Senadong Pederal ng Brasil

Ang Senadong Pederal (Portuges: Senado Federal) ay ang upper house ng National Congress ng Brazil. Noong nilikha sa ilalim ng Imperyal na Konstitusyon noong 1824, ito ay batay sa House of Lords ng British Parliament, ngunit mula noong Proclamation of the Republic noong 1889 at sa ilalim ng unang republikang Konstitusyon ang Federal Senate ay kahawig ng [[Estados Unidos] Senado]]. Ang kasalukuyang president ng Federal Senate ay si Rodrigo Pacheco, isang miyembro ng Social Democratic Party mula sa Minas Gerais. Siya ay nahalal noong Pebrero 2021 para sa dalawang taong termino at muling nahalal noong Pebrero 2023 para sa isa pang dalawang taong termino. Pagmimiyembro Ang Senado ay mayroong 81 miyembro, na nagsisilbi ng walong taon term of office. May tatlong senador mula sa bawat isa sa 27 federative unit ng bansa, ang Federal District at ang 26 states. Ang mga halalan ay staggered kung kaya't alinman sa ikatlo o dalawang-katlo ng mga senador ay handang maghalalan tuwing apat na taon. Ang pinakabagong halalan ay naganap noong 2022, kung saan ang isang-katlo ng Senado ay nahalal. Sistema ng eleksyon Ang mga halalan ay ginaganap sa ilalim ng first-past-the-post at block voting. Sa mga taon kung kailan ang ikatlong bahagi ng mga miyembro ay handa na para sa halalan, ang mga botante ay maaari lamang bumoto ng isang boto at ang kandidato na tumatanggap ng plurality ng mga boto sa loob ng kanilang estado ay inihalal. Sa mga taon kung kailan ang dalawang-katlo ng mga miyembro ay para sa halalan, ang mga botante ay maaaring bumoto ng dalawang boto. Ang mga tao ay hindi maaaring bumoto para sa parehong kandidato nang dalawang beses, ngunit ang bawat partido ay maaaring maglagay ng hanggang dalawang kandidato sa bawat estado. Ang dalawang kandidatong may pinakamataas na pwesto sa bawat estado ay inihahalal. Kasaysayan Ang Federal Senate ng Brazil ay itinatag bilang Imperial Senate sa pamamagitan ng Constitution of 1824, na unang pinagtibay pagkatapos ng Deklarasyon ng Kalayaan. Ginawa ito sa House of Lords ng British Parliament. Kasunod ng kalayaan, noong 1822, iniutos ni Emperador Pedro I ang pagpupulong ng isang Assembleia Geral Constituinte e Legislativa (Pambatasan at Pangkalahatang Asemblea ng Konstituante) upang bumalangkas ng unang Konstitusyon ng bansa. Kasunod ng ilang hindi pagkakasundo sa mga nahalal na kinatawan (na kinabibilangan ng mga kinatawan mula sa kasalukuyang Uruguay, noon ay bahagi ng Imperyo ng Brazil sa ilalim ng pangalang Província Cisplatina), ang Emperador ay natunaw ang pagtitipon. Noong 1824, ipinatupad ni Pedro I ang unang Konstitusyon na nagtatag ng isang sangay ng lehislatibo kung saan ang Chamber of Deputies ang lower house, at ang Senado bilang isang mataas na kapulungan. Ang unang pagsasaayos ng Senado ay isang consulting body sa Emperador. Ang pagiging miyembro ay habang-buhay at ito ay isang lugar na may malaking prestihiyo, kung saan maliit na bahagi lamang ng populasyon ang maaaring hangarin. Ang orihinal na Senado ay mayroong 50 miyembro, na kumakatawan sa lahat ng mga lalawigan ng Imperyo, bawat isa ay may bilang ng mga senador na proporsyonal sa populasyon nito. Bilang karagdagan sa mga nahalal na senador na ito, mga anak na babae at lalaki ng Emperador na may edad na hindi bababa sa 25 ay mga senador sa kanan.