Kaiser Wilhelm Antropoloji Enstitüsü

Kaiser Wilhelm Antropoloji Enstitüsü veya uzun adıyla Kaiser Wilhelm Antropoloji, İnsan Kalıtımı ve Öjeni Enstitüsü, 1927'de Berlin, Almanya'da kurulan bir araştırma enstitüsüydü. Rockefeller Vakfı, enstitünün inşasını kısmen finanse etmiş ve Büyük Buhran sırasında ayakta kalmasına yardımcı olmuştur. Öjeni çalışmaları Erken dönemlerinde ve Nazi döneminde, enstitü Nazi öjenisi ve baş teorisyenleri Fritz Lenz (ilk direktör), Eugen Fischer ve ikinci direktör Otmar von Verschuer tarafından savunulan ırk hijyeni teorileriyle yakından ilişkilendirildi. 1937-1938 yıllarında Fischer ve meslektaşları, I. Dünya Savaşı sonrasında Almanya'nın batı bölgelerini işgal eden Fransız-Afrikalı askerlerin soyundan gelen 600 çocuğu (sözde Ren haram çocukları) analiz etti. Bu çocuklar daha sonra kısırlaştırıldı. Fischer resmi olarak 1940'a kadar Nazi Partisi'ne katılmadı. Ancak, erken dönemde Nasyonal Sosyalistler üzerinde etkili oldu. Adolf Hitler, 1923'te hapisteyken Fischer'in Erwin Baur ve Fritz Lenz ile birlikte yazdığı İnsan Kalıtımı ve Irk Hijyeninin İlkeleri (1921'de ilk baskısı yayımlandı) adlı iki ciltlik eserini okudu ve fikirlerini Kavgam'da kullandı. Fischer ayrıca, Rehoboth Melezleri ve İnsanlarda Melezleşme Sorunu (1913) adlı bir saha çalışması yayımladı. Bu çalışma, sonraki ırk tartışmalarına bağlam sağladı, Alman sömürge yasalarını etkiledi ve Nürnberg Yasaları'na bilimsel destek sundu. Nazi rejimi altında Fischer, ırksal kökenleri belirlemek için kullanılan fizyolojik özellikleri geliştirdi ve Fischer-Saller skalası olarak bilinen ölçeği oluşturdu. Kendisi ve ekibi, teorilerine bilimsel destek bulmak amacıyla Roman ve özellikle Namibya kökenli Afrikalı-Almanlar üzerinde deneyler yaptı, kan örnekleri aldı ve kafatasları ölçtü. II. Dünya Savaşı sırasında enstitü, Nazi partisi üyesi Karin Magnussen (göz renkleri üzerine çalışan) ve Auschwitz toplama kampı'ndaki Josef Mengele'den düzenli olarak insan vücut parçaları (gözler ve kafatasları dahil) aldı. Bu materyaller, Nazi ırk teorilerini kanıtlamak ve ırkla ilgili sosyal politikaları meşrulaştırmak amacıyla yapılan çalışmalarda kullanıldı. Mayıs 1945'te Almanya'nın teslim olmasının ardından, enstitünün binlerce dosyasının ve laboratuvar materyalinin çoğu bilinmeyen bir yere taşındı veya yok edildi ve Müttefikler tarafından savaş suçları davalarında delil olarak kullanılamadı. Enstitü personelinin çoğu yargılanmaktan kaçtı. Mengele, Brezilya'ya kaçtı ve 1979'da yüzerken geçirdiği bir felç sonucu öldü. 1948'de Kaiser Wilhelm Topluluğu'nun adı Max Planck Topluluğu olarak değiştirilse de, KWI Antropoloji, İnsan Kalıtımı ve Öjeni Enstitüsü Nazilerle o kadar güçlü bir şekilde ilişkilendirilmişti ki, teknik olarak feshedilmemiş olmasına rağmen bir daha açılmadı. Fischer tarafından alınan Namibyalı kafataslarının iade çabaları, 2011'de Freiburg Üniversitesi tarafından başlatılan bir soruşturmayla başladı ve kafataslarının Mart 2014'te Namibya'ya iadesiyle tamamlandı. Finansman Rockefeller Vakfı, mali taleplerle karşılaştığında hem Kaiser Wilhelm Psikiyatri Enstitüsü'nü hem de Kaiser Wilhelm Antropoloji, İnsan Kalıtımı ve Öjeni Enstitüsü'nü destekledi. Ayrıca bakınız Öjeni Devlet Irk Biyolojisi Enstitüsü Konuyla ilgili yayınlar Papanayotou, Vivi. "Skeletons in the Closet of German Science". Deutsche Welle. 27 Ekim 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Kasım 2013. Schmuhl, Hans-Walter (2003). The Kaiser Wilhelm Institute for Anthropology, Human Heredity, and Eugenics, 1927-1945. Boston Studies in the Philosophy of Science. 259. Springer. ISBN 978-1-4020-6599-6. Kaynakça