Cookova Ostrva

Cookova Ostrva (The Cook Islands ili na Māori jeziku Kūki 'Āirani) jesu nezavisna, samoupravna parlamentarna država u slobodnom militarnom, ekonomskom i političkom pridruženju s Novim Zelandom, te je kao takva i članica Commonwealtha. To je ostrvska država u Polineziji, dio Okeanije u južnom Tihom okeanu. Sastoji se od 15 ostrva čija je ukupna površina oko 236 km2. Ekskluzivna ekonomska zona (EEZ) Cookovih ostrva pokriva skoro dva miliona km2 okeana. Avarua je njen glavni grad. Kukova ostrva su samoupravna dok su u slobodnoj saradnji sa Novim Zelandom. Od početka 21. stoljeća, oni vode vlastitu nezavisnu vanjsku i odbrambenu politiku, a imaju i svoje carinske propise, iako nemaju oružane snage i stoga se uglavnom oslanjaju na Novi Zeland za svoju vanjsku odbranu. Historija Uz nastavak polinezijskih migracija, legenda Cookovih ostrva tvrdila je da su velike migracije Maora na Novi Zeland počele iz Rarotonge još u 5. stoljeću nove ere. Velika polinezijanska migracija na Cookova ostrva započela sz 1500. godine p.n.e, kada su ostrva uglavnom bila naseljena maorskim precima koji su se iskrcali u svojim Vakasima (divovski kanui s dvostrukim trupom koji su još uvijek dio tradicionalnog načina života na otoku) uz sofisticiranu polinezijsku navigaciju i uz pomoć zvijezda. Uz istraživanje španjolskih istraživača Alvara de Mendane koji je vidio Pukapuku 1595. i Pedra Fernandeza de Quirosa koji je vidio Rakahangu 1606. godine, njihova viđenja i saznanja o otocima se nisu znala do oko 1773. godine. Kada je čuveni istraživač James Cook 1773. godine otputovao u južni Pacifik radi mogućeg osvajanja neke zemlje, ugledao je Manuae, a 1977. James Cook je naknadno ugledao Palmerston, Takuteu, Mangaiau i Atiu. Geografija Ova grupacija ostrva se sastoje od 15 malih ostrva u južnom dijelu Pacifika, ukupne površine 240 km2. Glavni grad ove države je Avarua, a službeni jezici su engleski i kukovski maorski. Industrija Najrazvijenija grana industrije je turizam, koji prednjači u odnosu na offshore (bescarinsko) bankarstvo, trgovinu biserima i izvozom voća. Kultura i umjetnost Kultura naroda Kukovih ostrva je izrazito toplog, otvorenog i društveno orijentisanog načina života, koji se temelji na drevnim polinezijskim tradicijama, ali istovremeno prihvata i neke utjecaje zapadnih običaja. Dobrodošlica posjetiocima počinje već na samom dolasku, tj. domaćini vas pozdravljaju riječima “Kia Orana” i tradicionalnim cvjetnim ogrlicama (‘ei), uz osmijeh koji prati svakog gosta. Tradicionalni zanati Historijski gledano, najrasprostranjeniji oblik umjetničkog izražavanja na Kukovim otocima bilo je drvorezbarstvo. Posebno su se izrađivale drvene figure božanstava, prvenstveno onih povezanih s morem i plodnošću, poput Tangaroa. Ove skulpture imale su važno duhovno i simboličko značenje u tradicionalnom društvu, a njihovi oblici i motivi sačuvani su do danas kroz izradu suvenira i umjetničkih reprodukcija, čime se prenosi kulturno naslijeđe na savremene generacije. "Tivaevae" predstavlja posebnu umjetničku formu tekstilnih aplikacija koja se razvila tokom misionarskog perioda. Danas se izrađuje u obliku heklanih ili šivanih kviltova, bogato ukrašenih raznobojnim motivima. Ovi tekstilni radovi imaju višestruku namjenu: koriste se kao ukrasni predmeti, pokrivači ili ritualne tkanine u važnim društvenim i porodičnim prilikama, te zauzimaju značajno mjesto u kulturnom identitetu. Umijeće pletenja od palminih listova, poznato kao "rito", posebno je razvijeno među ženama s udaljenijih otoka poput Penrhyna i Rakahange. One izrađuju izuzetno fine i precizne pletene predmete, uključujući šešire, lepeze i minđuše. Ovi proizvodi predstavljaju i simbol ponosa lokalnih zajednica te se često nose tokom svečanih i kulturnih događaja. Tradicionalna odjeća U svakodnevnom životu, stanovnici Kukovih ostrva obično se oblače jednostavno i skromno, što odražava njihove kršćanske vrijednosti. Međutim, kada je riječ o kulturnim manifestacijama kao što su plesački nastupi, odjeća postaje vizualno bogata i simbolična. Muškarci i žene nose krila i ukrase od hibiskusovih vlakana, cvijeća, školjki i perja. Stariji tradicijski elementi često su integrisani u savremene plesne kostime, stvarajući vezu između prošlosti i sadašnjosti. Muzika i ples Tradicionalni ples, najčešće nazivan "ura" u jeziku autohtonih Maori naroda Kukovih ostrva, predstavlja više od umjetničkog pokreta. To je historija, folklor i identitet utjelovljeni kroz tijelo plesača. Iako se nazivi za ples razlikuju, "ura" se često opisuje kao ples s ritmičkim pokretima tijela praćen snažnim bubnjarskim ritmovima i melodijama ukulelea. Posebna kulturna atrakcija je događaj pod nazivom "Noć na otoku" koji obuhvata više plesnih stilova pod jednim krovom, uz tradicionalnu muziku i večeru lokalnih jela. Ovakve večeri nisu samo turistička zabava, već živi prikaz plesačkih formi koje su se održale gotovo nepromijenjene još od perioda prije dolaska misionara. Najznačajnije takmičenje je "Te Mira Ura", odnosno takmičenje za “Plesača godine”, gdje amaterske grupe iz master trupa širom otoka nastupaju u različitim kategorijama. Takmičenja poput ovog, kao i drugi plesni događaji tokom festivala kao što su "Te Maeva Nui" i "Te Mire Tiare", održavaju i prenose tradicionalne plesne vještine kroz generacije. Plesne večeri se održavaju uz pratnju muzike uživo. Tradicionalni ansambli obično uključuju: Bubnjeve – jedinstven skup instrumenata koji kombinuje bubnjeve s kožom, karakteristične za istočnu Polineziju, i drvene bubnjeve, tipične za zapadnije stilove. Ukulele – Muzičari Kukovih ostrva preferiraju osmerostruna ukulelea koja proizvode brzi i energični zvuk. Ovi instrumenti su često ručno izrađeni od mahagonija, ružinog drveta ili čak kokosovog drveta, a prodaju se i kao ukrasni suveniri na lokalnim tržnicama. Horsko pjevanje u crkvama – misijska tradicija donijela je snažno i emotivno pjevanje u horu, koje je postalo nezamjenjiv dio kulturnog života. Ove izvedbe u crkvenim službama ostavljaju snažan utisak na posjetioce, posebno zbog harmoničnog i strastvenog izraza. Muzika na Kukovim ostrvima ne služi samo za zabavu; ona je duboko povezana s narativom naroda. Kroz bubnjarske ritmove, ukulele balade i harmonična horska pjevanja, prenose se priče o prirodi, ljubavi, izvornoj mitologiji i svakodnevnoj radosti zajedništva. Također pogledajte Aitutaki Reference Vanjski linkovi Službeni sajt Cook Islands Government Cook Islands News – daily newspaper Chief of State and Cabinet Members Cook Islands Arhivirano 10. 1. 2021. na Wayback Machine. The World Factbook. Central Intelligence Agency. Independent Guide to all 15 islands Cook Islands from UCB Libraries GovPubs Cookova Ostrva na Curlie Nedovršeni članak Cookova Ostrva koji govori o geografiji treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije.