Καστίγιο Σαν Φελίπε ντε Μπαράχας

Το Καστίγιο Σαν Φελίπε ντε Μπαράχας (ισπανικά: Castillo San Felipe de Barajas) είναι φρούριο στην πόλη της Καρταχένα, στην Κολομβία. Το κάστρο χτίστηκε το 1639 και βρίσκεται στον λόφο του Σαν Λάζαρο σε στρατηγική τοποθεσία, κυριαρχώντας στις προσβάσεις προς την πόλη από ξηράς ή θάλασσα. Αρχικά ήταν γνωστό ως "Καστίγιο ντε Σαν Λάζαρο" (Castillo de San Lázaro). Χτίστηκε από Αφρικανούς σκλάβους υπό ισπανική επίβλεψη κατά την αποικιακή εποχή. Το φρούριο συμμετείχε σε αρκετές μάχες μεταξύ ευρωπαϊκών δυνάμεων από τα τέλη του 17ου έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Ιστορία Η κατασκευή του φρουρίου ολοκληρώθηκε το 1536 και επεκτάθηκε μεταξύ 1639 και 1657. Ήταν χτισμένο σε τριγωνικό σχήμα στην κορυφή ενός λόφου, με οκτώ πυροβολαρχίες και φρουρά 200 στρατιωτών και τεσσάρων πυροβολητών. Το όνομά του δόθηκε προς τιμήν του Φιλίππου Δ΄ της Ισπανίας. Στην επιδρομή του 1697 στην Καρθαγένη, κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Μεγάλης Συμμαχίας, το κάστρο έπεσε στον Γάλλο κουρσάρο Βαρόνο ντε Πουάντις. Το κάστρο επισκευάστηκε από τον José de Herrera y Sotomayor το 1739. Ο Βρετανός ναύαρχος Έντουαρντ Βέρνον επιτέθηκε στο φρούριο στη Μάχη της Καρθαγένης των Ινδιών το 1741, μια σημαντική σύγκρουση του Πολέμου του Τζένκινς. Οι δυνάμεις του Βέρνον απωθήθηκαν από τον Ισπανό ναύαρχο Μπλας ντε Λέζο . Μια άλλη επέκταση έγινε στο φρούριο το 1763 από Αντόνιο ντε Αρεβάλο . Κατά τη διάρκεια των Ισπανοαμερικανικών πολέμων ανεξαρτησίας, το 1815, μια μεγάλη ισπανική εκστρατευτική δύναμη υπό τον Πάμπλο Μορίγιο είχε φτάσει στη Νέα Γρανάδα. Η Καρθαγένη έπεσε τον Δεκέμβριο και μέχρι τον Μάιο του 1816 οι βασιλικοί είχαν τον έλεγχο ολόκληρης της Νέας Γρανάδας. Το κάστρο Η οχύρωση αποτελείται από μια σειρά τειχών, φαρδιών στη βάση και στενών προς το στηθαίο, σχηματίζοντας ένα εντυπωσιακό μοτίβο από καταφύγια. Οι πυροβολαρχίες και τα στηθαία προστατεύουν το ένα το άλλο, καθιστώντας έτσι πρακτικά αδύνατη την κατάληψη μιας μπαταρίας χωρίς την κατάληψη ολόκληρου του αμυντικού συστήματος. Το κάστρο εντυπωσιάζει για τη μεγαλοπρεπή είσοδό του και τον περίπλοκο λαβύρινθο από σήραγγες. Είναι το πιο τρομερό αμυντικό συγκρότημα ισπανικής στρατιωτικής αρχιτεκτονικής. Είναι 41 μέτρα (135 πόδια) πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα βασικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν το τριγωνικό Καστίγιο Σαν Φελίπε ντε Μπαράχας , που περιβάλλεται από τις πυροβολαρχίες de Santa Barbara, de San Carlos y Los Apostles, Del Hornabeque, de la Cruz, de la Redencion και de San Lazaro. Τα συνολικά 68 πυροβόλα ήταν στραμμένα μακριά από την πόλη. Η είσοδος στο μονοπάτι Media Luna ήταν ένα καπονιέρ . Το terreplein της πυροβολαρχίας του San Lazaro περιλάμβανε αλχίβες, ενώ τα κανάλια και οι οι κυματοθραύστες διαχειρίζονταν το νερό της βροχής. Η κύρια υπόγεια στοά εκτείνεται κατά μήκος της περιμέτρου του συγκροτήματος στο επίπεδο της θάλασσας. Οι θάλαμοι εντός αυτού θα μπορούσαν να εκραγούν, εμποδίζοντας την προέλαση των επιτιθέμενων από πάνω. Κατάσταση και διατήρηση Για πολλές δεκαετίες, το κάστρο δεν ήταν καλά διατηρημένο. Όταν έπαψε να χρησιμοποιείται για στρατιωτικούς σκοπούς, τροπική βλάστηση κάλυψε τα τείχη, και χώμα συσσωρεύτηκε στις σήραγγες και τα χαρακώματα. Το 1984, η UNESCO συμπεριέλαβε το κάστρο, μαζί με το ιστορικό κέντρο της πόλης της Καρθαγένης, στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς . Από το 1990, το κάστρο χρησιμεύει ως χώρος για κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις που προσφέρει η κολομβιανή κυβέρνηση προς τιμήν ξένων αντιπροσωπειών σε προεδρικές συνόδους κορυφής, υπουργικές συναντήσεις, τη Σύνοδο Κορυφής του Κινήματος των Αδεσμεύτων (1995) και τη Σύνοδο Κορυφής της Ομάδας του Ρίο (2000), μεταξύ άλλων. Το κάστρο είναι ανοιχτό για τους επισκέπτες, αλλά μόνο μερικές από τις σήραγγες είναι ανοιχτές για θέαση. Παραπομπές