Gabriela Mistral

Lucila de María del Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga, mai coneguda jol pseudonim Gabriela Mistral (Vicuña, 7 d'abril de 1889 - Nòva York, 10 de genièr de 1957) foguèt una poetessa, diplomata, feminista e pedagòga chilena. Causiguèt son nom d'autora en omenatge a dos de sos escrivans preferits, l'italian Gabriele D'Annunzio e l'occitan Frederic Mistral. Sa produccion de qualitat la placèt demest las figuras principalas de la literatura chilena. Recebèt lo Prèmi Nobel de Literatura en 1945, çò que faguèt d'ela la primièra, e fins ara l'unica, femna latinoamericana e obtenir aqueste prèmi. Òbras Sonetos de la muerte (1914) Desolación (1922) Lecturas para mujeres (1923) Ternura (1924) Nubes blancas y breve descripción de Chile (1934) Tala (1938) Antología (1941) Lagar (1954) Recados contando a Chile (1957) Poema de Chile (1967), edicion postuma Ligams extèrnes (fr) 15 de novembre de 1945/Gabriela Mistral, Prèmi Nobel de Literatura