Nacionalna biblioteka Bugarske

Nacionalna biblioteka Svetih Ćirila i Metodija (bugarski: Национална библиотека „Свети Свети Кирил и Методий“) je nacionalna biblioteka Bugarske, koja se nalazi u glavnom gradu Sofiji. Osnovana 4. aprila 1878, biblioteka je tri godine kasnije dobila status Bugarske nacionalne biblioteke, a 1924. pripojen joj je Bugarski arhiv nacionalnog preporoda. Ime je dobila po svetim Ćirilu i Metodiju koji su tvorci glagoljice. Ćirilica je dobila ime po Ćirilu. Sadašnja zgrada biblioteke jedna je od znamenitosti Sofije. Projektovao ju je čuveni bugarski arhitektonski tim Vasiljev-Dimitur Tsolov i završena u periodu 1940–1953. Historija Trenutno je najveća javna biblioteka u Bugarskoj i najstarija kulturna institucija nakon oslobođenja zemlje, a u njoj se nalazi i jedna od najbogatijih osmanlijskih arhivskih zbirki. Godine 1878. Mihail Bobotinov, učitelj i sekretar Gradskog vjeća u Sofiji, predložio je da se u Sofiji osnuje javna biblioteka za potrebe kulturnog i prosvetnog razvoja. Biblioteka je tada uređena i otvorena 1878. i konačno je dobila svoju zgradu 1900. Godine 1939. počela je izgradnja nove zgrade, ali nažalost 1944. i nova i stara zgrada su uništene tokom bombardovanja u Sofiji. 1953. Narodna biblioteka otvara svoju novu zgradu pod nazivom „Vasil Kolarov“. Tek 1963. biblioteka je preimenovana iz "Vasil Kolarov" u "Sv. Ćirilo i Metodije". Značajne zbirke Glavni ciljevi biblioteke od njenog osnivanja je da prikupljaju rukopise, staroštampane knjige i sve knjige na bugarskom jeziku ili bugarskih autora napisane na stranom jeziku. Kasnije je formiran fond slavenskih i stranih rukopisa. Među prvim zapisima bile su bogate lične biblioteke historičara Marina Drinova i pjesnika Petka Slaveikova, kao i zbirke iz različitih crkava i manastira. U Nacionalnoj biblioteci formirane su dvije zbirke – bugarskih i orijentalnih dokumenata. Ustanova je od samog početka dobila karakter historijskog arhiva. Slovensko pismo, zbirka od više od 1700 originala koji datiraju od 11. do 19. stoljeća. Grčki i drugi strani spisi sa oko 200 spomenika, od 9. do 19. vijeka. Istočni spisi, koji sadrže oko 3.100 arapskih, 500 osmanlijskih i 150 perzijskih kodeksa, datirani od 11. do 19. stoljeća. Različiti arhivi osmanskih, arapskih i perzijskih dokumenata, katalogizirani u Zbirci orijentalnih arhiva i novijih turskih arhiva i 328 zasebna fonda, svaki razvrstan po geografskim kriterijima, koji pokrivaju period od 15. do prve četvrtine 20. stoljeća. Obje zbirke sadrže preko 500.000 jedinica, 714 registara (deftera) i 168 sidžala. Stara štampa, rijetke knjige i dragocjenosti, zbirka od oko 30.000 tomova na staroslavenskom, bugarskom i stranim jezicima, koja pokriva period od 15. do 20. vijeka, plus zbirka bugarske renesansne štampe iz perioda prije 1878. Stare štampane knjige iz Orijenta, kolekcija od oko 2.000 tomova na arapskom, turskom i perzijskom, koja pokriva period od 1593. do prve četvrtine 20. vijeka. Bugarski historijski arhiv sa preko 1,5 miliona dokumenata u 700 zasebnih arhiva koji pokrivaju rad bugarskih revolucionara, privrednih, kulturnih i javnih ljudi od 18. do početka 20. vijeka, kao i historiju borbe za nezavisnost Makedonije i Istočne Trakije (vidi Historija Bugarske). Portreti i fotografije, zbirka od preko 80.000 fotografija i ilustracija. Vanjski linkovi Zvanični web sajt Web katalog Nacionalne biblioteke Odjel Orjentalnih zbirki Reference