ریو دو ژانیرو

ریو دو ژانیرو (به پرتغالی: Rio de Janeiro، به معنای رودخانهٔ ژانویه) که به اختصار ریو نام برده می‌شود، مرکز ایالت ریو دو ژانیرو، دومین شهر بزرگ برزیل و سومین منطقه شهری بزرگ آمریکای جنوبی است که با جمعیت کلان شهری ۱۴۰۲۳۰۰۰ (۰٫۷۲% رشد نسبت به سال ۲۰۲۵)، ۶امین شهر بزرگ قارهٔ آمریکا و ۲۶امین شهر بزرگ جهان نیز به حساب می‌آید. این شهر در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۲ به عنوان یکی از مناظر فرهنگی میراث جهانی یونسکو با نام «ریو د ژانیرو: منظر کاریوکا در بین کوه و دریا» به ثبت رسیده‌است. این شهر گردشگری در کنار کوه‌های انبوه از جنگل و سواحل و خلیج‌های اقیانوس اطلس قرار گرفته‌است. شهر ریو دوژانیرو، میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بوده‌است. در ناحیه جنوبی شهر منطقه کوپاکابانا بخاطر پلاژ ۴ کیلومتری خود شهرت دارد. جغرافیا شهر ریو شهر در کنار محیط‌های مختلفی مانند دریا، جزیره ها، رود ها، تپه ها و مناطق و کوه های مرتفع و سرسبز قرار گرفته است. این شهر در مناطق گرمسیری قرار دارد، بنابراین آب و هوای این شهر در بیشتر طول سال گرم و مرطوب است. ریو دو ژانیرو، تابستان‌های گرم و مرطوب و زمستان های گرم و آفتابی دارد. تاریخچه اولین اروپائیان رسیده به خلیج گوانابارا، در تاریخ ۱ ژانویه ۱۵۰۲ به این منطقه قدم گذاشتند و به همین دلیل این منطقه را «ریو دو ژانیرو» به معنای بندر (رودخانهٔ) ژانویه نامگذاری کردند. ریو دو ژانیرو نزدیک به دو قرن از ۱۷۶۳ تا ۱۸۱۵ میلادی در دوره استعمار پرتغالی‌ها، در سال‌های ۱۸۱۵ تا ۱۸۲۱ میلادی در دوره پادشاهی متحده پرتغال، برزیل و آلگارو و در نهایت در سال‌های ۱۸۲۲ تا۱۹۶۰ به عنوان پایتخت کشور برزیل بوده‌است که در سال ۱۹۶۰ برازیلیا به عنوان پایتخت برزیل انتخاب شد. مجسمهٔ مسیح تندیس مسیح در ۷۱۰ متری بالای کوه کورکووادو بزرگ‌ترین مجسمهٔ دنیا بعد از مجسمه‌های بودا و آزادی قرار دارد. این مجسمه ۳۹٫۶ متر ارتفاع دارد که شمایل عیسی مسیح را با آغوش باز به تصویر کشیده‌است. ترابری فرودگاه‌ها فرودگاه بین‌المللی ریو دوژانیرو گالیائو فرودگاه سانتوس دومنت: used mainly by the services to سائو پائولو فرودگاه ژاکاره‌پاگوآ فرودگاه‌های نظامی : پایگاه نیروی هوایی گالیاو: یک فرودگاه نظامی متعلق به نیروی هوایی برزیل پایگاه نیرو هوایی سانتا کروز پایگاه نیروی هوایی افونسوس: یک فرودگاه قدیمی در شهر ریو دو ژانیرو است که محل دانشگاه نیرو هوایی نیز می‌باشد قطار شهری شهر ریو دو ژانیرو دارای سیستم حمل‌ونقل مترو و قطار شهری زمینی می‌باشد، متروی این شهر دارای ۴۱ کیلومتر طول و ۳۵ ایستگاه می‌باشد که در سال ۱۹۷۹ به بهره‌برداری رسیده‌است. همچنین قطار شهری دارای ۲۵۲ کیلومتر طول و ۱۰۰ ایستگاه می‌باشد. نگارخانه پانویس پیوند به بیرون Rio de Janeiro Photo Gallery – Year of Brazil at Queens College, CUNY Images of Rio—Hundreds of images from the 1920s to the present بایگانی‌شده در ۲۱ دسامبر ۲۰۰۵ توسط Wayback Machine Rio de Janeiro | Places to Go and Tourist Attractions بایگانی‌شده در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine AboutBrasil/Rio de Janeiro – The Marvellous City بایگانی‌شده در ۱۳ فوریه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine