Leonardo

Leonardo (նախկինում՝ Finmeccanica), իտալական խոշորագույն մեքենաշինական հոլդինգ։ Հոլդինգի ստորաբաժանումները կատարում են պատվերներ պաշտպանության, էներգետիկայի, ուղղաթիռների արտադրության, հեռահաղորդակցության անվտանգության ոլորտներում։ Leonardo-ն զբաղեցրել է 1145-րդ տեղը Forbes Global 2000-ի աշխարհի խոշորագույն հանրային ընկերությունների 2022 թվականի ցանկում։ Ռազմական վաճառքի առումով (որը կազմում է եկամտի 83%-ը) ընկերությունը 2021 թվականին աշխարհում զբաղեցրել է 12-րդ տեղը։ Պատմություն Առաջին շրջան 1948 թվականին Արդյունաբերական վերականգնման ինստիտուտի (Istituto per la Ricostruzione Industriale, IRI) կողմից ստեղծվել է «Finmeccanica» ընկերությունը։ Դրան փոխանցվել են ավտոմոբիլային, ավիաշինական և նավաշինական ոլորտների մի շարք ընկերությունների ակտիվներ, այդ թվում՝ «Ansaldo», «Alfa Romeo», «Odero-Terni-Orlanda», «San Giorgio Soc. Industriale», «Filatecnica Salmoiraghi», «Arsenale Tiestino», «Fabbrica Machinne», «Industria Meccanica Napoletana» և «Navalmeccanica» ընկերությունները։ Այս ընկերությունների աշխատակիցների ընդհանուր թիվը կազմել է շուրջ 100 հազար մարդ։ 1960 թվականին նավաշինական ձեռնարկություններից, որոնք ապահովում էին «Finmeccanica»-ի հասույթի ավելի քան կեսը, ստեղծվել է «Fincantieri» ընկերությունը, որը 1967 թվականին դարձել է ինքնուրույն։ 1960-ական թվականներին նրա գործունեության հիմքն ավտոմոբիլային արտադրությունն էր՝ «Alfa Romeo» ձեռնարկությունների բազայի վրա։ Այս շրջանում ստեղծվել է էլեկտրոնիկայի ստորաբաժանումը, որի դերը սկսել է աստիճանաբար աճել։ 1969 թվականին Fiat-ի հետ համատեղ ստեղծվել է ավիացիոն շարժիչների արտադրության ձեռնարկություն, որը կոչվել է «Aeritalia»։ Այն հիմնականում կողմնորոշված էր դեպի ռազմական պատվերները։ 1970-ական թվականների վերջին «Aeritalia»-ն անցել է «Finmeccanica»-ի լիակատար վերահսկողության տակ։ 1986 թվականին «Alfa Romeo»-ն վաճառվել է «Fiat» ընկերությանը։ Վաճառվել են նաև մի քանի այլ ձեռնարկություններ։ Փոխարենը գնվել է շուրջ 30 ընկերություն՝ հիմնականում էլեկտրոնիկայի ոլորտում, մասնավորապես՝ «Selenia»-ն, որը միավորվել է «Aeritalia»-ի հետ՝ ձևավորելով «Alenia Aeronautica»-ն։ 1980-ական թվականների վերջին «Finmeccanica»-ն կազմված էր երկու արդյունաբերական խմբերից՝ «Ansaldo» (էներգետիկա, արդյունաբերական սարքավորումներ և երկաթուղային տրանսպորտ) և «Alenia» (աերոտիեզերական ոլորտ, ռազմական էլեկտրոնիկա, հրթիռային համակարգեր)։ 1990-ական թվականներ 1992 թվականին ընկերության բաժնետոմսերի մի մասը տեղաբաշխվել է Իտալական ֆոնդային բորսայում, սակայն IRI-ն իրեն պահել է բաժնետոմսերի 87%-ը։ 1993 թվականին իտալական մեկ այլ արդյունաբերական խումբ՝ «EFIM»-ը, հայտնվել է սնանկացման եզրին, և կառավարությունը դրա պաշտպանական ու աերոտիեզերական ոլորտների ակտիվները փոխանցել է «Finmeccanica»-ի ենթակայությանը։ 1999 թվականին ստեղծվել է ուղղաթիռների արտադրության իտալա-բրիտանական համատեղ ձեռնարկությունը՝ «AgustaWestland»-ը։ 2000 թվականին IRI-ն ամբողջությամբ վաճառել է«Finmeccanica»-ի իր բաժնետոմսերը. 30%-ն անցել է Իտալիայի ֆինանսների նախարարությանը, իսկ մնացածը տեղաբաշխվել է բորսայում։ Ընկերության ղեկավարումը ստանձնել է Պիեռ Ֆրանչեսկո Գուարգուալինին։ 2000-ական թվականներ 2001 թվականին հրթիռային ստորաբաժանումը վերակազմավորվել է «MBDA» համատեղ ձեռնարկության, որի մեջ մտան նաև «BAE Systems» և «EADS» ընկերությունների հրթիռային ստորաբաժանումները։ 2004 թվականին լիակատար վերահսկողություն հաստատվեց «AgustaWestland» համատեղ ձեռնարկության նկատմամբ։ 2005 թվականին բրիտանական BAE Systems-ից գնվել են մի շարք ակտիվներ ռազմական էլեկտրոնիկայի ոլորտում, մասնավորապես՝ մասնակցությունը եվրոպական Eurofighter Typhoon կործանիչի արտադրությանը։ 2005 թվականի օգոստոսին գնվել է արբանյակային հեռահաղորդակցության ոլորտում մասնագիտացված իտալական «Datamat» ընկերությունը։ 2008 թվականին 5,2 միլիարդ դոլարով գնվել է ամերիկյան ռազմական «DRS Technologies» ընկերությունը։ 2009 թվականի սեպտեմբերին գնվել է ուղղաթիռների արտադրության Լեհաստանի խոշորագույն գործարանը՝ «PZL-Świdnik»-ը, որը գտնվում է Սվիդնիկ քաղաքում։ Դրա հիմնական արտադրանքները PZL W-3 Sokół և PZL SW-4 Puszczyk ուղղաթիռներն են։ 2010-ական թվականներ 2010 թվականին Իտալիայի իրավապահ մարմինները «Finmeccanica»-ի ղեկավարությանը կասկածել են Իտալիայի քաղաքացիական ավիացիայի թռիչքների ապահովման ազգային ծառայության (ENAV) հետ դավադրության մեջ։ Քննության վարկածով՝ ENAV-ի ղեկավարությունը կաշառք է տվել Finmeccanica-ի թոփ-մենեջերներին՝ ուռճացված արժեքով պետական պատվերների իրականացման ժամանակ առավել շահավետ պայմաններ ստանալու նպատակով։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 1-ին «Finmeccanica»-ի տնօրենների խորհրդի նախագահ և գլխավոր տնօրեն Պիեռ Ֆրանչեսկո Գուարգուալինին հրաժարական է տվել։ Նրա փոխարեն նշանակվել է Ջուզեպպե Օրսին։ 2012 թվականի սկզբին իտալական դատարանը կալանք է դրել «Finmeccanica»-ի բաժնետոմսերի փաթեթի վրա, որը պատկանում էր Մուամմար Կադդաֆիին։ Փաթեթի արժեքը կազմում էր շուրջ 40 միլիոն եվրո։ 2013 թվականի փետրվարին «Finmeccanica»-ի ղեկավար Ջուզեպպե Օրսին ձերբակալվել է՝ կասկածվելով 2010 թվականին հնդկական իշխանություններին կաշառք տալու մեջ, երբ ստորագրվում էին AgustaWestland ընկերության արտադրած իտալական ուղղաթիռները Հնդկաստան մատակարարելու պայմանագրերը։ Քննության վարկածով՝ Finmeccanica-ի կողմից տրված կաշառքի չափը կազմել է 51 միլիոն եվրո։ 2014 թվականի մայիսի 15-ին «Finmeccanica»-ի բաժնետերերի ժողովում ընտրվել է տնօրենների նոր խորհուրդ՝ երեք տարի ժամկետով (2014-2016)։ Ղեկավար հաստատվել է Ջովանի Դե Ջենարոն, իսկ գլխավոր գործադիր տնօրեն և գլխավոր տնօրեն նշանակվել է Մաուրո Մորետին, ով մինչ այդ հանդիսանում էր «Ferrovie dello Stato»-ի («Իտալիայի պետական երկաթուղիներ») գլխավոր տնօրենը։ 2016 թվականի ապրիլի 28-ին բաժնետերերի ընդհանուր ժողովը հավանություն է տվել «Finmeccanica»-ն «Leonardo» վերանվանելու որոշմանը (ի պատիվ Լեոնարդո դա Վինչիի)։ 2017 թվականի մայիսի 16-ին տնօրենների խորհուրդը Ալեսանդրո Պրոֆումոյին նշանակել է որպես «Leonardo»-ի գլխավոր գործադիր տնօրեն։ 2020-ական թվականներ 2025 թվականի հուլիսի 9-ին «Leonardo»-ն ձեռք է բերել կիբերանվտանգության ոլորտում մասնագիտացած շվեդական «Axiomatics» ընկերությունը․ գնել են բաժնետոմսերի 100%-ը։ Սեփականատերեր և կառավարում Ընկերության ամենամեծ բաժնետերը Իտալիայի էկոնոմիկայի և ֆինանսների նախարարությունն է (30.2%): Բաժնետոմսերի 44.7%-ը պատկանում է ինստիտուցիոնալ ներդրողներին (որոնց կեսը ԱՄՆ ներդրողներ են)։ Տնօրենների խորհրդի նախագահը Լուչիանո Կարտան է, գլխավոր գործադիր տնօրենը՝ Ալեսանդրո Պրոֆումոն։ Գործունեություն 2021 թվականի եկամուտը կազմել է 14.1 միլիարդ եվրո, որից 88%-ը ստացվել է կառավարական պայմանագրերից, իսկ 83%-ը՝ ռազմական արտադրանքից։ Լեոնարդոյի գործունեության հիմնական շրջանները 2021 թվականի դրությամբ հետևյալն են՝ Իտալիա՝ 55 ձեռնարկություն, 31,7 հազար աշխատակից, հասույթի 17%-ը, ԱՄՆ՝ 32 ձեռնարկություն, 7,2 հազար աշխատակից, հասույթի 25%-ը, Մեծ Բրիտանիա՝ 7 ձեռնարկություն, 7,4 հազար աշխատակից, հասույթի 9%-ը, Լեհաստան՝ 1 ձեռնարկություն, 2,5 հազար աշխատակից, այլ երկրներ՝ 11 ձեռնարկություն, 1,6 հազար աշխատակից։ Բաժիններ․ Ուղղաթիռներ՝ ուղղաթիռների արտադրություն ռազմական և քաղաքացիական պատվիրատուների համար, որը կազմում է հասույթի 28%-ը Ռազմական էլեկտրոնիկա և անվտանգություն՝ ռադարների, կառավարման համակարգերի, կապի համակարգերի, ինքնաթիռների և տիեզերական ապարատների համար էլեկտրոնիկայի արտադրություն, լուծումներ տեղեկատվական անվտանգության ոլորտում. հասույթի 47%-ը Աերոնավտիկա՝ ռազմական ինքնաթիռների (Eurofighter Typhoon, F-35 կործանիչ՝ Իտալիայի և Նիդերլանդների համար, մշակումներ Tempest ծրագրով), ինչպես նաև տարածաշրջանային քաղաքացիական ինքնաթիռների, նյութերի և բաղադրամասերի արտադրություն ավիաշինական այլ ընկերությունների համար. հասույթի 25%-ը, Տիեզերք՝ մասնակցություն Space Alliance նախագծին։ Դուստր ձեռնարկություններ և համատեղ ձեռնարկություններ Լեոնարդոն ընկերությունների խումբ է, որը ներառում է՝ Leonardo SpA (Իտալիա), Leonardo UK Ltd (Մեծ Բրիտանիա), PZL-Świdnik (Լեհաստան), AgustaWestland (Իտալիա), Philadelphia Co. (ԱՄՆ), Kopter Group AG (Շվեյցարիա), DRS Technologies՝ ամերիկյան դուստր ընկերություն, որը զբաղվում է զինված ուժերին, հետախուզական ծառայություններին և ռազմարդյունաբերական ձեռնարկություններին արտադրանքի մատակարարմամբ, ծառայությունների մատուցմամբ և համալիր աջակցության տրամադրմամբ, MBDA (25 %)՝ համատեղ ձեռնարկություն BAE Systems-ի և Airbus Group-ի հետ (յուրաքանչյուրը 37.5%)՝ հրթիռային համակարգերի արտադրության համար, Telespazio (67 %) և Thales Alenia Space (33 %), Տիեզերական դաշինքի շրջանակներում Thales-ի հետ ստեղծված երկու համատեղ ձեռնարկություններ՝ արբանյակային ծառայություններ մատուցելու և արբանյակներ ու ուղեծրային ենթակառուցվածքներ արտադրելու համար, ATR՝ Airbus Group-ի հետ համատեղ ձեռնարկություն կարճ հեռավորությունների ինքնաթիռների արտադրության համար, Leonardo Global Solutions SpA (Իտալիա), NHIndustries SAS (Ֆրանսիա), Orizzonte Sistemi Navali SpA (Իտալիա), Elettronica SpA (Իտալիա, 31,33 %), Hensoldt AG (Գերմանիա, 25,1 %), Avio SpA (Իտալիա, 29,63 %)։ Գործունեություն Ռուսաստանում «Finmeccanica»-ի ստորաբաժանում հանդիսացող «Alenia Aeronautica» ընկերությունը (2012 թվականի հունվարից՝ «Alenia Aermacchi») հանդիսանում է «Սուխոյի քաղաքացիական ինքնաթիռներ» ՓԲԸ-ի բաժնետոմսերի 25% պլյուս մեկ բաժնետոմսի սեփականատերը։ 2010 թվականին «AgustaWestland»-ը և «Ռուսաստանի ուղղաթիռներ»-ը («Вертолёты России») ստեղծել են «HeliVert» համատեղ ձեռնարկությունը՝ մերձմոսկովյան Տոմիլինոյում AW139 ուղղաթիռների հավաքման համար։ 2010 թվականին «Finmeccanica»-ն «Ռուսական երկաթուղիներ» (ՌԵԴ / ОАО «РЖД») բաց բաժնետիրական ընկերության հետ ստեղծել է գնացքների երթևեկության անվտանգության համակարգի մշակման համատեղ ձեռնարկություն։ Իտալացիներն ունեն նաև համատեղ ձեռնարկություն «Ռոսօբորոնէքսպորտ»-ի («Рособоронэкспорт») մասնակցությամբ՝ Յակ-130 (Як-130) ուսումնամարտական ինքնաթիռի առաջխաղացման համար։ Ֆինանսական ցուցանիշներ 1998 թվականի դրությամբ «Finmeccanica»-ի պարտքը կազմում էր 6 միլիարդ եվրո, իսկ զուտ վնասը՝ 1 միլիարդ եվրո։ 2007 թվականին ընկերության հասույթը կազմել է 13,43 միլիարդ եվրո, իսկ զուտ շահույթը՝ 521 միլիոն եվրո։ 2024 թվականին զուտ շահույթը կազմել է 1,159 միլիարդ եվրո։ Ընկերությունը կատարել է 20,9 միլիարդ եվրոյի պատվերներ։ Եկամուտը կազմել է 17,8 միլիարդ եվրո։ EBITDA ցուցանիշը կազմել է 1,525 միլիարդ եվրո։ Ծանոթագրություններ Արտաքին հղումներ Ընկերության պաշտոնական կայք(անգլ.)(իտալ.)