مجلس ملی بلغارستان

مجلس ملی (Народно събрание , Narodno săbraniе) پارلمان تک مجلسی و نهاد قانونگذاری جمهوری بلغارستان است. تاریخچه مجلس ملی بلغارستان در سال ۱۸۷۹ با قانون اساسی تارنوو تأسیس شد. در طول دوره کمونیستی بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۸۹، مجلس ملی عالی‌ترین نهاد قدرت دولتی و تنها شاخه حکومت در بلغارستان بود و مطابق با اصل قدرت واحد، تمام نهادهای دولتی تابع آن بودند. اکثر اقدامات مجلس ملی به عنوان مهر تأییدی برای حزب کمونیست بلغارستان (BKP) یا تنها به عنوان عاملی برای تأثیرگذاری بر مسائلی با حساسیت و اهمیت کم برای رژیم کمونیستی بلغارستان توصیف می‌شد. حزب کمونیست بلغارستان فرآیندهای نامزدی و انتخابات را در هر سطحی از نظام سیاسی خود کنترل می‌کرد و به آن اجازه می‌داد هرگونه مخالفتی را سرکوب کند. انتخابات سه نوع نامزد در انتخابات شرکت می‌کنند: احزاب، ائتلاف‌ها و نامزدهای مستقل. هر شهروندی که حق رأی دارد، می‌تواند به یک نامزد رأی دهد. نسبت تعداد آرای معتبر نامزد به کل آرای معتبر، حمایت رأی‌دهندگان را از نامزد مورد نظر نشان می‌دهد. کمیسیون مرکزی انتخابات، نهاد مسئول تمام انتخابات در کشور است. مجلس ملی متشکل از گروه‌های پارلمانی و اعضای مستقل است که گروه‌های پارلمانی نماینده یک حزب سیاسی هستند و آنها نیز به نوبه خود نماینده رأی‌دهندگان خود می‌باشند. مجلس ملی عادی طبق قانون اساسی (مواد ۶۲ تا ۹۱)، مجلس ملی متشکل از ۲۴۰ عضو است که برای یک دوره چهار ساله انتخاب می‌شوند و با روش نمایندگی تناسبی در حوزه‌های انتخابیه چند کرسی انتخاب می‌شوند. احزاب سیاسی برای ورود به مجلس باید حداقل ۴٪ از آرای ملی را کسب کنند. بلغارستان دارای سیستم چند حزبی است. برای واجد شرایط بودن به عنوان نماینده مجلس، باید فقط شهروند بلغارستان باشید. شهروندان بلغاری که تابعیت دیگری نیز دارند و در هجده ماه گذشته در بلغارستان اقامت داشته‌اند. شهروند باید بالای ۲۱ سال سن داشته باشد، ممنوع‌الخروج نباشد و به حبس محکوم نشده باشد. مجلس ملی مسئول تصویب قوانین، تصویب بودجه دولت، تعیین زمان انتخابات ریاست جمهوری، انتخاب و برکناری نخست‌وزیر و سایر وزرا، اعلام جنگ، انعقاد صلح و استقرار نیروها در خارج از بلغارستان، اعلام وضعیت جنگی یا سایر وضعیت‌های اضطراری به پیشنهاد رئیس‌جمهور یا کابینه، اعطای عفو عمومی و تصویب معاهدات و توافق‌نامه‌های بین‌المللی است. ریاست و ریاست آن بر عهده رئیس مجلس ملی بلغارستان است. مجلس، انتشار روزنامه رسمی بلغارستان، را مدیریت می‌کند. رویه مجلس ملی توسط مسن‌ترین عضو منتخب حاضر در پارلمان افتتاح می‌شود. در اولین روز تشکیل جلسه، آنها بر انتخاب رئیس (رئیس) و معاونان رئیس مجلس نظارت می‌کنند، گروه‌های پارلمانی را تشکیل می‌دهند و دبیران مجلس را منصوب می‌کنند. پس از انتخاب، روسای مجلس وفاداری حزبی خود را حفظ می‌کنند، به این معنی که آنها به عنوان نماینده مجلس باقی می‌مانند و اجازه شرکت در مناظرات و رأی‌گیری را دارند. برای شروع هر جلسه‌ای باید بیش از ۱۲۱ نماینده مجلس حضور داشته باشند و ۵۰٪ به علاوه ۱ نفر از حاضران باید به هر طرح یا لایحه‌ای که قرار است تصویب شود، «رأی مثبت» بدهند، مگر اینکه موضوع خاص رأی‌گیری به اکثریت دیگری نیاز داشته باشد. پارلمان از چهارشنبه تا جمعه تشکیل جلسه می‌دهد و جلسات از ساعت ۹ صبح آغاز می‌شود. کمیته‌های پارلمانی بعدازظهرها تشکیل جلسه می‌دهند. انتخاب دولت برای انتخاب دولت، مجلس ملی باید گروه‌های پارلمانی را تشکیل داده و اکثریت را به دست آورده باشد. رئیس‌جمهور برای انتخاب دولت، گروه‌های پارلمانی را به مشورت فرا می‌خواند. طبق ماده ۹۹ قانون اساسی، رئیس‌جمهور اولین حکم را به نامزد نخست‌وزیری از بزرگ‌ترین گروه پارلمانی برای انتخاب دولت می‌دهد. اگر پس از ۷ روز، نامزد نتواند دولت را پیشنهاد کند، حکم دوم به نامزد نخست‌وزیری از دومین گروه بزرگ پارلمانی می‌رسد. اگر حکم دوم نیز ناموفق باشد، رئیس‌جمهور سومین و آخرین حکم را به نامزد یکی از گروه‌های پارلمانی دیگر می‌دهد. اگر حکم تحویل داده شود، رئیس‌جمهور آن را امضا می‌کند و به مجلس ملی پیشنهاد می‌دهد تا آن دولت را انتخاب کند. برای انتخاب دولت، باید بیش از ۱۲۱ رأی «موافق» حضور داشته باشند. وزرا ممکن است از میان نمایندگان مجلس انتخاب شوند، یا ممکن است از متخصصان خارج از مجلس باشند. تمام نمایندگان مجلسی که برای وزارت کابینه انتخاب می‌شوند، عنوان نماینده مجلس خود را از دست می‌دهند و نامزد بعدی از فهرست حزب حوزه انتخابیه جای او را می‌گیرد. طرح بندی ساختمان قدیمی پارلمان در سال‌های ۲۰۲۰–۲۰۲۱، ساختمان قدیمی پارلمان فقط برای مناسبت‌های خاص، مانند افتتاحیه و اختتامیه جلسه قانونگذاری یا مراسم تحلیف رئیس‌جمهور جدید، مورد استفاده قرار می‌گرفت. پس از انتخابات پارلمانی آوریل ۲۰۲۱، مجلس قانونگذاری به ساختمان قدیمی پارلمان بازگشت. تالار از ۲۸۶ صندلی تشکیل شده است که همگی رو به روی جایگاه ۵ نفره سخنران با چیدمان ۲۶ در ۱۱ قرار دارند. در جلوی رئیس مجلس، که آن هم رو به روی تالار است، منبر قرار دارد که در جلوی آن میز تندنویسان قرار دارد. احزاب در گروه‌های پارلمانی می‌نشینند و تقریباً از این قاعده پیروی می‌کنند که چپ سیاسی در سمت چپ رئیس مجلس و راست سیاسی در سمت راست او می‌نشیند. به‌طور کلی، بزرگ‌ترین احزاب جناح چپ، راست یا مرکز مجلس را انتخاب می‌کنند و بلوک‌های کوچکتر هر جا که مناسب باشد، خود را جای می‌دهند. نمایندگان مجلس گاهی اوقات کاملاً خارج از بلوک یا جایگاه خود می‌نشینند و از آنجایی که ثبت نام الکترونیکی اجباری اجرا شده است، حتی می‌توانند از هر کرسی در مجلس رأی دهند. در سمت راست رئیس مجلس، که رو به مجلس نیز هست، بخشی با ۱۷ کرسی برای کابینه در نظر گرفته شده است که هر یک از آنها می‌تواند در هر زمانی در طول جلسه پارلمان حضور داشته باشد یا نداشته باشد. با این حال، هر یک از آنها می‌تواند در صورت نیاز توسط پارلمان در هر زمانی فراخوانده شود. ساختمان پارلمان لارگو این مجلس که در ساختمان سابق دفتر مرکزی حزب کمونیست بلغارستان در لارگو واقع شده است، از ۲۷۰ صندلی تشکیل شده است که در یک نیم‌دایره دوازده ردیفی چیده شده‌اند و همگی رو به جایگاه ۷ نفره رئیس مجلس هستند. در جلوی رئیس مجلس، که آن هم رو به مجلس است، منبر قرار دارد که شامل یک میز تندنویس در مرکز و دو بخش برای کابینه است که هر کدام ۱۳ صندلی دارند و در طرفین قرار دارند. سالن اجتماعات جدید که زیر یک سقف شیشه‌ای قرار دارد، بزرگتر از سالن قدیمی است و به راحتی می‌توان آن را برای گنجاندن ۴۰۰ عضو مجلس ملی بزرگ بازسازی کرد. این سالن به‌طور خلاصه در سال‌های ۲۰۲۰–۲۰۲۱ در پایان دولت سوم GERB مورد استفاده قرار گرفت. پس از انتخابات پارلمانی آوریل ۲۰۲۱، مجلس قانونگذاری به ساختمان قدیمی پارلمان بازگشت. مجلس ملی کبیر نوشتار اصلی: مجلس ملی کبیر بلغارستان علاوه بر مجلس ملی عادی، یک مجلس ملی کبیر ممکن است برای امور مربوط به صلاحیت ویژه، مانند موارد زیر تشکیل شود: ۱) تصویب قانون اساسی جدید؛ ۲) اصلاح برخی از مواد قانون اساسی، به عنوان مثال موارد مربوط به حقوق مدنی اساسی؛ ۳) تغییرات در قلمرو (به دست آوردن یا از دست دادن) جمهوری و غیره. قبل از جنگ جهانی دوم، مجلس ملی کبیر همچنین در انتخاب نایب‌السلطنه پادشاهی بلغارستان در صورتی که تزار به سن قانونی نرسیده بود، صلاحیت داشت. مجالس ملی کبیر اول و سوم همچنین دو پادشاه اول بلغارستان پس از آزادی از حکومت عثمانی - شاهزاده (کنیاز) الکساندر باتنبرگ و شاهزاده (کنیاز) فردیناند ساکس کوبورگ-گوتا - را انتخاب کردند. مجلس ملی کبیر به عنوان یک ارگان، با قانون اساسی تارنوو در سال ۱۸۷۹ معرفی شد، در سال ۱۹۴۷ لغو و با قانون اساسی ۱۹۹۱ دوباره معرفی شد. در مفاد مختلف قانون اساسی، این مجلس با تعداد متفاوتی از نمایندگان تشکیل می‌شد. طبق قانون اساسی ۱۹۹۱، این مجلس شامل ۴۰۰ نماینده است (برخلاف ۲۴۰ نماینده در قانون اساسی عادی). قانون اساسی ۱۹۹۱ توسط هفتمین مجلس ملی کبیر تصویب شد و از ۲۰۰ عضو تشکیل شده بود که با روش نمایندگی تناسبی و ۲۰۰ عضو دیگر تحت سیستم رأی‌گیری اکثریت نسبی انتخاب می‌شدند. قانون اساسی مقرر می‌دارد که انتخابات مجلس ملی کبیر به همان شیوه‌ای که برای مجلس ملی عادی برگزار می‌شود، برگزار خواهد شد. برای تصمیم‌گیری، اکثریت واجد شرایط دو سوم آرا در طول سه مرحله رأی‌گیری در تاریخ‌های جداگانه لازم است. مجلس ملی بزرگ همچنین می‌تواند به عنوان یک مجلس ملی عادی عمل کند و فقط در موارد فوری به فعالیت‌های قانونگذاری عادی رسیدگی کند. پس از پایان کار خود در مورد موضوعی که برای آن انتخاب شده است، مجلس ملی بزرگ به‌طور قانونی منحل می‌شود و رئیس جمهور انتخابات مجلس ملی عادی را تعیین می‌کند. در مجموع هفت مجلس ملی بزرگ در بلغارستان فعالیت داشته‌اند که آخرین آنها از ۱۰ ژوئیه ۱۹۹۰ تا ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۱ قانون اساسی فعلی را تصویب کرد. ساختمان نوشتار اصلی: ساختمان مجلس ملی بلغارستان ساختمان اصلی مجلس ملی به دلیل اهمیت تاریخی‌اش، به عنوان یک بنای فرهنگی اعلام شده است. این بنا که در مرکز شهر صوفیه واقع شده، توسط کنستانتین یووانوویچ به سبک نئورنسانس طراحی شده است. به دلیل فضای ناکافی در ساختمان اصلی میدان پارلمان، مجلس ملی اکنون در محل دفتر مرکزی سابق حزب کمونیست بلغارستان، واقع در لارگو - که به اصطلاح خانه حزب نامیده می‌شود - قرار دارد. در ابتدا، فقط دفاتر اداری جابجا شده‌اند، اما از سال ۱۹۹۶ پیشنهادهایی برای تبدیل این مکان به فضای داخلی برای مجلس عمومی ارائه شده است و این جابجایی در سال ۲۰۲۰ انجام شده است. پس از انتخابات پارلمانی بلغارستان در آوریل ۲۰۲۱، مجلس ملی دوباره به ساختمان پارلمان قدیمی نقل مکان کرد زیرا ITN، دموکراتیک بلغارستان، ISMV و DPS ساختمان خانه حزب را نمادی از گذشته کمونیستی بلغارستان می‌دانستند. منابع