Mausoleo do primeiro emperador Qin

O Mausoleo de Qin Shi Huang (en chinés simplificado: 秦始皇陵; pinyin: Qínshǐhuáng Líng) é un complexo funerario construído para Qin Shi Huang, o primeiro emperador da dinastía Qin chinesa. Está situado no actual distrito de Lintong en Xi'an, Shaanxi. Construído durante 38 anos, entre o 246 e o ​​208 a.C., e está situado debaixo dun túmulo de 76 m con forma de pirámide truncada. A disposición do mausoleo baséase na disposición de Xianyang, a capital da dinastía Qin, que estaba dividida en cidades interiores e exteriores. A circunferencia da cidade interior é de 2,5 km e a exterior é de 6,3 km. A tumba está situada no suroeste da cidade interior e está orientada ao leste. A cámara principal da tumba, que alberga o cadaleito e os artefactos funerarios, é o núcleo do complexo arquitectónico do mausoleo. A propia tumba aínda non foi escavada. As exploracións arqueolóxicas concéntranse actualmente en varios sitios da extensa necrópole que rodea a tumba, incluíndo o Exército de Terracota ao leste do túmulo da tumba. O Exército de Terracota serviu como guarnición ao mausoleo e aínda non foi completamente escavado. Historia Rexistros históricos O traballo no mausoleo comezou pouco despois de que o emperador Qin ascendese ao trono no ano 246 a.C., cando aínda tiña 13 anos, aínda que a súa construción a grande escala só comezou despois de que conquistase os outros seis estados principais e unificase China no ano 221 a.C. Completouse no ano 208 a.C., uns 39 anos despois de que comezasen os traballos. O xeógrafo Li Daoyuan, escribindo seis séculos despois da morte do primeiro emperador, rexistrou no seu Shui Jing Zhu que o Monte Li escollérase como lugar para o seu cemiterio debido á súa auspiciosa xeoloxía: "famoso polas súas minas de xade, o seu lado norte era rico en ouro e o seu lado sur rico en fermoso xade, o primeiro emperador, cobizoso da súa excelente reputación, polo tanto escolleu ser enterrado alí". Sima Qian ofrece un relato da construción do mausoleo, incluíndo descricións da tumba, no capítulo seis dos seus Rexistros do Gran Historiador, escritos no século I a.C. e que conteñen a biografía de Qin Shi Huang: Algúns estudosos cren que a afirmación de ter "escavado a través de tres capas de auga subterránea" é figurativa. Tampouco está claro a que se refire orixinalmente o "home-peixe" no texto (en chinés moderno significa "serea"), a interpretación do termo varía desde a balea ata a morsa e outros animais acuáticos. Antes de que se completase o Mausoleo do Primeiro Emperador Qin, estalou unha rebelión campesiña a finais da dinastía Qin. Zhang Han redespregou ás 700.000 persoas que construían o mausoleo para reprimir a rebelión, polo que a construción do mausoleo cesou. Despois de que Xiang Yu entrase en Xianyang, dise que saqueou a tumba. Posteriormente, dise que un pastor incendiou a tumba sen querer. A historia conta que entrou no pozo escavado do mausoleo, escavado por Xiang Yu, para buscar as súas ovellas cunha tocha na man, e prendeuse un lume, queimando as estruturas da tumba. Non se atoparon probas sólidas da destrución da tumba, aínda que si se atoparon probas de danos por incendio nos pozos que albergaban o Exército de Terracota. Algúns estudosos pensan que o mausoleo non sufriu ningunha destrución a grande escala. Algúns cuestionaron a veracidade do relato de Sima Qian. O profesor Duan Qingbo, que foi o xefe do equipo arqueolóxico do Mausoleo do Primeiro Emperador durante máis de dez anos, afirmou a súa crenza de que o relato de Sima Qian é ficticio e escrito para persuadir o Emperador Wu da Dinastía Han de reformar a tumba.[Cómpre referencia] El cría que o proxecto comezou despois de que o emperador unificase o país e que o tempo de construción durou do ano 28 ao 34 do reinado do Primeiro Emperador (219–213 a.C.), co proxecto completado en aproximadamente sete anos.Modelo:Cita necesario Os documentos rexistran que o construtor presidente foi Li Si, que ocupou o cargo de Primeiro Ministro durante uns anos antes e despois da unificación da China.[Cómpre referencia] En 1987, o mausoleo, incluído o Exército de Terracota, catalogouse como Patrimonio da Humanidade. Descubrimento do exercito de terracota Os primeiros fragmentos de guerreiros e puntas de frecha de bronce descubríunos Yang Zhifa, os seus cinco irmáns e Wang Puzhi, que estaban a cavar un pozo en marzo de 1974 en Xiyang, unha aldea do condado de Lintong. A unha profundidade duns dous metros, atoparon terra endurecida, logo louza vermella, fragmentos de terracota, puntas de frecha de bronce e ladrillos de terracota. Yang Zhifa lanzou os fragmentos de terracota nun recuncho do campo e recolleu as puntas de frecha para vendelas a unha axencia comercial. Outros aldeáns levaron ladrillos de terracota para facer almofadas. Un xerente encargado das obras hidráulicas, Fang Shumiao, viu os obxectos atopados e suxeriu aos aldeáns que os vendesen ao centro cultural do distrito. Yang Zhifa recibiu, por dous carros de fragmentos do que resultarían ser guerreiros de terracota, a cantidade de 10 yuans. Zhao Kangmin, responsable do centro cultural, chegou entón á aldea e comprou todo o que os aldeáns descubriran, ademais de volver comprar as puntas de frecha vendidas á axencia comercial. A xulgar pola exploración científica e as escavacións locais, hai moitas substancias metálicas no palacio subterráneo, e tamén hai un bo sistema de drenaxe. En canto á profundidade do palacio subterráneo, hai moita controversia nos círculos académicos, con opinións que difiren de 20 metros a 50 metros. Algúns estudosos cren que o chamado "cruce de tres fontes" é unha cifra falsa.[Cómpre referencia] En maio de 1974, un equipo de arqueólogos de Shaanxi foi ao lugar para realizar as primeiras escavacións do que máis tarde se denominaría Foso 1. En maio de 1976, descubriuse o Foso 2 mediante perforación e en xullo, descubríuse o Foso 3. As escavacións nunha área de 20.000 metros cadrados produciron unhas 7.000 estatuas de guerreiros e cabalos de terracota, e arredor de cen carros de batalla de madeira e numerosas armas. Erixíronse grandes estruturas para protexer os pozos: a primeira rematou en 1979. En 2008 descubríuse unha necrópole máis grande de seiscentas fosas. Atopáronse algúns pozos a poucos quilómetros do túmulo da tumba do emperador Qin Shi Huang. Estudos arqueolóxicos O complexo da necrópole de Qin Shi Huang é un microcosmos do imperio e palacio do emperador, co túmulo no centro. Hai dous muros, o interior e o exterior, que rodean o túmulo, e atopáronse varios pozos que conteñen figuras e artefactos dentro e fóra dos muros. Ao oeste, dentro do muro interior, atopáronse carros e cabalos de bronce. Dentro do muro interior tamén se atoparon figuras de terracota de cortesáns e burócratas que serviron ao emperador. Fóra da muralla interior pero dentro da muralla exterior, atopáronse fosos con figuras de terracota de artistas e homes fortes, así como un foso que contiña unha armadura de pedra. Ao norte da muralla exterior atopouse o parque imperial con grúas, cisnes e patos de bronce con grupos de músicos. Fóra das murallas exteriores tamén se atoparon estábulos imperiais onde se enterraban cabalos reais con figuras de terracota de noivos axeonllados ao seu carón. Ao oeste atopáronse cemiterios colectivos para os traballadores obrigados a construír o complexo. O Exército de Terracota está a uns 1,5 km ao leste do túmulo funerario. O propio túmulo funerario na actualidade permanece en gran parte sen escavar, pero empregáronse varias técnicas para explorar o sitio. O palacio subterráneo localizouse no centro do montículo. Os estudos arqueolóxicos e de anomalías magnéticas indican un muro perimetral de 4 metros de altura, que mide 460 metros de norte a sur e 390 metros de leste a oeste, feito de ladrillos e serve como muro do palacio subterráneo. Na parte superior hai un muro de peche feito de terra apisonada de 30 a 40 metros de altura. Hai pasaxes inclinadas que conducen aos catro muros. A pasaxe oeste da tumba está conectada a un pozo onde se atoparon os carros e cabalos de bronce. A cámara funeraria en si mesma ten 80 metros de longo de leste a oeste, 50 metros de norte a sur e uns 15 metros de alto. Non obstante, existen desacordos entre a comunidade académica sobre a profundidade á que se atopa o palacio, con estimacións que oscilan entre os 20 e os 50 metros. Segundo a exploración científica e a escavación parcial, hai unha cantidade significativa de metal presente no palacio subterráneo, que ten un sistema de drenaxe moi bo. O texto de Sima Qian indica que durante a súa construción a tumba puido chegar ás augas subterráneas, e estímase que o nivel freático está a unha profundidade de 30 metros. No ano 2000 descubríronse unha presa e un sistema de drenaxe subterráneos, e a tumba non parece estar inundada polas augas subterráneas. Detectáronse niveis anormalmente altos de mercurio na zona do túmulo da tumba, o que dá crédito ao relato de Sima Qian de que o mercurio se usou para simular as vías fluviais e os mares no Mausoleo do Primeiro Emperador Qin. Non obstante, algúns estudosos cren que se se escava o palacio subterráneo, o mercurio volatilizaríase rapidamente. "Un estudo preliminar do mercurio enterrado no mausoleo do primeiro emperador Qin", un artigo publicado na revista Arqueoloxía, volume 7, di que durante a medición do contido de mercurio no solo, un punto medido alcanzou as 1440 partes por mil millóns, os 53 puntos restantes alcanzaron un contido medio duns 205 ppb. Tamén se afirma que o contido de mercurio é en realidade o resultado da contaminación industrial local. Infórmase en "Lintong County Annals" que de 1978 a 1980, segundo a investigación xeral sobre traballadores implicados con benceno, mercurio e chumbo, 1193 persoas de 21 fábricas foron atopadas envelenadas." Estudos recentes sobre as armas de bronce escavadas demostraron que os restos de cromo atopados nas superficies das armas probablemente proviñan de capas de laca próximas, en lugar dun revestimento intencionado como tratamento anticorrosión. Unha investigación de centos de armas descubriu que os restos de cromo estaban asociados con materiais orgánicos lacados próximos, como empuñaduras de espadas e mangos de lanza, en lugar de con revestimentos metálicos deliberados. A conservación de moitos bronces pódese explicar mellor pola química do solo e a composición das aliaxes. Os estudos realizados sobre a comunidade microbiana dentro das estruturas protectoras do Foso 1 identificaron un número significativo de bacterias e fungos que están asociados coa deterioración das superficies de terracota. Estes achados axudan a crear regulacións ambientais e políticas de preservación a longo prazo. En decembro de 2012, anunciouse o achado no lugar dos restos dun "palacio imperial" de gran tamaño. Baseándose nos seus cimentos, estimouse que o palacio de estilo patio tiña 690 metros de longo e 250 metros de ancho, cubrindo unha área de 170.000 metros cadrados, o que é case unha cuarta parte do tamaño da Cidade Prohibida de Pequín. O palacio incluía 18 casas con patio e un edificio principal que dominaba as casas. Os arqueólogos levan escavando os cimentos desde 2010 e atoparon muros, portas, camiños de pedra, fragmentos de cerámica e algúns ladrillos. Opinións sobre unha posible escavación A partir de 1976, varios estudosos propuxeron explorar o palacio subterráneo, citando as seguintes razóns principais: O mausoleo do primeiro emperador Qin está nunha zona sísmica, polo que é necesario desenterrar reliquias culturais subterráneas para a súa protección; para desenvolver o turismo, e para evitar o roubo de tumbas. Non obstante, os opositores a tales escavacións sosteñen que a tecnoloxía actual da China aínda non é capaz de xestionar a grande escala do palacio subterráneo. Por exemplo, no caso do Exército de Terracota, os arqueólogos foron inicialmente incapaces de preservar a capa de pintura na superficie das figuras de terracota, o que provocou o rápido desprendemento da súa decoración pintada ao expoñelas ao aire. A Administración Estatal do Patrimonio Cultural (SACH) indicou que primeiro se deberían levar a cabo investigacións e avaliacións para desenvolver un plan de protección para o palacio subterráneo e rexeitou unha proposta dos arqueólogos de escavar outra tumba nas proximidades que se cre que pertence ao neto do emperador por medo a un posible danos no propio mausoleo principal. Notas Véxase tamén Outros artigos Patrimonio da Humanidade na China Guerreiros de Terracota Ligazóns externas Disputes over Possible Excavation Mausoleum of Emperor Qinshihuang (259–210 BC) The Necropolis of the First Emperor of Qin Excerpt from lecture