กรมองค์การพรรคคอมมิวนิสต์จีน

กรมองค์การคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นหน่วยงานจัดการทรัพยากรบุคคลของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) ที่ควบคุมตำแหน่งบุคลากรภายในพรรคคอมมิวนิสต์จีน กรมองค์การถือเป็นหนึ่งในหน่วยงานสำคัญที่สุด ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เป็นหัวใจเชิงสถาบันของระบบพรรคแบบลัทธิเลนิน หน่วยงานนี้ควบคุมการมอบหมายบุคลากรของพรรคทั่วทั้งระบบของประเทศ และรวบรวมรายงานที่มีรายละเอียดและ เป็นความลับเกี่ยวกับผู้นำที่มีศักยภาพในอนาคตของพรรคคอมมิวนิสต์จีน หน่วยงานนี้ขึ้นชื่อในเรื่องความเป็นความลับสูง สื่อของรัฐอย่างไชนานิวส์เซอร์วิสระบุว่า หน่วยงานนี้ "สวมผ้าคลุมลึกลับอยู่เสมอ" และในอดีตมีการติดต่อกับสาธารณะหรือสื่อมวลชนน้อยมาก เนื่องจากสาธารณรัฐประชาชนจีน (PRC) เป็นรัฐพรรคการเมืองเดียว กรมองค์การพรรคคอมมิวนิสต์จีนจึงมีอำนาจควบคุมบุคลากรของรัฐอย่างมหาศาล กรมองค์การมีความจำเป็นอย่างยิ่งต่ออำนาจของพรรคคอมมิวนิสต์จีน และเป็นกุญแจสำคัญในการยึดกุมบุคลากรในทุกระดับของรัฐบาลและอุตสาหกรรม เป็นหนึ่งในหน่วยงานหลักของคณะกรรมการกลาง เช่นเดียวกับกรมโฆษณาชวนเชื่อกลาง กรมงานแนวร่วม และกรมต่างประเทศ ประวัติศาสตร์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1924 คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ตัดสินใจอย่างเป็นทางการให้ก่อตั้งกรมองค์การขึ้น โดยมีเหมา เจ๋อตงเป็นอธิบดี มติว่าด้วยประเด็นด้านองค์การของการประชุมสภาแห่งชาติพรรคครั้งที่ 4 กล่าวว่า "การจัดตั้งกรมองค์การกลางที่ทรงอำนาจสามารถชี้นำองค์การพรรคท้องถิ่นได้อย่างแท้จริง" วันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1943 กรมการเมืองพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้ผ่านมติว่าด้วยการปรับปรุงและลดขนาดสถาบันกลางของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน ซึ่งกำหนดไว้ว่าประเด็นสำคัญทางการเมือง อุดมการณ์ การทหาร นโยบาย และองค์การทั้งหมดจะต้องได้รับการหารือและอนุมัติในการประชุมกรมการเมือง ภายใต้กรมการเมืองและสำนักเลขาธิการ มีการจัดตั้งคณะกรรมการโฆษณาชวนเชื่อและคณะกรรมการองค์การขึ้นเพื่อเป็นหน่วยงานผู้ช่วยของกรมการเมืองและสำนักเลขาธิการ เหมา เจ๋อตงดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการโฆษณาชวนเชื่อ ขณะที่หลิว เช่าฉีดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการองค์การ คณะกรรมการองค์การรับผิดชอบการจัดการอย่างเป็นเอกภาพของกรมองค์การกลาง (รวมถึงคณะกรรมการกิจการพรรคกลาง) กรมงานแนวร่วม คณะกรรมการงานขบวนการมวลชน สำนักงานการวิจัยกลาง และคณะกรรมการงานโพ้นทะเล ปัจจุบันคณะกรรมการองค์การกลายเป็นคณะผู้นำกลางด้านงานสร้างพรรค ใน ค.ศ. 1953 คณะกรรมการกลางตัดสินใจนำ "ระบบแกนนำที่จัดการโดยกรมต่าง ๆ" และ "ระบบแกนนำที่จัดการในระดับต่าง ๆ" มาใช้ ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงจากระบบเดิมที่แกนนำทุกประเภทได้รับการจัดการอย่างเป็นเอกภาพโดยกรมองค์การของพรรค แกนนำทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็นเก้าประเภท และอยู่ภายใต้การจัดการอย่างเป็นเอกภาพของคณะกรรมการกลางพรรคและกรมองค์การของคณะกรรมการพรรคในทุกระดับ โดยได้รับการจัดการแยกกันโดยกรมต่าง ๆ ของคณะกรรมการกลางพรรคและคณะกรรมการพรรคในทุกระดับ (เช่น กระทรวงการวางแผนและอุตสาหกรรม กระทรวงการคลังและการค้า กระทรวงงานชนบท กรมโฆษณาชวนเชื่อ กรมงานแนวร่วม และกรมงานการเมือง) สภารัฐบาลประชาชนกลางรวมถึงรัฐบาลท้องถิ่นในทุกระดับ ก็ได้จัดตั้งกรมบุคลากรเพื่อช่วยเหลือกรมองค์การของพรรคในการจัดการงานบุคลากรในหน่วยงานรัฐบาล องค์กร และสถาบันต่าง ๆ อย่างครอบคลุม และเพื่อจัดการบุคลากรส่วนหนึ่งภายใต้การนำของคณะกรรมการพรรคและกลุ่มพรรคตามอำนาจการจัดการบุคลากรของตน ใน ค.ศ. 1955 คณะกรรมการกลางได้ประกาศรายชื่อตำแหน่งแกนนำที่จัดการโดยคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยให้แกนนำทั้งหมดในระดับจังหวัดและกรมขึ้นไปอยู่ภายใต้การจัดการโดยตรงของกรมองค์การคณะกรรมการกลาง ต่อมาถูกเรียกว่า "แกนนำที่จัดการโดยส่วนกลาง" ใน ค.ศ. 1980 กรมองค์การออกเอกสารพิเศษที่เน้นย้ำถึงความจำเป็นในการยึดมั่นใน "หลักการบริหารจัดการแกนนำของพรรค" อย่างถูกต้อง และกำหนดขอบเขตและระบบสำหรับการจัดการแกนนำโดยคณะกรรมการพรรคในทุกระดับ กำหนดให้การแต่งตั้ง การถอดถอน การเลื่อนตำแหน่ง การโยกย้าย การทบทวน และการจัดการปัญหาแกนนำต้องได้รับการตัดสินใจร่วมกันโดยคณะกรรมการพรรคและได้รับการอนุมัติจากองค์การพรรคที่มีอำนาจตามอำนาจจัดการบุคลากร; ห้ามมิให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งกระทำการโดยพลการ ใน ค.ศ. 1984 เพื่อปรับให้เข้ากับความต้องการของการปฏิรูประบบเศรษฐกิจและเป็นไปตามเจตนารมณ์ของคำสั่งคณะกรรมการกลางว่าด้วยการปฏิรูประบบการจัดการแกนนำ กรมองค์การได้มอบอำนาจการจัดการแกนนำโดยยึดหลักการที่ว่า "จัดการน้อยลง จัดการดีขึ้น และจัดการที่ยืดหยุ่นมากขึ้น" โดยตัดสินใจว่าขอบเขตการจัดการแกนนำโดยคณะกรรมการพรรคในทุกระดับ (ไม่รวมทหาร) จะถูกปรับจาก "จัดการสองระดับต่ำกว่า" เป็น "จัดการหนึ่งระดับต่ำกว่า" นอกเหนือจากประกาศว่าด้วยการแก้ไขรายชื่อตำแหน่งแกนนำที่จัดการโดยคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนที่ออกโดยกรมองค์การใน ค.ศ. 1990 ซึ่งระบุว่า "การแต่งตั้งและถอดถอนหัวหน้าและรองหัวหน้ากรมองค์การคณะกรรมการพรรคประจำมณฑล เขตปกครองตนเอง และนครปกครองโดยตรง และอธิบดีและรองอธิบดีกรม (สำนัก) แกนนำของกระทรวงและคณะกรรมาธิการของส่วนกลางและหน่วยงานรัฐ จะยังคงดำเนินการตามบทบัญญัติของเอกสารหมายเลข 4 ของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน [ค.ศ. 1986] และต้องได้รับความยินยอมล่วงหน้าจากกรมองค์การคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีน" ประกาศดังกล่าวยังเพิ่มเติมว่าการแต่งตั้งและถอดถอนเลขาธิการพรรคและนายกเทศมนตรีของ 14 เมืองรองระดับมณฑล รวมถึง เฉิ่นหยาง ตลอดจนเลขาธิการพรรคของ 54 องค์กรและสถาบัน รวมถึง China First Automobile Works, มหาวิทยาลัยปักกิ่ง และสถาบันวิทยาศาสตร์การเกษตรแห่งชาติจีน ซึ่งถูกโอนไปยังคณะมนตรีรัฐกิจเพื่อจัดการในเดือนกันยายน ค.ศ. 1988 ก็ต้องได้รับความยินยอมล่วงหน้าจากกรมองค์การคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนเช่นกัน วันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2003 ด้วยการอนุมัติของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและคณะรัฐมนตรี ได้มีการตั้งวิทยาลัยแกนนำผู่ตงแห่งประเทศจีน วิทยาลัยแกนนำจิ่งกังชานแห่งประเทศจีน และวิทยาลัยแกนนำเหยียนอานแห่งประเทศจีน วิทยาลัยทั้งสามขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลางและจัดการโดยกรมองค์การ กิจการประจำวันของวิทยาลัยดำเนินการโดยคณะกรรมการพรรคประจำมณฑล (เทศบาล) ที่วิทยาลัยตั้งอยู่ วิทยาลัยใช้ระบบความรับผิดชอบของคณะกรรมการกิจการวิทยาลัยภายใต้การนำของคณะกรรมการบริหาร สำนักเลขาธิการคณะกรรมการบริหารตั้งอยู่ที่สำนักการศึกษาแกนนำของกรมองค์การ ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 กรมองค์การนำขั้นตอนการประเมินผลสำหรับเจ้าหน้าที่ชั้นนำ (ระบบแกนนำ) มาใช้ ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลการปฏิบัติงานและความสำเร็จในการนำนโยบายไปปฏิบัติของเจ้าหน้าที่อย่างสม่ำเสมอ เดวิด ชัมบอห์ ตั้งข้อสังเกตถึงการประกาศใช้ระเบียบว่าด้วยการคัดเลือกและการแต่งตั้งแกนนำชั้นนำของพรรคและรัฐบาลในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2002 โดยระบุว่ากรมองค์การได้ยกระดับการประเมินแกนนำ รวมถึงการทบทวนการประเมินประจำปีตามเกณฑ์ต่าง ๆ อย่างไรก็ดี งานวิจัยที่ดำเนินการโดยทอมัส เฮเบอเรอร์ในประเทศจีนใน ค.ศ. 2007 เปิดเผยว่ายังไม่มีขั้นตอนการประเมินที่มีประสิทธิภาพในขณะนั้น พื้นที่นโยบายสำคัญ เช่น ปัญหาสิ่งแวดล้อม ยังไม่ได้รับการประเมิน และการประเมินส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการประเมินตนเอง ใน ค.ศ. 2018 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปสถาบันพรรคและรัฐเชิงลึก กรมองค์การได้ดูดซับสำนักข้ารัฐการพลเรือนแห่งรัฐเดิม เหตุผลเบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงคือเพื่อบังคับใช้หลักการที่ว่า "พรรคคุมแกนนำ" ได้ดียิ่งขึ้น หน้าที่ กรมองค์การมีหน้าที่รับผิดชอบการคัดเลือก เลื่อนตำแหน่ง และฝึกอบรมเจ้าหน้าที่พรรคและข้ารัฐการพลเรือน พรรคคอมมิวนิสต์จีนใช้ระบอบโนเมนคลาตูรา (nomenklatura - "รายชื่อ" ตามศัพท์โซเวียต) ในการกำหนดการแต่งตั้ง ระบบโนเมนคลาตูราเป็นวิธีการที่พรรคการเมืองลัทธิเลนินผู้ปกครองใช้ในการจัดบุคลากรให้กับรัฐ ใช้อำนาจเหนือการแต่งตั้งและครอบงำชีวิตทางการเมืองของประเทศ บัญชีโนเมนคลาตูรากลางประกอบด้วยตำแหน่งสูงสุด 5,000 ตำแหน่ง ในระบบพรรค-รัฐ ซึ่งทั้งหมดถูกควบคุมโดยกรมองค์การ ตำแหน่งเหล่านี้รวมถึงตำแหน่งรัฐมนตรีและรองรัฐมนตรีทั้งหมด ผู้ว่าการมณฑล และการแต่งตั้งเลขาธิการพรรคคนที่หนึ่ง ตลอดจนการแต่งตั้งอธิการบดีมหาวิทยาลัย ประธานสถาบันวิทยาศาสตร์จีน และสถาบันสังคมศาสตร์จีน เป็นต้น สำหรับตำแหน่งอาวุโส กรมองค์การจะเสนอชื่อผู้สมัครต่อคณะกรรมาธิการสามัญ ซึ่งโดยทั่วไปจะอนุมัติ ที่เกี่ยวข้องกับบัญชีโนเมนคลาตูราคือบัญชีเปียนจื้อ (จีน: 编制) ซึ่งเป็นรายการจำนวนบุคลากรที่ได้รับอนุญาต ตลอดจนหน้าที่และภารกิจของพวกเขาในหน่วยงานบริหารของรัฐ องค์กรของรัฐ และองค์กรบริการต่าง ๆ บัญชีเปียนจื้อครอบคลุมผู้ที่ทำงานในองค์กรเหล่านี้ ในขณะที่โนเมนคลาตูราใช้กับตำแหน่งผู้นำ อย่างไรก็ดี ด้วยการแทรกแซงอย่างต่อเนื่องของพรรคคอมมิวนิสต์จีนและกรมองค์การในด้านบุคลากรและการบริหารของสถาบันของรัฐ การมีอยู่ควบคู่กันของระบบเปียนจื้อและโนเมนคลาตูราได้กลายเป็นอุปสรรคต่อการปฏิรูปการบริหารขั้นพื้นฐานในสาธารณรัฐประชาชนจีน ตามรายงานของเดอะไทมส์ หน่วยงานที่เทียบเท่ากับกรมองค์การในสหรัฐจะ "ดูแลการแต่งตั้งผู้ว่าการรัฐของสหรัฐและรองผู้ว่าการ; นายกเทศมนตรีเมืองใหญ่; หัวหน้าหน่วยงานกำกับดูแลของรัฐบาลกลาง; ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของเจเนอรัลอิเล็กทริก เอ็กซอนโมบิล วอลมาร์ต และบริษัทที่ใหญ่ที่สุดที่เหลืออีกประมาณ 50 แห่ง; ผู้พิพากษาศาลสูงสุด; บรรณาธิการเดอะนิวยอร์กไทมส์ เดอะวอลล์สตรีทเจอร์นัล และเดอะวอชิงตันโพสต์; หัวหน้าเครือข่ายโทรทัศน์และสถานีเคเบิล; อธิการบดีมหาวิทยาลัยเยลและฮาร์วาร์ดและมหาวิทยาลัยใหญ่อื่น ๆ และหัวหน้าของสถาบันคลังสมอง เช่น สถาบันบรุกกิงส์ และมูลนิธิเฮอริเทจ" แม้ระบบนี้จะมาจากสหภาพโซเวียต แต่ "พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้นำไปใช้ในขั้นที่รุนแรง" ยฺเหวียน เหว่ย์ชื่อ จากมหาวิทยาลัยซุน ยัตเซ็นในมณฑลกวางตุ้ง ถูกกล่าวถึงในไฟแนนเชียลไทมส์ว่า "จีนนั้นสุดโต่งกว่า [พรรคที่นี่] ต้องการเป็นผู้นำทุกสิ่ง" บรูซ กิลลีย์ และแอนดรูว์ เจ. นาทาน เขียนว่าในการเลื่อนตำแหน่งผู้สมัครแต่ละคนสำหรับตำแหน่งสูง การได้รับคะแนนที่ดีจากกรมองค์การเป็นสิ่งสำคัญ กรมองค์การตัดสินจากคุณสมบัติต่าง ๆ เช่น "ความซื่อสัตย์ทางอุดมการณ์ ความภักดีต่อพรรค ทัศนคติต่องาน และความสามารถในการระดมผู้อื่น" การวิจัยเกี่ยวกับบุคคลที่ถูกกำหนดให้ดำรงตำแหน่งสูงสุดของหน่วยงานนี้มีความ "เจาะลึก" และการประเมินมักจะมีความเฉียบขาด เอกสารภายในของพรรคคอมมิวนิสต์จีนให้การประเมินอย่างตรงไปตรงมาเกี่ยวกับยุทธศาสตร์ของกรมองค์การในการเพิ่มการควบคุม ก่อนการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 16 มีการแก้ไขระเบียบชั่วคราวชุดหนึ่งเพื่อส่งเสริมการแต่งตั้งบุคลากรที่สนับสนุนทฤษฎี "สามตัวแทน" ของเจียง เจ๋อหมินอย่างชัดเจน เจิง ชิ่งหง พันธมิตรผู้ใกล้ชิดที่สุดของเจียงในรัฐบาลกลาง ซึ่งในขณะนั้นเป็นอธิบดีกรมองค์การกลาง ได้นำเสนอในการฝึกอบรมพิเศษสำหรับบุคลากรด้านองค์การและแกนนำก่อนการเปิดตัวระเบียบ ค.ศ. 2002 อย่างเป็นทางการ เขายืนยันว่า "งานของการแก้ไข 'ระเบียบชั่วคราว' ประกอบด้วยการสร้างความคิด องค์การ และรูปแบบการทำงานที่แข็งแกร่งขึ้นภายในพรรคทั้งหมด ตามข้อกำหนดของ 'สามตัวแทน'" ความพยายามต่อต้านการทุจริต กรมองค์การกลางมีบทบาทนำในการขับเคลื่อนการปฏิรูปแกนนำตั้งแต่ ค.ศ. 2005 ถึง 2006 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1999 กรมองค์การพยายามป้องกันไม่ให้ผู้นำระดับมณฑลทำงานในมณฑลบ้านเกิดของตนเพื่อพยายามป้องกันการทุจริต ผู้นำอาวุโสของพรรคคอมมิวนิสต์จีนมักมีอิทธิพลในการกำหนดตำแหน่งสำคัญ ตัวอย่างเช่น บุตรหลานของหลี่ เผิงได้เข้ารับตำแหน่งทรงอำนาจในภาคพลังงานซึ่งเขาเคยปกครอง ขณะที่จู หรงจีดูแลภาคการเงิน บุตรชายของเขาก็กลายเป็นหัวหน้าของ China International Capital Corporation ธนาคารเพื่อการลงทุนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศโดยได้รับค่าตอบแทนสูง และเจียง เจ๋อหมินได้เปลี่ยนคนอื่นเมื่อเขาเป็นเจ้าหน้าที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนที่รับผิดชอบด้านเทคโนโลยี โดยแต่งตั้งผู้ภักดีให้ดำรงตำแหน่งสูงสุด และให้บุตรชายของเขาอยู่ในตำแหน่งสำคัญ ตามรายงาน ค.ศ. 2009 การซื้อขายตำแหน่งรัฐการก็เกิดขึ้นเช่นกัน โดยเฉพาะในท้องที่ขนาดเล็ก ที่ซึ่งอธิบดีกรมองค์การท้องถิ่นเป็นหนึ่งในตำแหน่งที่ผู้คนต้องการมากที่สุด งานนี้มีอำนาจในการใช้ดุลยพินิจสูง ทำให้ผู้ใช้อำนาจสามารถให้งานแก่บุคคลอื่นเพื่อแลกกับเงินสด ในระดับที่ต่ำกว่า การปฏิบัติได้ถูกระบุว่าเป็นสินบน การทุจริต การทรยศ และ "ผลประโยชน์ส่วนตัวที่สิ้นหวังอย่างแท้จริง" ตามรายงานของไฟแนนเชียลไทมส์ ซึ่งตรวจสอบเอกสารภายในที่ผลิตโดยกรมองค์การในจี๋หลิน หน้าที่อื่น ๆ กรมองค์การระดับท้องถิ่นและระดับมณฑลดำเนินการสอบสำหรับระบบจัดสรรบัณฑิต (xuandiaosheng, 选调生) ซึ่งเป็นเส้นทางในการเข้ารับรัฐการพลเรือนในประเทศจีนที่แยกจากและต่างจากการสอบข้ารัฐการพลเรือน การสอบครอบคลุมหัวข้อบริการสาธารณะคล้ายกับการสอบข้ารัฐการพลเรือน แต่โดยทั่วไปถือว่ามีการแข่งขันน้อยกว่า ผ่านระบบจัดสรรบัณฑิต ผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยใหม่ที่เป็นแกนนำนักศึกษาและเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนอย่างน้อยในสถานะทดลอง จะเข้าสู่โครงการที่ส่งพวกเขาไปยังตำแหน่งระดับรากหญ้า เช่น บทบาทผู้นำหมู่บ้าน หรือเลขาธิการสันนิบาตเยาวชนคอมมิวนิสต์ท้องถิ่นเป็นเวลาสองสามปี โครงสร้างองค์การ กรมองค์การพรรคคอมมิวนิสต์จีนมีสถาบันดังต่อไปนี้: องค์การภายใน สถาบันขึ้นตรง วิสาหกิจขึ้นตรง สำนักพิมพ์หนังสือการสร้างพรรค อ้างอิง