ประตูเจิ้งหยาง

ประตูเฉียน หรือ เฉียนเหมิน (จีนตัวย่อ: 前门; จีนตัวเต็ม: 前門; พินอิน: Qiánmén; เวด-ไจลส์: Ch'ien-men; แปลตรงตัว: "ประตูหน้า") เป็นชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการของ ประตูเจิ้งหยาง หรือ เจิ้งหยางเหมิน (จีนตัวย่อ: 正阳门; จีนตัวเต็ม: 正陽門; พินอิน: Zhèngyángmén; เวด-ไจลส์: Cheng-yang-men; Manchu: ᡨᠣᠪᡧᡠᠨ ᡳᡩᡠᡴᠠ; Möllendorff:tob šun-i duka, แปลตรงตัว 'ประตูตะวันเที่ยงตรง') เป็นประตูในกำแพงเมืองเก่าของปักกิ่ง ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจัตุรัสเทียนอันเหมิน ในอดีตเคยทำหน้าที่เฝ้าทางเข้าด้านใต้ของเมืองชั้นใน แม้กำแพงเมืองปักกิ่งส่วนใหญ่จะถูกรื้อถอนไปแล้ว แต่ประตูเจิ้งหยางยังคงเป็นเครื่องหมายทางภูมิศาสตร์สำคัญของเมือง แกนกลางเหนือ–ใต้ของเมืองพาดผ่านประตูหลักของประตูเจิ้งหยาง ประตูนี้เคยมีชื่อเดิมว่า ประตูลี่เจิ้ง หรือ ลี่เจิ้งเหมิน (จีนตัวย่อ: 丽正门; จีนตัวเต็ม: 麗正門; พินอิน: Lìzhèngmén; แปลตรงตัว: "ประตูงาม") ประวัติศาสตร์ ประตูเจิ้งหยางสร้างขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1419 ในสมัยราชวงศ์หมิงและเคยประกอบด้วยหอประตูและหอธนูซึ่งเชื่อมต่อกันด้วยกำแพงข้างและร่วมกับประตูเล็กด้านข้าง ก่อให้เกิดโครงสร้างประตูป้อมชั้นนอกขนาดใหญ่ ประตูนี้ทำหน้าที่เฝ้าทางเข้าสู่เมืองหลวงโดยตรง สถานีรถไฟแห่งแรกของเมือง รู้จักในชื่อสถานีเฉียนเหมิน ถูกสร้างขึ้นด้านนอกประตูนี้ ในช่วงกบฏนักมวยใน ค.ศ. 1900 ปลายราชวงศ์ชิง ประตูได้รับความเสียหายอย่างมากเมื่อกองกำลังพันธมิตรแปดชาติบุกเข้าเมือง กองทัพกานซู่มุสลิมเชื้อสายหุยและตงเซียง ภายใต้การนำของหม่า ฟู่ลู่ ได้สู้รบอย่างดุเดือดระหว่างยุทธการที่ปักกิ่งที่ประตูเจิ้งหยางเพื่อต้านกองกำลังพันธมิตรแปดชาติ หม่า ฟู่ลู่และทหารหุยและตงเซียง 100 นายจากหมู่บ้านเดียวกันเสียชีวิตในการรบครั้งนั้น ลูกพี่ลูกน้องของเขา หม่า ฟู่กุ้ย (馬福貴) และหม่า ฟู่ฉวน (馬福全) และหลานชายของเขา หม่า เย่าถู (馬耀圖) และหม่า เจ้าถู (馬兆圖) ถูกสังหารในการรบ ต่อมา จักรวรรดิชิงได้ละเมิดพิธีสารนักมวยโดยการสร้างหอคอยขึ้นที่ประตู กลุ่มประตูนี้ได้รับการบูรณะอย่างกว้างขวางใน ค.ศ. 1914 ประตูเล็กด้านข้างของประตูป้อมชั้นนอกถูกรื้อถอนใน ค.ศ. 1915 หลังชัยของคอมมิวนิสต์ในสงครามกลางเมืองจีนใน ค.ศ. 1949 หอประตูของประตูเจิ้งหยางถูกยึดครองโดยกองทหารรักษาการณ์ปักกิ่งของกองทัพปลดปล่อยประชาชน กองทัพออกจากหอประตูใน ค.ศ. 1980 ซึ่งปัจจุบันได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว หอประตูของประตูเจิ้งหยางมีความสูง 42 เมตร ซึ่งเคยเป็นและยังคงเป็นประตูที่สูงที่สุดในบรรดาประตูทั้งหมดของกำแพงเมืองปักกิ่ง หอประตูของประตูเจิ้งหยางรอดจากการรื้อกำแพงเมืองในช่วงปลายทศวรรษ 1960 ในระหว่างการก่อสร้างรถไฟใต้ดินปักกิ่ง ในขณะที่ประตูอื่น ๆ เช่น ประตูเต๋อเชิ่งทางเหนือ และประตูตงเปี้ยนเหมินทางตะวันออกเฉียงใต้ เหลือเพียงแค่หอธนูเท่านั้น ประตูซีเปี้ยนเหมินยังคงเหลือเพียงส่วนหนึ่งของประตูป้อมชั้นนอก ในขณะที่ประตูหย่งติ้งถูกสร้างหอประตูขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 2007 ปัจจุบัน ถนนเฉียนเหมินตัดผ่านระหว่างหอประตูของประตูเจิ้งหยางกับหอธนูที่อยู่ทางใต้ สถานีเฉียนเหมินของรถไฟใต้ดินสาย 2 ก็ตั้งอยู่ระหว่างโครงสร้างทั้งสองแห่งภายในพื้นที่ที่เคยถูกล้อมรอบด้วยประตูป้อมชั้นนอก เฉียนเหมินยังคงเป็นสัญลักษณ์ที่ยั่งยืนแห่งหนึ่งของปักกิ่งเก่า ความสำคัญทางภูมิศาสตร์ ประตูเจิ้งหยางตั้งอยู่บนแกนกลางเหนือ–ใต้ของปักกิ่ง ประตูหลักของหอประตูนั้นถูกจัดให้อยู่ในแนวเดียวกับประตูหย่งติ้งทางทิศใต้ หอรำลึกประธานเหมา และอนุสาวรีย์วีรชนในจัตุรัสเทียนอันเหมิน ประตูเทียนอัน ประตูอู่ และบัลลังก์จักรพรรดิในพระที่นั่งไท่เหอในพระราชวังต้องห้าม หอกลองและหอระฆังของเมือง และทางเข้าสู่โอลิมปิกกรีนทางเหนือสุด จุดกิโลเมตรที่ศูนย์สำหรับทางหลวงในประเทศจีนตั้งอยู่นอกประตูเจิ้งหยางพอดี มีการทำเครื่องหมายด้วยแผ่นจารึกบนพื้นดิน ประกอบด้วยทิศหลักทั้งสี่ สัตว์สี่ชนิด และข้อความ "Zero Point of Highways, China" (จุดศูนย์ของทางหลวง, ประเทศจีน) ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาจีน พื้นที่โดยรอบ พื้นที่ใกล้เฉียนเหมินประกอบด้วยหลายพื้นที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ถนนที่ทอดตัวลงไปทางทิศใต้จากเฉียนเหมินเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "ถนนเฉียนเหมิน" และเป็นศูนย์กลางทางการค้ามาเป็นเวลาหลายศตวรรษ ถึงแม้ปัจจุบันจะรองรับนักท่องเที่ยวจากส่วนอื่น ๆ ของประเทศจีนเป็นหลัก ตั้งแต่การพัฒนาปรับปรุงครั้งใหม่ในทศวรรษ 2000 โดย SOHO China ผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ผู้เช่าพื้นที่หน้าร้านค้าตามถนนเฉียนเหมินส่วนใหญ่เป็นแบรนด์นานาชาติ ซึ่งไม่ได้รองรับทั้งผู้อยู่อาศัยในท้องถิ่นหรือนักท่องเที่ยวในประเทศ ผลที่ตามมาคือ ถนนเฉียนเหมินจึงมักดูเงียบเหงาเป็นส่วนใหญ่ ต้าจ้าหลานเป็นถนนตัดผ่านที่มีชื่อเสียงและมีลักษณะคล้ายกัน ร้านเป็ดปักกิ่งเฉวียนจวี้เต๋อตั้งอยู่บนถนนเฉียนเหมิน พื้นที่เฉียนเหมินยังเป็นที่ตั้งของหูท่งที่แคบที่สุดในปักกิ่ง คือ เฉียนชื่อหูท่ง การคมนาคม รถไฟใต้ดินปักกิ่งสาย 2 และสาย 8 จอดที่เฉียนเหมิน ส่วนรถประจำทางปักกิ่งสาย 8, 17, 48, 66, 67, 69, 71, 82, 93, 126, 623, BRT1 (快速公交1), ท่องเที่ยว 2 (观光2), พิเศษ 4 (特4) และพิเศษ 7 (特7) มีป้ายจอดที่เฉียนเหมิน อ้างอิง แหล่งข้อมูลอื่น Story about Qianmen hutong from The World program, July 8, 2008