Aldeonte

Aldeonte ye un conceyu de la provincia de Segovia, n'España. Ta asitiáu na contorna de Tierres de Sepúlveda y contién a les pedaníes d'El Olmillo y Covarates. Cerca de l'A-1 – salida al altor del km 120 (na marxe izquierda direición norte) a dos quilómetros de Boceguillas. Xíriga: Los vecinos llamen 'cámbara' a la parte cimera de la vivienda destinada a almacén. Probablemente venga de Ganbara, qu'en vascuenciu significa desván. Hai que recordar que tola zona repoblar nel Sieglu XI por vascu navarros. Gastronomía: Son famosos los quesos artesanales y los corderos de llechal fechos al fornu de lleña. Esti pueblu ta bien próximu al grupu de los trés pueblos llamaos Navares, formáu por Navares de Ayuso, Navares de Enmedio y Navares de las Cuevas Demografía Alministración Historia El nome: Nes primeres noticies que se tienen sobre'l conceyu, que daten de la so fundación, que s'asitia alredor del añu 1650, ésti apaez escritu como L'Aldea de la Fuente, dos pallabres que col pasu del tiempu convertir nuna : Aldefonte, tal qu'apaez en dellos documentos. D'ende'l nome derivó al términu actual, Aldeonte. El so nome orixinal yera Aldeayonte, evolucionando a L'Aldea Fonte, hasta llegar al actual de Aldeonte. El nucleu de Aldeonte foi fundáu aproximao en 1650 entendiendo tres barrios: Santa María del Prau, onde había una ermita, La Reguera, y l'actual que permaneció nel tiempu. Pero a estos, hemos d'añader otros llugares yá despoblaos que tamién s'alcontraben na so redoma: Aldealpozo, Covarates y Pero Blasco. La ilesia parroquial de Aldeonte dedicar a San Frutos y ye obra barroca del sieglu XVII. A El Olmillo miéntase-y nel sieglu XIII como Sant Chistoval de Barvolla. La so ilesia parroquial foi reedificada dempués d'una quema, pero lo más importante - artísticamente falando - asítiase pela rodiada del pueblu, onde s'alcuentren les ruines de la so ermita románica de San Cristóbal qu'exercía como ilesia del campusantu. D'esti estilu caltién el so ábside con ventanal y la so portada d'ingresu, de trés arquivoltas con decoraciones florales inscrites en círculos y dientes de sierra. Covarates antaño foi llugar de parada y fonda de los viaxeros qu'allegaben a Sepúlveda. Tenía pela rodiada una posada y al llau del ríu un molín del qu'inda se caltienen les sos ruines. Pertenez al términu municipal de Aldeonte, y permaneció despobláu más de cuarenta años. Anguaño nel pueblu allúgase'l Centru de Turismu Rural 'La Tenada de Covarates'. Fiestes En Aldeonte celebren el Duce Nome de María'l 18 de setiembre, San Frutos, patrón del conceyu, el 25 d'ochobre y la Virxe de los Praos, cada 8 de setiembre. N'El Olmillo celebren Santa Águeda, el 5 de febreru; San Cristóbal, el fin de selmana más próximu al 10 de xunetu y tamién la fiesta del Duce Nome de María. Tradiciones: Cunten que tres la destrucción de la ermita de la Virxe de los Praos, ésta foi treslladada a Encinas, sumiendo d'ellí. La lleenda diz que foi la mesma imaxe la que tornó al so términu orixinariu de Aldeonte, polo que dende entós se venera nel conceyu. La tradición en redol a la Virxe construyó una procesión hasta'l llugar onde tuvo'l so santuariu, antes tamién se realizaba cuando asocedíen 'calamidaes públiques' Referencies Enllaces esternos Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Aldeonte.