ប្រាសាទនៃដើម Banyan ប្រាំមួយ។

ប្រាសាទBanyanប្រាំមួយ Banyan Trees ឬ Liurong គឺជា ប្រាសាទពុទ្ធសាសនា នៅ ទីក្រុងក្វាងចូវ ប្រទេសចិន ដែលដើមឡើយត្រូវបានសាងសង់ក្នុងគ.ស. ៥៣៧ . ភាពជិតរបស់ប្រាសាទទៅនឹងស្ថានកុងស៊ុលបរទេសនៅ ក្វាងចូវ បានធ្វើឱ្យវាក្លាយជាគោលដៅធម្មតាសម្រាប់ក្រុមគ្រួសារដែលចូលរួមក្នុង ការស្មុំកូនអន្តរជាតិ នៃកុមារមកពី ប្រទេសចិន ។ ជា​ធម្មតា គ្រួសារ​ទទួល​ពរ​សម្រាប់​កូន​ដែល​ទើប​នឹង​បង្កើត​នៅ​ប្រាសាទ​នេះ​នៅ​ខាង​មុខ​រូប​សំណាក គង់អ៊ីម ។ ប្រវត្តិសាស្ត្រ ប្រាសាទ Baozhuangyan ត្រូវបានសាងសង់ដំបូងដោយព្រះសង្ឃ តាន់យុ ក្រោមការបញ្ជាពី អធិរាជ វ៉ុ នៃ លាង ក្នុងគ.ស. ៥៣៧. វា​ត្រូវ​បាន​គេ​សាង​សង់​ឡើង​ដើម្បី​ដាក់​តាំង​ព្រះ​សារីរិកធាតុ​របស់ ​ពុទ្ធសាសនិក ​ខ្មែរ ​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​នាំ​យក​មក​កាន់ ​ក្រុងបានយុ ( ទីក្រុង ក្វាងចូវ ទំនើប)។ ប្រាសាទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​ដុត​បំផ្លាញ និង​កសាង​ឡើង​វិញ​ក្នុង ​រាជវង្ស ​សុង​ខាងជើង ។ នៅ​ពេល​ជាមួយ​គ្នា​នោះ ស៊ូ ស៊ី បាន​និពន្ធ​កំណាព្យ​មួយ​បទ "ប្រាំមួយ Banyans " ( Liu Rong ) ជា​កិត្តិយស​សម្រាប់​ការ​ទៅ​ទស្សនា​ប្រាសាទ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមកវាត្រូវបានប្តូរឈ្មោះជាកិត្តិយសនៃកំណាព្យដ៏ល្បីល្បាញ។ វត្តផ្កា ដែលជារចនាសម្ព័នសំខាន់នៃប្រាសាទនេះ ត្រូវបានសាងសង់ឡើងក្នុងឆ្នាំ ១០៩៧ ហើយត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះសម្រាប់ផ្នែកខាងក្រៅដែលមានពណ៌ស្រស់ឆើតឆាយ។ រចនាសម្ព័ន្ធ​ដែល​មាន​ពីមុន​មាន​បាត​រាង​បួន​ជ្រុង ប៉ុន្តែ​វត្ត​ផ្កា​ត្រូវ​បាន​រចនា​ជា​រាង​ប្រាំបី​។ វាត្រូវបានសាងសង់ឡើងវិញម្តងទៀតនៅឆ្នាំ ១៣៧៣ បន្ទាប់ពីភ្លើងឆេះមួយទៀតនៅដើម រាជវង្ស មីង និងបានស្ដារឡើងវិញនៅឆ្នាំ 1900 ។