Patagonia parke nazionala (Txile)

Patagonia parke nazionala Txileko parke nazional bat da, Chile Chico eta Cochrane komunetan kokatua, Aysén del General Carlos Ibáñez del Campo eskualdean. 304.527,75 hektareako azalera du. 2018ko urriaren 25eko 98. zk Dekretuaren bidez parke nazional izendatu zuten. Parkeak Txileko Patagoniako erdialdeko barne sektoreko ekosistemen lagin adierazgarri bat babesten du. Bere erakargarritasun nagusiak eremuak oraindik mantentzen dituen ezaugarri txukunetan datza, eta horrek Patagoniako faunaren espezie bereizgarrien biziraupena dakar, mehatxatutako Huemulen populazioak nabarmenduz, Andeetako hegoaldeko mendilerroaren ezaugarri den oreina, eta horrek bere kontserbaziorako premiazko ekintzak eskatzen ditu. Parke honek kontserbazio-unitate handi bat osatzen du, Tompkins Conservation Foundation-ek 2017an Txileko Ogasunari emandako Chacabuco antzinako etxaldeko lurrak eta Txileko antzinako bi natura-erreserba: Jeinimeni aintzira erreserba nazionala (161.100 hektareakoa), Chile Chico-ren hegoaldean dago General Carrera eta Capitán Prat probintzietan, eta Cochrane aintzira erreserba nazionala (6900 ha), aipaturiko azken probintzian dagoena. Bi erreserbak parke nazionala sortu zuen dekretu berberak desafektatu zituen. Ezaugarriak Eguraldia Klima erdi-lehorra da ekialdean, baso-eremuan heze bihurtzen dena, prezipitazioa gehienbat neguan kontzentratzen da. Papadakisen sailkapenean, baso-klima "Patagoniako klima hezean" sartzen da, eta estepako klima "patagoniar erdi-idorraren" barruan sartzen da (ardi-hazkuntzarako egokia), eta Andeetako tontorretan "alpetar" klimara pasatzen da. Urteko prezipitazioak 1000 mm inguru dira baso eremuan eta 600 mm baino gutxiago estepa eremuan. Tenperatura freskoak dira udan eta oso hotzak neguan. Inguruak labar artearen agerpen baliotsuak aurkezten ditu, zaharrena 7 mila urte baino gehiagokoa eta berriena Tehueltxe jatorrikoa. Parkearen iparraldean aleron, petroglifoak dituen "Piedra Clavada" eta "Cueva de las Manos" Pedregoso ibaiaren inguruan bisitatu daitezke. Biodibertsitatea Eremuak Patagoniako faunaren populazioak ditu, mendietan, baso hostogalkorretan, estepetan eta Patagoniako hezeguneetan adierazgarri diren hegazti-fauna anitza biltzen duena. Ekoeskualde aldetik bere errekak eta aintzirak Patagoniako ur gezako ekoeskualdean sartzen dira. Lurreko ekoeskualdeei dagokienez, ekialdeko estepa eremuak Patagoniako estepakoak dira, baso-eremuak Magallanesko baso subpolarrean sartzen dira; Azkenik, baso-eremuen gaineko Andeetako altuerak hegoaldeko Andeetako esteparen parte dira. Fauna Ugaztunak Dagoeneko parkean detektatu edo babestuta daudela susmatzen duten ugaztun-espezieen artean honako hauek daude: Huemula, guanakoa, puma, geofroy-ren katua, txila azeria, Patagoniako kulpeoa, Patagoniako txingea, güiña, Patagoniako bizkatxa, oliba sagua, zetazko oinaren sagua, pitxe, etab. Hegaztiak Hegazti-fauna ugaria da, kontserbatu beharreko inguruneen aniztasuna dela eta, eta behatu daiteke: okil beltza, ñandua, kondorra, eper kapetona, arranoa, belatza, hegoaldeko hued-hueda, okila, birigarroa, katxaña, antiojoen ahatea eta beste hamaika ahate eta txori txiki. Hegazti-espezieen zati handi batek udazkenean iparraldera migratzen du eta udaberrian itzultzen dira ingurura, neguan uretako zenbait eremu izoztu egiten baitira eta elurrak eremuaren zati handi bat estalki zuriz estaltzen baitu astez. Flora Estepa eremuan, bere espezie bereizgarri batzuk koirona, neneoa, urre-lore orkidea, loro mokoa, kadilloa, harrizko egurra, llareta, etab. Basoan lenga eta ñirrea dira nagusi, soilguneetan kalafatea eta txaura ugariak dira. Erreferentziak Kanpo estekak