Гобриело Мистрол

Луси́ла де Мари́а дел Перпéтуо Сокóрро Годóй Алкайя́га (исп. Lucila de María del Perpetuo Socorro Godoy Alcayaga), номвар ба тахаллуси Гобриело Мистрол (исп. Gabriela Mistral); 7 апрели 1889 — 10 январи 1957) — шоир, омӯзгор, дипломат ва феминисти чилиёӣ. Ӯ нахустин фард аз Омрикои Лотин буд, ки барандаи Ҷоизаи Нубел дар адабиёт шуд. Зиндагинома Гобрило Мистрол дар соли 1889 дар Чилӣ ба дунё омадааст. Ӯ аз синни 15 солагӣ ба омӯзгорӣ оғоз кард ва баъд аз сӯи омӯзишу парвариши Чилӣ ба унвони ройзани омӯзишӣ баргузида шуд. Дар соли 1914 бо ғазалҳои сегонааш ба номи «Ғазалҳои марг» барандаи Ҷоизаи миллии шеъри Чилӣ шуд. Мистрол дар соли 1945 ба хотири достони маъруфи «Дуо ба хотири онҳо, ки худкушӣ карданд», муваффақ ба дарёфти ҷоизаи адабии Нубел шуд. Тарҷумаи ашъор Аз испониёӣ тарҷимаи Исфандиёри Назар Китобҳо Sonetos de la Muerte (1914) Desolación (1922) Lecturas para Mujeres (1923) Ternura (1924) Nubes Blancas y Breve Descripción de Chile (1934) Tala (1938) Antología (1941) Lagar (1954) Recados Contando a Chile (1957) Poema de Chile (1967, пас аз даргузашташ нашр шуд) Эзоҳ