แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล

แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล หรือ องค์การนิรโทษกรรมสากล (อังกฤษ: Amnesty International หรือ Amnesty หรือ AI) เป็นองค์การพัฒนาเอกชนที่มีจุดประสงค์ "ในการค้นคว้าและดำเนินการป้องกันและยุติการทำร้ายสิทธิมนุษยชน และเพื่อแสวงหาความยุติธรรมสำหรับผู้ที่ถูกละเมิดสิทธิ" แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพสำหรับการรณรงค์ต่อต้านการทรมานโดยเจ้าหน้าที่รัฐ และรางวัลองค์การสหประชาชาติสาขาสิทธิมนุษยชน (United Nations Prize in the Field of Human Rights) ในปี ค.ศ. 1978 ทุกวันนี้ แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล มีสมาชิกและผู้สนับสนุนมากกว่า 10 ล้านคนในกว่า 150 ประเทศและดินแดน ซึ่งทุกคนได้รวมพลังกันเพื่อที่จะทำให้โลกนี้เป็นสถานที่ซึ่งทุกคนมีสิทธิมนุษยชน นอกจากนี้ยังมีกลุ่มคนในท้องถิ่น กลุ่มเยาวชนและนักเรียนนักศึกษา กลุ่มผู้เชี่ยวชาญอื่นๆ สมาชิกรายบุคคล และผู้ประสานงานอีกหลายพันกลุ่ม อยู่ในกว่า 100 ประเทศและเขตการปกครองนอกจากนี้ยังมีสำนักงาน (Section/Structure) ที่จัดตั้งในระดับชาติขึ้นในพื้นที่มากกว่า 70 ประเทศ และในประเทศต่างๆ อีกกว่า 20 ประเทศยังมีการจัดตั้งองค์กรประสานงานอื่นๆ (coordinating structures) อีกด้วย แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลยังเป็นองค์กรที่ได้รับการยอมรับและให้ความเชื่อถือ โดยองค์กรฯ จัดส่งผู้แทนไปพบรัฐบาลและองค์กรระหว่างประเทศ เช่น องค์การสหประชาชาติ และมีส่วนร่วมในการอภิปรายในประเด็นสิทธิมนุษยชนระดับนานาชาติ การถูกคุกคามโดยรัฐ องค์กรแอมเนสตี้ มีส่วนในการช่วยเหลือด้านสิทธิมนุษยชน แต่มักจะมีอุปสรรคต่อการทำงาน โดยเฉพาะประเทศที่ปกครองระบอบเผด็จการแบบคอมมิวนิสต์ ฟาสซิสต์ และประเทศที่ปกครองในระบอบประชาธิปไตยที่ไม่เสรีที่แทรกแซงโดยกลุ่มคณาธิปไตยและกลุ่มอำนาจนิยมเบ็ดเสร็จ และมักจะถูกคุกคามและกดดันโดยรัฐเสมอ โดยเฉพาะในจีน ฮ่องกง พม่า ดูเพิ่ม สิทธิมนุษยชน อ้างอิง อ่านเพิ่ม Ganzfried, Miriam (2021). Amnesty International and Women's Rights Feminist Strategies, Leadership Commitment and Internal Resistances. trancript Verlag. ISBN 978-3-8376-6008-1. Clark, Anne Marie (2001). Diplomacy of Conscience: Amnesty International and Changing Human Rights Norms. Princeton University Press. ISBN 978-0-691-05743-9. Girot, Marc (2011). Amnesty International, Enquête sur une organisation génétiquement modifiée. Editions du Cygne. ISBN 9782849242469.. Habibe, K. A. R. A. "Human Rights in China In The Xi Jinping Era: From The Perspective of Human Rights Watch and Amnesty International." Doğu Asya Araştırmaları Dergisi 2.1: 66-96. online Hopgood, Stephen (2006). Keepers of the Flame: Understanding Amnesty International. Cornell University Press. ISBN 978-0-8014-4402-9. Neier, Aryeh. "Amnesty International." in The International Human Rights Movement (Princeton UP, 2020) pp. 186–203. Power, Jonathan (1981). Amnesty International: The Human Rights Story. McGraw-Hill. ISBN 978-0-08-028902-1. Sellars, Kirsten (เมษายน 2002). The Rise and Rise of Human Rights. Sutton Publishing Ltd. ISBN 978-0-7509-2755-0. Savelsberg, Joachim J. "Global Human Rights Organizations and National Patterns: Amnesty International’s Responses to Darfur." Societies Without Borders 12.2 (2021): 13+. online Srivastava, Swati. 2021. "Navigating NGO–Government Relations in Human Rights: New Archival Evidence from Amnesty International, 1961–1986." International Studies Quarterly. แหล่งข้อมูลอื่น แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ภาษาอังกฤษ แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย Is Amnesty International Biased?, 2002 discussion by Dennis Bernstein and Dr. Francis Boyle Catalogue of the Amnesty International archives, held at the Modern Records Centre, University of Warwick Amnesty International Head Irene Khan on The Unheard Truth: Poverty and Human Rights – video by Democracy Now! Amnesty International Promotion to Eliminate the Death Penalty – video by TBWA/Paris and Pleix for Amnesty International France Amnesty International Poster Collection at the International Institute of Social History