Конь

Конь (Equus ferus caballus) то вельки цицар краткей шерсци, длугокей гриви и хвоста, давно припитомени. Припада таксономней фамилиї Equidae и єдна є з двох подфайтох Equus fergus. Хаснує ше за шедланє або преношенє терхи. Конь евоуловал у прешлих 44 по 55 милиони рокох од малого копитарского створеня Eohippusa, до велькей копитарскей животинї нєшкайшого часу. Людзе почали припитомйовац конї коло 4000 роки пред нову еру, а вери ше же їх припитомйованє було барз розширене по 3000. рок пред нову еру. Конї подфайти caballus припитомени, гоч даєдни припитомени популациї и далєй жию як дзиви конї. Тоти дзиви популациї нє прави дзиви конї, понеже ше тот вираз хаснує за описованє коньох хтори нїґда нє були припитомени. Єст обсяжни, специялизовани вокабулар хтори ше хаснує за описованє концептох хтори вязани за конї, а хтори облапя шицко, од анатомиї по животни фази, велькосци, фарби, означеня, файти, рухомосц и справованє. (4)(5) Конї прилагодзени за беганє, цо им оможлївює швидко сцекнуц од ґрабежнїкох и маю одличне чувство за ровновагу и моцну реакцию борби або сцеканя. Пре тоту потребу за сцеканьом од ґрабежнїкох у дзивини, конї маю нєзвичайну прикмету: можу спац и настояцо и налєжацо, а младши конї можу спац вельо длужей як одроснути. Самичка, наволана кобула, ноши свойо млади коло 11 мешаци, а млади конь хтори ше вола гаче, може стац и бегац швидко такой по родзеню. Векшину припитомених коньох ше почина тренирац ошедлану або у штверцох, медзи другим и штвартим роком. Досцигую подполни розвой одроснутих коньох до пиятого року, а штреднї животни вик им вше медзи 25 и 30 роки. Назви За самичку коня ше хаснує назву кобула, а за мале - гаче. Нєкастровани, полно узрети конь ше вола вайчак. Випатрунок Конї маю розличну фарбу скори и шерсци. Найчастейше є чарна, червенкаста, кафовкаста, червенкасто-кафова, кремкова и била. З тоту фарбу повязани и назви: боґар, таркасти, ришкасти, чилаш. Физични характеристики Конї по природи швидки бегаче, хтори ше у чопоре збераю на отворених просторох. Маю вельки капацитет плюцох и длугоки ноги. Основни косцанїк бегачох прилагодзени за беганє. Кед конь у ґалопу, єст хвильки кед му єдна од штирох ногох нє дорушує жем. Конї рошлїноєди. Кажди конь би дньово требал поєсц 1 килу шена на 45 кили тїлесней чежини. Пре вельке количество рошлїнскей покарми, маю барз длугоке черево. Розмножованє Конь хтори ше хаснує за спарйованє вола ше розплодни вайчак. Кобули поставаю полно узрети медзи наполнєтима 15 мешацами и двома роками и оставаю плодни през цали живот. Углавним ожребя єдно мале, алє анї двойнята нє ридкосц. Гаче цица до шестого мешаца живота. Припаднїки фамилиї коньох ше можу медзисобно спарйовац. Так ше, наприклад, зоз спарйованьом маґарца и кобули достава мула, а зоз спарйованьом вайчака и маґарици мазґа. Мули и мазґи нє можу мац власне потомство, а пре вельку моц и витримовносц, хаснує ше их за роботу од найстарших часох. Помалши ходза од коньох, алє су стабилнєйши на ногох. Походзенє Предпоставя ше же перши предходнїк нєшкайшого коня цага коренї медзи 55 и 38 милиони роки пред нашу еру од Eohipusa (Hyracotherium), малого цицара (велькосци як лїшка) хтори ше кармел з лїсцом. На преднїх ногох мал штири пальци. Еволуовал у шлїдуюцих милион рокох, зоз хторих ше розвили вецей прафайти тей животинї, же би ше даґдзе пред коло 5 милиони роками розвил Pliohippus, предходнїк модерного Equusa, яки нєшкайши домашнї конь. Тота файта векшого цицара ше розширела скоро по шицких континентох, розвиваюци ше у велїх автохтоних файтох истого заєднїцкого прапредку. Нєшкайши конь припада ґрупи Perissodactyla, вєдно зоз носороґом и тапиром, припада ґу копитаром, а характеристистични є по тим же ма єден ножни палєц. Файти коньох Єст три главни ґрупи коньох: ♦ запрагни конї – як цо то чежки терховни конї високи 183 центи у плєцох и чежши як 1135 кили ♦ лєгки конї - як арабски, високи коло 150 цент ♦ пониї – як шетландски, високи коло 150 центи У руских писньох конї тиж ошпивани, та и у народней писнї: „Конї мойо, конї врани" Конї мойо, конї врани! Конї крашнє допатрани! Вше вам гриви заплєтани Вше блїщаци, вичесани,- Конї врани, подковани. Чи сом крашнє коч оковал, Вам оброку нє сановал! Пишно сце лєтали живи И я попри вас щешлїви,- Конї врани, ошпивани! Ґалерия Литература Goody, John (2000). Horse Anatomy (2nd изд.). J A Allen. ISBN 978-0-85131-769-4 Ensminger, M.E. (1991). Horses and Tack (Revised изд.). Boston, MA: Houghton Mifflin Company. б. 11-12. ISBN 978-0-395-54413-6. OCLC 21561287 Belknap, Maria (2004). Horsewords: The Equine Dictionary (Second изд.). North Pomfret, VT: Trafalgar Square Publishing. ISBN 978-1-57076-274-1. Вонкашнї вязи Босански коњ, најбоља раса коња за наше брдске крајеве. "Време", 24. јул 1937 • Домаћи коњ „Chromosome Numbers in Different Species”. Vivo.colostate.edu. 30. 1. 1998. Архивирано из оригинала 07. 12. 2013. г. Приступљено 17. 4. 2013. Cowboy Saddles and Tack Glossary". Cowboyshowcase.com. 2012-01-28. Archived from [ttps://www.cowboyshowcase.com/saddles-and-gear.html the original] on 2012-04-18. Retrieved 2012-02-17. Референци 1 Harris, Susan E.: Horse Gaits, Balance and Movement, "Howell Book House", New York, 1993, str. 47-49; ISBN 0-87605-955-8