ਸਪੰਗੁਰ ਸੋ ਝੀਲ

ਸਪੰਗਗੁਰ ਤਸੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੇਨਡੋਂਗ ਤਸੋ, ਮੇਂਡੋਂਗ ਤਸੋ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੱਦਾਖ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਚੀਨ ਦੇ ਤਿੱਬਤ ਆਟੋਨੋਮਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੁਟੋਗ ਕਾਉਂਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖਾਰੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਝੀਲ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਲੱਦਾਖ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਝੀਲ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਜੋਂ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਝੀਲ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਪਾਂਗੁਰ ਗੈਪ ਹੈ, ਇੱਕ ਨੀਵਾਂ ਪਾਸਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸਲ ਕੰਟਰੋਲ ਰੇਖਾ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਝੀਲ ਪੈਂਗੋਂਗ ਤਸੋ ਹੈ। ਸਪਾਂਗੁਰ ਤਸੋ 4305 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 61.6 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ। ਝੀਲ ਦਾ ਔਸਤ ਸਾਲਾਨਾ ਤਾਪਮਾਨ -4 ਤੋਂ -2 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਲਾਨਾ ਵਰਖਾ 50 ਤੋਂ 75 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਝੀਲ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ। ਚੀਨ ਨੇ 1959 ਵਿੱਚ ਸਪੰਗਗੁਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਕੈਂਪ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਚੀਨ-ਭਾਰਤ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਚੀਨੀ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਨਵੰਬਰ 1962 ਵਿੱਚ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਭਾਰਤੀ ਚੌਕੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ। ਨਾਮ ਝੀਲ ਦਾ ਤਿੱਬਤੀ ਨਾਮ ਮੇਨਡੋਂਗ ਸੋ ਜਾਂ ਮੇਂਡੋਂਗ ਸੋ ਵੀ ਹੈ।( ਤਿੱਬਤੀ: སྨན་གདོང་མཚོ, ਵਾਇਲੀ: sman gdong mtsho) ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਦਵਾਈ ਚਿਹਰਾ ਝੀਲ"। ਲੱਦਾਖ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਸੋ ਰੁਲ ("ਕੌੜੀ ਝੀਲ") ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਨਮਕੀਨ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਕੌੜਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਭੂਗੋਲ ਚੀਨੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੋਟਸ ਹਵਾਲੇ ਬਿਬਲੀਓਗ੍ਰਾਫੀ Cunningham, Alexander (1854), Ladak: Physical, Statistical, Historical, London: Wm. H. Allen and Co Strachey, Henry (1854), Physical Geography of Western Tibet, London: William Clows and Sons