พระราชวังเว่ยหยาง

พระราชวังเว่ยหยาง (จีน: 未央宮) เป็นพระราชวังหลักของราชวงศ์ฮั่นและราชวงศ์จีนหลายยุค ตั้งอยู่ในนครฉางอาน (ปัจจุบันคือซีอาน) พระราชวังแห่งนี้สร้างขึ้นเมื่อ 200 ปีก่อนคริสตกาล ตามพระราชดำริของจักรพรรดิฮั่นเกาจู่ โดยมีเซียวเหอ อัครมหาเสนาบดีเป็นผู้ดูแลการก่อสร้าง พระราชวังนี้ทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการปกครองและที่ประทับของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก, ราชวงศ์ซิน, ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (ในรัชสมัยของพระเจ้าเหี้ยนเต้), ราชวงศ์จิ้นตะวันตก (ในรัชสมัยของจักรพรรดิจิ้นหมิ่น), ราชวงศ์ฮั่น-จ้าว, เฉียนฉิน, เย่าฉิน, ราชวงศ์เว่ยตะวันตก, ราชวงศ์โจวเหนือ และช่วงต้นราชวงศ์สุย พระราชวังแห่งนี้ดำรงอยู่จนถึงราชวงศ์ถัง ก่อนที่จะถูกเผาทำลายโดยผู้รุกรานระหว่างทางไปยังนครหลวงฉางอาน พระราชวังเว่ยหยางเป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างขึ้นบนโลก โดยมีพื้นที่ 4.8 ตารางกิโลเมตร (1,200 เอเคอร์) ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าพระราชวังต้องห้ามในปัจจุบันถึง 6.7 เท่า หรือใหญ่กว่านครรัฐวาติกันถึง 11 เท่า ปัจจุบันมีสิ่งก่อสร้างหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย แหล่งโบราณคดีของพระราชวังแห่งนี้ พร้อมกับแหล่งโบราณคดีอื่น ๆ ตลอดแนวเส้นทางสายไหมฝั่งตะวันออก ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี ค.ศ. 2014 อ้างอิง