พระที่นั่งหย่างซิน

พระที่นั่งหย่างซิน (อังกฤษ: Hall of Mental Cultivation; จีนตัวย่อ: 养心殿; จีนตัวเต็ม: 養心殿; พินอิน: Yǎngxīn Diàn, แมนจู: ᠶᠠᠩ ᠰᡳᠨ ᡩᡳᠶᠠᠨ yang sin diyan) เป็นอาคารในเขตพระราชฐานชั้นในของพระราชวังต้องห้าม ในปักกิ่ง ประเทศจีน ท้องพระโรงเป็นโครงสร้างไม้ที่มีโดมเพดาน และสร้างขึ้นครั้งแรกในช่วงราชวงศ์หมิง ในปี ค.ศ. 1537 และถูกสร้างขึ้นใหม่ในช่วงราชวงศ์ชิง ในช่วงต้นราชวงศ์ชิงภายใต้รัชสมัยของจักรพรรดิคังซี ท้องพระโรงส่วนใหญ่ใช้เป็นห้องเครื่อสำหรับการออกแบบและผลิตวัตถุช่าง เช่น นาฬิกา ตั้งแต่รัชสมัยของจักรพรรดิยงเจิ้งในช่วงศตวรรษที่ 18 ท้องพระโรงใช้เป็นที่ประทับของจักรพรรดิ ในรัชสมัยของจักรพรรดิเฉียนหลงจนถึงการล่มสลายของราชวงศ์ชิง ท้องพระโรงแห่งนี้ได้กลายเป็นศูนย์กลางการบริหารและการเมืองการปกครอง ในหอไออุ่นตะวันตก จักรพรรดิจะจัดการประชุมส่วนพระองค์และหารือเกี่ยวกับกิจการของบ้านเมืองกับข้าราชการระดับสูง หลังจากการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดิเสียนเฟิงซีอันและซูสีฮองไทเฮาว่าราชการจากภายในห้องไออุ่นตะวันออก ซึ่งจะให้รัฐมนตรีเข้าเฝ้าและปกครองอยู่เบื้องหลังม่านผ้าไหมระหว่างการว่าราชการแทนจักรพรรดิถงจื้อและจักรพรรดิกวังซฺวี่ ซึ่งทั้งคู่สืบราชบัลลังก์ในฐานะเด็กในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 อ้างอิง