Гран Канарија

Гран Канарија (шпански изговор: [ɡɾaŋ kaˈna.ɾja]; оригинално значи "Големиот остров на Кучињата") — вториот најнаселен остров на Канарските Острови, африкански архипелаг кој е дел од Шпанија со население од 847,830 (во 2015 година), што претставува околу 40% од населението на архипелагот. Се наоѓа во Атлантскиот Океан на околу 150 километри од северозападниот брег на Африка и околу 1350 километри од Европа. Со површина од 1,560 км2 (602 квадратни милји) и надморска височина од 1956 метри во Пико де лас Ниевес, Гран Канарија е трет по големина остров на архипелагот во двете области и надморската височина. Гран Канарија бил населен од страна на Гуанчите, кои можеби пристигнале уште во 500 година п.н.е. Гуанчите го нарекувале островот Тамаран или земјата на храбрите. По повеќе од еден век на европските упади и обиди за освојување, островот бил освоен на 29 април 1483 година, после нападите кои траеле пет години, од страна на Кралството на Кастиља и Леон, со поддршка на Кралицата Изабела I, освојувачки поход кој станал важен чекор кон проширување на обединета Шпанија. Главниот град Лас Палмас бил основан на 24 јуни 1478 година, под името "Реал де Лас Палмас", од страна на Хуан Рехон, начаникот на кастиљската војска. Во 1492 година, Кристофер Колумбо се втемелил во пристаништето на Лас Палмас (и поминал некое време на островот) на своето прво патување кон Америка. Лас Палмас, заедно со Санта Крус де Тенерифе, се заедничка престолнина на автономна заедница на Канарските Острови. Наводи