ნანკინი

ნანკინი, თან. გაქ. ნანძინგი (სიტყვასიტყვით — სამხრეთი დედაქალაქი) — ქალაქი ჩინეთში, მდინარე იანძის მარჯვენა ნაპირზე. ქვეყნის დიდი ეკონომიკური და კულტურული ცენტრი. ძიანგსუს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქალაქში ცხოვრობდა 9,423,400 ადამიანი. მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძია. სამდინარო ნავსადგური, სადაც შედიან საზღვაო გემებიც. ნანკინი დაარსდა ძველი წელთაღრიცხვის 472 წელს, ცნობილია სხვადასხვა სახელწოდებით — ძინლინი, მოლინი, ძიანიე, ძიანკანი, ძიანინი და სხვა. III საუკუნიდან იყო რამდენიმე დიდი ფეოდალური სამეფოს დედაქალაქი (1368-იდან 1421 წლამდე). 1421 წლიდან 1911 წლამდე ძიანანის სამეფისნაცვლოს ცენტრი. 1853 წლის მარტიდან 1864 წლამდე ეწოდებოდა ტიანძინი („ციური დედაქალაქი“) და იყო ტაიპინის სახელმწიფოს დედაქალაქი. 1911-1913 წლებში სინხაის რევოლუციის ერთ-ერთი მთავარი ცენტრი, 1911 წლის დეკემბრის ბოლოდან 1912 წლის აპრილამდე სუნ იატსენის რესპუბლიკის მთავრობის რეზიდენცია, ჩინეთის რესპუბლიკის დედაქალაქია. 1912 წლის აპრილიდან 1927 წლამდე — ძიანგსუს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი, ჩან კაიშის კონტრრევოლუციური გადატრიალების შემდეგ (1927 წლის 12 აპრილი) ჩინეთის დედაქალაქი. 1937 წლის დეკემბერს მიიტაცეს იაპონელმა ოკუპანტებმა. 1946 წლიდან 1949 წლამდე კვლავ ჩინეთის რესპუბლიკის მთავრობის ადგილსამყოფელია. 1949 წლის 23 აპრილს გომინდანელებისაგან გაათავისუფლა ეროვნულ-განმათავისუფლებელმა არმიამ. ნანკინი განაშენიანებულია თავისუფალი დაგეგმარებით. აღმოსავლეთ ნაწილში რეგულარული გეგმით გაშენებული „იმპერატორთა ქალაქია“ (XIV-XV საუკუნეები), არქიტექტურული ძეგლებია: მონასტერ ცისიასის ქვის პაგოდა შელიტა (X საუკუნე), „ულიანდიანი“ (აგურის „უკოჭებო ტაძარი“, 1398) ლინგუსის მონასტერში, მინგის ეპოქის ქალაქის კედლის ნაწილი (XIV-XVII საუკუნეები), ლიანის დინასტიის (502-557) იმპერატორთა და ჯუ იუანჯანის (IV საუკუნე) სამარხები, სუნ იატსენის აკლდამა (1926-1929 წლები). შენიშვნები რესურსები ინტერნეტში შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ნანკინი“ ვიკისაწყობში. ნანკინი — სტატია დიდი რუსული ენციკლოპედიიდან (რუსული) ნანკინი — სტატია ენციკლოპედია ბრიტანიკიდან (ინგლისური) სქოლიო