සෙරනිලා ඉවුර

සෙරනිලා ඉවුර (ස්පාඤ්ඤ: Isla Serranilla, Banco Serranilla and Placer de la Serranilla) යනු බටහිර කැරිබියන් මුහුදේ, කුඩා ජනාවාස නොවූ දූපත් සහිත, අර්ධ වශයෙන් ජලයෙන් යට වූ ගල්පරයකි. එය නිකරගුවාවේ පුන්ටා ගෝර්ඩා සිට ඊසාන දෙසින් කිලෝමීටර 350 (සැතපුම් 220) පමණ දුරින් සහ ජැමෙයිකාවේ සිට දළ වශයෙන් කිලෝමීටර 280 (සැතපුම් 170) නිරිත දෙසින් පිහිටා ඇත. ආසන්නතම අසල්වැසි භූමි ලක්ෂණය වන්නේ නැගෙනහිර දෙසින් කිලෝමීටර 110 (සැතපුම් 68) පිහිටා ඇති බජෝ නුවෝ ඉවුරයි. සෙරානිලා ඉවුර ප්‍රථම වරට ස්පාඤ්ඤ සිතියම්වල 1510 දී දර්ශනය විය. එය සැන් ඇන්ඩ්‍රෙස් සහ ප්‍රොවිඩෙන්සියා දෙපාර්තමේන්තුවේ කොටසක් ලෙස කොලොම්බියාව විසින් පරිපාලනය කරනු ලැබේ. කොලොම්බියාව සහ එක්සත් ජනපදය සම්බන්ධ වන ස්වෛරීභාවය පිළිබඳ ආරවුලකට මෙම ගල්පරය යටත් වේ. හොන්ඩුරාස් විසින් මීට පෙර කරන ලද හිමිකම් පෑමක් කොලොම්බියාවට පක්ෂව විසඳනු ලැබුවේ දෙරට ඔවුන්ගේ සමුද්‍රීය සීමාවන් ස්ථාපිත කිරීමේ ගිවිසුමක් අනුමත කළ විටය. ජැමෙයිකාවේ හිමිකම් පෑම 1993 දී අතිච්ඡාදනය වන සමුද්‍රීය සීමාවන් සහිත ඒකාබද්ධ පාලන ප්‍රදේශයක් ස්ථාපිත කළ විට විසඳන ලද නමුත් සෙරානිලා සහ බජෝ නුවෙවෝ ඉවුරුවල කොලොම්බියානු පාලනය පිළිගනිමින්. 2012 දී, දූපත් සඳහා නිකරගුවාවේ හිමිකම් සම්බන්ධයෙන්, ජාත්‍යන්තර අධිකරණය (ICJ) කොලොම්බියාවේ බැංකුව කෙරෙහි ස්වෛරීභාවය තහවුරු කළේය. කෙසේ වෙතත්, තීන්දුවේ කොලොම්බියාව පිළිබඳ එක්සත් ජනපද හිමිකම් විශ්ලේෂණය කිරීම හෝ සඳහන් කිරීම සිදු නොවේ. භූගෝලය සෙරානිලා ඉවුර යනු පැරණි පරමාණුවක් වන අතර දැන් නොගැඹුරු ගල්පර පරිසරයන්ගෙන් සමන්විත බොහෝ දුරට ජලයෙන් යට වූ කාබනේට් වේදිකාවකි. එය කිලෝමීටර 40 ක් (සැතපුම් 25) ක් පමණ දිගින් සහ කිලෝමීටර 32 ක් (සැතපුම් 20) ක් පළලින් යුක්ත වන අතර එය වර්ග කිලෝමීටර 1,200 කට වඩා (වර්ග සැතපුම් 460) ක භූමි ප්‍රදේශයක් ආවරණය කරයි, එය සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ ජලයෙන් යට වේ. කුඩා කේ තුනක් සහ පාෂාණ දෙකක් ජලයට ඉහළින් මතු වී ඉවුරේ දූපත් සාදයි. මේවා බටහිර බ්‍රේකර්, මැද කේ, නැගෙනහිර කේ, බීකන් කේ සහ ඊසානදිග බ්‍රේකර් ය. ඒවා බොහෝ දුරට නිසරු වන අතර, පඳුරු සහ සමහර ගස්වල විරල වෘක්ෂලතාදිය ඇත. බොහෝ නැව් සුන්බුන් එහි අවට පිහිටා ඇත. ඉවුරේ කොරල් පර නොමැති අතර අවම අවසාදිත ආවරණයක් ඇත. මුහුදු මට්ටම ඉහළ යාමත් සමඟ ඉවුරේ සමුච්චය වීමක් සිදු නොවේ. ගිනිකොනදිග කොටස ප්‍රධාන වශයෙන් දුෂ්කර බිම් වලින් වැසී ඇති අතර, ඉවුරේ ඉතිරි කොටස බොහෝ දුරට තුනී හැලිමෙඩා අවසාදිත වලින් වැසී ඇත. බීකන් කේ යනු ඉවුරේ ඇති විශාලතම දූපතයි. එය කුඩා හමුදා පහසුකම් වලින් අධික ලෙස ගොඩනගා ඇති අතර, එහි කොලොම්බියානු නාවික නිලධාරීන්ගේ කුඩා භ්‍රමණය වන බලකොටුවක් පිහිටා ඇත. ඉවුරට නිරිතදිග ප්‍රවේශයේ කොරල් බැම්මක ප්‍රදීපාගාරයක් ඇත. එය මහල් 3 කින් යුත් කාර්ය මණ්ඩල නිවසක් මත ඉදිකරන ලද මීටර් 33 (අඩි 108) උස අස්ථි කුළුණකි. ලාම්පුව සෑම තත්පර 20 කට වරක් සුදු දැල්වීම් දෙකක් ලෙස නාභීය තල ආලෝක කදම්භයක් නිකුත් කරයි. වත්මන් ප්‍රදීපාගාරය ප්‍රථම වරට 1982 දී ඉදිකරන ලද අතර 2008 මැයි මාසයේදී කොලොම්බියානු ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය විසින් ප්‍රතිසංස්කරණය කරන ලදී. එය දැනට කොලොම්බියානු නාවික හමුදාව විසින් නඩත්තු කරනු ලබන අතර රාජ්‍යයේ සමුද්‍රීය අධිකාරිය විසින් අධීක්ෂණය කරනු ලැබේ. ඉතිහාසය සෙරානිලා ඉවුර ප්‍රථම වරට ස්පාඤ්ඤ සිතියම්වල 1510 දී ප්ලේසර් ඩි ලා සෙරානිලා ලෙස පෙන්වන ලදී. එය 1820 දී නැව මුහුදුබත් වූ ලුවී-මයිකල් ඕරි විසින් සඳහන් කරන ලදී. පසුකාලීන ඉතිහාසයේ, එය ස්වෛරී රාජ්‍යයන් කිහිපයක ගැටුම්කාරී හිමිකම් පෑමට ලක්ව ඇත; බොහෝ අවස්ථාවන්හිදී, ආරවුල පැන නගින්නේ අවට මුහුද පුරා තම සුවිශේෂී ආර්ථික කලාපය පුළුල් කිරීමට රාජ්‍යයක් ගත් උත්සාහයන්ගෙනි. 1982 සහ 1986 අතර, කොලොම්බියාව ජැමෙයිකාව සමඟ විධිමත් ගිවිසුමක් පවත්වා ගෙන ගිය අතර, එමඟින් සෙරානිලා ඉවුරේ සහ අසල පිහිටි බජෝ නුවෝ ඉවුරේ භෞමික ජලය තුළ ජැමෙයිකානු යාත්‍රා සඳහා නියාමනය කරන ලද ධීවර අයිතිවාසිකම් ලබා දෙන ලදී. 1993 නොවැම්බර් මාසයේදී, ප්‍රාන්ත දෙක අතර නම් කරන ලද ජලයේ ජීවමාන සහ අජීවී සම්පත් සහයෝගීව කළමනාකරණය කිරීම සහ සූරාකෑම සඳහා "ඒකාබද්ධ පාලන ප්‍රදේශයක්" ස්ථාපිත කරමින් සමුද්‍ර සීමා නිර්ණය කිරීමේ ගිවිසුමකට එකඟ විය.[16] කෙසේ වෙතත්, කේස් අවට ඇති භෞමික ජලය ඒකාබද්ධ පාලන කලාපයෙන් බැහැර කරන ලදී, මන්ද කොලොම්බියාව මෙම ප්‍රදේශ ඇගේ වෙරළබඩ ජලයේ කොටසක් ලෙස සලකන බැවිනි. ගිවිසුම 1994 මාර්තු මාසයේදී බලාත්මක විය. නිකරගුවාව කලින් එහි මහාද්වීපික රාක්කයේ ඇති සියලුම දූපත් සඳහා හිමිකම් පෑ අතර, සෙරානිලා ඉවුර සහ සැන් ඇන්ඩ්‍රෙස් සහ ප්‍රොවිඩෙන්සියා දූපත් සමූහයට සම්බන්ධ සියලුම දූපත් ඇතුළුව කැරිබියානු මුහුදේ කිලෝමීටර 50,000 කට වඩා වැඩි ප්‍රදේශයක් ආවරණය කළේය. එය කොලොම්බියාවට එරෙහිව ජාත්‍යන්තර අධිකරණයේ (ICJ) මෙම හිමිකම් පෑම අඛණ්ඩව කරගෙන ගිය අතර, 2001 සහ 2007 යන දෙකෙහිම නඩු ගොනු කළේය. 2014 ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයකින් කොලොම්බියානු ස්වෛරීභාවය පිළිබඳ ICJ හි 2012 තීන්දුව නිකරගුවාව නිල වශයෙන් පිළිගත්තේය. එක්සත් ජනපදයේ හිමිකම් පෑම 1879 සහ 1880 දී ජේම්ස් ඩබ්ලිව්. ජෙනට් විසින් ගුවානෝ දූපත් පනත යටතේ ඉදිරිපත් කරන ලදී. මෙම කලාපයේ ගුවානෝ දූපත් සම්බන්ධයෙන් එක්සත් ජනපදය විසින් කරන ලද බොහෝ හිමිකම් 1972 සැප්තැම්බර් දිනැති කොලොම්බියාව සමඟ ඇති කරගත් ගිවිසුමකින් නිල වශයෙන් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී. නමුත් සෙරානිලා බැංකුව ගිවිසුමට ඇතුළත් කර තිබේද නැද්ද යන්න මතභේදාත්මක ය. ගිවිසුමේ විශේෂාංගය පිළිබඳ නිශ්චිත සඳහනක් නොමැති අතර, ගිවිසුමේ 7 වන වගන්තියට අනුව, ලේඛනයේ විශේෂයෙන් සඳහන් කර ඇති කරුණු පමණක් එයට යටත් වේ. එක්සත් ජනපදය ගල්පරය දූපත් ප්‍රදේශයක් ලෙස සලකයි. හොන්ඩුරාස් සිය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 10 වන වගන්තියේ සෙරානිලා බැංකුව තම ජාතික භූමියේ කොටසක් ලෙස ප්‍රකාශ කළේය. 1986 දී, එය කොලොම්බියාව සමඟ සමුද්‍රීය මායිම් සීමා නිර්ණයකට එකඟ වූ අතර එමඟින් හොන්ඩුරාස් වෙරළ හෝ එහි අවට ජලය පිළිබඳ කිසිදු පාලනයකින් බැහැර කරන ලදී. 1999 දෙසැම්බර් 20 වන දින මෙම සීමාව අනුමත කිරීම හොන්ඩුරාස් තුළ මතභේදාත්මක බව ඔප්පු විය, මන්ද එය හිමිකම් කියන භූමිය කෙරෙහි කොලොම්බියාවේ ස්වෛරීභාවය රාජ්‍යය ව්‍යංගයෙන් පිළිගත් බව සහතික කළ බැවිනි. ඒ අවස්ථාවේදී, නිකරගුවාව ICJ ඉදිරියේ මෙම ප්‍රදේශ භාර දීමට හොන්ඩුරාස් සතු නීත්‍යානුකූල අයිතිය පිළිබඳව විවාද කළේය. කොලොම්බියාව සමඟ ගිවිසුමක් තිබියදීත්, හොන්ඩුරාන් රජය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ඇති හිමිකම් නිල වශයෙන් ප්‍රතික්ෂේප කර නැත. කැපී පෙනෙන සත්ත්ව විශේෂ 1952 දී, දැන් වඳ වී ගොස් ඇති කැරිබියානු මොන්ක් සීල් අවසන් වරට දුටු ස්ථානය සෙරානිලා ඉවුර විය. යොමු කිරීම්