พิพิธภัณฑ์ศิลปะจีน

พิพิธภัณฑ์ศิลปะจีน หรือที่เรียกว่า วังศิลปะจีน (จีนตัวย่อ: 中华艺术宫; จีนตัวเต็ม: 中華藝術宮; พินอิน: Zhōnghuá Yìshù Gōng; สำเนียงเซี่ยงไฮ้: Zongwu Nyizeh Ghon; อังกฤษ: China Art Palace) หรือชื่อเดิม "พิพิธภัณฑ์ศิลปะเซี่ยงไฮ้" (Shanghai Art Museum) เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะจีนสมัยใหม่ที่ตั้งอยู่ในเขตผู่ตง เซี่ยงไฮ้ อาคารพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เคยใช้เป็นอาคารศาลาประเทศจีน (China Pavilion) ในช่วงงานเอ็กซ์โป 2010 ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในเอเชีย ประวัติ ก่อนหน้าการเปลี่ยนชื่อเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะจีน เคยปรากฏในชื่อ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเซี่ยงไฮ้ ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2499 ในพื้นที่ที่ร้านอาหารเดิมบนถนนหนานจิงซี (ถนนหนานจิงตะวันตก) และสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมดในปี พ.ศ. 2529 ต่อมาเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2543 พิพิธภัณฑ์ศิลปะเซี่ยงไฮ้ได้ย้ายไปยังอาคารสโมสรแข่งม้าเซี่ยงไฮ้เก่า บนจตุรัสประชาชน (People's Square) ซึ่งเคยใช้เป็นที่ตั้งของห้องสมุดเซี่ยงไฮ้ จนถึงปี พ.ศ. 2550 การย้ายพื้นที่จัดแสดงนิทรรศการครั้งนี้ทำให้มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจาก 2,200 เป็น 5,800 ตารางเมตร ต่อมาเมื่อเซี่ยงไฮ้เป็นเจ้าภาพจัดงานเอ็กซ์โป 2010 ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ถึง 31 ตุลาคม พ.ศ. 2553 และอาคารศาลาประเทศจีนได้รับผู้เข้าชมเกือบ 17 ล้านคน ด้วยความนิยมของอาคารศาลาประเทศจีน จึงเปิดขึ้นให้ชมอีกครั้งเป็นเวลาหกเดือนหลังจากสิ้นสุดงาน เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 รัฐบาลเทศบาลนครเซี่ยงไฮ้ได้ประกาศให้อาคารศาลาประเทศจีนของงานเอ็กซ์โป 2010 เป็นสถานที่ตั้งใหม่ของ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเซี่ยงไฮ้ ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น พิพิธภัณฑ์ศิลปะจีน ในขณะที่ศาลาเมืองแห่งอนาคต (Urban Future Pavilion) จะถูกแปลงเป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัย "โรงไฟฟ้าศิลปะ" (Power Station of Art) พิพิธภัณฑ์ศิลปะจีนและสถานีพลังงานศิลปะเปิดในวันชาติจีน เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2555 พิพิธภัณฑ์ศิลปะเซี่ยงไฮ้เก่ายังคงเปิดบริการจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2555 โดยมีผู้เข้าชมมากกว่า 12,000 คนในช่วงสองวันสุดท้าย โดยพิพิธภัณฑ์ศิลปะจีนนี้มีพื้นที่ใหญ่กว่าพิพิธภัณฑ์ศิลปะเซี่ยงไฮ้ก่อนหน้าถึงสิบเท่า สถาปัตยกรรม การก่อสร้างศาลาจีนของงานเอ็กซ์โป 2010 ในเซี่ยงไฮ้ เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม 2550 และอาคารเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2553 เป็นศาลาที่มีมูลค่าที่สุดในงานเอ็กซ์โป ประมาณ 220 ล้านเหรียญสหรัฐ ศาลาสูง 63 เมตร ซึ่งเป็นโครงสร้างที่สูงที่สุดในงานเอ็กซ์โป ได้รับการขนานนามว่า "มงกุฎแห่งตะวันออก" เนื่องจากมีความคล้ายคลึงกับมงกุฎโบราณ อาคารได้รับการออกแบบโดยทีมงานที่นำโดยสถาปนิก He Jingtang ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากงานโครงสร้างหลังคาอาคารไม้แบบจีนที่เรียกว่า 斗拱 (โต่วก่ง) และหม้อทองแดงโบราณที่เรียกว่า 鼎 (ติ่ง) นิทรรศการ ภายในพิพิธภัณฑ์ศิลปะจีนมีผลงานศิลปะประมาณ 14,000 ชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นงานศิลปะสมัยใหม่ของจีน กำเนิดศิลปะสมัยใหม่และร่วมสมัยของจีน "The Bright Moon Rises from the Sea – Origin of Chinese Modern and Contemporary Art" (海上生明月—中国近现代美术之源) เป็นนิทรรศการถาวรที่บันทึกเหตุการณ์การพัฒนาศิลปะจีนร่วมสมัยและศิลปะสมัยใหม่ โดยเริ่มจากโรงเรียนเซี่ยงไฮ้ ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง แบ่งออกเป็นสามยุค (ชิง สาธารณรัฐจีน และสาธารณรัฐประชาชนจีน) และสิบห้อง ครอบคลุมสองชั้นด้วยผลงานศิลปะมากกว่า 6,000 ชิ้น นิทรรศการนี้ดูแลโดย Lu Fusheng (卢辅圣) นิทรรศการจิตรกรชื่อดัง นิทรรศการสำหรับจิตรกรผู้มีชื่อเสียง (名家艺术陈列专馆) เป็นนิทรรศการถาวรที่จัดแสดงผลงานของศิลปินจีนสมัยใหม่ที่มีชื่อเสียงมากที่สุด เฟสแรกนำเสนอผลงานของศิลปินทั้งเจ็ด ได้แก่ He Tianjian, Xie Zhiliu และ Cheng Shifa จาก Shanghai School; Lin Fengmian, Guan Liang และ Wu Guanzhong ผู้บุกเบิกการผสมผสานรูปแบบศิลปะจีนและตะวันตก และหัวเทียนโหย่ว ผู้ก่อตั้งประติมากรรมจีนสมัยใหม่ ศิลปะที่มีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเซี่ยงไฮ้ นิทรรศการนี้จัดแสดงผลงานศิลปะที่สร้างขึ้นสำหรับโครงการของรัฐบาลที่สนับสนุนงานศิลปะที่มีการพัฒนาทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเซี่ยงไฮ้ ธีมประกอบด้วยผู้คน เหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ ขนบธรรมเนียมพื้นบ้าน และสถาปัตยกรรม โครงการนี้กินเวลาสามปีตั้งแต่ปี 2010 ถึง 2013 ศิลปะจีนในศตวรรษที่ 21 "จีนที่งดงาม – การพัฒนาวิจิตรศิลป์จีนในศตวรรษใหม่" (锦绣中华—行进中的新世纪中国美术) เป็นนิทรรศการที่จัดแสดงผลงานศิลปะในศตวรรษที่ 21 ที่สร้างสรรค์โดยศิลปินชาวจีนมากกว่า 260 คน มันถูกแบ่งออกเป็นห้าหน่วย นิทรรศการสิ้นสุดเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2556 นิทรรศการพิเศษ พิพิธภัณฑ์มักจัดแสดงนิทรรศการในหัวข้อพิเศษ ในปีแรกของการดำเนินงาน ได้มีการจัดนิทรรศการพิเศษมากกว่าหนึ่งโหล รวมถึงศิลปะไต้หวัน นิทรรศการภาพถ่ายเซี่ยงไฮ้ครั้งที่สอง และกุสตาฟ กูร์เบต์ และฌอง-ฟรองซัวส์ มิลเลต์ จากคอลเล็กชันพิพิธภัณฑ์ออร์เซแห่งปารีส ระเบียงภาพ อ้างอิง