کاخ شارلوتنبورگ

کاخ شارلوتنبورگ (به آلمانی: Schloss Charlottenburg) بزرگترین و باشکوه‌ترین اقامتگاه بازمانده از پادشاهان پروس در شهر برلین است. این بنا که در اواخر سده هفدهم ساخته شد، در ابتدا به عنوان اقامتگاه تابستانی برای سوفی شارلوت، نخستین ملکه پروس، در نظر گرفته شده بود. این کاخ با تزئینات داخلی خیره‌کننده و باغ‌های وسیع خود، یکی از نمادهای اصلی معماری باروک در آلمان به شمار می‌رود و پس از مرگ ملکه، به افتخار او «شارلوتنبورگ» نامیده شد. تاریخچه ساخت و توسعه ساخت این کاخ در سال ۱۶۹۵ میلادی به دستور فریدریش یکم آغاز شد. معمار نخستین بنا، یوهان آرنولد نرینگ بود که ساختمانی کوچک را طراحی کرد، اما پس از تاج‌گذاری فریدریش به عنوان پادشاه پروس در سال ۱۷۰۱، بنا به شکلی گسترده توسعه یافت. افزودن گنبد مشهور با تندیس طلاکاری شده «فورتونا» و بال‌های جانبی، کاخ را به یک مجتمع عظیم تبدیل کرد که رقیبی برای کاخ‌های بزرگ اروپا محسوب می‌شد. در دوران فریدریش بزرگ نیز بخش «بال جدید» به سبک روکوکو به مجموعه افزوده گشت. معماری داخلی و تالارهای مشهور فضای داخلی کاخ شارلوتنبورگ نمایشگری از اوج هنر تزئینی سده‌های هجدهم و نوزدهم است. یکی از خیره‌کننده‌ترین بخش‌ها، «تالار چینی» است که با هزاران قطعه چینی گران‌بهای شرقی پوشانده شده است. همچنین «کابینه کهربا» که به عنوان هشتمین عجایب جهان شناخته می‌شد، پیش از هدیه داده شدن به تزار روسیه، در این کاخ طراحی و نصب شده بود. تالارهای سفید و تالار طلایی در بال جدید، نمونه‌هایی بی‌بدیل از ظرافت هنر روکوکو در دربار پروس هستند که با طلاکاری‌های ظریف و نقاشی‌های سقفی تزئین شده‌اند. باغ‌های کاخ و تخریب در جنگ جهانی باغ کاخ شارلوتنبورگ که توسط «سیمون گودو» طراحی شده، ترکیبی از باغ‌های رسمی فرانسوی و باغ‌های منظر انگلیسی است. در این پارک بناهای مهمی همچون «بلودر»، «پاویون شینکل» و آرامگاه خانوادگی خاندان هوهن‌تسولرن قرار دارند. کاخ در جریان جنگ جهانی دوم بر اثر بمباران‌ها به شدت آسیب دید و بخش‌های وسیعی از آن ویران شد، اما عملیات بازسازی دقیق که دهه‌ها به طول انجامید، این بنا را به شکوه اولیه خود بازگرداند. امروزه این کاخ به عنوان موزه‌ای ملی، سالانه میزبان میلیون‌ها بازدیدکننده از سراسر جهان است. نگارخانه جستارهای وابسته پادشاهی پروس کاخ سانسوسی هوهن‌تسولرن یادداشت‌ها منابع