Saint-Briac-sur-Mer

Saint-Briac-sur-Mer (bretonlingve Sant-Briag) estas franca komunumo, en la departemento Ille-et-Vilaine en la regiono Bretonio. Laŭ la stato de 2023 en la komunumo vivis 2 258 loĝantoj sur areo de 8,06 kvadrataj kilometroj, kio rezultigas loĝdenson de 280 loĝantoj/km². Administre la komunumo apartenas al la arondismento Saint-Malo kaj al la kantono Saint-Malo-2 / Sant-Maloù-2. La teritorio havas komunan limon kun Pleurtuit, Saint-Lunaire, Lancieux, Beaussais-sur-Mer kaj Ploubalay. Geografio La komunumo estas borderita norde de Manika Markolo kaj okcidente de rivero Frémur kaj ties estuaro, kiu estas la okcidenta limo de departemento Ille-et-Vilaine. Ponto sur rivero Frémur ligas ĝin al Lancieux en departemento Côtes-d'Armor. Najbaraj komunumoj Botaniko Pri riĉeco de flaŭro, Saint-Briac rangas en sepa pozicio de la komunumoj de la departemento, kiuj posedas en siaj diversaj biotopoj la plej multajn taksonojn, t.e. 611 por komunuma averaĝo de 348 taksonoj kaj departementa tuto de 1373 taksonoj (en 118 familioj). Estas 54 taksonoj kun alta hereda valoro (el tuto de 207) ; 27 taksonoj protektitaj kaj 35 apartenantaj al la ruĝa liusto de la armorika masivo (el departementa tuto de 237) . Pluraj marbordaj plantoj kiaj armeria maritima kreskas sur la komunumo, precipe sur pinto de Garde-Guérin kun ties marborda herbejo riĉa je silene (Silene uniflora) kaj marĉaj orkidoj de la golfo de Dinard « espace d'une exceptionnelle richesse floristique » (Ophioglossum vulgatum) . Historio La nomo de Saint-Briac venas de sanktulo nomita Briac, devenanta de Irlando. Briac albordiĝis en Bretonion kun sankta Tudvalo sur la bordo de Léon en ĉ. 548. En vilaĝo de La Chapelle estus konstruita, laŭŝajne, kapelo aŭ oratorio same kiel kruco kromnomita « Saint-Palm ». Malnova Reĝimo (16-a jc - 1789) La paroĥo estis menciita unuafoje en 1271. Temas pri pecigo de la primitiva paroĥo de Pleurtuit kaj ĝi apartenis al la episkoplando de Saint-Malo. De la 16-a jc ĝis la franca revolucio, la familio Breil de Pontbriand estis la sola senjoro de Saint-Briac-sur-Mer. Batalo de Saint-Cast La 4-an kaj 5-an de septembro 1758, angla ŝiparo, forta je pli ol 113 ŝipoj kaj estrata de admiralo Richard Howe, albordiĝis en "Anse de la Fosse" (golfeto), oriente de la Garde Guérin en Saint-Briac, korpuso el pli ol 9 000 soldatoj (eble 13 000 sub la estrado de generalo Thomas Bligh akompanata de la duko de Jorko, la estonta reĝo Georgo la Tria. Ĝi starigis kampadejon en vilaĝo La Plate-Roche en (Saint-Lunaire), post prirabo de Saint-Briac kaj de ties ĉirkaŭo, ĝi bruligis la vilaĝojn en Saint-Briac : La Fosse, Mesnil, Chemin kaj La Ville-au-Coq. Revolucia periodo En la franca revolucio de 1789, la nomo de la komunumo estis ŝanĝita al Port-Briac. La pentristoj kaj ferirestado Kiel montras pentraĵoj de gravaj pentristoj en la fino de la 19-a jc kaj la tiuepokaj fotoj, la marbordo antaŭ la starigo de ferirestadejoj, estis senarba. La novaj somerrestadantoj plantis el ĉiuj speciojn kaj tiel agrabligis la lokon. Kelkaj datoj 1883: Konstruado de Hotelo des Panoramas 1884: Restado de pentristo Paul Signac 1885-1895: Someraj restadoj de desegnisto Henri Rivière 1892: Kreado de "Dinard-Golf" 1896: Konstruado de la klubdomo de Dinard-Golf 1901: Malfermo de la tramlinio inter Saint-Briac kaj Dinard. Estis vaportramo sur metra vojo, kiu trairios Saint-Lunaire. Tiu linio estis malfermita inter 1901 kaj 1902. En 1929, la linio estis fermita por esti anstataŭigita per buslinio. 1920: Kreado de la tenisejo en La Houle. 1927: Dua klubdomo de Dinard Golf Club, de arkitekto Marcel Oudin. La dua mondmilito Saint-Briac estas la okcidenta flanko de la "Festung" de Saint-Malo. Multaj bunkroj estis konstruitaj tie, el kiuj la aro de Pinto de La Garde-Guérin. La komunumo estis liberigita de la usonanoj la 15-a de aŭgusto 1944, koste de la vivo de tri usonaj soldatoj. Tony Vaccaro tie faris militfotojn. Ekonomio Saint-Briac-sur-Mer estas fama banurbo de Côte d’Émeraude. Ekonomio ĉefe turisma En 2004, Saint-Briac enhavis 913 ĉefajn loĝejojn kaj 1572 duarangajn loĝejojn. Emeritoj konsistigis tiam 35 % el la loĝantaro. La proksimaj servoj estas la sektoro kun plej multaj dungitoj (83) sekvata de distribuo (60), konstruado (44), administrado (40) kaj bontenado/riparo (37). Administrado Brice Lalonde, eksa ministro pri Medio, fondinto de la partio Génération écologie kaj profitanto, per sia patrino, de la nobeldomo de la fonduso Forbes des Essarts estis urbestro de junio 1995 ĝis marto 2008, De marto 2008, la urbestro estas Auguste Senghor, nevo de Léopold Sédar Senghor (1906-2001), malnova prezidanto de la senegala respubliko. Antaŭe, Auguste Senghor estis urbestro de May-sur-Èvre (en de partemento Maine-et-Loire, proksime de Cholet) de 1977 ĝis 1989 kaj de 1995 ĝis 2008. Veterinaro, li estis prezidanto de la regiona konsilio de la veterinara ordeno de regiono "Pays-de-Loire". Demografio Monumentoj kaj apartaj lokoj Monumentoj klasitaj historiaj (MH) La komunumo enhavas du monumentojn klasitajn historiaj (MH) : Preĝejo Saint-Briac (Prégajo Saint-Briac de Saint-Briac-sur-Mer, 17-a jc), rekonstruita inter 1870 kaj 1875 sur loko de antaŭaj preĝejoj datiĝantaj de 1671 kaj de la 11-a, 12-a kaj 13-a jc. Insulo Agot, kiu enhavas protohistoriajn lokojn. Ĝi estis registrita per dekreto de la 13-a de junio 1975. Aliaj lokoj kaj monumentoj Kapelo de l'Épine-Notre-Dame aŭ kapelo Saint-Adam, menciita per tiu nomo ekde 1628. Ĝi estis deklarita ruina en 1682 kaj rekonstruita en 1688 sub la nomo Notre-Dame de l'Épine. Malnova kapelo de Vieux-Couvent (19-a jc) Kalvario de la maristoj (19-a jc), situanta centre de Saint-Briac. Ĝi situas sur loko de malnova dolmeno detruita en ĉirkaŭ 1850. Kruco situanta en vilaĝo la Chapelle. Tiu kruco anstataŭas la malnovan kapelon Saint-Pabu aŭ Saint-Tugdual. Kastelo de Nessay (19-a - 20-a jc). La kastelo de Saint-Briac, kiu situis en loko La Houlle estis detruita en ĉirkaŭ 1650. La senjorlando de La Houlle estis aneksita de la reĝo en 1650 al la senjorlando de familio Breil-de-Pontbriand. La nuna kastelo estis starigita en 1886, de la grafo Maurice de Villebresme, urbestro (1892-1899) de la komunumo. Ĝi apartenas al la komunumo, kiu uzas ĝin kiel feriejon. La parko entenas kapelon rekonstruita en la 19-a jc, kun reuzo de pordo de la 16-a jc. Malnova fortreso de La Houlle, menciita ekde la 12-a jc en Roman d'Aquin. Ĝi posedis antaŭlonge privatan kapelon. Ĝi estis la senjorkastelo de la paroĥo. Posedaĵo de familio Elbiest en 1460 kaj en 1520. Ĝi estis aneksita en 1656 al la senjorlando de Pontbriand, Malnova fajencejo (1898-1899) Hotelo de La Houle (1880-1885) Domo (18-a jc), situanta je 1, rue du Nord Pavimita strato Emile-Bernard Lavejo (20-a jc), Naturaj lokoj Pinto de La Garde-Guérin La Garde Guérin estas roka promontoro alta je 48 metroj norde de la komunumo. Ĝemeliĝoj Besse (Cantal) en Francio Super Besse en Francio Elstaruloj ligitaj al la komunumo Elstaraj rezidantoj Rusa imperia familio Post la Oktobra Revolucio en 1917, Saint-Briac fariĝis rezidejo de la ekzilitaj anoj de la rusa imperia familio. Grandduko Cyrille Vladimirovitch de Rusio kaj ties edzino, Granddukino Victoria Mélita, tie vivis kun siaj infanoj, grandduko Vladimir Kirillovitch, granddukino Maria Kirillovna, princino de Linange kaj granddukino Kira Kirillovna, reĝa princino de Prusio, transformante la urbon en veran "ĉefurbon" de elmigrado de blankaj rusoj. Familio Forbes Branĉo de familio Forbes, riĉa kaj malnova usona familio de Boston kun skota origino, kiu riĉegiĝis en la 19-a jc per komerco kun Ĉinio kaj fervojo, posedis bienon sur la komunumo en Essarts. Francaj politikaj elstaruloj Brice Lalonde (1946), malnova urbestro de Saint-Briac-sur-Mer, malnova ministro pri ĉirkaŭo, Yvon Bourges (1921-2009), franca politikisto, urbestro de Dinard (1962-1967 kaj 1971-1989), departementa konsiliano de Ille-et-Vilaine (1964-1988), prezidanto de la regiona konsilio de Bretonio (1986-1998), ministro pri defendo en registaroj de Jacques Chirac kaj Raymond Barre (1975-1980), granda oficiro de honorlegio en 2008, tie pasigis grandan parton de sia libera tempo. Artistoj kaj verkoj inspiritaj per Saint-Briac Jean Ajalbert (1863-1947) restadis en Saint-Briac en 1886 Eugène Baudin (1853-1918) ceramikisto, malfermis fajencejon en Saint-Briac en 1897, lasis ĝian estradon al sia adoptita filo, Paul Baudin, en 1906 Armel Beaufils, (1882-1952) skulptisto restadis en Saint-Briac-sur-Mer de 1929 à 1952 Monumento memore al granddukino de Rusio, bulvardo de la Maro Monumento al la usonanoj, Balcon d'Emeraude Fronton de la poste, place du Centre Monumento al militmortintoj Zannic Armel-Beaufils, naskiĝinta Suzanne Duvivier (1892-1978), skulptistino, edzino de Émile Armel-Beaufils. Émile Bernard (1868-1941), pentristo kaj skribisto, ornamis, okaze de dumonata restado en Saint-Briac-sur-Mer, sian ĉambron en gastejo de Mme Lemasson située sur la strato, kiu nun havas lian nomon. Li restadis en Saint-Briac en 1886, 1887, 1888, 1889, 1891 Place à Saint-Briac, 1886-1887 Après-midi à Saint-Briac, oleo sur tolo, 1887 Promenade à Saint-Briac, 1887 Le pré à Saint-Briac, 1887 Femme à Saint-Briac, 1887 Champ de blé levant et église de Saint-Briac, oleo sur tolo, 1887 Etude de vitrail, Saint-Briac, akvarelo, 1887 Bord de mer en Bretagne, Saint-Briac, oleo sur tolo, 1888 Portrait de M Poulain, 1889 Paysage à Saint-Briac, 1889 Trois bretonnes au bord de la mer à Saint-Briac, oleo sur tolo, 1889 Le Repos sur la falaise, oleo sur tolo, 1890, 108x45 cm, privata kolekto. Paysage en Bretagne, 1890 Les gauleuses de pommes, oleo sur tolo, 1890 Bretonnes à Saint-Briac, oleo sur tolo, 1890 Rue de la Haye à saint-Briac, oleo sur tolo, 1890 Femme au rateau (Faneuse à Saint-Briac), oleo sur tolo, 1891 Moisson au bord de la mer, oleo sur tolo, 1891, muzeo de Orsay, Parizo La Bretonne aux fleurs (portreto de S-ino Lemasson), oleo sur tolo, 1891 Portrait d'Edouard Rozé, oleo sur tolo, 1891 Portrait de Marie Lemasson, 1892 Etude de nu, 1892 Saint-Briac, femmes aux rateaux, oleo sur tolo, 1892 Paysage avec meule et personnage Francis Blin (1827-1908), pejzaĝa pentristo Théophile Busnel Degas Saint-Briac, Cour à la Ville Hue (1885) François-Alfred Delobbe (1835-1915) Retour des champs à Saint-Briac (1874) Louis Duvivier, pentristo Jean Even (1910-1986), orientisma pentristo Clarence Alphonse Gagnon Saint-Malo depuis les falaises de Saint-Briac, oleo Léon Giran-Max (1867-1927), franca pentristo Saint-Briac, élégante à la pointe du Crosnier, oleo sur tolo Paul Grandhomme, emajlisto. Lia tombo estas surata de bronza statuo farita de la skulptistoj Émile Armel-Beaufils (1882-1952) kaj ties edzino Zannic Armel-Beaufils, naskiĝinta Suzanne Duvivier (1892-1978). Arthur Guéniot skulptisto Amédée Guérard (1824-1908), restadis en Saint-Briac post 1868 L'ami de la maison, oleo sur tolo, 1884 Le mets favori, oleo sur tolo, 1883 Ernest Guérin (1887-1952), bretona pentristo, pentris Côte d'Émeraude ĝenerale kaj aparte Saint-Briac-sur-Mer. Daniel du Jannerand (1920-1990) Mairie de Saint-Briac, paŝtelisto Oscar Conrad Kleineh (1846-1919) finnlanda pentristo L'entrée du Port-Hue, oleo sur tolo, 1888 Emmanuel Lansyer (1835-1893), franca pejzaĝa realisma pentristo Crépuscule à Saint-Briac, 1870 Auguste Lemoine 1880 Alexandre Letaconnoux (1884-1955) Le bourg de Saint-Briac sous la neige, akvarelo JB Levy Saint-Briac, le vieux moulin de la Houle, oleo sur tolo, 1892 Karl Madsen (1855-1938), dana pentristo kaj historiisto pri arto Passage près de la Ville Hue, oleo sur tolo, 1878 Plage près de Saint-Briac, oleo sur tolo, 1878 Gilles Mahé Pierre Manoli (1927-2001), skulptisto Beldy Maugham (1874-1971), Cynthia Maugham Farrell (-1964), Daphné Maugham Casorati (1897-1982), pentristoj, bofratino kaj nevinoj de Somerset Maugham, restadis somere de 1919 ĝis 1935 Alexandre Nozal (1852-1929), pentristo, pentris multajn pejzaĝojn de Saint-Briac-sur-Mer kaj de ties ĉirkaŭo. Le bourg de Saint-Briac vu du Chatelet Saint-Briac, les cabines du Port Hue, guaŝaĵo Saint-Briac, Le Port-Hue, guaŝaĵo Saint-Briac, le moulin de Pierre Allée, oleo sur tolo Saint-Briac, coucher de soleil sur l'Islet, guaŝaĵo Les gerbes de blé à Saint-Briac, guaŝaĵo Plage de la Grande Salinette sous la neige, sen dato Saint-Briac, l'estuaire du Frémur à marée basse, guaŝaĵo Le Bechet vu de la Forge, guaŝaĵo Saint-Briac, l'ile Dame Jouanne, guaŝaĵo Champ de trèfles incarnat devant l'embouchure du Frémur, guaŝaĵo La Ville es-Toire, guaŝaĵo Meules de blé, la Garde Guérin à Saint-Briac, oleo sur tolo Le village au ciel rose, guaŝaĵo Lancieux vu du Calvaire des Marins, guaŝaĵo Le petit port de Saint-Briac, guaŝaĵo La baie de Saint-Briac, guaŝaĵo Les roches Aigües, guaŝaĵo Julie Nozal, gravuristino. Filino de Victor-Paul Grandhomme, edzino de Jacques Nozal, filo de pentristo Alexandre Nozal. Fernand Piet (1869-1942), franca pentristo. Saint-Briac, scène de marché, oleo sur tolo, 1903 Yvonne Postel-Vinay (1880-1968) La pointe du Perron, akvarelo Auguste Renoir (1841-1919) pentris kamparaninon kaj ties bovino apud la muelejo. Restadis en Saint-Briac en 1886 La bergère, la vache et la brebis, 1886 Scène de jardin en Bretagne à Saint-Briac, oleo sur tolo, 1886 Jeune bretonne à Saint-Briac, 1886 Henri Rivière (1864-1951), desegnisto, komencis kiel kreanto de ombroteatro en kabaredo "Le Chat Noir" (la nigra kato) antaŭ ol firmiĝi en la historio pri stampobildoj, lignogravurado kaj akvarelo. Li restadis en Saint-Briac en 1884, 1886, 1890 Le potager à la Ville Hue, akvaforto, 1884 Le clos des Pommiers, akvaforto, 1884 La vieille maison au bord de mer, akvaforto, 1884 Les Ebihens, akvaforto, 1884 La maro: ondostudoj Vague par la pluie (Port-Hue), lignogravuraĵo, 1890 Petite vague montante (Pointe de la Haye), lignogravuraĵo, 1890 Vague mer montante (plage de la Garde Guérin), lignogravuraĵo, 1890 Bretoniaj pejzaĝoj Lancieux, lignogravuraĵo, 1890 Les balises, la Bouche, Chéruette, et l'Ane au crépuscule, lignogravuraĵo, 1890 Le Béchet, lignogravuraĵo, 1890 Femmes séchant du linge, lignogravuraĵo, 1890 Le Perron, lignogravuraĵo, 1890 Vaches dans les champs de la Garde Guérin, lignogravuraĵo, 1890 La Garde Guérin, lignogravuraĵo, 1890 La pointe de la Haye, lignogravuraĵo, 1890 La balise Cherruette à marée basse, lignogravuraĵo, 1890 Potager à la Ville-Hue, lignogravuraĵo, 1890 L'heure du pain à la Ville Hue, lignogravuraĵo, 1890 Barque et steam-boat, Saint-Briac, 1890 Les Ebihens, lignogravuraĵo, 1890 Un cheval et le village de la Chapelle, lignogravuraĵo, 1890 Ferme de la Garde Guérin, lignogravuraĵo, 1890 Une femme et une vache, pointe de la Haye, lignogravuraĵo, 1890 Le village de la Chapelle vu des Tertres, lignogravuraĵo, 1890 Pointe de la Haye vue de la Garde Guérin, lignogravuraĵo, 1890 Un grain, lignogravuraĵo, 1890 Pointe du Décollé vue de la Garde Guérin, lignogravuraĵo, 1891 Edwin Scott (1863-1929), usona pejzaĝisto Saint-Briac, la Fosse, oleo sur tolo Paul Signac (1863-1925), pejzaĝisto, kreinto de punktismo kaj de dividismo, ofte haltis en Saint-Briac-sur-Mer okaze de siaj marbordaj navigoj. Li restadis en Saint-Briac en 1884, 1885, 1890 Bord de rivière, 1884 Le moulin de Pierre Allée, 1884 Marée basse à Saint-Briac (Rivière de Lancieux), 1884 Saint-Briac, la croix des marins à marée basse, oleo sur tolo, 1885 Saint-Briac, la croix des marins à marée haute, oleo sur tolo, 1885 Saint-Briac vu de ma fenêtre, oleo sur tolo, 1885 Cour à la Ville Hue, 1885 Le port de Saint-Briac, 1885 Saint-Briac, le Béchet, oleo sur tolo, 1885 Les balises, Saint-Briac (La passe balisée de Saint-Briac), 1885 Saint-Briac, le Port Hue, 1890 Les bouées, 1890 Bord sabloneŭ de la mer (Le Port Hue), 1890 Emmanuel de la Villéon (1858-1944), franca artisto-pentristo, unu el la lastaj impresionistoj. Pierre Waidmann Saint-Briac, l'Ile Agot vu du Perron, oleo sur tolo, 1903 Vidu ankaŭ Komunumoj de Ille-et-Vilaine Kelkaj fotoj : Bibliografio (1988) Regards d'émeraude, Les pays de la Côte d'émeraude de Dinard au Cap Fréhel. Gourin, Aimée kaj Cédric. (2009) La Côte d'Emeraude, de Saint-Lunaire à Saint-Jacut-de-la-Mer. éditions Alan Sutton. (2007) Eclats d'Emeraude. Editions Prologue.. Historia romano pri turisma komenciĝo sur "Côte d'Emeraude" kaj aparte pri la restadperiodo de la pentristoj en Saint-Briac. Premio "Jackie Bouquin" : « la Femme dans l'histoire » Lemoine, Auguste. (1884) De Saint-Malo au Cap Fréhel. Lemasson, Auguste. (2007) La descente des Anglais à Saint-Briac et leur défaite à Saint-Cast. Lorisse - Le livre d'histoire. ISBN 978-2-7586-0124-1. Lemasson, Auguste. (1923) La Descente des Anglais à Saint-Briac et leur défaite à Saint-Cast, l'an 1758, récit complet et authentique d'après trois relations et plusieurs autres documents inédits. F. Guyon. Lemasson, Auguste. (1934) La Féodalité à Saint-Briac. Les terres nobles et leurs seigneurs du XVe siècle à la Révolution. Lemasson, Auguste. (1929) Saint-Briac, centre de la correspondance des princes 1794-1796. Puisaye. Busnel. Prigent. Catherine Dressayre (ed.). (1994) Activité maritime et construction navale à Saint-Briac au XVIIIème siècle: récit de voyage... dans les archives. Saint-Briac-sur-Mer: Association Namasté. Caraman, Victor-Maurice de Riquet. (1756) Côte et havre de Saint Briac. Fermin, Henri. (2006) Dinart avant Dinard: Dinard, Saint-Lunaire, Saint-Briac, Pleurtuit et baie de Saint-Malo. Saint-Malo: Éd. Cristel, Collection Archéologie & histoire. ISBN 2-84421-052-X. Decombe, Lucien. (1879) Excursion à Saint-Briac, l'alignement mégalithique de la Croix-des-Marins. Rennes: impr. de Catel. Fermin, Henri. (1987) Il était une fois le tramway Dinard-Saint-Lunaire-Saint-Briac. Dinard: Danclau. ISBN 2-907019-00-7. Allée, Achkren. (2010) La faïencerie de Saint-Briac-sur-Mer et l'histoire d'Eugène Baudin. Dinard: Association Histoire et patrimoine du pays de Dinard. Bellamy, Henri. (1946) La résistance dans mon village Saint Briac sur mer. Chez M Poirot Librairie Saint Briac Sur Mer 1946. Fermin, Henri. (2000) Les bains de mer sur la côte d'Émeraude: la guerre des bains. Trégueux: Impr. Saint-Michel. ISBN 2-9514735-1-6. de Coux, Bernard. (la 15-an de junio 2009) Les temps de Saint-Briac : Mémoire d'un village. Editions Cristel. ISBN 284421066X. (1900) Recueil. Photographies. Vues de Saint-Briac-Mer. Touring-Club de France (ed.). (la 22-an de marto 2006) Peintres des côtes de Bretagne, Saint-Briac. Chasse-Marée. ISBN 2914209088. Duroc, Jacqueline. (2004) Alexandre Nozal, peintre de nos paysages. Kolektivaĵo. (1975) Saint-Briac. Regard sur le passé. Sarazin. (1877) St Briac. Parizo: imp. Sarazin. Bourgouin, M.. (1952) St-Briac. St-Lunaire (Ille-et-Vilaine). 1 : 5.000 approché. Croquis topographique. Document de première approximation. Parizo: Ministère de la Reconstruction et de l'Urbanisme France. Bourgouin, M.. (1952) St-Briac. St-Lunaire (Ille-et-Vilaine). 1 : 5.000 approché. Croquis topographique. Document de première approximation. Parizo: Ministère de la Reconstruction et de l'Urbanisme. (1954) Ille-et-Vilaine, Saint-Briac. 1 : 2.000. Plan topographique régulier. Parizo: Ministère de la Reconstruction et de l'Urbanisme. (1975) Saint-Briac. Ille-et-Vilaine 1 : 2 000 Cartographie établie. Parizo: Ministère de l'équipement France (ed.). (1915) Les cents métiers de Bécassine. Eksteraj ligiloj Oficiala TTT-ejo de Saint-Briac-sur-Mer Oficiala TTT-ejo de turismoficejo de Saint-Briac-sur-Mer Arkivigite je 2014-01-10 per la retarkivo Wayback Machine Saint-Briac-sur-Mer sur retpaĝo de Nacia Geografia Instituto Saint-Briac-sur-Mer sur TTT-ejo de INSEE Arkivigite je 2012-10-01 per la retarkivo Wayback Machine Présentation de la commune de Saint-Briac-sur-Mer, Notico n°IA35006419, sur Glad, datumbazo de oficejo pri heredaĵinventaro de regiono Bretonio. Blogo de asocio "Saint-Briac Pour Tous" Notoj kaj referencoj Notoj Referencoj