Cemiterio de Confucio

O Cemiterio de Confucio (en chinés: 孔林; pinyin: Kǒng lín; tradución: “A fraga dos Kong”) é un cemiterio do clan Kong (os descendentes de Confucio) na cidade natal de Confucio, Qufu, no leste da provincia de Shandong. O propio Confucio e algúns dos seus discípulos están enterrados alí, así como miles dos seus descendentes. Desde 1994, o Cemiterio de Confucio forma parte do Patrimonio da Humanidade "Templo e cemiterio de Confucio e a mansión da familia Kong en Qufu". Os outros dous compoñentes do sitio son o Templo de Confucio dedicado á memoria do estadista e filósofo e a Mansión da familia Kong, onde viviron os seus descendentes. Os tres sitios coñécense conxuntamente en Qufu como San Kong (三孔), é dicir, "Os Tres [sitios] confucianos". Historia No século II d.C., polo menos 50 dos descendentes de Confucio enterráranse xunto a el. En 1331, comezaron as obras de construción da muralla e da porta do cemiterio. En total, o cemiterio sufriu 13 renovacións e ampliacións. Finalmente, a finais do século XVIII, o muro perimetral alcanzou unha lonxitude de {7,5 km, abarcando unha área de 3,6 km². Neste espazo pódense atopar as tumbas de máis de 100.000 descendentes de Confucio, que enterráronse alí durante un período duns 2.000 anos. As tumbas máis antigas datan da dinastía Zhou, a máis recente das cales pertence a descendentes das xeracións 76 e 78. Durante as guerras entre a dinastía Song e os Jurchen Jin, a rexión circundante ocupouse polas forzas de Wanyan Zonghan. Entre eles, había soldados que querían escavar a tumba de Confucio. Wanyan Zonghan (完顏宗翰/粘沒喝) preguntoulle entón ao seu tradutor e asesor Gao Xingrui 高庆裔 (高慶裔): "Quen é Confucio?". "Un gran santo da antigüidade", respondeu Gao. Entón, Wanyan Zonghan dixo: "Como podemos escavar a tumba dun gran santo?". Despois executou aos soldados que quixeron facelo. O cemiterio sufriu graves danos en novembro de 1966, durante a Revolución Cultural, cando foi visitado e vandalizado por un equipo de Gardas Vermellas da Universidade Normal de Pequín, liderados por Tan Houlan (谭厚兰). O cadáver da xeración 76 Duque Yansheng Kong Lingyi 孔令貽 (1872–1919), un funcionario Qing tardío coñecido pola súa colaboración co Xapón, foi sacado da súa tumba e colgado espido dunha árbore diante do palacio durante a Revolución Cultural. Deseño O Cemiterio de Confucio está situado ao norte da histórica cidade amurallada de Qufu, a uns dous quilómetros ao norte do Templo e a Mansión de Confucio (que se atopan na parte centro-sur da cidade amurallada) e a 1,5 km ao norte do Templo de Yan Hui, dedicado ao protexido favorito do sabio (que está xusto dentro das portas setentrionais da muralla da cidade). O principal eixo centro-norte da cidade amurallada, Gulou Jie ("Avenida da Torre do Tambor"), convértese en Beiguan Jie ("Avenida da Porta Norte") despois de pasar pola porta norte da muralla da cidade. A avenida discorre cara ao norte durante 1266 m como un amplo bulevar decorado co Wan gu chang chun (萬古長春) arco conmemorativo e bordeado por Cupresáceas e piñeiros que chegan finalmente ás portas principais (sur) do cemiterio. O cemiterio ocupa 18 333 hectáreas (183,33 km2) e está rodeado por un muro perimetral de 5.591 m de longo. As tumbas máis antigas atopadas neste lugar datan da dinastía Zhou. A tumba orixinal erixida aquí en memoria de Confucio na beira do río Sishui tiña a forma dun machado. Ademais, tiña unha plataforma de ladrillo para sacrificios. A tumba actual é un outeiro en forma de cono. Pronto se engadiron tumbas para os descendentes de Confucio e estelas adicionais para conmemoralo arredor da tumba de Confucio. Dado que aos descendentes de Confucio se lles outorgaron títulos nobiliarios (Duque Yansheng) e se lles deron princesas imperiais como esposas, moitas das tumbas do cemiterio mostran os símbolos de status dos nobres. As lápidas comezaron a usarse durante a dinastía Han. Hoxe en día, hai máis de tres mil táboas de pedra (na súa maioría lápidas) que datan do período imperial da China aínda en pé no cemiterio. Segundo un reconto oficial, entre elas hai 22 táboas da dinastía Song, seis da dinastía Jin (1115-1234), 45 da dinastía Yuan, 506 da dinastía Ming e 2626 da dinastía Qing aínda en pé no cemiterio. Tamén hai 568 táboas do período República da China e 50 táboas modernas (era da RPC), así como 180 táboas cuxa idade non se pode determinar; isto eleva o total a 4003. Os enterramentos Ming atópanse principalmente na parte occidental do cemiterio, e os da era Qing, na oriental. Na sección Ming, destaca especialmente unha área relativamente pequena situada a aproximadamente 1 km ao noroeste da Tumba de Confucio, onde foron enterrados arredor dunha ducia de duques de Yansheng, desde a xeración 55 ata a 64. As tumbas dos duques nesta área están dispostas máis ou menos cronoloxicamente en filas de sur a norte e, dentro de cada fila, de leste a oeste. Cada duque ten o seu propio camiño espiritual, orientado de sur a norte, que normalmente inclúe (na orde de sur a norte) as seguintes esculturas: tres parellas de animais (felinos, ás veces alados, carneiros, cabalos); un arco conmemorativo; un bixi cunha estela, dúas figuras gardiás (un guerreiro no lado oeste do camiño e un funcionario civil no lado leste) e unha estela diante do pequeno túmulo baixo o cal está enterrado o duque. Unha área subsidiaria máis pequena con vías espirituais de finais da época Ming e principios da época Qing está situada a uns 500 m ao nordeste desta área principal. Máis de 10.000 árbores maduras danlle ao cemiterio un aspecto semellante a un bosque. Notas Véxase tamén Outros artigos Patrimonio da Humanidade na China Ligazóns externas Temple and Cemetery of Confucius and the Kong Family Mansion in Qufu