مجمع‌الجزایر سنت پیتر و سنت پاول

مجمع‌الجزایر سنت پیتر و سنت پاول (پرتغالی: Arquipélago de São Pedro e São Paulo) مجموعه‌ای شامل ۱۵ جزیره خرد و سنگی است که در بخش استوایی اقیانوس اطلس مرکزی واقع شده است. این مجمع‌الجزایر در منطقه همگرایی درون‌گرمسیری اقیانوس اطلس قرار دارد که با ویژگی‌هایی مانند بادهای متناوب و رعد و برق‌های محلی شناخته می‌شود. این جزایر حدود ۹۴۰ کیلومتر با نزدیک‌ترین نقطه خاک اصلی آمریکای جنوبی (شمال‌شرقی شهر ساحلی توروس در برزیل) فاصله دارد و در فاصله ۶۲۵ کیلومتری شمال شرقی مجمع‌الجزایر فرناندو د نوروها، ۹۹۰ کیلومتری شهر ناتال و ۱٬۸۲۴ کیلومتری ساحل غربی آفریقا فاصله دارد. این مجمع‌الجزایر متعلق به برزیل بوده و از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه ایالتی فرناندو د نوروها در ایالت پرنامبوکو است. در سال ۱۹۸۶ این مجمع‌الجزایر به عنوان منطقه حفاظت‌شده زیست‌محیطی معرفی شد و اکنون بخشی از منطقه حفاظت‌شده زیست‌محیطی فرناندو د نوروها به‌شمار می‌رود. از سال ۱۹۹۸ نیروی دریایی برزیل یک پایگاه پژوهشی دائمی در این مجمع‌الجزایر برپا کرده‌است. فعالیت اقتصادی اصلی در این مجمع‌الجزایر صید ماهی تن است. منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Saint Peter and Saint Paul Archipelago». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۲ مه ۲۰۱۸.