Ջուրջևացի ավազներ

Ջուրջևացի ավազներ (խորվ.՝ Đurđevački pijesci, Đurđevečki peski) մասամբ կայունացված ավազաբլուրների տարածք է Խորվաթիայի Ջուրջևացի քաղաքի արևելյան մասում: Տարածաշրջանը երբեմն անվանում են Խորվաթական Սահարա և Արյունոտ ավազներ (խորվ.՝ Krvavi peski): Բնութագիր Ջուրջևացի ավազուտների անտառապատումը վերագրվում է արդյունաբերող Էմանուել Բրաունին։ Սա պաշտպանված բուսաբանական տարածք է, առանձնահատուկ բնակավայրեր՝ էնդեմիկ տեսակների մեծ թվով, եզակի բուսական և կենդանական աշխարհով, ավազաբլուրների տեսանելի ձևերով և «Խորվաթական Սահարայի» մնացորդներով: Դրա մակերեսը մոտավորապես 23,54 կմ² է, իսկ չափսերը՝ 8 x 3 կմ: Այն ավելի մեծ ավազոտ տարածքի մնացորդ է, որը ձգվում էր Մոլվե գյուղից՝ Ջուրջևացով և Կլոշտար Պոդրավսկիով մինչև Վիրովիտիցա: Այսօր տարածքը մեծ մասամբ ծածկված է բուսականությամբ (սև սոճի և շոտլանդական սոճի): Այստեղ հանդիպում են նաև Պանոնյան ավազանին բնորոշ էնդեմիկ բուսատեսակներ: 1963 թվականին ավազուտների մի մասը հայտարարվել է հատուկ աշխարհագրական և բուսաբանական արգելոց՝ որպես Խորվաթիայի հեշտությամբ ճանաչելի և եզակի բնակավայր, և բուսականության մեծ բազմազանությունը պահպանելու նպատակով, որտեղ ավազի վրա կյանքի պայմանները կարող էին զարգանալ և հարմարվել որոշակի բուսատեսակների, այդ թվում՝ թիթեռների մոտ 30 տեսակի: Էնդեմիկ տեսակների հետ մեկտեղ կան նաև ավազաբլուրների տեսանելի մնացորդներ: Անապատի մնացորդների վրա է գտնվում Ջուրջևաց քաղաքային շրջանը, որը անվանակոչվել է անապատի կողմից։ Այն Ջուրջևացի մնացած մասից բաժանվում է Չիվիչևեց անունով առվակով և (մոտ 2200 բնակչությամբ, որը կազմում է քաղաքի ընդհանուր բնակչության մեկ երրորդը) Ջուրջևացի ամենամեծ արվարձանն է։ Պատկերասրահ Ծանոթագրություններ Գրականություն Šašić, Martina; Nahirnić, Ana; Tarmann, Gerhard M. (2016-12-31). «Zygaenidae (Lepidoptera) in the Lepidoptera collections of the Croatian Natural History Museum». Natura Croatica: Periodicum Musei Historiae Naturalis Croatici. 25 (2): 233–248. doi:10.20302/NC.2016.25.19. eISSN 1848-7386.