کاخ سانسوسی

کاخ سانسوسی (به آلمانی: Schloss Sanssouci) (برگرفته از عبارت فرانسوی sans souci [sɑ̃susi]) کاخ سلطنتی و اقامتگاه اصلی خانواده سلطنتی پادشاهی پروس بود که در شهر پوتسدام در کشور آلمان قرار دارد. این کاخ یکی از چهار کاخ سلطنتی بزرگ و معروف اروپا است و در سبک روکوکو ساخته شده‌است. کاخ سانسوسی توسط فریدریش دوم، پادشاه امپراتوری پروس ساخته شده‌است. سانسوسی دارای کاخ‌های مجلل تابستانی و زمستانی و همچنین اقامت‌گاه‌های مخصوص مهمانان و خدمه است. کاخ سانسوسی در میان تراس‌ها و باغ‌های بزرگ سانسوسی ساخته‌شده‌است. همچنین در بخش جنوبی کاخ زمستانی، یک سالن تئاتر قرار دارد که به فرمان فریدریش دوم ساخته‌شد. این سالن تئاتر گنجایش ۲۲۶ نفر را دارد. طراحی و فلسفه ساخت برخلاف بسیاری از کاخ‌های عظیم باروک در آن دوران، سانسوسی به عنوان یک بنای یک طبقه و نسبتاً کوچک طراحی شد تا فضایی صمیمی و شخصی برای پادشاه فراهم کند. فریدریش بزرگ تأثیر مستقیمی بر طراحی‌های معمار خود، گئورگ ونزسلاوس فون کنوبلسدورف، داشت و اصرار می‌کرد که کاخ باید بدون زیرزمین و دقیقاً بر لبه تراس‌های تاکستان بنا شود تا پیوندی مستقیم میان طبیعت و معماری برقرار گردد. دهلیز بیضی‌شکل مرکزی با گنبدی باشکوه، قلب تپنده این اقامتگاه است که با تالارهای موسیقی و کتابخانه شخصی پادشاه احاطه شده است. تالارهای داخلی و هنر روکوکو فضای داخلی سانسوسی اوج هنر روکوکو را با ظرافتی خیره‌کننده به نمایش می‌گذارد. «تالار مرمر» با الهام از پانتئون در رم ساخته شده و محل برگزاری ضیافت‌های فکری پادشاه با اندیشمندانی چون ولتیر بود. تزئینات طلاکاری شده، آینه‌های قدی و نقاشی‌های دیواری با مضامین اساطیری در اتاق‌های مختلف، فضایی مجلل اما در عین حال آرام‌بخش ایجاد کرده‌اند. کتابخانه کاخ که با چوب سدر پوشانده شده، حاوی هزاران جلد کتاب به زبان فرانسوی است که نشان‌دهنده علایق روشنفکرانه فریدریش بزرگ در دوران روشنگری می‌باشد. پارک سانسوسی و آرامگاه پادشاه در اطراف کاخ، پارک وسیعی به مساحت ۲۹۰ هکتار گسترده شده است که شامل بناهای مشهوری چون «خانه چینی»، «کاخ جدید» و «ارمیتاژ» است. طبق وصیت فریدریش بزرگ، پیکر او باید در کنار سگ‌های محبوبش در بالاترین تراس تاکستان دفن می‌شد. با این حال، این وصیت تنها در سال ۱۹۹۱ و پس از اتحاد مجدد آلمان محقق گشت. امروزه مزار ساده او که تنها با یک لوح سنگی مشخص شده، به محلی برای ادای احترام گردشگرانی تبدیل شده که بر روی آن به رسم سنت، سیب‌زمینی (به پاس ترویج کشت آن توسط پادشاه) قرار می‌دهند. جایگاه سیاسی و دیپلماتیک اگرچه سانسوسی یک اقامتگاه خصوصی بود، اما در سده ۱۸ میلادی به کانون تصمیم‌گیری‌های مهم سیاسی تبدیل گشت که سرنوشت پادشاهی پروس را رقم زد. در سده ۱۹ میلادی، پادشاه فریدریش ویلهلم چهارم که شیفته میراث نیاکان خود بود، دو جناح جانبی به ساختمان اصلی افزود تا فضای بیشتری برای همراهان دربار فراهم کند. این کاخ در جریان جنگ جهانی دوم برخلاف بسیاری از بناهای برلین و پوتسدام، آسیب جدی ندید و امروزه به عنوان یکی از مهم‌ترین گنجینه‌های فرهنگی آلمان و بنیاد کاخ‌ها و باغ‌های پروسی برلین-براندنبورگ محافظت می‌شود. نگارخانه پانویس پیوند به بیرون عکس‌های °۳۶۰ از داخل قصر یادداشت‌ها