ბერლინის ცენტრალური სადგური

ბერლინის ცენტრალური სადგური (გერმ. Berlin Hauptbahnhof) — ბერლინის მთავარი რკინიგზის სადგური და ერთ-ერთი უდიდესი სადგური ევროპაში. იგი აშენდა არქიტექტორ მაინჰარდ ფონ გერკანის პროექტის მიხედვით. სადგური ექსპლუატაციაში შევიდა 2006 წლის 26 მაისს გამართული საზეიმო გახსნიდან ორ დღეში. ის მდებარეობს ძველი ლერტის სადგურის ადგილზე, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს დაინგრა, მოგვიანებით კი ააფეთქეს. სადგური განთავსებულია ქვიშიან ნიადაგზე, სადაც გრუნტის წყლების მაღალი დონეა. მას აქვს 18 ლიანდაგი, რომლებიც ორ დონეზეა განაწილებული. ზედა დონეზე განთავსებულია 6 ლიანდაგი, მათ შორის 2 — საქალაქო ელექტრომატარებლისთვის, ხოლო 4 — შორი მიმოსვლის მატარებლებისთვის. ქვედა დონეზე არის 8 ლიანდაგი მატარებლებისთვის და 2 ლიანდაგი მეტროს სადგურისთვის; კიდევ 2 ლიანდაგი კი დაკონსერვირებულია საქალაქო ელექტრომატარებლის სამომავლო ხაზისთვის. მეორე მსოფლიო ომის დროს მიყენებული მძიმე დაზიანებების შემდეგ, მთავარ სადგურზე მიმოსვლა ნაწილობრივ აღდგა, თუმცა 1951 წელს ისევ შეჩერდა. 1957 წელს, როდესაც დასავლეთ ბერლინის რკინიგზა აღმოსავლეთ გერმანიის კონტროლის ქვეშ მოექცა, „ლერტერ ბანჰოფის“ დემონტაჟი განხორციელდა, თუმცა „ლერტერ შტადტბანჰოფი“ დარჩა, როგორც საქალაქო ელექტრომატარებლის გაჩერება. 1987 წელს, ბერლინის 750 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, მას მასშტაბური რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა. გერმანიის გაერთიანების შემდეგ, გადაწყდა ბერლინის სარკინიგზო ქსელის გაუმჯობესება ახალი ჩრდილოეთ-სამხრეთის მთავარი ხაზის მშენებლობით, რომელიც აღმოსავლეთ-დასავლეთის „შტადტბანის“ დამატება იქნებოდა. „ლერტერ შტადტბანჰოფი“ მიჩნეულ იქნა ყველაზე ლოგიკურ ადგილად ახალი ცენტრალური სადგურის ასაშენებლად. რესურსები ინტერნეტში შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „Берлин-Главный“ ვიკისაწყობში. Главная станция Берлинаდაარქივებული 2007-09-30 საიტზე Wayback Machine. — Интерактивная панорама станции Фотографии станции и её открытия на сайте Би-би-сиდაარქივებული 2008-04-22 საიტზე Wayback Machine. Фото и видео открытияდაარქივებული 2007-03-29 საიტზე Wayback Machine. სქოლიო