Bañobárez

Bañobárez ye un conceyu y llocalidá española de la provincia de Salamanca, na comunidá autónoma de Castiella y Lleón. Intégrase dientro de la contorna de Vitigudino y la subcomarca d'El Abadengo. Pertenez al partíu xudicial de Vitigudino. El so términu municipal ta formáu por un solu nucleu de población, ocupa una superficie total de 50,49 km² y según los datos demográficos recoyíos nel padrón municipal ellaboráu pol INE nel añu 2017, cuenta con una población de 302 habitantes. Xeografía Situación Bañobárez asítiase nel noroeste salamanquín. Allúgase a 92 km de Salamanca capital. Atópase na contorna d'El Abadengo. Pertenez a la Mancomunidá El Abadengo y al partíu xudicial de Vitigudino. Demografía Economía La economía del conceyu, al igual qu'en tola contorna, básase principalmente na agricultura y la ganadería. El sector que predominante en tola zona ye'l ganaderu, cuntando con una importante cabaña de ganáu vacuno y porcín (Sur y Esti) y lanar (Norte). No que se refier a l'agricultura, les tierres son principalmente de secanu y amenórguense a parceles medianes de 40-50 hectárees. Les ceberes empiecen a cultivase cada vez menos, dexando pasu al cultivu de plantes forrajeras, pal alimentu del ganáu. Les actividaes industrial y turísticu na contorna son escases, amenorgándose a unes pequeñes industries agroalimentaries (ellaboración de quesu d'oveya), chigres, restoranes, comercios y talleres que cubren les necesidaes de la zona. Anguaño namái esisten tres bares, dos tiendas de comestibles, una carnicería, una panadería, una cooperativa y otros pequeños negocios de les cañes de la lletricidá, l'albañilería, carpintería metálica y la mecánica. El sector servicios, por tanto, ta bien pocu desenvueltu. Historia L'afitamientu de Bañobárez, denomináu d'antiguo Vañevárez, como nucleu de población cabo asitiala a finales del sieglu XII, dómina de la repoblación medieval entamada, nesti casu, polos reis de Lleón. Ye en dichos años cuando éstos dexen la xestión del Abadengo a la Orde del Temple, dempués de que la so desapaición pasó esti territoriu a formar parte de la Diócesis de Ciudad Rodrigo. D'esta miente, Bañobárez pasó a formar parte nel sieglu XIII del Obispáu de Ciudad Rodrigo, dientro del Reinu de Lleón. Coles mesmes, cola división territorial d'España de 1833 na que se crean les actuales provincies, queda encuadráu dientro de la Rexón Lleonesa, formada poles provincies de Lleón, Zamora y Salamanca, de calter puramente clasificatorio, ensin operatividad alministrativa, qu'a les traces vendría recoyer l'antigua demarcación del Reinu de Lleón (ensin Galicia nin Asturies nin Estremadura). Monumentos y llugares d'interés Bañobárez tien un ricu heriedu cultural, histórica y artística, anque pocu valorada. Esisten dellos xacimientos arqueolóxicos. Dalgunos d'ellos pertenecen a la dómina prehistórica, como los descubiertos nel despobláu de Medinilla y Campos Carniceros, onde se repararon diversos nicios, consistentes en fragmentos de cerámica y restos de construcciones, que podríen pertenecer a la fin de la Edá del Bronce, con una antigüedá d'alredor de trés mil años. A la dómina romana, correspuenden otros restos según un cercu funerariu perteneciente a la mesma dómina, alcontraos na Tarihuela y Medinilla. Na devesa de Medinilla atopamos tamién una necrópolis tardorromana, correspondiente a la dómina hispanu-visigoda amás d'otres muertes visigótiques. Los más comunes son los sepulcros, llabraos nel granitu, con forma trapezoidal y encaxe pa la cabeza. Anque tamién atopamos dellos enterramientos dobles, aprovechando bloques de granitu de mayor tamañu. Nel nucleu municipal, atopamos la Ilesia parroquial del pueblu, dedicada a San Pedro Apóstol. La so fabricación ye de granitu, y data de los sieglos XV y XVI. La planta del edificiu ye rectangular. Na torre resalta un escudu heráldicu de la familia Xaque o Xaque. La construcción de la ilesia duró dellos años y nel so interior reconócense distintos estilos artísticos. El retablu ye renacentista y considérase unu de los meyores de la diócesis de Ciudad Rodrigo. Ta compuestu d'once escultures grandes y quince pequeñes. El doráu del retablu apautar nel añu 1583. La Ermita del Humilladero, de los sieglos XVII y XVII, na que s'atopa'l Cristu de la Salú, patrón del pueblu, ye otru de los importantes monumentos del pueblu. Ye un pequeñu edificiu construyíu con sillares de granitu con un pórticu de cuatro columnes y una pequeña campana a lo cimero. El conceyu construyir nel añu 1792, siendo restauráu nos años 2004-2005. Fiestes Les fiestes de Bañobárez celebrar nel segundu fin de selmana de setiembre siendo'l día 14 la fiesta mayor, n'honor al Cristu de la Salú, patrón del pueblu. Otra conocida fiesta ye la de los quintos”, celebrada'l día 30 d'avientu. Una selmana antes, los quintos del pueblu, salen al campu a buscar lleña y preparen una foguera que s'encender la nueche del 30, calteniéndola encendida hasta la mañana siguiente, anque güei día esta fiesta yá nun se celebra. Alministración y política Eleiciones municipales Ver tamién Arribes Contorna de Vitigudino El Abadengo Ríu Águeda Llinia Pocinho-La Fonte de San Esteban Parque natural d'Arribes del Duero Llocalidaes cercanes Olmedo de Camaces Fuenteliante San Felices de los Gallegos Referencies Enllaces esternos Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Bañobárez. Conceyu de Bañobárez Archiváu 2008-03-10 en Wayback Machine