เขื่อนซูพุง

เขื่อนซูพุง หรือ เขื่อนฉุ่ยเฟิง (จีนตัวเต็ม: 水豐水庫; จีนตัวย่อ: 水丰水库; เกาหลี: 수풍댐(水豊댐)) เดิมชื่อ เขื่อนซุยโฮ เป็นเขื่อนถ่วงน้ำหนักกั้นแม่น้ำยาลู่ ตั้งอยู่ระหว่างอำเภอปกครองตนเองชนชาติแมนจู ควนเตี้ยน มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน และอำเภอซักจู จังหวัดพย็องอันเหนือ ประเทศเกาหลีเหนือ อ่างเก็บน้ำนี้มีชื่อเรียกว่าทะเลสาบซูพุง เขื่อนถูกสร้างขึ้นโดยชาวญี่ปุ่นระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง 1943 เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้าและได้รับการซ่อมแซมและปรับปรุงใหม่หลายครั้งตลอดหลายปีที่ผ่านมา โดยมีสาเหตุหลักมาจากความเสียหายบริเวณทางน้ำล้นที่เกิดจากอุทกภัย ในช่วงสงครามเกาหลี เขื่อนถูกทิ้งระเบิดโดยกองบัญชาการสหประชาชาติรวมสามครั้งแยกกันเพื่อขัดขวางการผลิตกระแสไฟฟ้าสำหรับชาวเกาหลีเหนือ เมื่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ เขื่อนแห่งนี้เป็นเขื่อนที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย และสถานีไฟฟ้าเป็นสถานีไฟฟ้าพลังน้ำที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของโลก (รองจากเขื่อนฮูเวอร์และเขื่อนวิลสัน) ปัจจุบันยังคงเป็นสถานีไฟฟ้าพลังน้ำที่ใหญ่ที่สุดบนแม่น้ำยาลู่ (เกาหลี: อัมนก) พลังงานที่ผลิตได้ที่สถานีไฟฟ้าหลักขนาด 630 เมกะวัตต์ของเขื่อนแห่งนี้มีการแบ่งปันระหว่างประเทศจีนและเกาหลีเหนืออย่างเท่าเทียม เขื่อนนี้ปรากฏอยู่บนตราแผ่นดินของเกาหลีเหนือ ภูมิหลัง ใน ค.ศ. 1937 ระหว่างที่ญี่ปุ่นเข้ายึดครองเกาหลีเป็นอาณานิคม บริษัทไฟฟ้าพลังน้ำยาลู่ (Yalu Hydroelectric Company) ได้ถูกก่อตั้งขึ้นและการก่อสร้างเขื่อนได้เริ่มขึ้นในปีเดียวกัน โดยสายพย็องบุกได้เปิดเส้นทางรถไฟใน ค.ศ. 1939 เพื่อสนับสนุนการก่อสร้าง ใน ค.ศ. 1941 เขื่อนสร้างเสร็จสมบูรณ์พร้อมเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาด 100 เมกะวัตต์จำนวนสองเครื่องที่เริ่มใช้งานได้ และจักรพรรดิปูยีแห่งแมนจูกัวได้เสด็จเยี่ยมชมเขื่อน ต่อมาเครื่องกำเนิดไฟฟ้าอีกสี่เครื่องได้เริ่มใช้งานใน ค.ศ. 1943 ส่วนเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเครื่องที่เจ็ดนั้นผลิตโดยเยอรมนีแต่ไม่ได้ถูกจัดส่งด้วยความยากลำบากทางการขนส่งระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในขณะที่การก่อสร้างเสร็จสิ้น เขื่อนแห่งนี้เป็นเขื่อนที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียและใหญ่เป็นอันดับสามของโลก พลังงานจากเขื่อนถูกนำไปใช้ทั่วทั้งคาบสมุทรเกาหลีและทางตอนใต้ของแมนจูเรีย (หรือแมนจูกัวในขณะนั้น) หลังสงครามโลกครั้งที่สองใน ค.ศ. 1947 สหภาพโซเวียตได้เข้ายึดครองพื้นที่ และรื้อถอนเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสามเครื่องจากทั้งหมดเจ็ดเครื่องไปยังเขื่อนแม่น้ำอีร์ติชในคาซัคสถาน ซึ่งต่อมาเครื่องกำเนิดไฟฟ้าเหล่านี้ถูกนำกลับมาติดตั้งใหม่ในทศวรรษ 1950 การโจมตีในสงครามเกาหลี สถานีไฟฟ้าและหม้อแปลงของเขื่อนตกเป็นเป้าหมายของกองบัญชาการสหประชาชาติจำนวนสามครั้งในช่วงสงครามเกาหลีเพื่อขัดขวางการจ่ายกระแสไฟฟ้า ระหว่างวันที่ 23 และ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1952 เขื่อนถูกโจมตีโดยเครื่องบินทิ้งระเบิดและเครื่องบินขับไล่ 250 ลำ ซึ่งทิ้งระเบิดจำนวน 90 ตันลงบนสถานีไฟฟ้า หม้อแปลง และสิ่งอำนวยความสะดวก สถานีไฟฟ้าถูกทำลายแต่ตัวเขื่อนยังคงสภาพสมบูรณ์ หลังข่าวกรองระบุว่าสถานีไฟฟ้าอาจกลับมาใช้งานได้บางส่วนอีกครั้ง สถานีไฟฟ้าจึงตกเป็นเป้าหมายอีกครั้งและถูกทำให้ใช้การไม่ได้เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952 โดยเครื่องบินทิ้งระเบิด B-29 ต่อมาภายในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1953 เชื่อกันว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าสองเครื่องได้รับการซ่อมแซมและกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง ส่งผลให้เกิดการโจมตีเขื่อนเป็นครั้งที่สามเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ซึ่งทำให้สถานีไฟฟ้าไม่สามารถใช้งานได้อีกครั้ง การซ่อมแซมและปรับปรุง ตลอดประวัติศาสตร์ของเขื่อน มีการปรับปรุงและซ่อมแซมหลายครั้ง อุทกภัย ค.ศ. 1946 สร้างความเสียหายแก่อ่างกักที่ปลายเขื่อนและทำลายทางน้ำล้น ซึ่งต้องมีการซ่อมแซมในปีถัดมา ระหว่างเดือนกันยายน ค.ศ. 1949 และเดือนเมษายน ค.ศ. 1950 ในการซ่อมแซมครั้งที่สอง ทางน้ำล้นและอ่างรับน้ำได้รับการปรับปรุงใหม่ ระหว่าง ค.ศ. 1955 ถึง 1958 มีการซ่อมแซมถาวรหลังสงครามทั้งตัวเขื่อนและสถานีไฟฟ้า เครื่องกำเนิดไฟฟ้าที่ถูกถอนออกไปโดยโซเวียตได้รับการแทนที่ และกำลังการผลิตติดตั้งของสถานีไฟฟ้าได้รับการยกระดับเป็น 630 เมกะวัตต์ ใน ค.ศ. 1983 จีนเริ่มก่อสร้างสถานีไฟฟ้าเพิ่มเติมบริเวณท้ายน้ำของเขื่อนในฝั่งแม่น้ำของตน พร้อมด้วยเครื่องกำเนิดไฟฟ้าขนาด 67.5 เมกะวัตต์จำนวนสองเครื่อง เครื่องแรกเริ่มใช้งานใน ค.ศ. 1987 และเครื่องที่สองใน ค.ศ. 1988 การปรับปรุงครั้งล่าสุดเกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 2009 ถึง 2011 เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของทางน้ำล้นของเขื่อน การปรับปรุงมูลค่า 24.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐนี้ได้รับทุนสนับสนุนจากบรรษัทสายส่งไฟฟ้าแรงสูงแห่งรัฐจีน (State Grid Corporation of China) การออกแบบ เขื่อนซูพุงเป็นเขื่อนคอนกรีตถ่วงน้ำหนัก มีความสูง 106 เมตร (348 ฟุต) และมีความยาว 899.5 เมตร (2,951 ฟุต) โดยมีระดับความสูงที่สันเขื่อนอยู่ที่ 126.4 เมตร (415 ฟุต) ทางน้ำล้นของเขื่อนประกอบด้วยประตูน้ำบานเลื่อน 26 บาน สามารถระบายน้ำได้สูงสุด 37,650 m3/s (1,329,597 cu ft/s) ส่วนทางน้ำล้นสำรองซึ่งอยู่ห่างจากตัวเขื่อนไปทางเหนือ 1.7 กิโลเมตร (1 ไมล์) ประกอบด้วยประตูน้ำบานเลื่อน 16 บาน สามารถระบายน้ำได้สูงสุด 17,046 m3/s (601,974 cu ft/s) อ่างเก็บน้ำของเขื่อนมีความจุรวม 14,600,000,000 ลูกบาศก์เมตร (11,836,413 เอเคอร์-ฟุต) ซึ่งในจำนวนนี้มีปริมาตร 7,900,000,000 ลูกบาศก์เมตร (6,404,634 เอเคอร์-ฟุต) ที่เป็นความจุใช้งานสำหรับผลิตกระแสไฟฟ้า เขื่อนตั้งอยู่บริเวณส่วนหน้าของพื้นที่รับน้ำขนาด 52,912 ตารางกิโลเมตร (20,429 ตารางไมล์) และอ่างเก็บน้ำมีพื้นที่ผิวน้ำ 274 ตารางกิโลเมตร (106 ตารางไมล์) สถานีไฟฟ้าเดิมที่บริเวณฐานเขื่อนประกอบด้วยเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบกังหันฟรานซิสขนาด 105 เมกะวัตต์ 6 เครื่องซึ่งทำงานด้วยไฮดรอลิกเฮดเฉลี่ย 77 เมตร (253 ฟุต) สำหรับสถานีไฟฟ้าเพิ่มเติมในฝั่งประเทศจีนประกอบด้วยเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบกังหันฟรานซิสขนาด 67.5 เมกะวัตต์ 2 เครื่อง ทำให้กำลังการผลิตติดตั้งรวมของสถานีไฟฟ้าของเขื่อนนี้อยู่ที่ 765 เมกะวัตต์ ดูเพิ่ม รายชื่อเขื่อนและอ่างเก็บน้ำในประเทศจีน ตราแผ่นดินของประเทศเกาหลีเหนือ เขื่อนฮวาช็อน อ้างอิง