Precipicio dos Bisontes de Head-Smashed-In

Head-Smashed-In Buffalo Jump (en siksiká: Estipah-skikikini-kots) é un museo da cultura do pobo pés negros 18 km. ao oeste de Fort Macleod, Alberta, Canadá. O salto do búfalo, agora en desuso, é un Patrimonio da Humanidade da UNESCO nunha zona onde as faldras das Montañas Rochosas comezan a elevarse desde a pradería. Joe Crowshoe Sr. OC (1903–1999) – Aapohsoy’yiis (Cola de Doncela) – un ancián cerimonial da Nación Piikani no sur de Alberta, foi fundamental no desenvolvemento do sitio. A Loxa Joe Crow Shoe Sr. está dedicada á súa memoria. Dedicou a súa vida a preservar a cultura aborixe e promover a relación entre os pobos aborixes e non aborixes e, en 1998, foi galardoado co Premio Nacional ao Logro Aborixe por "salvar o coñecemento e as prácticas do pobo pés negros". Historia O salto do búfalo utilizouse durante 5.500 anos polos pobos indíxenas das chairas para matar os bisontes tirándoos polo cantil de 11 m. de alto. Antes da introdución tardía dos cabalos, os pés negros expulsaban os bisóns dunha zona de pastoreo nos Porcupine Hills a uns 3 km. ao oeste do sitio ata os "carreiros de entrada", bordeados por centos de cairns, disfrazándose de coiotes e lobos. Estes "corredores de búfalos" especializados eran homes novos adestrados no comportamento animal para guiar os bisontes polos carreiros de entrada. Entón, a galope completo, os bisontes caían polo peso da manda que os presionaba, rompéndolles as pernas e deixándoos inmóbiles. O cantil en si ten uns 300 m. de longo e, no seu punto máis alto, cae 10 m. no val de abaixo. O sitio estivo en uso hai polo menos 6.000 anos, e os depósitos óseos teñen unha profundidade de 12 m.. Despois de caer do cantil, os bisontes feridos eran rematados por outros guerreiros pé negros na base do cantil armados con lanzas e garrotes. Os cadáveres eran procesados ​​nun campamento próximo. O campamento ao pé dos cantís proporcionaba á xente todo o que necesitaban para procesar un cadáver de bisonte, incluída auga doce. O cadáver de bisonte utilizábase para unha variedade de fins, desde ferramentas feitas con óso ata a pel utilizada para facer vivendas e roupa. A importancia do sitio vai máis alá de simplemente proporcionar alimentos e subministracións. Despois dunha caza exitosa, a riqueza de alimentos permitía á xente gozar do tempo de lecer e dedicarse a intereses artísticos e espirituais. Isto aumentou a complexidade cultural da sociedade. Na lingua dos pés negros, o nome do sitio é Estipah-skikikini-kots. Segundo a lenda, un mozo pés negros quería ver como os bisontes se precipitaban polo cantil desde abaixo, pero quedou sepultado baixo os animais que caían. Máis tarde, atopouse morto baixo a pila de cadáveres, coa cabeza esmagada. Patrimonio da Humanidade Head-Smashed-In abandonouse no século XIX despois do contacto cos europeos. O sitio rexistrouse por primeira vez polos europeos na década de 1880 e escavado por primeira vez polo Museo Americano de Historia Natural en 1938. Foi designado Sitio Histórico Nacional en 1968, Sitio Histórico Provincial en 1979 e, finalmente, Patrimonio da Humanidade en 1981 polo seu testemuño da vida prehistórica e os costumes dos pobos aborixes. Centro de interpretación e museo Inaugurado en 1987, o centro de interpretación de Head-Smashed-In construíuse no antigo cantil de arenito de xeito naturalista. Contén cinco niveis distintos que representan a ecoloxía, a mitoloxía, o estilo de vida e a tecnoloxía dos pobos Pés Negros no contexto da evidencia arqueolóxica dispoñible, presentada desde o punto de vista tanto dos pobos aborixes como da ciencia arqueolóxica europea. O centro tamén ofrece programas educativos públicos e escolares que se poden reservar durante todo o ano. Cada ano, Head-Smashed-In acolle unha serie de eventos especiais e festivais nativos coñecidos en todo o mundo pola súa cor, enerxía e autenticidade, incluíndo Buffalo Harvest Days, que reúne a artistas e artesáns das Primeiras Nacións que exhiben unha ampla variedade de xoias, roupa, arte e artesanía. Os visitantes poden presenciar demostracións tradicionais de percusión e danza todos os mércores de xullo e agosto ás 11:00 e ás 13:30 no centro. Unha exposición de fotografía titulada "Identidades perdidas: unha viaxe de redescubrimento", unha colección de fotografías tomadas en comunidades aborixes, fixo a súa primeira aparición no centro de interpretación Head-Smashed-In Buffalo Jump en 1999. Despois dun tempo como exposición itinerante, volveu estar permanentemente exposta no centro. A exposición permanente é unha colaboración de moitas sociedades históricas e museos para ofrecer interpretacións da colección. Os suxeitos das fotografías permaneceran descoñecidos durante algún tempo. Aínda que era unha exposición itinerante, as comunidades aborixes onde se tomaron as fotografías proporcionaron máis información e "voz" ás fotografías. As instalacións deseñounas Le Blond Partnership, un estudo de arquitectura de Calgary. O deseño foi galardoado coa Medalla de Ouro do Gobernador Xeral de Arquitectura en 1990. Notas Véxase tamén Ligazóns externas Head-Smashed-In Buffalo Jump Interpretive Centre