Hái-ta

Hái-ta (Hàn-jī: 海礁) sī pí tó-sū koh khah sè ê sió-tó, ia̍h-tō-sī tī hái--ni̍h thòng--chhut-lâi, pí hái-chúi khah kôan ê 1-tè só·-chāi, ū-sî-chūn kan-taⁿ sī 1-tè chio̍h-thâu, ū-sî-chūn khah tōa tām-po̍h--á, chóng--sī it-poaⁿ kóng ê hái-ta lóng pí tó ke chin sè ê. M̄-koh beh án-chóaⁿ hun sió-tó kap hái-ta, tiāⁿ-tiāⁿ ē chiâⁿ chú-koan. Ū ê sió-tó hō· lâng ēng hái-ta ( ta ) lâi hō-miâ, mā ū khah sêng hái-ta, soah miâ hō-chò tó ê lē. Chóng--sī lán kóng ê hái-ta sù-siông sī chio̍h-thâu chò--ê, téng-kôan bô sím-mi̍h si̍t-bu̍t, mā bô tòa lâng.