Περιστατικό της Μαντζουρίας

Ως περιστατικό της Μαντζουρίας ή περιστατικό του Μουκντέν αναφέρεται μια προβοκάτσια που οργανώθηκε από τις ιαπωνικές στρατιωτικές δυνάμεις ως πρόσχημα για την ιαπωνική εισβολή του 1931 στη Μαντζουρία. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1931, ο υπολοχαγός Σουεμόρι Καβαμότο της Ανεξάρτητης Μονάδας Φρουρών του 29ου Ιαπωνικού Συντάγματος Πεζικού πυροδότησε μια μικρή ποσότητα δυναμίτη κοντά σε μια σιδηροδρομική γραμμή που ανήκει στον σιδηροδρομικό σταθμό της Νότιας Μαντζουρίας της Ιαπωνίας κοντά στο Μουκντέν (σημερινό Σινγιάνγκ). Η έκρηξη ήταν τόσο αδύναμη που δεν κατάφερε να καταστρέψει τη γραμμή και ένα τρένο πέρασε από πάνω της λίγα λεπτά αργότερα. Ο Αυτοκρατορικός Ιαπωνικός Στρατός κατηγόρησε τους Κινέζους αντιφρονούντες για την πράξη και απάντησε με μια πλήρη εισβολή που οδήγησε στην κατάληψη της Μαντζουρίας, στην οποία η Ιαπωνία ίδρυσε το κράτος-μαριονέτα Μαντσουκούο έξι μήνες αργότερα. Η εξαπάτηση αποκαλύφθηκε από την Έκθεση Λίτον του 1932, οδηγώντας την Ιαπωνία σε διπλωματική απομόνωση και την αποχώρησή της τον Μάρτιο του 1933 από την Κοινωνία των Εθνών. Το 2017, το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα αναγνώρισε επίσημα το περιστατικό του Μουκντέν ως την έναρξη του «Πόλεμου Αντίστασης» εναντίον της Αυτοκρατορίας της Ιαπωνίας σε αντίθεση με το περιστατικό της Γέφυρας Μάρκο Πόλο το 1937. Η ιστορικός Έμιλι Μάτσον ανέφερε ότι αυτή η αλλαγή στο επίσημο χρονοδιάγραμμα είναι μέρος μιας εγχώριας «νομιμοποιητικής αφήγησης» που στοχεύει να ενισχύσει το κύρος του ΚΚΚ και να δυσφημήσει την «πολιτική μη αντίστασης» της εθνικιστικής κυβέρνησης εκείνη την εποχή. Σχεδιασμός Πιστεύοντας ότι μια σύγκρουση στη Μαντζουρία θα ήταν προς το συμφέρον της Ιαπωνίας, ο συνταγματάρχης του Ιαπωνικού στρατού Σεισίρο Ιταγκάκι και ο αντισυνταγματάρχης Κάντζι Ισιβάρα επινόησαν ανεξάρτητα ένα σχέδιο για να ωθήσουν την Ιαπωνία να εισβάλει στη Μαντζουρία προκαλώντας ένα επεισόδιο από τις κινεζικές δυνάμεις που σταθμεύουν εκεί κοντά. Ωστόσο, αφού ο Ιάπωνας Υπουργός Πολέμου Χίρο Μινάμι έστειλε τον Υποστράτηγο Γιοσιτσούγκο Τακεκάβα στη Μαντζουρία με συγκεκριμένο σκοπό να περιορίσει την ανυποταξία και τη μιλιταριστική συμπεριφορά του Στρατού Κουάντουνγκ, ο Ιταγκάκι και ο Ισιβάρα πίστεψαν ότι δεν είχαν πλέον την πολυτέλεια να περιμένουν τους Κινέζους να απαντούν στις προκλήσεις αλλά έπρεπε να οργανώσουν τις δικές τους. Ο Ιταγκάκι και ο Ισιβάρα επέλεξαν να σαμποτάρουν το σιδηροδρομικό τμήμα σε μια περιοχή κοντά στη λίμνη Λιουτάο. Η περιοχή δεν είχε επίσημο όνομα και δεν ήταν στρατιωτικά σημαντική, αλλά ήταν μόλις οκτακόσια μέτρα μακριά από την κινεζική φρουρά του Μπεινταγίνγκ, όπου βρίσκονταν στρατεύματα υπό τη διοίκηση του Νεαρού Στρατάρχη Τσανγκ Χσουχ-λιάνγκ. Το σχέδιο της Ιαπωνίας ήταν να προσελκύσει κινεζικά στρατεύματα με μια έκρηξη και στη συνέχεια να τους κατηγορήσει ότι προκάλεσαν την αναταραχή, προκειμένου να δοθεί το πρόσχημα για μια επίσημη ιαπωνική εισβολή. Επιπλέον, σκόπευαν να κάνουν το σαμποτάζ να φαίνεται πιο πειστικό ως μια υπολογισμένη κινεζική επίθεση σε έναν ουσιαστικό στόχο, κάνοντας έτσι την αναμενόμενη ιαπωνική αντίδραση να φαίνεται ως θεμιτό μέτρο για την προστασία ενός ζωτικού σιδηροδρόμου βιομηχανικής και οικονομικής σημασίας. Ο ιαπωνικός τύπος ονόμασε την τοποθεσία "Γέφυρα Λιουτάο", ενώ στην πραγματικότητα, η τοποθεσία ήταν ένα μικρό σιδηροδρομικό τμήμα που βρισκόταν σε μια περιοχή επίπεδης γης. Η επιλογή να τοποθετηθούν τα εκρηκτικά σε αυτήν την τοποθεσία ήταν να αποφευχθεί η εκτεταμένη ανοικοδόμηση που θα ήταν απαραίτητη εάν η τοποθεσία ήταν στην πραγματικότητα σιδηροδρομική γέφυρα. Παραπομπές Βιβλιογραφία Εξωτερικοί σύνδεσμοι C. Peter Chen. «Mukden Incident | World War II Database». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2023. Article on Japanese military cliques and their involvement in The Mukden Incident from Japanese Press Translations 1945–46 Αρχειοθετήθηκε 2020-08-04 στο Wayback Machine.