Fratoj de la Karitato

La Fratoj de la Karitato (latine Fratres a caritate, mallongigo FC) estas katolika ordeno, kiu ĉefe akceptas laikajn fratojn (d:Q135450). Temas pri estas vira religia instituto de pontifika juro (d:Q490372), kies celo estas servi la plej bezonulojn, precipe en la kampoj de edukado kaj sanservo. La membroj de ĉi tiu laika kongregacio aldonas la inicialojn F.C. al sia nomo. Priskribo Ĝi estis fondita en 1807 de Kanoniko Petro Jozefo Triest en Gento (Belgio) kaj ĉefe dediĉis sin al flegado kaj edukado. Nuntempe, plurcent fratoj aktivas en Irlando, Belgio, Rumanio, Usono, Ukrainio, Italio, Indonezio, Japanio, Filipinoj, Barato, Pakistano, Srilanko, Papuo-Nov-Gvineo, Kanado, Peruo, Brazilo, Demokratia Respubliko Kongo, Ruando, Burundo, Sud-Afriko, Tanzanio, Ebur-Bordo, Kenjo, Vjetnamio, Respubliko Kongo kaj Nederlando. La parokanaro mem havas proksimume 600 membrojn tutmonde kaj aktivas en ĉirkaŭ 30 landoj. En Belgio, ĝi funkciigas dek du psikiatriajn klinikojn kaj ankaŭ dekojn da lernejoj, infanvartejoj kaj ortopediaj centroj, dungante proksimume 14 000 homojn. La religia ordeno altiris atenton en 2017 per deklaro de sia subteno por aktiva eŭtanazio. Ili estas aligitaj kun kuracistoj, kiuj diagnozas laŭ siaj propraj kulturaj normoj. La difinoj de mensmalsano, kiujn ili uzas, kontraŭdiras internaciajn protektojn de religia libereco. Ili estis akre kritikitaj pro perforto kaj misuzo de rajtoj (d:Q490372). En marto 2020, la Kongregacio por la Doktrino de la Kredo de la Vatikano dekretis, ke la psikiatriaj klinikoj ne plu povas nomi sin "katolikaj" pro sia praktiko de aktiva eŭtanazio por mensmalsanuloj. Esperantistoj Izidoro Clé Arni Decorte Leotadio de Ruyver Eldonejo / esperantlingvaj eldonaĵoj La kongregacio (precipe tra la S-ta Kamilo Instituto en Bierbeek) aktive eldonis esperantajn librojn kaj bultenon, ĉefe katolikajn kaj religiajn temojn, hagiografiajn verkojn (vivoj de sanktuloj), tradukojn kaj materialojn por blinduloj. Jen la ĉefaj konataj: Revuo / bulteno Esperanta Karitato (trimonata bulteno por amikoj de Nia Sinjorino de la Vokigoj; antaŭe Nia Preĝanta Frontlinio ĝis ĉ. 1957). Eldonita en Bierbeek (kaj Gento) de 1958 ĝis 1965 (eble iom pli longe). Redaktoro: Frato Arni. Ĝi estis organo de la kongregacio mem. Libroj kaj libretoj Ĉu vi konas la kongregacion de la Fratoj de la Karitato? (propaganda broŝuro pri ili mem, 1955, ĉ. 14 paĝoj) La Aperoj de la Sankta Virgulino en la pasinta jarcento de Arni Decorte (Gento, ĉ. 1957) “Johano Vianney, la sankta pastreto de Ars”. — S-kta Kamilo Instituto, 1958. — 32 p. Alberto del Fante, Kiu etas Patro Pio?, tradukita de frato Arni F.C., 1959, 47 p. Alberto del Fante, Alberto, De la Dubo al la Kredo, Bierbeek, 1960, 32 p. Edel Quinn. En la servo de la Legio. (1961, trad. de Frato Leotado de Ruyver; ĉ. 63 paĝoj) La patro de la lepruloj de Arni Decorte Moderna martiro. Patro Maksimiliano Kolbe. A. Buckinx-Luyks. Trad. Leotado De Ruyver. Bierbeek. Krome aperis diversaj aliaj religiaj tradukoj kaj broŝuroj en esperantaj katalogo kaj brokantaj listoj. Multaj el ili estis haveblaj ĉe FEL kaj aliaj esperantaj libro-servoj. Bibliografio/fontoj Annuario Pontificio per l'anno 2007, Vatikana Eldona Librejo, Vatikano 2007. ISBN 978-88-209-7908-9. Referencoj Vidu ankaŭ Katolika Esperanto-movado Eksteraj ligiloj Fratoj de Karitato en ODIS - Interreta Datumbazo por Perantaj StrukturojArkivigite je 2016-04-28 per la retarkivo Wayback Machine Arkivoj de Fratoj de Karitato en ODIS - Interreta Datumbazo por Perantaj StrukturojArkivigite je 2016-04-28 per la retarkivo Wayback Machine Fratoj de Karitato, Indonezio en ODIS - Interreta Datumbazo por Perantaj StrukturojArkivigite je 2016-04-28 per la retarkivo Wayback Machine