Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային ֆեդերացիա

Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային ֆեդերացիա (ԿԽՄՖ), համաշխարհային մարդասիրական օգնության կազմակերպություն, որն ամեն տարի օգնություն է տրամադրում մոտ 160 միլիոն մարդկանց՝ 191 անդամ ազգային ընկերությունների միջոցով։ Այն գործում է աղետներից և առողջապահական արտակարգ իրավիճակներից առաջ, ընթացքում և հետո՝ խոցելի մարդկանց կարիքները բավարարելու և կյանքը բարելավելու համար։ ԿԽՄՖ-ն գործում է անկախ և անաչառ՝ ազգային պատկանելության, ռասայի, սեռի, կրոնական համոզմունքների և քաղաքական հայացքներից։ «Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային ֆեդերացիան» (ԿԽՄՖ), ինչպես նաև «Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեն» (ԿԽՄԿ) և 191 ազգային ընկերությունները Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային շարժման մաս են կազմում։ ԿԽՄՖ-ի ուժը նրա կամավորական մարդկային ռեսուրսի, համայնքների հետ աշխատելու փորձագիտության, ինչպես նաև անկախության և չեզոքության մեջ է։ ԿԽՄՖ-ն աշխատում է բարվոքել մարդասիրական չափանիշները՝ որպես զարգացման և աղետների արձագանքման գործընկեր։ Կազմակերպությունն իրականացնում է միայնակ տարեցների, քրոնիկական հիվանդություններ և հաշմանդամություն ունեցող անձանց տնային խնամք՝ բուժքույրերից, տնային խնամք իրականացնողներից և կամավորներից կազմված փորձառու և հմուտ անձնակազմի շնորհիվ: Այն աշխատում է առողջ և անվտանգ համայնքներ ստեղծելու, խոցելիությունը նվազեցնելու, սոցիալ-հոգեբանական կարգավիճակն ամրապնդելու և ամբողջ աշխարհում խաղաղության մշակույթ կառուցելու ուղղությամբ։ Պատմություն Հիմնադրում 1919 թվականի մայիսի 5-ին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, դաշնակից տերությունների (Մեծ Բրիտանիա, Ֆրանսիա, Իտալիա, Ճապոնիա և ԱՄՆ) Կարմիր խաչի ներկայացուցիչները հանդիպում են կազմակերպել Փարիզում՝ հիմնադրելու «Կարմիր խաչի ընկերությունների լիգա» (ԿԽԸԼ), որի հայտարարված նպատակն էր «ամրապնդել և միավորել առողջապահական աշխատանքների համար գործող Կարմիր խաչի ընկերությունները և խթանել նոր ընկերությունների ստեղծումը»։ Նախաձեռնությունը ստանձնել է Հենրի Պ. Դևիսոնը՝ այն ժամանակ Ամերիկյան Կարմիր խաչի «Ռազմական կոմիտե» նախագահը, ԱՄՆ նախագահ Վուդրո Վիլսոնի աջակցությամբ: Դևիսոնի օգնականներից է եղել բրիտանացի գեներալ` Դեյվիդ Հենդերսոնը, որը դարձել է առաջին գլխավոր տնօրեն: Միջազգային ընկերությունների այս նորաստեղծ ֆեդերացիան ընդլայնեց «Կարմիր խաչի» շարժման միջազգային մանդատը ԿԽՄԿ-ի խիստ առաքելությունից այն կողմ՝ ներառելով նաև մարդասիրական օգնությունը զինված հակամարտության հետ կապ չունեցող արտակարգ իրավիճակներում: Բնական աղետների և առողջապահական արտակարգ իրավիճակների հետևանքով առաջացած օգնության գործողությունների համակարգումից բացի, լիգայի առաքելությունն էր խթանել ազգային ընկերությունների ստեղծումը և զարգացումը, մասնավորապես՝ խաղաղ ժամանակներում։ Համաճարակներից բացի՝ բնական աղետների (երկրաշարժ, ջրհեղեղ և փոթորիկ) և սովից տուժածներին օգնություն ցուցաբերելուց, լիգայի սկզբնական տարիներին մշակվեցին ևս երկու գործունեություն։ Հիմնական գործունեություններից մեկը առողջ ապրելակերպի խթանումն էր՝ հիվանդությունների կանխարգելման և բուժաշխատողների ու կամավորների վերապատրաստման զարգացման միջոցով։ Մյուսը՝ երիտասարդական կարմիր խաչի ստեղծումն էր միջազգային ընկերությունների կազմում, որը դեռահասներին և ուսանողներին ծանոթացրեց Կարմիր խաչը՝ տարբեր կրթական դասընթացների միջոցով, կարողացեղ է ներառել նրանց գործնական օգնության գործողություններում։ Կարմիր խաչի լիգայի ստեղծումը, որպես Կարմիր խաչի լրացուցիչ միջազգային կազմակերպություն՝ ԿԽՄԿ-ի հետ մեկտեղ, ձևավորումը առանց հակասությունների տեղիք չտվեց։ ԿԽՄԿ-ն որոշ չափով հիմնավորված մտահոգություններ ուներ երկու կազմակերպությունների միջև հնարավոր մրցակցության վերաբերյալ։ Լիգայի հիմնադրումը դիտվում էր որպես շարժման շրջանակներում ԿԽՄԿ-ի ղեկավար դիրքը խաթարելու և առաջադրանքներն ու լիազորությունները աստիճանաբար բազմակողմանի հաստատությանը փոխանցելու փորձ։ Բացի այդ, Դևիսոնը չէր ցանկանում ներառել պարտված երկրների՝ Գերմանիայի, Ավստրիայի, Հունգարիայի, Բուլղարիայի և Թուրքիայի ազգային ընկերությունները, ինչը հակասում էր Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի համընդհանրության սկզբունքներին: Ավելին, լիգայի ստեղծումը շատ արագ կազմակերպվեց, քանի որ նախագահ Վիլսոնի հաստատումից մինչև դրա ստեղծումը տևեց 154 օր: Նման շտապողականությունը Դևիսոնին ստիպեց զիջումների գնալ և թողնել չպարզաբանված այնպիսի հարցեր, ինչպիսիք են՝ լիգայի մանդատի, պարտականությունների և ֆինանսավորման հստակ սահմանումը: Լիգայի և Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի միջև համակեցության հարցերը քննարկվել են Կարմիր խաչի երեք անընդմեջ միջազգային համաժողովների ընթացքում (1921, 1923 և 1926 թվականներին): 1928 թվականին Հաագայում (քաղաք և համայնք Նիդեռլանդների արևմուտքում) Կարմիր խաչի XIII միջազգային համաժողովում ընդունված կանոնադրությունները, պարզաբանել և հաստատել են յուրաքանչյուր կազմակերպության դերը։ Նույն թվականին ստեղծվեց «Միջազգային խորհուրդ»՝ ԿԽՄԿ-ի և Լիգայի միջև համագործակցությունը համակարգելու համար, որը հետագայում ստանձնեց Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի մշտական հանձնաժողովը: 1920 թվականին՝ լիգայի «Գլխավոր խորհուրդ»ը, որը սկզբում կազմված էր հաղթանակած դաշնակիցների ներկայացուցիչներից, ողջունեց լրացուցիչ միջազգային ընկերություններ` 31 անդամ ընկերություններից 27-ը ներկայացված էին՝ 1920 թվականին։ Հաջորդ տասնամյակի ընթացքում լիգան ընդունեց ավելի քան 25 ազգային ընկերություններ, այդ թվում՝ Եգիպտական Կարմիր մահիկը և Իրանի Կարմիր Առյուծն ու Արևը։ 1928 թվականին Կարմիր խաչի միջազգային կանոնադրության ընդունումից հետո (վերանայվել է 1952 և 1986 թվականներին, փոփոխվել՝ 1995 և 2006), Սկանդինավյան Կարմիր խաչի ազգային ընկերությունները (Դանիա, Ֆինլանդիա, Շվեդիա և Նորվեգիա) վերադարձան լիգա՝ երեք տարի առաջ Կարմիր խաչի շարժման ժամանակ առկա տարաձայնությունների պատճառով հրաժարականից հետո։ Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի խորհրդային միության դաշինքը միացավ լիգային՝ 1934 թվականին կայացած XV միջազգային համաժողովի ժամանակ։ 1930-ականների կեսերին լիգան դարձավ իսկապես համաշխարհային՝ գրանցված 58 ազգային ընկերություններ։ Քարտուղարական շարժում Լիգայի գլխավոր գրասենյակը, որը կոչվում էր «քարտուղարություն», սկզբնապես գտնվում էր Ժնևում: 1922 թվականին լիգան իր գլխավոր գրասենյակը, Ժնևից տեղափոխեց Փարիզ՝ կրճատելով իր բյուջեն և անձնակազմը: Որոշման մի մասն էր կազմում նաև ԿԽՄԿ-ից անջատվելու անհրաժեշտությունը՝ սեփական ինքնությունը հետագայում զարգացնելու համար: 1939 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ Լեհաստան գերմանական զորքերի ներխուժումից մի քանի օր անց, լիգայի պարիզյան անձնակազմը տեղափոխվեց Ժնև: Լիգան կարծում էր, որ կարող է ապահովել իր աշխատանքի շարունակականությունը այլ երկրում, ինչպիսին է Շվեյցարիան։ Առաքելություն Կարմիր խաչի լիգայի գոյության սկզբնական տարիներին վերջինիս աշխատանքը հիմնականում ռեակտիվ բնույթ էր կրում և հիմնականում բաղկացած էր ազգային ընկերություններին ներկայացնելու համար տեղեկատվության և վիճակագրության հավաքագրումից։ Լիգայի առաջին գործառնական առաքելությունն էր Լեհաստանում տիֆի համաճարակի զոհերի վիճակի տեղում դիտարկումներ անցկացնելը և հարևան երկրներում տեղեկատվական նյութերի մշակումն ու տարածումը՝ նմանատիպ համաճարակների տարածումը կանխելու համար: Կարմիր խաչի լիգայի առաջին լայնածավալ մարդասիրական գործողությունը տեղի ունեցավ` 1923 թվականին, Ճապոնիայում տեղի ունեցած երկրաշարժից հետո, որը խլեց մոտ 200․000 մարդու կյանք, իսկ անթիվ-անհամար մարդիկ վիրավորվեցին և մնացին անօթևան: Առաջին անգամ, Կարմիր խաչի 35 ազգային ընկերություններ, մասնակցեցին «Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի և Կարմիր խաչի լիգա» համատեղ գործողությանը, որի արդյունքում նվիրաբերվեց ռեկորդային՝ 277 միլիոն շվեյցարական ֆրանկ։ 1925 թվականին ԿԽԼ-ն, սկսեց ավելի շատ հրապարակումներ կատարել, սակայն դրանք միշտ չէ, որ արդիական էին յուրաքանչյուր աղետի համար։ 1920-ից մինչև 1930-ականները, աղետների հետևանքների վերացման միջոցառումները մնացին աննշան գործունեություն՝ զիջելով հանրային առողջապահությանը, բուժքույրական և երիտասարդական գործունեությանը: Միջազգային ընկերությունները, ԿԽԼ-ի աջակցության շնորհիվ՝ 1920-ականներին, ավելի լավ էին պատրաստված բնական աղետներին դիմակայելու համար և, հետևաբար, ավելի քիչ արտաքին օգնության կարիք ունեին։ Բացի այդ, համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամը, հանգեցրեց տնտեսական անկայունության ամբողջ աշխարհում՝ խրախուսելով լիգային ավելի շատ լուսաբանել աղքատության դեմ պայքարի ծրագրերի մասին: 1930-ականներին արձանագրվեց ավտոմեքենաների կիրառելիության ավելացում, ճանապարհային ենթակառուցվածքների զարգացում և, հետևաբար, երթևեկության ծավալների և զոհերի թվի աճ: Կարմիր խաչի լիգան առաջատար դարձավ ճանապարհատրանսպորտային պատահարների դեպքում առաջին բուժօգնության կանխարգելման ոլորտում՝ 1932 թվականին ստեղծելով ճանապարհատրանսպորտային առաջին բուժօգնության մշտական կոմիտե՝ տարբեր ավտոմոբիլային ասոցիացիաների համագործակցությամբ։ Քանի որ աշխարհը մոտենում էր մեկ այլ պատերազմի, ԿԽԼ-ի գործունեությունը զգալիորեն նվազեց։ Այնուամենայնիվ, ԿԽԼ և ԿԽՄԿ միջև համագործակցությունը շարունակեց ընդլայնվել։ Կարմիր խաչի լիգան աջակցություն ցուցաբերեց Կարմիր խաչին 1930-ականների վերջին, մասնավորապես՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի և Երկրորդ Չին-ճապոնական պատերազմի ժամանակ՝ հրապարակելով խաղաղության կոչեր և կազմակերպելով սննդի ու բժշկական օգնության բաշխման կետեր խաղաղ բնակչության համար։ 1941 թվականին Կարմիր խաչի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է «Համատեղ օգնության հանձնաժողովը», սահմանվել են Կարմիր խաչի լիգայի և Կարմիր խաչի մշտական կոմիտեի մանդատները՝ ապահովելով նրանց շարունակական աջակցությունը, միջազգային ընկերություններին պատերազմի սրման պայմաններում։ Այս համաձայնագիրը նաև ամրապնդեց միջազգային ընկերությունների անկախությունը և թույլ տվեց նրանց իրականացնել իրենց քաղաքացիական օգնության գործունեությունը առանց պատերազմող, օկուպացված և չեզոք պետությունների հետ շփումներ ստեղծելու։ Վեց տարվա ընդմիջումից հետո, կառավարության խորհուրդը իր առաջին նիստն անցկացրեց՝ 1945 թվականի հոկտեմբերին։ Հետպատերազմյան շրջանը նոր շարժիչ ուժ հաղորդեց ԿԽԼ-ին, քանի որ այն վերսկսեց իր հարաբերությունները միջազգային ընկերությունների հետ և օգնություն տրամադրեց պատերազմից տուժած շրջաններին։ 1948 թվականի դեկտեմբերին ԿԽԼ, ԿԽՄԿ-ի և ԱԲԾԿ-ի հետ համատեղ, Միավորված ազգերի կազմակերպության կողմից հրավիրվեց մասնակցելու, պաղեստինյան փախստականների համար նախատեսված 32 միլիոն դոլարի արտակարգ օգնության ծրագրին: ԿԽԼ-ին տրվեց Լիբանանի, Սիրիայի և Հորդանանի պատասխանատվությունը, իսկ ԱԲԾԿ-ին տրվեց՝ Գազայի հատվածը։ 1951-1954 թվականներին աշխարհի որոշ շրջաններում տեղի ունեցած աղետալի եղանակային պայմաններից հետո, ԿԽԼ-ի օգնության գործողությունները դարձան ավելի գործառնական և դադարեցին լինել զուտ տեղեկատվական։ Այդ տարիների ընթացքում ԿԽԼ հրապարակեց բազմաթիվ կոչեր և ցուցադրեց աղետների դեպքում օգնության գործողությունների բարձր արդյունավետություն։ 1950-ականների վերջին, ապագաղութացման պատճառով, Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի ազգային ընկերությունների թիվը զգալիորեն աճեց։ 1960-ականների վերջին ամբողջ աշխարհում կար ավելի քան 100 ընկերություն: 1963 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ԿԽԼ-ն և ԿԽՄԿ-ն համատեղ ստացան «Նոբելյան խաղաղության մրցանակ»։ 1983 թվականին ԿԽԼ վերանվանվեց «Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի ընկերությունների լիգա» արտացոլելու Կարմիր մահիկի խորհրդանիշի ներքո գործող ազգային ընկերությունների աճող թիվը։ Երեք տարի անց «Շարժման յոթ հիմնարար սկզբունքներ», որոնք ընդունվել էին Կարմիր խաչի 1965 թվականի XX միջազգային համաժողովում, ներառվեցին լիգայի կանոնադրության մեջ։ Լիգայի անվանումը կրկին փոխվեց 1991 թվականի Գլխավոր ասամբլեայի ժամանակ՝ դառնալով նրա ներկայիս պաշտոնական անվանումը՝ «Կարմիր խաչի և կարմիր մահիկի ընկերությունների միջազգային ֆեդերացիա» (ԿԽՄՖ): 1997 թվականին ԿԽՄՖ-ն և ԿԽՄԿ-ն ստորագրեցին «Սևիլյան համաձայնագիր», որը ավելի մանրամասն սահմանեց երկու կազմակերպությունների պարտականությունները շարժման շրջանակներում։ Մինչև 1990-ականների սկիզբը աղետների հետևանքների վերացման բոլոր գործողությունները իրականացվում էին մեկ ֆեդերացիայի կողմից՝ բազմակողմանի ձևաչափով: Կարմիր խաչի միջազգային դոնոր կազմակերպությունները, հավաքագրվում էին ֆեդերացիայի քարտուղարության միջոցով աջակցություն ցուցաբերելու համար՝ տրամադրելով ֆինանսական և մարդկային ռեսուրսներ: Այդ ժամանակ ուշադրության կենտրոնում էր որպես մեկ թիմ աշխատելը՝ համընդհանուր առաքելությամբ և նպատակներով՝ աղետից տուժած քույր «Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի կազմակերպության» աջակցելու համար։ Կարմիր խաչի մարդասիրական առաքելությունը Հայաստանում գործունեություն է ծավալել դեռևս 1877 թվականին, երբ էրիվանի նահանգում հիմնվեցին Ֆիննական Կարմիր խաչի հոսպիտալներ, ինչպես նաև 1896 թվականին, երբ Ամերիկյան Կարմիր խաչի կամավոր Կլարա Բարտոնը օգնություն էր ցուցաբերում Օսմանյան Թուրքիայի տիրապետության տակ գտնվող աղետի մատնված հայ բնակչությանը: 100 տարի անց Հայկական Կարմիր խաչի ընկերությունը (ՀԿԽԸ)՝ իր 11 մարզային, մեկ տարածաշրջանային, և 52 համայնքային մասնաճյուղերի ցանցով, փորձառու և նվիրված անձնակազմով, տարեկան կտրվածքով մոտ 3000 կամավորներով, աջակցող կառույց է պետական մարմիններին մարդասիրական ոլորտում: 2004 թվականին Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային ֆեդերացիան մեկնարկեց իր մինչ օրս ամենամեծ առաքելությունը՝ Հարավային Ասիայի ցունամիից հետո: Ավելի քան 40 միջազգային կազմակերպություններ համագործակցեցին ավելի քան 22,000 կամավորների հետ՝ օգնություն ցուցաբերելու անթիվ զոհերին, որոնք մնացել էին առանց սննդի և կացարանի, ինչպես նաև վտանգված էին համաճարակների վտանգի պատճառով։ Գործունեություն և պարտականություններ Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային ֆեդերացիան համակարգում է՝ Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի ազգային ընկերությունները ամբողջ աշխարհում: Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային ֆեդերացիան ԿԽ–ի միջազգային կոմիտեի հետ համատեղ աջակցում է նոր ազգային ընկերությունների հիմնադրմանը այլ երկրներում: Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային ֆեդերացիայի, որպես լիիրավ անդամներ կամ դիտորդներ ընդունված 190 ազգային ընկերություններից, մոտ 25-30-ը պարբերաբար աշխատում են՝ որպես միջազգային ընկերություններ այլ երկրներում: Առավել ակտիվ են՝ Ամերիկյան Կարմիր խաչը, Բրիտանական Կարմիր խաչը, Գերմանական Կարմիր խաչը, ինչպես նաև Շվեդիայի և Նորվեգիայի Կարմիր խաչի կազմակերպությունները: Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի ֆեդերացիայի մեկ այլ կարևոր առաքելություն, որը վերջին տարիներին ուշադրություն է գրավել, ականների օգտագործման համաշխարհային արգելքի նկատմամբ նրա հանձնառությունն է և ականներից տուժածներին բժշկական, հոգեբանական և սոցիալական աջակցություն ցուցաբերելը: ՀՖՖ-ի հայտարարված առաջադրանքները կարելի է ամփոփել հետևյալ կերպ խթանել մարդասիրական սկզբունքներն ու արժեքները աջակցել ազգային ընկերություններին աջակցել նախագծերին, որտեղ միջոցները հասանելի են Կարմիր խաչը և Կարմիր մահիկի միջազգային ֆեդերացիա՝ Գրեթե 11.6 միլիոն կամավոր Ավելի քան 473,000 լրիվ դրույքով աշխատողներ Ավելի քան 165,000 Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի լոկալ մասնաճյուղեր/կից կազմակերպություններ 19,4 միլիոն մարդ արյուն է նվիրաբերել ազգային ընկերությունների արյան ծառայություններին ամբողջ աշխարհում Ավելի քան 11 միլիոն մարդ առաջին բուժօգնության դասընթացներ է անցել ազգային ընկերությունների կողմից Ավելի քան 106,5 միլիոն մարդ աջակցություն է ստացել երկարաժամկետ ծառայություններից և ծրագրերի մշակումից Ավելի քան 49,5 միլիոն մարդ աջակցություն է ստացել աղետների արձագանքման և վաղ վերականգնման ծրագրերից 2016 թվականին 2016 թվականին ընդհանուր եկամուտը կազմել է ավելի քան 23,4 միլիարդ շվեյցարական ֆրանկ, մինչդեռ ընդհանուր ծախսերը՝ մի փոքր ավելի քան 23,1 միլիարդ շվեյցարական ֆրանկ Կազմակերպություններ Կարմիր խաչի Միջազգային Ֆեդերացիայի քարտուղարությունը գտնվում է Ժնևում, ունի հինգ տարածաշրջանային գրասենյակներ և բազմաթիվ միջերկրային և միջազգային կլաստերային գրասենյակներ ամբողջ աշխարհում, գլխավոր քարտուղար՝ Ջագան Չապագայն (Նեպալ): Կարմիր խաչի Միջազգային Ֆեդերացիան կառավարվում է գլխավոր խորհրդի կողմից, որը բաղկացած է նախագահից, հինգ փոխնախագահներից, ֆինանսական հանձնաժողովի նախագահից և 20 ազգային կազմակերպությունների ներկայացուցիչներից։ Կարմիր խաչի Միջազգային Ֆեդերացիայի բարձրագույն մարմինը՝ գլխավոր հանձնաժողովն է, որը իրականանում է յուրաքանչյուր երկու տարին մեկ՝ բոլոր ազգային ընկերությունների պատվիրակների մասնակցությամբ: Ի թիվս այլ առաջադրանքների, գլխավոր ժողովն է ընտրում նախագահին: Կարմիր խաչի Միջազգային Ֆեդերացիայի ներկայիս նախագահը Քեյթ Ֆորբսն է (ԱՄՆ)։ Ֆեդերացիայի նախագահներ 2024 թվականից դրությամբ, Կարմիր խաչի միջազգային ֆեդերացիայի նախագահն է՝ Քեյթ Ֆորբսն(ԱՄՆ): Փոխնախագահներն են՝ պարոն Բոլաջի Ակպան Անանին (Նիգերիա), Միգել Վիլարոել Սիերալտան (Վենեսուելա), Մահա Բարխաս Ալ-Բարխասը (Քուվեյթ) և Նադիա Լոլաձեն (Վրաստան), Մանուել Բեսլերն (Շվեյցարիա)։ Նախկին նախագահներ (ովքեր մինչև 1977 թվականը կրել են «ատենապետ» տիտղոսը) 1919–1922: Հենրի Դեյվիսոն (Ամերիկյան Կարմիր Խաչ) 1922–1935: Ջոն Բարթոն Փեյն (Ամերիկյան Կարմիր Խաչ) 1935–1938: Քերի Թրեյվերս Գրեյսոն (Ամերիկյան Կարմիր Խաչ) 1938–1944: Նորման Դեյվիս (Ամերիկյան Կարմիր Խաչ) 1944–1945: Ժան դը Մուրալ (Շվեյցարական Կարմիր Խաչ) 1945–1950: Բազիլ Օ'Քոնոր (Ամերիկյան Կարմիր Խաչ) 1950–1959: Էմիլ Սանդստրյոմ (Շվեդական Կարմիր Խաչ) 1959–1965: Ջոն ՄաքՕլեյ (Կանադական Կարմիր Խաչ) 1965–1977: Խոսե Բարոզո Չավես (Մեքսիկական Կարմիր Խաչ) 1977–1981: Ադետունջի Ադեֆարասին (Նիգերիայի Կարմիր Խաչի կազմակերպություն) 1981–1987: Էնրիկե դե լա Մատա (Իսպանական Կարմիր Խաչ) 1987–1997: Մարիո Էնրիկե Վիլյառոել Լանդեր (Վենեսուելայի Կարմիր Խաչի կազմակերպություն) 1997–2001: Աստրիդ Նոկլեբյե Հայբերգ (Նորվեգական Կարմիր Խաչ) 2001–2009: Դոն Խուան Մանուել Սուարես Դել Տորո Ռիվերո (Իսպանական Կարմիր Խաչ) 2009–2017: Տադատերու Կոնոե (Ճապոնական Կարմիր Խաչի կազմակերպություն) 2017–2023: Ֆրանչեսկո Ռոկա (Իտալական Կարմիր Խաչ) 2023–ներկա: Քեյթ Ֆորբս (Ամերիկյան Կարմիր Խաչ) Ֆինանսավորում Կարմիր խաչի միջազգային ֆեդերացիան ֆինանսավորվում է՝ միջազգային ընկերությունների կողմից սահմանված ներդրումներից, ծրագրի գործընկերներին դաշտային ծառայությունների մատուցման և դոնորների, ինչպիսիք են կառավարությունները, կորպորացիաները և անհատները, կամավոր նվիրատվությունների միջոցով: Յուրաքանչյուր միջազգային ընկերության կողմից սահմանված նվիրատվությունների չափանիշները սահմանվում են ֆինանսավարող հանձնաժողովի կողմից և հաստատվում գլխավոր հանգնաժողովի կողմից: Լրացուցիչ ֆինանսավորում, մասնավորապես՝ անկանխատեսելի մարդասիրական օգնության առաքելությունների համար, հայթայթվում է անհապաղ կոչերի միջոցով: Խորհրդանիշ, կարգախոսներ և առաքելության հայտարարություն Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի համադրությունը սպիտակ ֆոնի վրա է՝ շրջապատված կարմիր ուղղանկյուն շրջանակով, առանց որևէ լրացուցիչ տեքստի: Կարմիր խաչի շարժման սկզբնական խորհրդանիշը՝ կարմիր խաչը, գտնվում է ձախ կողմում, իսկ կարմիր մահիկը՝ աջ կողմում: Կարմիր խաչի հիմնական կարգախոսն է (Ֆեդերացիայի սահմանադրության 1-ին հոդված): Կարմիր խաչի առաքելությունը, ինչպես ձևակերպված է «Ռազմավարություն 2010» փաստաթղթում, «բարելավել խոցելի մարդկանց կյանքը՝ մոբիլիզացնելով մարդկային ուժը»: 1999-ից 2004 թվականներին՝ միջազգային շարժման բոլոր գործունեության ընդհանուր կարգախոսն էր «Մարդկության ուժը»: 2003 թվականի դեկտեմբերին՝ Ժնևում կայացած 28-րդ միջազգային համաժողովին «Մարդկային արժանապատվության պաշտպանություն», ընդունվեց որպես ամբողջ շարժման նոր կարգախոս: Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային շարժման պաշտոնական տարբերանշանը, որը հրապարակվել է 2016 թվականի ապրիլին, պատկերում էր՝ կարմիր խաչի և կարմիր մահիկի խորհրդանիշները կողք կողքի, շրջապատված «ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՇԱՐԺՈՒՄ» բառերով՝ պաշտոնական լեզուներից մեկով (արաբերեն, չինարեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, ռուսերեն կամ իսպաներեն): Լոգոն նախատեսված էր օգտագործելու՝ Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի, Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի ընկերությունների միջազգային ֆեդերացիայի և Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի ազգային ընկերությունների կողմից, համատեղ աշխատելով մարդասիրական արտակարգ իրավիճակին կամ համաշխարհային մտահոգություն առաջացնող արշավին արձագանքելու համար։ Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային հարաբերությունների շարժում Կարմիր խաչի միջազգային ֆեդերացիան (ԿԽՄՖ) բազմիցս կոնֆլիկտներ է ունեցել Կարմիր խաչի կոմիտեյի հետ, մասնավորապես, երբ ամերիկյան Կարմիր խաչը սպառնացել է փոխարինել ԿԽՄՖ-ին՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո ստեղծելով «Կարմիր խաչի Լիգա», որպես «իրական միջազգային Կարմիր խաչ»։ Կազմակերպությունների դերի վերաբերյալ մի շարք համաձայնագրեր նպաստել են հարաբերությունների բարելավմանը՝ սկսած 1928 թվականի համաձայնագրից, 1997 թվականի «Սևիլյան համաձայնագրերից» և վերջերս՝ 2005 թվականի լրացուցիչ միջոցառումներից: Սևիլյան համաձայնագիրը ԿԽՄՖ-ին տալիս է առաջատար դեր զինված հակամարտություն չներառող ցանկացած արտակարգ իրավիճակում (այդ դեպքում ԿԽՄՖ-ն ստանձնում է պատասխանատվությունը): Կազմակերպչական տարաձայնություններն այժմ մեծապես մեղմացել են։ Տես նաև Կարմիր խաչի և կարմիր մահիկի միջազգային շարժում Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի համաշխարհային օր Կարմիր խաչի և Կարմիր մահիկի միջազգային թանգարան Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ International Red Cross and Red Crescent Movement – official site International Red Cross and Red Crescent Movement Logo