Αλκάθαρ του Τολέδου

Το Αλκάθαρ του Τολέδου είναι πέτρινη οχύρωση που βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της πόλης. Το πρωτοκατασκεύασαν οι Ρωμαίοι, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν ως έδρα του κυβερνήτη. Οι Άραβες κατασκεύασαν το οχυρό για να ελέγχουν την πόλη. Μετά την ανάκτηση της πόλεως από τους Χριστιανούς, το 1085, ο βασιλιάς Αλφόνσος ΣΤ' της Καστίλλης το ανοικοδόμησε. Ανακαινίστηκε το 1535 από τον Αλφόνσο Ι΄. Το Αλκάθαρ του Τολέδου έγινε διάσημο, όταν, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου πολέμου, πολιορκήθηκε για πάνω από δυο μήνες από τους Δημοκρατικούς, χωρίς επιτυχία (Πολιορκία του Αλκάθαρ (Τολέδου)). Ιστορία Χρησιμοποιήθηκε κάποτε ως ρωμαϊκό παλάτι τον 3ο αιώνα, αλλά μετατράπηκε σε φρούριο τον 10ο αιώνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του χαλίφη της Κόρδοβας Αμπντ αρ-Ραχμάν Γ΄. Αναστηλώθηκε υπό τον Κάρολο Α΄ ( Κάρολο Ε΄, Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) και τον γιο του, Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας τη δεκαετία του 1540. Το 1521, ο Ερνάν Κορτές έγινε δεκτός από τον Κάρολο Α΄ στο Αλκάθαρ, μετά την κατάκτηση των Αζτέκων από τον Κορτές. Ετυμολογία Το όνομα προέρχεται από την αραβική λέξη al-qasr «το κάστρο» (τελικά, από τη λατινική λέξη «castrum»). Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, ο Συνταγματάρχης Χοσέ Μοσκάρδο Ιτουάρτε κράτησε το κτίριο ενάντια στις συντριπτικές δυνάμεις της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας στην πολιορκία του Αλκάθαρ. Το περιστατικό έγινε κεντρικό κομμάτι της ισπανικής εθνικιστικής παράδοσης, ειδικά η ιστορία του γιου του Μοσκάρδο, Λουίς. Οι δυνάμεις της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας πήραν όμηρο τον 24χρονο Λουίς και απαίτησαν την παράδοση του Αλκάθαρ, αλλιώς θα τον σκότωναν. Αφού μίλησε για λίγο με τον γιο του στο τηλέφωνο για να το επιβεβαιώσει, ο Μοσκάρδο είπε στον Λουίς: «Παράδωσέ την ψυχή σου στον Θεό, φώναξε Ζήτω η Ισπανία! και πέθανε σαν ήρωας». Ο Μοσκάρδο αρνήθηκε να παραδοθεί. Σύγχρονες αναφορές ανέφεραν ότι σκότωσαν στη συνέχεια τον γιο του Μοσκάρδο. Άλλοι ιστορικοί έχουν αναφέρει ότι ο Λουίς δεν πυροβολήθηκε παρά ένα μήνα αργότερα «σε αντίποινα για μια αεροπορική επιδρομή». Η δραματική ιστορία καμουφλάρει επίσης το γεγονός ότι η τύχη ορισμένων ανδρών ομήρων, κυρίως από την Ισπανική Πολιτοφυλακή, που μεταφέρθηκαν στο Αλκάθαρ στην αρχή της πολιορκίας, είναι ασαφής. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι οι άνδρες δεν εντοπίστηκαν ποτέ ξανά αργότερα. Ωστόσο, τουλάχιστον ένας δημοσιογράφος που επισκέφθηκε το Αλκάθαρ αμέσως μετά την πολιορκία είδε αρκετούς κρατούμενους αλυσοδεμένους σε ένα κιγκλίδωμα σε ένα κελάρι. Τα γεγονότα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου στο Αλκάθαρ κατέστησαν το οικοδόμημα σύμβολο του ισπανικού εθνικισμού και ενέπνευσαν την ονομασία El Alcázar, μιας ακροδεξιάς εφημερίδας που ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και έληξε κατά τη διάρκεια της ισπανικής μετάβασης στη δημοκρατία ως το φερέφωνο των Μπούνκερ, μιας φατρίας των Φρανκιστών που αντιτάχθηκαν στη μεταρρύθμιση μετά τον θάνατο του Φρανθίσκο Φράνκο. Μέχρι το τέλος της πολιορκίας, το κτίριο είχε υποστεί σοβαρές ζημιές. Μετά τον πόλεμο, ξαναχτίστηκε. Σήμερα στεγάζει την Περιφερειακή Βιβλιοθήκη της Μάντσα και το Στρατιωτικό Μουσείο, το τελευταίο στεγαζόταν προηγουμένως στην Αίθουσα των Βασιλείων στη Μαδρίτη. Παραπομπές