Montferrer i Castellbò

Montferrer i Castellbò ye un conceyu de la provincia de Lleida, asitiáu na contorna catalana del Alto Urgel. Según datos de 2006 la so población yera de 944 habitantes. Ye'l términu municipal más estensu de tola contorna ya inclúi 27 entidaes de población. El conceyu crear en 1970 a partir de la fusión de los antiguos conceyos d'Arabell y el de Villa y Valle de Castellbó, a los que darréu s'amestaron tamién los conceyos de Guils y Palleróls. Historia Tol valle de Castellbó formó parte del vizcondáu del mesmu nome, creáu en 1126. Llamáu Castro Leonis hasta'l sieglu XI, dalgunos de los sos nucleos de población apaecen citaos yá na acta de consagración de la catedral de Urgel. Nel sieglu XIII el vizcondáu de Castellbó amplió los sos dominios gracies al matrimoniu de Roger Bernardo II de Foix con Ermesenda de Castellbó. Incluyía territorios en contornes vecines como la del Pallars Jussá. Nel sieglu XV la espansión del condáu siguió, algamando una superficie cercana a los 1.100 Km². El vizcondáu sumió en 1548, pasando a manes de la corona. Cultura En Castellbó, que foi la sede del vizcondáu, caltiénense dellos restos del antiguu castiellu. Apaez documentáu yá en 998 y foi derruido en 1513 por orde del rei Fernando'l Católicu. Queden dellos fragmentos de los sos murios. La ilesia parroquial correspuende a l'antigua colexata de Santa María. Foi fundada en 1392 y la so comunidá taba compuesta por un prior y siete monxos. La colexata sumió en 1851. L'edificiu ye de transición al góticu, de nave única rematada por un ábside y un absidiolo. La puerta asitiada na zona de poniente entá caltién los herrajes orixinales. La fachada termina nun campanariu d'espadaña. Sobre'l ríu Castellbó puede trate una pequeña ponte construyida mientres la Edá Media. En San Juan de Erm esistió un santuariu que funcionaba tamién como hospedería gracies a la so situación, nun puertu de monte. Esistía yá en 994 y cunta la tradición que nél se caltuvo mientres un tiempu'l Santu Grial. Foi reconstruyíu nel sieglu XVIII. Sumió tres una quema provocada asocedíu n'avientu de 1936 pero entá son visibles numberosos restos. En 1970 inaugurar en San Juan de Erm una pista d'esquí nórdicu con un total de 50 quilómetros de pistes esquiaderes. En Costoja atopábase un antiguu prioratu, el de Santa María, nel que fueron soterraos los vizcondes Arnaldo y Ermesenda. Los sos restos fueron desenterraos en 1269 una y bones la Inquisición condergar por herexes al considerar que sofitara a los cátaros. Dende 1860 l'edificiu ta práuticamente en ruines. En San Andrés de Castellbó atópase una ilesia d'orixe románicu de nave única na que se caltienen diverses imáxenes barroques de principios del sieglu XVIII. En Albet ta la ilesia de San Martín que formó parte d'un antiguu monesteriu con una imaxe barroca de San Martín nel so interior. Dientro del términu municipal atópesse los restos d'antiguu monesteriu de Santa Cecilia de Elins del que se caltienen dellos restos. Tantu en Montferrer como en Castellbó, la fiesta mayor tien llugar nel mes d'agostu. Economía Les principales actividaes económiques fueron l'agricultura y la ganadería, anque la mayoría de los terrenes agrícoles utilícense como camperes. El turismu, gracies a les pistes d'esquí y a un campu de golf, ganó importancia económica. El aeródromu de Pirineos-Andorra atópase parcialmente nel so términu municipal. Notes y referencies Bibliografía Tomàs Bonell, Jordi; Descobrir Catalunya, poble a poble, Prensa Catalana, Barcelona, 1994 Artículu na Enciclopedia Catalana (enllaz rotu disponible n'Internet Archive; ver l'historial y la última versión). Enllaces esternos Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Montferrer i Castellbò. Datos xenerales estadísticos