اروپاسنتر

اروپاسنتر (Europa-Center) یک مجتمع ساختمانی در برایتشایدپلاتز در منطقه شارلوتنبورک برلین است که شامل یک مرکز خرید و یک برج ساختمان بلندمرتبه به ارتفاع ۸۶ متر (۲۸۲ فوت) می‌باشد. این بنا که بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ ساخته شد، تا سال ۲۰۰۳ به عنوان یک ساختمان تحت حفاظت تاریخی ثبت گردید. تاریخچه مکان از سال ۱۸۹۷، یک ساختمان مسکونی در محل اروپاسنتر امروزی، روبروی کلیسای یادبود قیصر ویلهلم بنا شد که به سبک معماری احیای رمانسک و طبق نقشه‌های فرانتس شوشتن طراحی شده بود. این منطقه که بخشی از بخش مد روز «غرب نو» (New West) برلین (که امروزه به نام سیتی وست نیز شناخته می‌شود) بود، از سال ۱۹۱۶ میزبان کافه رمانتیس (Romanisches Café) شد؛ پاتوقی محبوب برای نویسندگان، هنرمندان، اهالی تئاتر و کسانی که آرزوی پیوستن به آن‌ها را داشتند. در جریان حمله هوایی نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در شب ۲۲/۲۳ نوامبر ۱۹۴۳، این ساختمان در آتش سوخت و به ویرانه تبدیل شد. پس از جنگ، از زمین‌های پاکسازی شده برای بیش از یک دهه تنها به صورت متناوب و بر اساس نیاز استفاده می‌شد. سازه‌های موقتی توسط کشتی‌گیران، هنرمندان سیرک و مبلغان مذهبی استفاده می‌شد و پس از آن غذاخوری‌ها و برای مدت کوتاهی یک سینما که میزبان «فیلم‌های اخلاقی» (Sittenfilme) بود، در آنجا مستقر شدند. یک روزنامه محلی این سایت مرکزی را به عنوان «لکه‌ای بر روی کارت ویزیت برلین» توصیف کرد. ساخت و ساز به زودی پس از تقسیم شهر با ساخت دیوار برلین در سال ۱۹۶۱، وضعیت تغییر کرد. پس از بازسازی کلیسای یادبود، کارل هاینز پپر، بازرگان و سرمایه‌گذار برلین غربی، مأمور نظارت بر بازسازی ضلع شرقی برایتشایدپلاتز شد. او از معماران، هلموت هنتریک و هوبرت پتشنیگ خواست تا یک مجتمع اداری و تجاری را بر اساس الگوهای مراکز خرید آمریکایی طراحی کنند و بسازند. کارهای ساختمانی در سال ۱۹۶۳ با مشاوره هنری معمار کلیسا، ایگون ایرمان، آغاز شد و در ۲ آوریل ۱۹۶۵، اروپاسنتر توسط شهردار حاکم، ویلی برانت، افتتاح گردید. آنچه ساخته شده بود مجتمعی با کل زیربنای ۸۰٬۰۰۰ متر مربع بود که به واحدهای متمایزی تقسیم می‌شد: یک پایه دو طبقه با زیرزمین و دو حیاط داخلی، یک سینما، یک هتل، یک بلوک آپارتمانی و ساختمان بلندمرتبه جعبه‌ای شکل ۸۶ متری که در آن زمان با ۲۱ طبقه و ۱۳٬۰۰۰ متر مربع فضای اداری، بلندترین ساختمان در برلین بود. در سال ۲۰۰۵، گردانندگان این مجتمع تعداد فروشگاه‌ها و غذاخوری‌ها را حدود ۱۰۰ واحد اعلام کردند. ویژگی‌های قابل توجه در بالای ساختمان بلندمرتبه، نماد بزرگ فلزی «ستاره در دایره»، لوگوی خودروساز مرسدس-بنز، نصب شده که از سراسر برلین قابل مشاهده است. این نماد ۱۵٬۰۰۰ کیلوگرم وزن و قطر خارجی ۱۰ متر دارد، در هر دقیقه تقریباً دو بار می‌چرخد و در شب به کمک ۶۸۱ لامپ فلورسنت می‌درخشد. مرکز خرید در ابتدا شامل یک پیست پاتیناژ (بسته شده در ۱۹۷۴) و سینمای «رویال پالاست» (Royal Palast) بود که در زمان افتتاح در سال ۱۹۶۵ دارای بزرگ‌ترین پرده نمایش جهان بود (بسته شده در ۲۰۰۴). همچنین یک سکوی تماشا در پشت‌بام وجود داشت. از جاذبه‌های اصلی امروزی می‌توان به «ساعت زمان جاری» (Clock of Flowing Time) اشاره کرد که یک ساعت آبی ۱۳ متری ساخته شده از ظروف مرتبط است، و همچنین ساعت نظریه مجموعه‌ها (Mengenlehreuhr) که در ابتدا در نزدیکی کورفورستندام قرار داشت. زیرزمین این مجتمع محل تئاتر «کاباره» (Kabarett) و یک میخانه ایرلندی بزرگ است. این ساختمان به‌طور برجسته‌ای در فیلم جاسوسی خاطرات کوئیلر (۱۹۶۶) و در درام زندگی‌نامه‌ای کریستیانه اف. – ما بچه‌های ایستگاه باغ‌وحش (۱۹۸۱) نمایش داده شده است. از سال ۱۹۶۵، تئاتر کاباره دی اشتاخل‌شواینه (Die Stachelschweine) در اروپاسنتر مستقر است. جستارهای وابسته فهرست بلندترین ساختمان‌ها در برلین منابع مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Europa-Center». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۲۶. الگو:مراکز خرید در آلمان الگو:جاذبه‌های گردشگری برلین الگو:آسمان‌خراش‌ها در برلین پیوند به بیرون وبگاه اروپاسنتر در برلین (نسخه انگلیسی)