Ruínas de Loropéni

As ruínas de Loropéni (francés Ruines de Loropéni) son un sitio patrimonial medieval preto da cidade de Loropéni no sur de Burkina Faso. Engadíronse á Lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 2009. Estas ruínas foron o primeiro sitio Patrimonio Mundial do país. O sitio, que abrangue 1.113 ha, inclúe unha serie de muros de pedra que formaban unha fortaleza medieval, a mellor conservada das dez da zona. Datan de polo menos mil anos atrás. O asentamento foi ocupado polo Lohron ou pobo Kulango e prosperou grazas ao comercio transahariano de ouro, alcanzando o seu apoxeo entre os séculos XIV e XVII. Abandonouse a principios do século XIX. Traballos de escavación Gaoua, cidade na Provincia de Poni, en Burkina Faso, considérase a cidade máis próxima ás ruínas de Loropéni. O sitio arqueolóxico está cuberto de arbustos e árbores densas, o que o fai apenas visible. Os muros das ruínas teñen unha altura de 6 metros e expándense nunha superficie de 11.000 metros cadrados, o que espertou o interese de arqueólogos e científicos por descubrir o que as ruínas de Loropéni debían abarcar máis alá dos residentes e as vivendas. Comercio transahariano Crese que Loropéni fundouse polos reinos de África Occidental que se esforzaban por asegurar un punto de apoio no comercio rexional. O Imperio de Ghana tiña nese momento un firme control sobre as minas de ouro en Bambuk e Boure, xa que as estradas que saían das minas dirixíanse a Koumbi Saleh, a capital do imperio, antes de continuar cara ao norte, e por lei, todas as pepitas de ouro pertencían ao emperador. As primeiras rutas transaharianas non interceptaban a área xeral de Loropéni, senón que estaban preto da antiga cidade de Djenné, situada ao seu noroeste, e de Tombouctou e Gao, situadas ao norte. Tombouctou e Gao eran finais do comercio transahariano. Críase que Loropéni foi testemuña do comercio de ouro debido á súa proximidade aos dous termos transaharianos. Teorías detrás do segredo das murallas A impoñente altura das murallas das ruínas asignouse, polo tanto, á preservación do ouro dentro das ruínas, pero estas deducións fixéronse a partir de probas circunstanciais. Presuncións sobre o seu pobo indíxena Pobo Kaan Críase que o pobo Gan/Kaan, un grupo minoritario cuxa terra natal inclúe o lugar das ruínas, construíu as ruínas de Loropéni. Por iso, esta versión dos feitos afirma que Tokpa Farma, o Kaan Iya (rei/gobernante), construíu o sitio coa intención de trasladar a capital desde Obiré, que está a oito quilómetros de Loropéni, non obstante, a cronoloxía revisada deixa claro que os Kaan non puideron construír as fortificacións, senón que as ocuparon e abandonaron. Lobi (pobo de Ghana) O Imperio de Malí foi a orixe dun colapso significativo do prezo do ouro que afectou a O Cairo, a Meca e a Medina durante dez anos. Foi desencadeado polo seu monarca, Mansa Musa, que doou unha cantidade significativa de ouro durante o seu hajj á Meca en 1324. A prosperidade rica en ouro de Loropeni coincidiu co emperador de Malí colmando a todos con po de ouro, como co Imperio de Ghana, o seu predecesor. O pobo lobi, que estaba baixo a presión da constante expansión do reino Ashanti desde o sur, cruzou o río Mouhoun para chegar á súa antiga patria, que sabían que estaba situada á dereita do Volta Negro, ou río Mouhoun. Este territorio forma agora parte da nación actual de Ghana. Pobo Lorhon A única conexión coñecida entre os pobos Lorhon e as ruínas é que no século X, sabíase que estaban no Kong, unha rexión ao sur da rexión. Tal e como están as cousas, suponse que os pobos Lorhon puideron ter algunha relación coas ruínas de Loropéni, pero mesmo esa conexión é vaga na mellor das hipóteses. Antes da súa ascensión ao poder imperial, Kong estaba gobernada polos Senufos e converteuse nun imperio (1710–1898) que incluía territorio tanto en Costa do Marfil como en Burkina Faso. Outros grupos trasladáronse máis lonxe e acabaron no que hoxe é Burkina Faso, o que levou aos Lorhon ás zonas setentrionais marxinalmente máis seguras. Máis xente coñece estas travesías cara ao norte de mediados do século XVIII que o primeiro movemento que os levou a Kong. A súa fortuna decaeu a medida que o comercio transahariano colapsaba xunto cos imperios de Malí e o Songai ao norte. O comercio trasladouse á costa, onde os europeos estableceran postos comerciais, e o ouro agora procedía das posesións ashanti máis preto da costa, o que desfavoreceu a extracción de ouro. Protección e xestión As ruínas de Loropeni son os restos mellor conservados das ruínas máis grandes de Lobi. O Comité de Protección e Xestión das Ruínas de Loropéni formou unha boa base para a xestión das ruínas como punto central para o desenvolvemento sostible dentro da comunidade local, porén, o sitio viuse gravemente afectado polas condicións ambientais, incluíndo o aumento da variabilidade das precipitacións e os ciclos de temperatura extremos. Notas Referencias Véxase tamén Outros artigos Patrimonio da Humanidade en Burkina Faso Ligazóns externas YouTube video by NHK Japan