سیرک رویال

سیرک رویال (فرانسوی: Cirque Royal‎) یا کونیگلیک سیرکوس (هلندی: Koninklijk Circus)، به معنای «سیرک سلطنتی»، یک سالن تفریحی و نمایشی در بروکسل بلژیک است. این ساختمان که توسط معمار ویلهلم کونن در سال ۱۹۵۳ طراحی شده، ظاهری دایره‌ای شکل دارد، اما در واقع به صورت یک چندضلعی منتظم ساخته شده است. این سالن گنجایش ۲۰۰۰ تماشاگر را دارد و امروزه عمدتاً برای اجرای زنده موسیقی استفاده می‌شود. تاریخچه اولین سیرک رویال (۱۸۷۸–۱۹۵۳) سیرک رویال توسط شرکت سهامی هم‌نام خود، هم‌زمان با ساخت «محله آزادی» از سال ۱۸۷۶ به بعد ایجاد شد. معمار، ویلهلم کونن، ساختمانی به شکل یک چندضلعی منتظم در قطعه زمین موجود در آن بلوک طراحی کرد. تالار که به سبک هندی بود، با بیست ستون موزون شده بود که به عنوان تکیه‌گاهی برای خرپای سقف عمل می‌کردند؛ سقفی که توسط یک سقف کاذب به شکل چادر کشمیری از دید تماشاگران پنهان شده بود. این بنا در سال ۱۸۷۸[۲] با نمایشی از گروه سوارکاری سلطنتی بلژیکی «رنتس» به صورت رسمی افتتاح شد. این تنها سیرک دائمی در بروکسل، دارای اصطبل‌هایی در زیرزمین بود که می‌توانست بیش از ۱۱۰ اسب را در خود جای دهد. نمایش‌های آبی و نمایش‌های سوارکاری با پانتومیم و رقص باله به صورت متناوب اجرا می‌شدند. بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۴، حتی فیلم‌هایی نیز در این تالار به نمایش درآمد. در ۲۹ و ۳۰ ژوئیه ۱۹۱۴، در آستانه جنگ جهانی اول، اینجا محل برگزاری نشست‌های بزرگ ضدجنگ «دفتر سوسیالیست بین‌المللی علیه جنگ» بود، که به‌ویژه با سخنرانی پیروزمندانه ژان ژورس، رهبر سوسیالیست فرانسوی، دو روز پیش از ترورش همراه بود. پس از جنگ، این مکان برای مدتی به عنوان زندان اسیران جنگی آلمانی مورد استفاده قرار گرفت. از سال ۱۹۲۰، دوباره به عنوان سیرک بازگشایی شد و مدیر وقت، نمایش‌های سوارکاری را با همراهی بازبینی‌های موزیکال و نمایش‌های واریته مجدداً برقرار کرد. دومین سیرک رویال (۱۹۵۳–تاکنون) پس از جنگ جهانی دوم، ساختمان برای مدتی خالی ماند. در سال ۱۹۵۳، معمار چارلز ون نوتن، سیرک رویال موجود را با مجتمعی جدید، این بار به سبک معاصر جایگزین کرد. هدف این بود که به تالار بزرگ شده، کاربری چندمنظوره‌ای داده شود تا امکان تمدید فصل فعالیت در تمام طول سال فراهم گردد. از ساختمان قدیمی، تنها پی‌ها و چارچوب بیرونی که توسط تیرهای فلزی تقویت شده بود، حفظ شد. از سال ۱۹۹۹ تا ژوئن ۲۰۱۷، برنامه‌های کنسرت توسط مرکز فرهنگی و سالن موسیقی جامعه فرانسوی بلژیک، یعنی «لو بوتانیک» مدیریت می‌شد. این نقطه بسیار محبوب از زندگی فرهنگی بروکسل که متعلق به شهرداری بروکسل است، در سال ۲۰۱۸ تحت بازسازی اساسی قرار گرفت. تیم جدیدی برای مدیریت این مکان رویدادها گرد هم آمدند. اجراهای برجسته سیرک رویال از زمان تأسیس خود، نه تنها میزبان نمایش‌های بی‌شمار اسب‌دوانی و نمایش‌های سیرک (به‌عنوان مثال سیرک دولتی مسکو، بوگلیون، هالیدی آن آیس و دیگران) بوده، بلکه میزبان هنرمندان مشهوری همچون ویولن‌نوازان اوژن ایزایی و یهودی منوهین، خوانندگانی چون موریس شوالیه، ژوزفین بیکر، میستانگت، شارل ترنه، دالیدا، باستر کیتون، ژیلبر بکو، اولگ پوپوف دلقک، لوئی آرمسترانگ نوازنده ترومپت، موریس بژار طراح رقص و باله قرن بیستم بوده است. در سال‌های اخیر، این مکان میزبان انواع استندآپ کمدی‌ها، نمایش‌های رقص و کنسرت‌هایی از هنرمندان سراسر جهان، از پاسکال اوبیسپو تا کایلی مینوگ] و از بیچ بویز تا ونسا پارادی بوده است. جستارهای وابسته فهرست تالارهای کنسرت منابع پیوند به بیرون وبگاه رسمی