talde zaharrenena da, Kempinski Aktiengesellschaft. Historia Julian Zulueta jaunak, hasiera batean, merkataritza-saltokietarako lehen solairuraino eraiki zuen eraikina. Soto handi bat zegoen, eta arkitektoak hiriko harresiaren hobi eta zimenduen zati bat aprobetxatu zuen beste solairu batzuk hartzeko. 1873an Habanako lehen merkataritza-gunea izan zen, Prado eta Zulueta arteko Calzada de Monteko Habana Zaharra hiriko harresien barruan Europako hirietan eraikitakoen antza izan zuena. Solairu bakarreko 12 establezimendu komertzial arkupedunen multzo apala zen, fronte komun batek elkartuta. Neptuno, San Rafael, Monserrate eta Zulueta kaleek mugatutako lursail batean dagoen eraikina Don Pedro Tomé y Veracruisse arkitektoak diseinatu zuen, eraikuntza 1890ean hasi zen. Artean eraikina amaitu gabe zegoela, Julián de Zulueta jauna Espainiatik Kubara etorri, lehen solairua osatu zuen, eta Andrés Gómez Menari saldu zion. Argi naturala eta aireztapena bermatzen zuten barruko pasabideen inguruan diseinatua, lau solairu gehitu zitzaizkion 1916tik 1918ra. Beheko solairua lau alboetan estalitako galeriez inguratuta zegoen, barruko bi kale diagonalen barruko pasabideak, planoan "X" bat osatuz, kanpoko galeriekin integratuta zeuden. Goiko solairuetan abokatu-bulegoak eta enpresa-bulegoak zeuden. Gomezek bi antzoki eraiki zituen, Politeama Grande eta Politeama Pequeño, existentzia laburra izan zutenak. Andrés Gómez Mena tiroz hil zuen Habanan, 1917ko urtarrilaren 11n, Fernando Reugart erlojugile katalanak, Gómez Menak emazteari errespetua galdu ziola argudiatuz. 1832ko lehen garaietatik, denda komertzial ezagunenak zuzenean Muralla eta Oficios kaleetan zeuden, beste arteria batzuekin batera, hala nola Monte, Neptuno, San Rafael, eta Galiano. Eraikinak 1918ra arte solairu bat hartzen zuen, estalitako galeriekin, azkenean lau maila gehitu ziren, zortzi igogailu solairu horietara sarbidea errazteko. 560 bulego zituen, Pitman akademia komertzialak bigarren mailan kokatzen ziren, eta takigrafia eta mekanografia metodoetan prestatzea bilatzen zuten ikasleentzat. Han zegoen Fernando Ortiz jakintsu kubatarra buru zuen Kultura Instituzio Iberoamerikarra, baita agentzia kontsularrak eta diplomatikoak ere. Manzana de Gomez-ek, une batean, 500 bulego baino gehiago zituen. Kalkuluen arabera, 25.000 lagunek bisitatzen zuten egunero. Arkitektura Bere lau fatxaden, zutabeen, atezangoen, arku-giltzarrien, mentsulen, frisoen, balkoien eta beste apaingarri batzuen dekorazioa, gehienbat, harri landua da. Eraikinerako sarbide nagusia Zulueta kalean zegoen, apaindura handiko xehetasunekin, intsignia nazionala zuen bandera-zutoin bat barne. Eraikineko sarrerek marmolezko eskailera zabalak eta igogailu-sistema bikoitza zituzten, pasabide komertzialetarako sarbidea, oinplanoko gurutze formakoa, lau izkin alakatuetan zegoen. Metalezko ateak, galeriak ixteko elementu gisa funtzionatzeaz gain, dekorazio-elementu bihurtzen dira, ustez, 1916 eta 1920 artean berreraikitze-azken etapan jarriak. José Gómez-Mena José Gómez-Mena (1883 – 1960) Manzana de Gómezen jabea Kubako gizon aberatsenetako bat bezala identifikatzen da. Gómez-Mena oparotasunaren eta boterearen sinonimoa da, dirutza bildu zuen esklaboen eta merkataritza klandestinoaren bidez, bere ondorengoek aberastasun handiak lortu zituzten merkatari, lurjabe eta bankari gisa. Gomez-Menak lur-eremu handiak zituen, 500 etxe baino gutxiago ez, eta apartamentu-eraikinak, lau azukre-lantegi, artelanak, eta era guztietako objektuak, hala nola estatuak eta monumentuak, eta balio handiko margolanak. Gaur egun bere etxea Arte Apaingarrien Museoa da. Bere aktiboak batez beste 20 milioi pezetatan kalkulatzen dira, gaur egungo ehunka milioiren pareko dirutza. Erreferentziak Kanpo estekak